Кіріспе

Күл ағашының түрлері

Fraxinus americana, ақ күл немесе американдық күл – Солтүстік Американың шығыс және орталық бөлігіне тән, жылдам өсетін күл ағашы. Бұл түрдің өсіп-өнімді жерлердегі қатты ағаш ормандарына жататын ареалы – Жаңа Шотландиядан батысқа қарай Миннесотаға дейін, оңтүстікке Флориданың солтүстігіне дейін және оңтүстік-батысқа Шығыс Техасқа дейін созылады. Батыс Техас, Вайоминг және Колорадода оқшауланған популяциялар да табылды, ал бұл түр Гавайиде табиғи түрде тараған деп хабарланады. АҚШ-та шамамен 8 миллиард күл ағашы бар, олардың көп бөлігі ақ күл және жасыл күл ағаштарынан тұрады. Ақ күл ағаштарына 2002 жылы Мичиган штатының Детройт қаласында анықталған, қазір Шығыс Канада мен АҚШ штаттарының көп бөлігінде кездесетін, күл ағаштарын қырып тастайтын жасыл күл қоңызы (Agrilus planipennis) қауіп төндіреді. Ақ күлдің күрделі жапырақтарында әдетте бір жапыраққа 7 жапырақша келеді, ал басқа күл ағаштарында жапырақшалардың саны көбінесе өзгеріп тұрады. Melioides бөліміндегі басқа түрлер сияқты, Fraxinus americana екі үйлі, яғни еркек және әйел гүлдері бөлек өсімдіктерде пайда болады.

Өсіру және пайдалану

Ақ күл – күнделікті қолдануда ең көп пайдаланылатын ағаштардың бірі және жоғары сұранысқа қанағат ету үшін мүмкін болған жердің барлығында өсіріледі. Ағашы ақ түсті және өте тығыз (670 кг/м³-тің 20%-ына дейін), берік және түзу талшықты. Оның түрінде қалыпты емес, биік өсетін, доминантты тәж құрылымы қалыптасады. Бұл бейсбол таяқтары мен құрал саптарын жасау үшін дәстүрлі таңдаулы ағаш. Ағаштан жиһаз және еден жабдықтарын жасау да ыңғайлы. Бір зерттеуде оны сегіз басқа түрмен салыстырғанда, кесу тақталарын жасауда ең жоғары бактерияға қарсы белсенділігі байқалды. Ағаш өңдеушілер ағашты негізінен ішкі жұмыстарда қолданады, себебі ол топырақпен тікелей жанасқанда тез бұзылады. Дұрыс өңделген жағдайда, ол жарамды ұзын садаққа айналады. Ағаш 1970 жылдардың басынан 1980 жылдардың ортасына дейін төбелік желдеткіштердің қанаттарында қолданылған, бірақ кейде олар пластикпен құмыра сияқты жасалған. Қазіргі таңда көптеген елдерде төбелік желдеткіштердің қанаттарында қолданылмайды. Ақ күл, жасыл күлге қарағанда, өсіруде сирек кездеседі, себебі ол қалалық ластанудан және топырақтың тығыздалуынан алыс, бұзылмаған ормандық жерлерді ұнатады. Кейде оны тұрақты және әдемі күзгі түстері үшін отырғызады, олар әдетте басқа күл түрлерінің біртекті сары түсіне қарағанда, жарқын қызыл және қызыл түстерде болады. Ақ күлдің өсірілуі Солтүстік Америка құрлығында әртүрлі. Мысалы, Чикаго қаласының аймағында 2010 жылғы статистика бойынша, көшеде өсетін ағаштардың ең көп тараған түрі – ақ күл, ол 6,2% құрайды. Үшінші орында тұрған жасыл күл (4,9%) ескерілгенде, күл қалалық көшелердегі ағаштардың 11% құрайды, ал тек Кук округінде 13 648 044 миллион ағаш бар. Күзгі қызғылт күл немесе Юнгер, американдық ақ күлдің қызғылт жапырақтары үшін таңдалған жабайы түрі, Висконсин университетінің бағбаншысы Карл Юнгермен Айова штатының Ватерлоо қаласындағы МакКей балабақшасында ашылған. 1956 жылы енгізілгеннен кейін ол тез арада ең танымал және ең қымбат ландшафттық өсімдікке айналды, қымбат гинкго, Лондон платаны және ақ/жылқы еменнен де асып түсті. Билтмор күлі сияқты туыс түрлер кейде ақ күлдің бір түрі ретінде қарастырылады. Басқа таксономистер Билтмор күлінің жеке түр екенін (Fraxinus biltmoreana) айтады. Солтүстік Американың тума күл ағаштарының түрлері Солтүстік Америка бақалары үшін маңызды тамақ көзі болып табылады, себебі ағаштардан түскен жапырақтар, әсіресе, шабақтар (уақытша және тұрақты), үлкен су тобырлары және басқа да су көздерінде тамақтануға өте қолайлы. Күлдің орнын алып жатқан қызыл жапырақты қарағай сияқты түрлер бақалар үшін тамақ көзі ретінде нашар, нәтижесінде бақалардың тіршілік ету деңгейі төмендеп, олардың мөлшері кішірейеді.

Смарагдтық күл бұрғылаушы

ЕАБ (Agrilus planipennis) – Азияға тән жасыл қоңыз. Солтүстік Америкада ЕАБ инвазивті түр болып саналады және тараған аймағында күл ағаштарына қатты зиян келтіреді. Бұл жәндіктің келтіретін зияны каштанаттың қурауы мен голландтық шырша ауруының зиянымен шайқасады. Зиянды салыстыра келгенде, каштанат қурауы салдарынан шамамен 3,5 миллиард каштанат ағашы қырылса, Огайо штатында ғана 3,5 миллиардтан астам күл ағашы бар. Голландтық шырша ауруы 200 миллион шыршаның өліміне себеп болды, ал ЕАБ АҚШ-та 7,5 миллиард күл ағашына қауіп төндіреді. Бұл жәндік Солтүстік Американың Fraxinus туысына қауіп келтіреді. 1990 жылдары АҚШ және Канадаға әкелінгеннен кейін, 2002 жылы анықталғаннан бастап, ол он бір штатқа және Канаданың іргелес аймақтарына тарады. Қазірге дейін кем дегенде 50 миллион күл ағашы құрбан болды және Солтүстік Америкадағы күл ағаштарының көп бөлігіне қауіп төндіріп тұр. Ақ күл, жасыл күлге қарағанда ЕАБ-қа сәл кедергі келтіреді, бірақ бұл ақ күлдің ландшафт дизайнында осыншалықты кеңінен қолданылмауы немесе жоғары стресстік ортаға орналастырылмауымен байланысты болуы мүмкін. Зақымдалған ағашты тамыз және қыркүйек айының соңғы апталарында жапырақтарының ерте түсіп, сарғуынан тануға болады. ЕАБ ресми түрде анықталғанға дейін, мұндай құрғау белгілері күлдің сарғаюы деп аталатын тамыр жүйесінің ауруынан туындаған деп есептелді. Бұл жәндіктің әлсіз ағаштардың мүмкіндігін пайдаланып, зиян келтіргені болжалды. Басқа да анықталатын белгілерге жоғарғы жапырақтарының құрғауы, эпикормдық бүршіктер, қабықтың зақымдануы, личинкалардың жасаған галереялары және деформацияланған шығу тесіктері жатады. "Жазық бас" қоңызы толық дамығаннан кейін, ағаштан, осы жағдайда, деформацияланған "D" әрпі пішіндес тесік арқылы шығады. Бұрын, егер қандай да бір белгілер көріне бастаса немесе ағаш зақымданса, оны емдеу үшін кеш болады деп есептелді. Бүгінде, тек ағашты жеке-жеке диагностикалайтын мамандар ғана мұндай шешімдерді жасай алады.

Ащы саңырауқұлақтың ауруы

Hymenoscyphus fraxineus – күл ағаштарына шабуыл жасайтын саңырауқұлақ ауруы. Бұл ауру жапырақтардың түсуіне, ағаш басының құрғауына және қабықта зақымдануға себеп болады. Бұл саңырауқұлақ көбінесе тікелей де, жанама да ағаштың иммунитетін әлсіретіп, оны жәндіктер мен патогендердің шабуылына осал етеді, сондықтан одан өлімге алып келеді. Осы себепті, жас ағаштар көбірек зардап шегеді, ал толық пісіп жетілген күл ағаштары көбейіп ұрпақ беруге қабілетті болмайды. Ауру Еуропаның көп бөлігіне тараған және Ұлыбританияда анықталған, бірақ Солтүстік Америкада әлі табылмаған. Қауіптің масштабы әлі толық белгілі емес, бірақ Еуропа мен Ұлыбританияның күл ағаштарының ландшафтына елеулі зиян келтіруі мүмкін деп саналады.