Джон Кобб: Теолог, философ және экологиялық ойшыл

Кіріспе

Американдық теолог, философ және эколог (1925 жылы туған)

Джон Босуэлл Кобб-младший (9 ақпан 1925 жылы туған) – американдық теолог, философ және эколог. Ол көбінесе процестік философия мен процестік теология саласындағы көрнекті ғалым ретінде танылады, бұл Альфред Норт Уайтхедтің философиясымен байланысты ой мектебі. Кобб елуден астам кітаптың авторы. 2014 жылы Кобб беделді Америка өнер және ғылым академиясына сайланды. Коббтың жұмысының біріктіретін тақырыбы – экологиялық өзара тәуелділікке баса назар аудару, яғни экожүйенің әрбір бөлігі басқа бөліктерге тәуелді деген идея. Кобб адамзаттың ең шұғыл міндеті – өмір сүріп жатқан және оған тәуелді әлемді сақтау екенін айтады. Оның негізгі әсеріне ие болған Уайтхед бұл идеяны «әлемдік адалдық» деп сипаттаған. Кобб көптеген түрлі зерттеу салаларынан алынған түсініктерін біріктіретін және әртүрлі мамандандырылған пәндерді жемісті байланысқа түсіретін көпсалалы тәсілімен белгілі. Өзінің кең ойлы қызығушылығы мен көзқарасының арқасында Кобб теология, экология, экономика, биология және әлеуметтік этика сияқты көптеген салаларға ықпал етті. 1971 жылы ол қоршаған ортаны қорғау этикасы бойынша бірінші жеке авторлық кітабын жазды – «Тым кеш пе? Экологияның теологиясы», онда экологиялық дағдарысқа қатысты діни ойдың маңыздылығын дәлелдеді. 1989 жылы ол «Ортақ игілік үшін: экономиканы қоғамдыққа, қоршаған ортаға және тұрақты болашаққа бағыттау» атты кітаптың авторларының бірі болды, ол жаһандық экономиканы сынап, тұрақты, экологиялық негіздегі экономиканы қолдады. Ол діни плюрализм және дінаралық диалог, әсіресе буддизм мен христиандық арасындағы, сондай-ақ дін мен ғылымды үйлестіру қажеттілігі туралы кеңінен жазды. Кобб Калифорниядағы Клермонт қаласында Процесс зерттеулер орталығының негізін қалаушы және бірлескен директоры. Процесс зерттеулер орталығы Уайтхедпен байланысты жетекші институт болып табылады және әлемнің академиялық мекемелерінде отыздан астам байланысты орталықтардың ашылуына куә болды, оның ішінде Қытайда жиырма үш орталық бар.

John Boswell Cobb Jr. (born February 9, 1925) is an American theologian, philosopher, and environmentalist. He is often regarded as the preeminent scholar in the field of process philosophy and process theology, the school of thought associated with the philosophy of Alfred North Whitehead. Cobb is the author of more than fifty books. In 2014, Cobb was elected to the prestigious American Academy of Arts and Sciences. A unifying theme of Cobb's work is his emphasis on ecological interdependence—the idea that every part of the ecosystem is reliant on all the other parts. Cobb has argued that humanity's most urgent task is to preserve the world on which it lives and depends, an idea which his primary influence, Whitehead, described as "world loyalty". Cobb is well known for his transdisciplinary approach, integrating insights from many different areas of study and bringing different specialized disciplines into fruitful communication. Because of his broad minded interest and approach, Cobb has been influential in a wide range of disciplines, including theology, ecology, economics, biology, and social ethics. In 1971, he wrote the first single author book in environmental ethics, Is It Too Late? A Theology of Ecology, which argued for the relevance of religious thought in approaching the ecological crisis. In 1989, he co authored the book For the Common Good: Redirecting the Economy Toward Community, Environment, and a Sustainable Future, which critiqued global economics and advocated for a sustainable, ecology based economics. He has written extensively on religious pluralism and interfaith dialogue, particularly between Buddhism and Christianity, as well as the need to reconcile religion and science. Cobb is the co founder and co director of the Center for Process Studies in Claremont, California. The Center for Process Studies remains the leading Whitehead related institute, and has witnessed the launch of more than thirty related centers at academic institutions throughout the world, including twenty three centers in China.

Өмірбаян

Джон Кобб 1925 жылғы 9 ақпанда Жапонияның Кобе қаласында, методист миссионерлері болған ата-анасының отбасында дүниеге келді. 15 жасқа дейін ол негізінен Кобе мен Хиросимада өмір сүрді және алғашқы білімін Кобедегі көпұлтты Канада академиясында алды. 1940 жылы Кобб орта мектепті аяқтау үшін АҚШ-тың Джорджия штатына көшті. Ол өмір сүрген елге байланысты бірдей оқиғалардың әртүрліше бейнеленгенін көрген соң, Кобб шіркеулердегі, БАҚ-тағы, университеттердегі және үкіметтегі басым көзқарастарға қарсы мәдениетке қарсы және сыншыл болды. Орта мектепті бітіргеннен кейін Кобб 1943 жылы АҚШ армиясына қосылғанға дейін Оксфордтағы Эмори колледжінде оқыды. Ол жапон тілі бағдарламасына іріктелді, ол негізінен еврей және католик зиялыларымен толтырылды, олар оған Грузия протестантизмінің тар, провинциалдық сипатын түсінуге көмектесті. Кобб Жапонияны оккупациялау кезінде қызмет етті, содан кейін Америка Құрама Штаттарына оралды және көп ұзамай әскерден шықты. Содан кейін ол 1947 жылы Чикаго университетінің пәнаралық бағдарламасына қабылданды. Ол онда өзінің сенімін сынауға бел буды. Бірақ оның сенімі зардап шекті. «Мен өзімнің сенімімді осы әлем ұсына алатын ең жаман нәрсеге ұшыратуға шешім қабылдадым. Мұндай сынақтан кейін алты ай ішінде менің сенімім шайқалды, менің досым және Ием болған Құдайға деген сенімім құлдырады, ал дұғаларым жауапсыз қалды», – деді ол. Ол Ричард МакКеон, Дэниел Дей Уильямс және Чарльз Хартшорнның көмегімен жеке сенімін қайта жаңартуға қол жеткізді. Ол үш жыл бойы Солтүстік Джорджиядағы Янг Харрис колледжінде сабақ берді, сонымен қатар алты шіркеуге қызмет ететін жартылай штатты пастор болып жұмыс істеді және аймақта жетінші қауымдастықты құрды. Чикаго университетінің бұрынғы президенті Эрнест Кэдман Колвелл Коббты Грузиядағы Эмори университетіне либералды өнер институтында оқыту үшін шақырды. 1958 жылы Кобб Колвеллді Калифорниядағы Клермонтқа еріп барды, онда ол Клермонт теология мектебінің Инграхам теология профессоры және Клермонт аспирантурасының Авери дін профессоры болып тағайындалды. Мансабында Кобб Гарвард діни мектебінде, Чикаго университеті діни мектебінде, Вандербильт діни мектебінде, Илифф теология мектебінде, Жапониядағы Риккё университетінде және Германиядағы Майнц университетінде қонақ профессор болып қызмет етті.

John Cobb was born in Kobe, Japan, on 9 February 1925, to parents who were Methodist missionaries. Until age 15, he lived primarily in Kobe and Hiroshima and received most of his early education in the multi ethnic Canadian Academy in Kobe,

In 1940, Cobb moved to Georgia, US, to finish high school. Seeing how the same events could be presented in such different ways based on the country in which he was living, Cobb became ever more counter cultural and critical of the dominant views in churches, media, universities, and government. After his graduation from high school, Cobb attended Emory College in Oxford, Georgia, before joining the US Army in 1943. He was chosen for the Japanese language program, which was filled mainly with Jewish and Catholic intellectuals who helped make him aware of the narrow, parochial nature of his Georgia Protestantism. Cobb served in the occupation of Japan, then returned to the United States and left the army soon afterward. He then entered an interdepartmental program at the University of Chicago in 1947. There, he set out to test his faith by learning the modern world's objections to Christianity. His faith did not come out intact. <blockquote>I was determined to expose my faith to the worst the world could offer. Within six months of such exposure my faith was shattered God, who had been my constant companion and Lord up to that point, simply evaporated, and my prayers bounced back from the ceiling unheard. He was successful in restoring his personal faith primarily with the help of Richard McKeon, Daniel Day Williams, and Charles Hartshorne. he spent three years teaching at Young Harris College in north Georgia, while also serving as part time pastor to a six church circuit and establishing a seventh congregation in the area. Ernest Cadman Colwell, formerly president of the University of Chicago, brought Cobb to Emory University in Georgia to teach in the new graduate institute for liberal arts. In 1958, Cobb followed Colwell to Claremont, California, where he was named Ingraham Professor of Theology at Claremont School of Theology and Avery Professor of Religion at Claremont Graduate University. During his career, Cobb has also served as Visiting Professor at Harvard Divinity School, University of Chicago Divinity School, Vanderbilt Divinity School, Iliff School of Theology, Rikkyo University in Japan, and the University of Mainz in Germany.

Пәндер аралық жұмыс

Кобб көбінесе дінтанушы ретінде сипатталғанымен, оның ойлаудың басты ерекшелігі – әртүрлі білім салаларын біріктіруге ұмтылыс жасауы, бұл тұрғыда Альфред Норт Уайтхедтің трансдисциплинарлық философиялық жүйесін басшылыққа алады. Осының нәтижесінде Кобб кең ауқымды салаларда еңбек еткен.

Білім беру философиясы

Кобб білім мен танымды жеке-жеке және оқшауланған пәндер мен факультеттерге бөлуге үнемі қарсы тұрады. Ол университет үлгісінің артық абстракцияға ұшқындырататынына сендіреді, себебі әр мамандық өз дереккөздік аясын анықтап, содан кейін басқаларын елемеуге бейімделеді, пәнаралық диалогты шектеуге және әлемді жан-жақты түсінуге кедерілді етеді. Теология этикалық мәселелермен және күнделікті практикалық қажеттіліктермен, сондай-ақ әлемді теориялық тұрғыдан түсінумен қайтадан байланыстырылуы керек. Осы көзқарасты іске асыру үшін Кобб өзінің теологиялық және философиялық еңбектеріне биология, физика, экономика және басқа да ғылымдардан алынған білімді интеграциялауға тырысып келеді.

Конструктивті постмодернисттік философия

Кобб Альфред Норт Уайтхедтің табиғатты да, адамзатты да мақсатсыз машиналардан артық деп қарастырғанына сенімді болды. Табиғатты таза механикалық және адам санасын түсіндіру қажет ерекшелік ретінде қарастырудың орнына, Уайтхедтің табиғаттануы әлемнің субъективті тәжірибесі табиғаттың қалған бөлігіне механикалықтан гөрі артық нәрсе ретінде қарауға негіз болу керек деп дәлелдеді. Қысқасы, табиғаттың субъективті және мақсатты жағы бар, ол назар аударуға лайық. Кейін деконструкционистер өз ойларын «постмодерн» деп сипаттағанда, Уайтхедшілер өз атауын «конструктивті постмодернизм» деп өзгертті. Деконструкционистік бағыты сияқты, конструктивті постмодернизм де материяны инертті машина ретінде қарастыратын және адам санасын одан мүлдем бөлек деп есептейтін картезиандық сана-материя дуализміне наразылық білдіру нәтижесінде туындады. Қазіргі ғылым осы идеяға қарсы көптеген дәлелдер тапқанмен, Кобб дуалистік көзқарастар әлі де сақталып қалғанын айтады:

> Жалпы алғанда, дуализм кеңінен қабылданды. Бүгінгі күнге дейін ол университет құрылымын анықтайды, ғылымдар мен гуманитарлық ғылымдардың арасындағы бөлініс осыдан туындайды. Көптеген адамдар, оны айта білсе де, айтпаса да, көздерімен және қолдарымен сезінетін әлемді материалдық деп санайды, ал өздерін осы материалдық шеңберден асып түсетін жандар деп есептейді. Олар, әсіресе, заттар емес, оқиғаларға негізделген жаңа Уайтхедтің метафизикасын жақтады. Бұл тұжырымдама бойынша, адамның немесе нәрсенің («заттың») өзгермейтін негізгі бірегейлігі бар екенін айту дұрыс емес, ал оның өзгеруі оның мәніне қарағанда екіншілік болып табылады. Керісінше, адам өміріндегі әрбір сәт («оқиға») жаңа шындық ретінде қарастырылады, осылайша үнемі болатын өзгерістер мен трансформациялар маңызды, ал тұрақты сәйкестіктер одан әлдеқайда кем маңызды. Бұл көзқарас эволюция және толқын-бөлшектік дуализм сияқты қазіргі ғылымның кейбір тұжырымдарымен оңай үйлеседі.

Экологиялық этика

Коббтың шығармаларында 1969 жылдан бері экологиялық тақырыптар үстемдік танытып келеді, ол осы кезде экологиялық дағдарысқа назар аударған. Кітапта ол адам мен басқа тірі жандар арасындағы байланысты және олардың бір-біріне тәуелділігін мойындайтын экологиялық көзқарасты қорғады. Сондай-ақ, христиандық нақты түрде антропоцентризмді (адамды бағалау орталық ретінде қарау) және адам емес әлемді кемсітуді жою үшін биологиялық ғылымдардан білім алуы керек екенін айтты.

Өсуге бағытталған экономиканы сынға алу

Коббтың экономикалық сын-пікірлері оның экологиялық мәселелерге деген қызығушылығының табиғи жалғасы болды. Ол экологиялық, тұрақты және әділ қоғам туралы экономиканы талқыламастан жазу мүмкін емес екенін түсінді. Экономикалық саясаттың экологиялық жағдайды жиі нашарлату себебін зерттеу барысында 1980 жылдары Кобб экономикалық прогрестің өлшемдері ретінде жалпы ұлттық өнім мен ішкі жалпы өнімді қайта қарауды жөн көрді. Ұлы Клиффорд Коббпен бірлесіп, ол балама модель – Тұрақты Экономикалық Әл-ауқат Индексін жасады. Метриканың атауы кейін Шынайы Прогресс Көрсеткішіне өзгертілді. Жақында жарияланған (2013) мақалада жан басына шаққандағы жаһандық Шынайы Прогресс Көрсеткіші 1978 жылы ең жоғары деңгейге жеткені, яғни экономикалық өсімнің әлеуметтік және экологиялық салдары сол уақыттан бері оның пайдасын басып озғаны көрсетілді. Кобб 1989 жылы Герман Дейлимен бірге «Ортақ игілік үшін: экономиканы қоғамдыққа, қоршаған ортаға және тұрақты болашаққа бағыттау» атты кітап жазды. 1992 жылы «Ортақ игілік» кітабы үшін Кобб пен Дейли әлемдік тәртіпті жақсарту идеялары үшін Граумейер сыйлығына ие болды. Соңғы жылдары Кобб өсуге бағытталған экономикалық жүйелерді американдық мәдениет пен діндегі «сыбайлас жемқорлықтың басты мысалы» деп сипаттады: «Қазіргі заманғы экономиканың дамуынан бері христиандар ашкөздікті сынаудан бас тартуға мәжбүр болды, себебі экономистер «ашкөздік – жақсы қасиет, егер сіз адамдарға көмектескіңіз келсе, мүмкіндігінше ашкөз болыңыз» деді». Кобб мұндай құндылықтарды Исаның үгітіне тікелей қайшы келетінін көреді, ол көптеген жерлерде байлық жинауды тікелей сынап көрсеткен. Христиан дінінің мұндай экономикалық құндылықтарды кеңінен қабылдауына байланысты, Кобб христиандардың Исаның құндылықтарын жариялауға бұрынғыдан гөрі әлдеқайда аз сенімді екенін байқады. Дін және биология саласында ол 1981 жылы австралиялық генетик Чарльз Бирчпен бірлесіп «Тұрмыстың азаттығы: жасушадан қоғамға дейін» атты еңбегін жазды. Кітапта механизмнің үстем биологиялық моделі сынға алынып, ол организмдерді олардың ортасынан ажыратып зерттеуге алып келетіні дәлелденді. Кобб пен Бирч оның орнына «экологиялық модельді» ұсынады, ол тірі және тірі емес арасында немесе организм мен оның ортасы арасында ешқандай қатаң шекаралар қоймайды. Кітапта эволюция идеясы да қарастырылады, онда бейімделу мінез-құлқы генетикалық өзгерістерге әкелуі мүмкін. Кобб пен Бирч бір түрдің «өзінің ортасымен бірге дамуы» және осылайша эволюцияда ақылды мақсаттың рөл атқаратынын атап көрсетеді: Эволюция – бұл күштілік пен күрделілікті әрқашан арттыруға бағытталған аяусыз бәсекелестік процесі емес. Мұндай көзқарас, бейімделуге қабілетсіздігіне байланысты, эволюциялық табысқа жеткізбейді. Бір түр өзінің ортасымен бірге дамиды. Сонымен қатар, адамзаттың даналығына жай ғана мойынсұнуға тиіс тұрақты, үйлесімді табиғат жоқ. Ақылды мақсат бейімделу мінез-құлқында рөл атқарады, ал орта өзгерген сайын оның рөлі арта түседі. «Тұрмыстың азаттығы» барлық өмірдің (тек адам өмірінің ғана емес) мақсатты екенін және ол байып толы тәжірибеге қол жеткізуге бағытталғанын баса көрсетеді. Кобб пен Бирч «өмірге сену» идеясын діни құштарлық ретінде дамытады, өзгеріске және эволюцияға жол бермейтін тұрақты, кемелденген әлеуметтік құрылымға қол жеткізуге тырысудың орнына.

Cobb's economic critiques arose as a natural extension of his interest in ecological issues. He recognized that he could not write about an ecological, sustainable, and just society without including discussion of economics. As part of his investigation into why economic policies so frequently worsened the ecological situation, in the 1980s Cobb decided to re evaluate gross national product and gross domestic product as measures of economic progress. Together with his son, Clifford Cobb, he developed an alternative model, the Index of Sustainable Economic Welfare, The name of the metric would later change to genuine progress indicator. A recent (2013) article has shown that global GPI per capita peaked in 1978, meaning that the social and environmental costs of economic growth have outweighed the benefits since that time. Cobb also co authored a book with Herman Daly in 1989 entitled For the Common Good: Redirecting the Economy Toward Community, Environment, and a Sustainable Future, which outlined policy changes intended to create a society based on community and ecological balance. In 1992, For the Common Good earned Cobb and Daly the Grawemeyer Award for Ideas Improving World Order. In recent years, Cobb has described growth oriented economic systems as the "prime example of corruption" in American culture and religion: "Since the rise of modern economics, Christians have been forced to give up their criticism of greed, because the economists said 'greed is good, and if you really want to help people, be as greedy as possible.'" Cobb sees such values as being in direct opposition with the message of Jesus, which in many places explicitly criticizes the accumulation of wealth. Because of Christianity's widespread acceptance of such economic values, Cobb sees Christians as far less confident in proclaiming the values of Jesus. In the area of religion and biology, he co wrote The Liberation of Life: From the Cell to the Community with Australian geneticist Charles Birch in 1981. The book critiqued the dominant biological model of mechanism, arguing that it leads to the study of organisms in abstraction from their environments. Cobb and Birch argue instead for an "ecological model" which draws no sharp lines between the living and non living, or between an organism and its environment. The book also argues for an idea of evolution in which adaptive behavior can lead to genetic changes. Cobb and Birch stress that a species "co evolves with its environment" and that in this way intelligent purpose plays a role in evolution:

Evolution is not a process of ruthless competition directed to some goal of ever increasing power or complexity. Such an attitude, by failing to be adaptive, is, in fact, not conducive to evolutionary success. A species co evolves with its environment. Equally, there is no stable, harmonious nature to whose wisdom humanity should simply submit. Intelligent purpose plays a role in adaptive behaviour, and as environments change its role is increased. The Liberation of Life stresses that all life (not just human life) is purposeful and that it aims for the realization of richer experience. Cobb and Birch develop the idea of "trusting life" as a religious impulse, rather than attempting to achieve a settled, perfected social structure that does not allow for change and evolution.

Діни плюрализм және дінаралық диалог

Кобб дінаралық және дінаралық диалогқа кеңінен қатысты, әсіресе Киото философия мектебінің жапон буддисі Масао Абэмен. Коббтың нақты мақсаты – христиан дінін кеңейту және «жалпыға жария ету» үшін басқа діндерден идеялар мен түсініктер алу болды. Кобб былай деп жазады: христиан дінінің міндеті – өзгелер ұғынған бөтен ақиқаттарды өз алдына алу арқылы жалпыға ортақ дін болу. Бұл жай ғана қосу мәселесі емес, керісінше, шығармашылық түрлену мәселесі. Өзгермеген христиандық, яғни өзінің тар дәстүрлерімен шектелген христиандық, Иса Мәсіхтің жалпы мағынасын түсіну міндетін орындай алмайды. Қысқаша айтқанда, Кобб диалогты негізінен өзара түрлендіру үшін пайдалы деп есептейді, бұл идеялардың кеңеюіне және әр сенімнің қайта қаралуына мүмкіндік береді, осы арқылы олар қазіргі заманғы әлемнің қиындықтарына жақсырақ төтеп беруі мүмкін. Кобб діни плюрализм туралы өз теориясын қалыптастыруда белсенді болды, ішінара басқа Клермонт университетінің профессоры Джон Хикке жауап ретінде. Коббтың плюрализмі кейде «терең» плюрализм немесе, баламалы түрде, «толықтыратын» плюрализм ретінде анықталады. Оның ойынша, діннің үш ерекше түпкі мәні бар: 1) Құдай, 2) Жаратылыс/Бос/Ешнәрсе/Өмірдің өзі, 3) Космос/Әлем. Кобб бұл элементтердің барлығы әр дінде қажет және белгілі бір түрде бар деп санайды, бірақ әр түрлі сенімдер бірін екіншісінен жоғары қояды. Осы тұрғыдан қарасақ, әр түрлі діндер бір-бірін толықтырып, әр түрлі діни түпкі мәндерге түсінік береді. Коббтың плюрализмі шын мәнінде өте әртүрлі діндерді (мысалы, буддизм мен христиандықты) біріктіру туралы сынға жол бермейді, сонымен бірге екеуінің де мүмкін шындықтарын растайды. 1950 жылдардың соңында Кобб пен Клермонт профессоры Джеймс Робинсон осы бір жақтылықты тоқтатып, американдық және еуропалық теологтар арасындағы шынайы диалогқа көшудің уақыты келді деп шешті. Шынайы өзара қарым-қатынас орнату үшін олар Германия мен АҚШ-тағы жетекші теологтардың бірқатар конференциясын ұйымдастырды және «Теологиядағы жаңа шекаралар» деп аталатын томдар сериясын шығарды. Протестантизмнің қазіргі заманғы формаларын зерттеуге арналған бірнеше кітап жазғаннан кейін Кобб 1960 жылдардың ортасында Альфред Норт Уайтхедтің идеяларын қазіргі американдық протестанттық ортаға енгізуге тырысқан түпнұсқалық жұмыстарға бет бұрды. Кобб қазіргі заманғы біліммен үйлесімді және бүгінгі плюралистік әлеммен айналысуға дайын христиандық көзқарасты қайта құруды мақсат етті. Бұл «субстанциалистік» ойлау тәсілі ақыл-ой материялық дуализмді қажет етеді, онда материя мен ақыл-ой – екі түрлі түрдегі нәрселер. Сонымен қатар, ол субъектілер арасындағы қатынастарды «өзінде» болып табылатын нәрсеге маңызды емес деп қарауға шақырады. Осы көзқараспен салыстырғанда, Кобб Уайтхедтің ізімен заттардан гөрі оқиғалар мен процестерге басымдық береді, сондай-ақ басқа да пәндерге, биология, физика және экономикаға. Кобб тіпті «дәстүрлі» христиандық Құдай туралы түсінікті қайтадан ойлап табудан да тартынбады. Ол Құдай барлық оқиғаларды біржақты бақылауға алатындай құдіретті деп сенбейді, өйткені Кобб жалпы мәжбүрлеуші билікті сүйіспеншілікпен және ізгілікпен үйлестіру мүмкін емес деп санайды. Кобб зұлымдық проблемасын Құдайдың құдіреттілігін жоққа шығару арқылы шешеді, оның орнына Құдайдың күші мәжбүрлеу емес, сендіруші екенін, Құдай жаратылыстарға әсер ете алады, бірақ олардың не болатынын немесе не істейтінін анықтай алмайды. Кобб үшін Құдайдың рөлі – азат ету және күш беру. Дәстүрлі теизмге қарсы Кобб Құдай өзгермейтін (өзгермейтін) және сезімсіз (сезімсіз) деген идеяны да жоққа шығарды. Керісінше, ол Құдайға жаратылыстардың, яғни адамдардың да, басқалардың да іс-әрекеттері әсер ететінін және оны өзгертетінін айтады. Кобб Құдай туралы бұл түсінік Киелі кітаппен үйлесімді екенін айтады, онда Исаның азап шегіп өлгені жазылған. Сонымен қатар, Коббтың теологиясы құтқарылу идеясына қарсы, ол бірегей, екілік оқиға ретінде, онда адам әрқашан құтқарылады немесе құтқарылмайды. Адамның осы дүниеде өмір сүруін көктегі өмірге түсу үшін адамгершілікті тексеру деп қарастырмайды, Кобб құтқарылуды осы дүниедегі тәжірибесін өзгертуге және жетілдіруге ұдайы ұмтылу деп санайды. Ол оның ой-пікірлер комитетінің төрағасы болды және оның бірқатар кітаптарын редакциялады. Америка үкіметінің саясаты мен христиандық үйретім арасындағы қарым-қатынастың кеңдегеніне байланысты, бұл кітаптар жай ғана реформалық ұсыныстардан асып түсті. Соңғысы «Қарсылық: Прогрессивті христиандардың жаңа рөлі» деп аталды. 2010 жылғы «Рухани банкроттық: Әрекетке шақыру» кітабында Кобб дінилікке де, секуляризмге де қарсы шықты, қазіргі қажеттілік – даналық дәстүрлерінің секуляризациясы екенін мәлімдеді.

Cobb has participated in extensive interreligious and interfaith dialogue, most notably with Masao Abe, a Japanese Buddhist of the Kyoto School of philosophy. Cobb's explicit aim was to gain ideas and insights from other religions with an eye toward augmenting and "universalizing" Christianity. Cobb writes:

it is the mission of Christianity to become a universal faith in the sense of taking into itself the alien truths that others have realized. This is no mere matter of addition. It is instead a matter of creative transformation. An untransformed Christianity, that is, a Christianity limited to its own parochial traditions, cannot fulfill its mission of realizing the universal meaning of Jesus Christ. In short, Cobb does not conceive of dialogue as useful primarily to convert or be converted, but rather as useful in order to transform both parties mutually, allowing for a broadening of ideas and a reimagining of each faith in order that they might better face the challenges of the modern world. Cobb has also been active in formulating his own theories of religious pluralism, partly in response to another Claremont Graduate University professor, John Hick. Cobb's pluralism has sometimes been identified as a kind of "deep" pluralism or, alternately, as a "complementary" pluralism. He believes that there are actually three distinct religious ultimates: (1) God, (2) Creativity/Emptiness/Nothingness/Being itself, and (3) the cosmos/universe. Cobb believes that all of these elements are necessary and present in some form in every religion but that different faiths tend to stress one ultimate over the others. Viewed in this way, different religions may be seen to complement each other by providing insight into different religious ultimates. Cobb's pluralism thus avoids the criticism of conflating religions that are actually very different (for instance, Buddhism and Christianity) while still affirming the possible truths of both. In the late 1950s, Cobb and Claremont professor James Robinson decided that the time had come to end this one sidedness and move to authentic dialogue between American and European theologians. To establish real mutuality, they organized a series of conferences of leading theologians in Germany and the United States and published a series of volumes called "New Frontiers in Theology." After writing several books surveying contemporary forms of Protestantism, Cobb turned in the mid 1960s to more original work which sought to bring Alfred North Whitehead's ideas into the contemporary American Protestant scene. Cobb aimed to reconstruct a Christian vision that was more compatible with modern knowledge and more ready to engage with today's pluralistic world. This "substantialist" way of thinking necessitates a mind–matter dualism, in which matter and mind are two fundamentally different kinds of entities. It also encourages seeing relations between entities as being unimportant to what the entity is "in itself". In contrast to this view, Cobb follows Whitehead in attributing primacy to events and processes rather than substances. but also to other disciplines, including biology, physics, and economics. In fact, Cobb has not shied away even from re imaging what is now regarded as the "traditional" Christian notion of God. He does not believe that God is omnipotent in the sense of having unilateral control over all events, since Cobb sees reconciling total coercive power with love and goodness to be an impossible task. Cobb solves the problem of evil by denying God's omnipotence, stressing instead that God's power is persuasive rather than coercive, that God can influence creatures but not determine what they become or do. For Cobb, God's role is to liberate and empower. Against traditional theism, Cobb has also denied the idea that God is immutable (unchanging) and impassible (unfeeling). Instead, he stresses that God is affected and changed by the actions of creatures, both human and otherwise. Cobb argues that this idea of God is more compatible with the Bible, in which Jesus suffers and dies. Additionally, Cobb's theology has argued against the idea of salvation as a singular, binary event in which one is either saved or not saved for all time. Rather than seeing one's time in the world as a test of one's morality in order to enter a heavenly realm, Cobb sees salvation as the continual striving to transform and perfect our experience in this world. chaired its reflection committee, and edited a number of its books. As the perceived gap between the policies of the American government and Christian teaching grew wider, these books moved beyond simply reformist proposals. The last of these was entitled Resistance: The New Role of Progressive Christians. In his 2010 book, Spiritual Bankruptcy: A Prophetic Call to Action, Cobb argued against both religiousness and secularism, claiming that what is needed is the secularization of the wisdom traditions.

Коббтың Қытайдағы әсері

Альфред Норт Уайтхедтің дәстүріндегі процесс философиясы көбінесе американдық философиялық қозғалыс ретінде қарастырылады, бірақ ол жаһандық сипат алды және әсіресе қытай ойшылдарының қызығушылығын тудырды. Процесс философиясының маңызды тұлғаларының бірі Кобб, осы ой-пікірді Шығысқа, атап айтқанда Қытайда экологиялық өркениетті дамытуға көмектесу үшін – қазіргі Қытай үкіметі конституциясына енгізген мақсатқа – жеткізуде жетекші рөл атқарды. 2005 жылы Чжихе Ванмен бірлесіп Кобб Қытайдың постмодерндік даму институтын (IPDC) құрды және қазіргі таңда оның директорлар кеңесінде қызмет етеді. IPDC арқылы Кобб Қытайдағы жиырма үш ынтымақтастық орталықтың жұмысын үйлестіреді және экологиялық өркениет тақырыбында жыл сайынғы конференцияларды ұйымдастырады. Процесс зерттеулері орталығы – Альфред Норт Уайтхед, Чарльз Хартшорн және басқалар шабыттанған процесс философиясы мен процесстік теологияның жетекші институты. 1996 жылы Кобб Джордж Регаспен бірге прогрессивті христиан қауымдастықтарын ұйымдастыру және біріктіру мақсатымен Клермонт консультациясын құрды. 2003 жылы ұйымның атауы «Прогрессивті христиандар бірігі» деп өзгертілді. PCU бүгінде өзін «әлеуметтік әділдік пен иманға берілген ұйым ретінде сипаттайды, ол үмітті арттыруға және адамдардың мейірімді және әділ әлемге жетелейтін іс-қимылдарын күшейтуге бағытталған». 2005 жылы Кобб Қытайдың постмодерндік даму институтының алғашқы президенті болды. 2014 жылы Кобб Лос-Анджелес аймағында экологиялық теңгерімді өмір салтын қалыптастыруға бағытталған коммерциялық емес ұйым «Pando Populus» басқармасының алғашқы төрағасы болды. Кобб «Pando Populus» директорлар кеңесінде қызметін жалғастыруда. 2015 жылы Кобб «айналасындағы экожүйелер мен тіршілік қауымдастықтарымен үйлесімде толықтай тұрақты адам қоғамын» құруға ұмтылған коммерциялық емес ұйым «Экологиялық өркениет институты» (EcoCiv) кеңесінің мүшесі болды. Кобб EcoCiv директорлар кеңесінде қалады. 2019 жылы Кобб құрылуына жетекшілік етті және «процесс қарым-қатынастық дүниетанымын ілгерілету арқылы даналықты, үйлесімділікті және жалпы игілікті арттыруға» бағытталған коммерциялық емес ұйым «Клермонт процессті зерттеу институты» кеңесінің мүшесі болды. Бір жыл өткен соң, ұйым оның өміріне, басшылығына және ықпалына құрмет ретінде және оның жұмысы мен миссиясын атауымен үйлестіру үшін «Кобб институты» деп аталды. Кобб кеңес мүшесі және жетекші ықпал етуші болып қала береді. 2021 жылы Коббтың қоршаған орта мәселелеріндегі еңбектерін қолдайтын бірнеше адам оның 97 жасқа толуын «Жанды Жер қозғалысын» құру арқылы атап өтті. Коммерциялық емес ұйымның екі мақсаты – АҚШ пен Қытайды осы планетадағы барлық тіршілік үшін ынтымақтасуға шақыру және адамдардың экосфераның қалған бөлігін бағалауды және онымен ынтымақтасуды үйренетін жаңа экологиялық өркениеттің негізін қалауға көмектесу.

Process philosophy in the tradition of Alfred North Whitehead is often considered a primarily American philosophical movement, but it has spread globally and has been of particular interest to Chinese thinkers. As one of process philosophy's leading figures, Cobb has taken a leadership role in bringing process thought to the East, most specifically to help China develop a more ecological civilization—a goal which the current Chinese government has written into its constitution. With Zhihe Wang, Cobb founded the Institute for Postmodern Development of China (IPDC) in 2005, and currently serves on its board of directors. Through the IPDC, Cobb helps to coordinate the work of twenty three collaborative centers in China, as well as to organize annual conferences on ecological civilization. The Center for Process Studies is the leading institute on the process philosophy and process theology inspired by Alfred North Whitehead, Charles Hartshorne, and others. In 1996, Cobb co founded the Claremont Consultation with George Regas in an effort to organize and mobilize progressive Christian communities. In 2003, the organization's name was changed to Progressive Christians Uniting. PCU today describes itself as "a social justice and faith organization dedicated to amplifying hope and actions individuals can take that lead to a more compassionate and just world." In 2005, Cobb was the founding President of the Institute for the Postmodern Development of China. In 2014, Cobb was the founding chairperson of the board for Pando Populus, an LA based non profit organization that seeks to enact a more ecologically balanced way of life in the LA area. Cobb remains on Pando Populus' board of directors. In 2015, Cobb was a founding board member of the Institute for Ecological Civilization (EcoCiv), a non profit organization which seeks to enact "a fully sustainable human society in harmony with surrounding ecosystems and communities of life." Cobb remains on EcoCiv's board of directors. In 2019, Cobb led the formation and was a founding board member of the Claremont Institute for Process Studies, a non profit organization that aims to "promote a process relational worldview to advance wisdom, harmony, and the common good" by engaging "in local initiatives and cultivates compassionate communities to bring about an ecological civilization." One year later, the organization was renamed the Cobb Institute to honor his life, leadership, and influence, and to better align its work and mission with its name. Cobb continues to be an active board member and guiding influence. In 2021, several individuals supportive of Cobb's works on environmental issues celebrated his 97th birthday by establishing the Living Earth Movement. The nonprofit organization's two fold mission is to get the U. S. and China to cooperate for the sake of all life on this planet and to promote the foundations for a new kind of ecological civilization in which humans would learn to value and cooperate with the rest of the ecosphere.

Мақалалар

Коббтың 2010 жылға дейінгі жарияланған мақалаларының тізімін Процесс зерттеулер орталығында қараңыз.