Кіріспе

Өсімдік түрі – Ағаш

Alnus nepalensis – Гималайдың субтропиктік жоталарында өсетін ірі қарағай ағашы. Бұл ағаш непали тілінде Утис, ал ағылшын тілінде – Непал қарағайы деп аталады. Ол жерді мелиорациялауға, отын ретінде және көмір жасауға пайдаланылады.

Сипаттама

Alnus nepalensis – биіктігі 30 метрге, диаметрі 60 сантиметрге дейін жететін күміс сұр қабықтың ірі жапырақты қайың түрі. Жапырақтары кезектесіп орналасқан, қарапайым, тісті жиекті, бір-біріне параллель жүйкелері бар, ұзындығы 7–16 см, ені 5–10 см. Гүлдері – гүлшоғырлар (catkins), еркек және әйел гүлдері бөлек, бірақ бір ағашта пайда болады. Еркек гүлдері ұзын және төмен қарап тұрады, ал әйел гүлдері тік, сегізге дейін бірге қолтық шоғырларында (axillary racemes) орналасқан. Қайыңдар үшін ерекше, гүлдер күзде пайда болады, ал тұқымдары келесі жылы пісіп жетіледі.

Тарату

Гималайдың барлық аймақтарында 500–3000 метр биіктікте, Пакистаннан бастап Үндістан, Непал және Бутан арқылы Қытайдың оңтүстік-батысындағы Юньнань провинциясына дейін таралған. Терең жанартаулық құнарлы топырақта ең жақсы өседі, бірақ саз, құм және қиыршық тасты топырақта да өсе алады. Топырақтың түрлеріне кең ауқымда төзімді және өте сулы жерлерде жақсы өседі. Топырақта жеткілікті ылғалдылық қажет, өзен жағалауларын жақсы көреді, бірақ сонымен қатар беткейлерде де өседі.

Қолданылуы

Ағаш тез өседі және кейде тау беткейлерінде топырақ эрозиясын тоқтату үшін, сондай-ақ көшіру егісінде жерді қалпына келтіру мақсатында отырғызылады. Оның тамырларында азотты бекітетін түйіндер болады. Ағашы орташа жұмсақтықта келеді. Одан кейде қораптар жасауға және жеңіл құрылысқа пайдаланады, бірақ көбінесе отын ретінде қолданылады, ол тегіс жағады, бірақ жылдам жанады, және көмір жасауға да қолданылады. Қазіргі уақытта бұл ағаш түрін Солтүстік Вьетнамдағы Лайчай провинциясының Симакай ауданындағы Хмонг, Нунг және Тху Лао сияқты әртүрлі жергілікті этностық топтар орманды қайта жасылдау және жергілікті білімдерін пайдаланып байыту үшін бағалайды (SPERI, CENDI).