Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Корольдік үйдің бөлімі
Department of the Royal Household
Лорд-чемберленнің кеңсесі – британдық Корольдік үйдің құрамындағы бөлім. Ол протокол, мемлекеттік сапарлар, табыс ету рәсімдері, бақшадағы қабылдаулар, корольдік үйлену тойлары және қоштасу рәсімдері сияқты мәселелермен айналысады. Мысалы, 2005 жылдың сәуір айында ол Уэльс принці Чарльз бен Камилла Паркер Боулздың үйлену тойын ұйымдастырды. Сондай-ақ, Корольдік елтаңбаларды пайдалануға рұқсат беру де оның құзыретінде. Лорд-чемберлен лауазымы толық емес болғандықтан, кеңсе жұмысын күнделікті түрде Лорд-чемберлен кеңсесінің бақылаушысы атқарады.
The Lord Chamberlain's Office is a department within the British Royal Household. It is concerned with matters such as protocol, state visits, investitures, garden parties, royal weddings and funerals. For example, in April 2005 it organised the wedding of Charles, Prince of Wales and Camilla Parker Bowles. It is also responsible for authorising use of the Royal Arms. As the Lord Chamberlain is a part time position the day to day work of the Office is conducted by the Comptroller of the Lord Chamberlain's Office.
Театр цензурасы
Лорд Чемберленнің кеңсесі 1968 жылға дейін британдық қоғамда маңызды рөл атқарды (1843 жылғы Театрлар заңына сәйкес), өйткені ол Ұлыбританияда қойылған барлық театр өнерлерінің ресми цензурасын жүзеге асырды. Коммерциялық театр иелері, әдетте, осы жүйе берген қауіпсіздікке қанағаттанды; егер олар тек лицензияланған пьесаларды көрсетсе, пьеса тудыруы мүмкін кез келген құқықбұзушылық үшін сотталудан тиімді түрде қорғалды. Алайда, драматургтер тарапынан Лорд Чемберленнің цензурасына қарсы науқандар болды, мысалы, 1909 және 1911 жылдары Дж.М. Барриге қатысты болғандары. 1930 жылдары, бағыныштылық саясаты кезеңінде, кейбір пьесаларға лицензия берілмеді, себебі олар неміс нацистік режимін сынады және кейбір пьесаларды қоюға рұқсат беру, сол кезде достық деп есептелген үкіметтің наразылығын тудыруы мүмкін деген қауіп болды. Бұл Теренс Раттиганның «Менің көшбасшымды еріп жүр» пьесасын да қамтыды, ол 1938 жылы Лорд Чемберленнің кеңсесіне ұсынылды, бірақ Германия үкіметін «елдің мүддесіне қайшы» деп сараңдықпен бейнелегендігіне байланысты лицензия алмады. Бағыныштылық саясаты аяқталғаннан кейін ғана, 1940 жылы оған лицензия берілді. Сол кездегі Лорд Чемберлен Лорд Кромер Сыртқы істер министрлігімен және кейде Германия елшілігімен тұрақты түрде кеңесетін. Соңғы жағдайда, ұсыныстарды «достық неміс» оқуы тиіс болды. Корольдік Театр сотталуынан кейін осылай болды. Режиссер Уильям Гаскилл жұмыстан босатылды және компанияға айыппұл салынды, бірақ осы іске байланысты жариялық Лорд Чемберленнің театр саласындағы рөлінің қажеттілігіне күмән тудырды. 1966 жылғы Бірлескен таңдау комитеті театр цензурасының жүргізілуіне қанағаттанбаушылықты тудырғаннан кейін Театрлар заңына мүмкін болатын өзгерістерді талқылау үшін құрылды. Оған Лордтар палатасынан сегіз өкіл, сегіз депутат және Питер Холл сияқты түрлі театрлық тәжірибесі бар куәгерлер кірді. Комитет 1966-1967 жылдары он алты мәжілісте отырды және нәтижесінде 1968 жылғы Театрлар заңында ресми цензураның рөлі жойылды.
The Lord Chamberlain's Office had a more significant role (under the Theatres Act 1843) in British society prior to 1968, as it was the official censor for virtually all theatre performed in Britain. Commercial theatre owners were generally satisfied by the safety this arrangement gave them; so long as they presented only licensed plays they were effectively immune from prosecution for any offence a play might cause. There were campaigns by playwrights, however, in opposition to the Lord Chamberlain's censorship, such as those involving J. M. Barrie in 1909 and 1911. Some plays were not licensed in the 1930s, during the period of appeasement, because they were critical of the German Nazi regime and it was feared that allowing certain plays to be performed might alienate what was still thought of as a friendly government. This included Terence Rattigan's Follow My Leader, which was submitted to the Lord Chamberlain's office in 1938 but was not granted a license due to its farcical depiction of the German government "not being in the best interests of the country". It was not granted a license until 1940 following the end of appeasement. Lord Cromer, then Lord Chamberlain, regularly consulted the Foreign Office and sometimes, the German Embassy. In the latter case, the submissions were intended to be read by a "friendly German". This is precisely what happened after the Royal Court Theatre was prosecuted. Director William Gaskill was discharged and the company were fined but the publicity surrounding the case called into question the necessity of the Lord Chamberlain's role in theatre. The 1966 Joint Select Committee was set up to discuss possible changes to the Theatres Act following the dissatisfaction with how theatre censorship was being handled. It included eight representatives of the House of Lords, eight commoners, and witnesses of varying theatrical backgrounds, including Peter Hall. The committee met between 1966 and 1967 over the course of sixteen meetings and it eventually resulted in the abolition of the role of official censor in the Theatres Act 1968.