Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы (1871–1972)
Canadian businessman and philanthropist (1871–1972)
Полковник Роберт Сэмюэл Маклафлин (8 қыркүйек 1871 – 6 қаңтар 1972) – канадалық кәсіпкер және қайырымдылық жасаушы. Ол 1907 жылы Канададағы алғашқы маңызды автомобиль өндірушілердің бірі – «Маклафлин моторлы автомобиль компаниясын» құрды, ол кейіннен Канаданың «General Motors» компаниясына айналды.
Colonel Robert Samuel McLaughlin, (September 8, 1871 – January 6, 1972) was a Canadian businessman and philanthropist. He started the McLaughlin Motor Car Company in 1907, one of the first major automobile manufacturers in Canada, which evolved into General Motors of Canada.
Өмір және мансап
Маклафлин Онтарионың Эннискиллен ауылында, Боуманвиллдің жанында Роберт Маклафлин мен Мэри Смит отбасында дүниеге келді. Жас кезінде ол жергілікті аппараттық дүкенде қысқа уақыт жұмыс істеді, содан кейін 1887 жылы 1867 жылы ашылған және бір кезде Ұлыбритания империясында атпен жүретін арбалар мен шаналарды ең көп өндірген McLaughlin Carriage Works компаниясының обивка шеберханасында шәкірт болды. 1890 жылы Маклафлин Нью-Йорк штатының Уотертаун қаласында H. H. Babcock компаниясында жұмыс істеді. 1892 жылы Маклафлин мен оның інісі Джордж әкелерінің компаниясында кіші серіктес атанды. 1898 жылы Аделаида Моубрейге үйленді. 1914 жылы інісінің қайтысынан кейін Маклафлин қысқа мерзімге осы компанияның президенті болды, компания шамамен 1923 жылы сатылғанға дейін. Оның 1916 жылы құрылысы басталған Парквуд сарайын Торонтодағы Дарлинг пен Пирсон сәулет фирмасы жобалады. 1989 жылы Парквуд иелігі ұлттық тарихи орындар мен ескерткіштер кеңесінің ұсынысы бойынша федералды үкімет тарапынан ресми түрде ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды.
McLaughlin was born near Bowmanville in the hamlet of Enniskillen, Ontario, the son of Robert McLaughlin and Mary Smith. As a young man, he worked for a short time in a local hardware store, then in 1887 became an apprentice in the upholstery shop of his father's company, McLaughlin Carriage Works, which had opened in 1867 and at one time was the largest manufacturer of horse drawn buggies and sleighs in the British Empire. In 1890, McLaughlin took a job at H. H. Babcock, an upholstery company in Watertown, New York. In 1892, McLaughlin and his brother George become junior partners in their father's company. In 1898, he married Adelaide Mowbray. After his brother's death in 1914, McLaughlin became president of this company briefly until it was sold around 1923. His mansion, Parkwood Estate, begun in 1916, was designed by the Toronto architectural firm of Darling and Pearson. In 1989, the Parkwood estate was officially designated a National Historic Site by the federal government, on the recommendation of the national Historic Sites and Monuments Board.
Құрметтер мен марапаттар
1921 жылы Маклафлин 34-ші Онтарио полкінің құрметті подполковнигі болып тағайындалды. Ол бұл лауазымды 1931 жылға дейін атқарды, содан кейін сол бірліктің құрметті полковнигі болып тағайындалды, кейіннен Ошауа қаласында орналасқан резервтік бронетанкті полк ретінде "Онтарио полкі (RCAC)" деп аталды. "Полковник Сэм" деп лақап алған Маклафлин 1967 жылға дейін құрметті полковник қызметін атқарды, осылайша Канада Қарулы Күштері тарихындағы үздіксіз қызмет еткен ең ұзақ мерзімді полковник атанды. 1967 жылы Маклафлин Канада орденінің серігі дәрежесіне ие болды.
McLaughlin was appointed as honorary lieutenant colonel of the 34th Ontario Regiment in 1921. He held this position until 1931, at which time he was appointed as honorary colonel of the same unit, later designated as The Ontario Regiment (RCAC), a reserve armoured regiment based in Oshawa. Affectionately known as "Colonel Sam", McLaughlin served as honorary colonel until 1967, thereby becoming the longest continuously serving colonel in the history of the Canadian Forces. In 1967, McLaughlin was appointed a Companion of the Order of Canada.
Қайырымдылық
1951 жылы ол Маклафлин қорына негіз салды, ол 1953 жылдан 2003 жылға дейін Торонто университетіне және басқа да мақсаттарға, соның ішінде Корольдік Онтарио музейіндегі Маклафлин планетарийына 200 миллион долларға жуық қаржы бөлді. Маклафлин Квинс университетіне зор үлес қосты. Университеттің механикалық инженерия факультеті 1948 жылы оның қайырымдылығымен салынған Маклафлин залында орналасқан. Квинс университетінің Джон Дойч университетінің орталығындағы Маклафлин залы да оның құрметіне аталды. Оның әйелі Аделаида Маклафлин 1957 жылы Квинс университетімен құрметтелді, сонда әйелдер жатақханасы Аделаида Холл деп аталды. 1947 жылы Маклафлин және оның әйелі Ошава қаласының шетіндегі бойскауттар лагері үшін жер сыйлады. Лагерь "Самак" деп аталды. Ол Торонтодағы Йорк университетінде колледж құрылысына ішінара қаржы жұмсады. 1968 жылы ашылған колледж оның құрметіне Маклафлин колледжі деп аталды. Онтарионың Аврора қаласындағы Сент-Эндрю колледжіндегі Маклафлин залы, ол 99 жасында 1971 жылы ашылды, мектепке қосқан үлесін еске алу үшін оның есімімен аталады. Ол Онтарио полкінің полктік қорын (RCAC) құрды және үкіметтік қаржыландырудың күрт қысқартылған кезеңдерінде полктің кейбір сарбаздарының жалақысын жасырын түрде төледі. Лестер Б. Пирсон Тынық мұхиты Біріккен Дүниежүзілік колледжіндегі Маклафлин үйі де оның есімін иеленеді. Ол өнер қауымына жомарттықпен көмектесті. Басқа сыйлықтардың қатарында ол Лоурен Харристің "Пик-Айленд", Артур Лисмердің "Жарқын жер" және Эмили Каррдың "Кешкі ескі ағаш" картиналарын Клайнбургтегі МакМайкл канадалық өнер жинағына тапсырды.
In 1951, he established the McLaughlin Foundation which, from 1953 to 2003, donated nearly $200 million to the University of Toronto and other causes, including the McLaughlin Planetarium at the Royal Ontario Museum. McLaughlin was a major contributor to Queen's University at Kingston, Ontario. The university's Mechanical Engineering Department is housed in McLaughlin Hall, which was his donation in 1948. McLaughlin Hall in Queen's University's John Deutsch University Centre is also named for him. His wife, Adelaide McLaughlin, was honoured in 1957 by Queen's, which named the women's residence Adelaide Hall for her. In 1947 McLaughlin and his wife donated land for a Boy Scout camp on the outskirts of Oshawa. The camp was named "Camp Samac". He provided partial funding to build a college at York University in Toronto. Opened in 1968, it was named McLaughlin College in his honour. McLaughlin Hall at St. Andrew's College in Aurora, Ontario, which he unveiled in 1971 at age 99, is named after him in recognition of his contributions to the school. He endowed the Regimental Foundation of The Ontario Regiment (RCAC) and quietly paid the salaries of some of the regiment's soldiers during times of severely curtailed government funding. McLaughlin House at the Lester B. Pearson United World College of the Pacific also bears his name. He gave generously to the art community. Among other gifts, he gave Lawren Harris`s Pic Island, Arthur Lismer`s Bright Land, and Emily Carr`s Old Tree at Dusk to the McMichael Canadian Art Collection in Kleinburg.
Толыққанды жылқы жарысы
Жас кезінде МакЛафлин велосипед спорты мен яхтингпен айналысты, сондай-ақ Канада мен АҚШ-тағы жарыстарда ат спортынан (шоу-жүгіру) чемпион атанды. Аттарға деген сүйіспеншілігі Парквуд ат шаруашылығының құрылуына әкелді, ол таза тұқымды жылқы шаруашылығы және жарыс фермасы болып табылады, және Онтарионың Ошава қаласынан бірнеше шақырым солтүстікке орналасқан. МакЛафлиннің жылқылары Канада мен АҚШ-та көптеген жарыстарда жеңіс тудырды; оның жылқылары маңызды жарыстарда жеңіске жетті, соның ішінде 1942 жылғы Белмонт паркінде өткен Питер Пан Stakes. Канаданың ең беделді жарысы – Королева тақтасының үш дүркін жеңімпазы, 1934 жылы оның болашақ Даңқ залына енетін Horometer атты жарысқа қатысып, Королева тақтасы мен селекционерлердің жүлдесін жеңіп алды. 1950 жылы, сексен жасқа жуық МакЛафлин жарыстан зейнеткерлікке шығып, Парквуд ат шаруашылығын Е. П. Тейлорға сатты, оның басшылығымен ол Windfields Farm деп аталды. Онтарио жокей клубының көп жылдық директоры болған МакЛафлин 1963 жылы Канаданың спорттық Даңқ залына, ал 1977 жылы Канаданың ат спорты Даңқ залына енгізілді.
In his youth, McLaughlin competed in cycling and yachting, and he was an equestrian show jumping champion at competitions in Canada and the United States. His love of horses led to the establishment of Parkwood Stable, a thoroughbred horse racing and breeding farm located a few miles north of Oshawa, Ontario. McLaughlin's horses won numerous races in Canada and in the U. S.; his horses won important races including the 1942 Peter Pan Stakes at Belmont Park. A three time winner of Canada's most prestigious race, the Queen's Plate, in 1934 his future Hall of Fame colt Horometer won both the Queen's Plate and the Breeders' Stakes. In 1950, the nearly eighty year old McLaughlin retired from racing, selling his Parkwood Stable to E. P. Taylor, under whom it would become known as Windfields Farm. A long time director of the Ontario Jockey Club, McLaughlin was inducted into Canada's Sports Hall of Fame in 1963 and the Canadian Horse Racing Hall of Fame in 1977.