Кіріспе

Сенегалдық саясаткер (1940 жылы туған)

Маме Мадиор Бойе (; 7 желтоқсан 1940 жылы туған) – Сенегалдың 2001 жылдан 2002 жылға дейін премьер-министрі қызметін атқарған саясаткер. Ол бұл лауазымға тағайындалған алғашқы әйел.

Түпнұсқасы мен мансабы

Бойе Сенегалдағы Сент-Луис қаласында заңгерлер отбасында дүниеге келді және үш ағасы сияқты Дакар мен Парижде заңгер ретінде білім алды. Әкесі кеңсе қызметкері және сот орындаушысы болған. Ол туған қаласындағы Файдербе орта мектебін бітірді. 1963 жылы Дакар университетінің заң және экономика ғылымдары факультетіне түсіп, 1969 жылға дейін Париждегі Ұлттық сот зерттеулер орталығында (CNEJ) білімін жалғастырды. Ол өмірінің көп бөлігін Сенегалдың әділет жүйесінде өткізді. Ол кезекпен прокурордың орынбасары, судья және Дакардың өңірлік бірінші санаттағы сотының бірінші вице-президенті, сондай-ақ апелляциялық соттың палата төрағасы болды. 1975 жылдан 1990 жылға дейін ол Сенегал адвокаттары қауымдастығының негізін қалаушысы және алғашқы әйел президенті болды, Бойе 1978 жылдан 1998 жылға дейін Халықаралық әйелдер адвокаттары федерациясының вице-президенті де болды. Ол кәсіби, зиялы және адал адам еді. Ол феминист, мұсылман және екі баласы бар ажырасқан әйел еді. Президент Абду Диуфтың үкіметімен арақатынасы шиеленіскен еді және ол өз адалдығы мен тәуелсіздігін сақтау үшін сот жүйесіндегі жоғары лауазымдарды қабылдамады.

Премьер-министр

2000 жылғы президенттік сайлауда Абдулай Уадтың жеңісінен кейін Бой 2000 жылдың сәуірінде Әділет министрі болды. Бірақ президент пен премьер-министр арасында, премьер-министр басқа саяси партиядан болғандықтан, шиеленіс туды. Мостафа Ниассе отставкаға кетті және Бой 2001 жылдың 3 наурызында, заң шығарушы сайлауға екі ай қалғанда, Уэйдпен премьер-министр болып тағайындалды. Уэйд заң шығарушы органда көпшілікке ие болмады, ал сайлау алдында 30-дан астам бейтарап әйелдер ұйымы заң шығарушы органда әйелдердің өкілдігін арттыруды талап ететін науқан ұйымдастырды. Бой әйел ғана емес, сонымен қатар бейтарап болды, бұл оңтайлы жағдайға түсірді. Ол жаңа үкіметте Әділет министрі қызметін сақтап қалды. Сайлау Уэйдке үлкен басымдық берді – 120 орынның 89-ын жеңіп алды. Әйелдердің өкілдігі артты, бірақ 19%-дан аспады. 2001 жылғы сәуірдегі заң шығарушы сайлаудан кейін Бой 2001 жылдың 10 мамырында премьер-министр болып қайта тағайындалды; алайда, 12 мамырда тағайындалған үкіметте ол Әділет министрі қызметінен алынды. Бойдің екінші үкіметінде 25 министрдің ішінде 5 әйел болды, бұрын 2 әйел болған еді. Бұл Бой үшін үлкен жеңіс болды. Бірақ үкімет ауыр экономикалық және әлеуметтік қиындықтарға тап болды. Білім беру және денсаулық сақтау жүйесін күшейту, жалақыны арттыру, жастар арасындағы жұмыссыздықты азайту және ауыл шаруашылығын қолдау бойынша күш-жігер жұмсалды. Алайда, министрлер жаңа және тәжірибесіз болды, ал коалициядағы пікірлер әртүрлі болды. Премьер-министр ретінде Бой президентке бағынышты болды, ал Уэйд айқын авторитарлық бейімділіктері бар, белсенді басшы болды. Бой мен оның үкіметі президенттің 2002 жылдың 4 қарашасындағы бұйрығымен, 2002 жылдың қыркүйегінде болған MV Joola кемесінің апатқа ұшырауына оның реакциясынан кейін қызметтен босатылды. Бұл тарихтың ең ауыр кеме апаттарының бірі болды. Мемлекеттік паром батып кеткенде 1800-ден астам адам қаза тапты. Бой апаттың себебі ауа райы екенін мәлімдеді, осылайша кеме мен экипаждың кінәсін жоққа шығарды. Бірақ көп ұзамай жоғары деңгейдегі қателіктер туралы айыптаулар пайда болды. Әскери-теңіз күштерінің басшысы қызметтен алынды, ал екі министр отставкаға кетуге мәжбүр болды.

Кейінгілер

Кейін, 2004 жылдың қыркүйегінде Бойе Альфа Омар Конаре тарапынан қарулы қақтығыстарда азаматтарды қорғауды ілгерілету жөнінде Африка Одағының арнайы өкілі болып тағайындалды. 2008 жылдың 12 қыркүйегінде Франциядағы судья Бойеге және тағы сегіз адамға қатысты «Жола» қайғысымен байланысты тұтқындау ордерін шығарды. Сенегал үкіметі бұған келіспеді және жауап ретінде ордер шығарған судьяны соттауға шешім қабылдады. 2009 жылдың маусым айының ортасында Париж апелляциялық соты Бойеге қатысты тұтқындау ордерін жойды.