Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңіндегі неміс танк жобалары – E сериясы. Стандарттау арқылы өндіріс тиімділігін арттыру, жаңа конструкциялар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы соғыс кезеңіндегі Германия танк жобасы
Late War German tank project
Entwicklung сериясы (неміс тілінен Entwicklung), көбінесе E сериясы деп аталады, екінші дүниежүзілік соғыстың соңында нацистік Германияның танк конструкцияларын стандартизациялауға жасаған әрекеті. Бес түрлі салмақ санатында (E 10, E 25, E 50, E 75 және E 100) стандартты конструкциялар жасалуы тиіс еді, олардың негізінде бірнеше мамандықтанған түрлері жасалатын болды. Конструкцияны стандартизациялау арқасында бұрынғы танк конструкцияларының тым күрделілігінен туындаған өндіріс жылдамдығының төмендігі мен механикалық тұрақсыздығы мәселелері шешілуі күтілді.
The Entwicklung series (from German Entwicklung ), more commonly known as the E Series, was a late World War II attempt by Nazi Germany to produce a standardised series of tank designs. There were to be standard designs in five different weight classes (E 10, E 25, E 50, E 75 and E 100) from which several specialised variants were to be developed. Design standardisation was envisioned to bring improvements over extreme complexity of previous tank designs that resulted in poor production rates and mechanical unreliability.
Шолу
E сериялы конструкциялар алдыңғы үлгілеріне қарағанда қарапайым, өндірісі арзан және тиімді болды; алайда, олар Jagdpanzer 38(t), Panther Ausf. G немесе Tiger II сияқты алмастыруға арналған үлгілерге қарағанда броня мен атыс қуатын шамалы ғана жақсартты; және неміс бронетехникасының соңғы стандарты болар еді. Шындығында, E сериясының барлық машиналары – E 75-ке дейін – Tiger II-нің 80 сантиметрлік болат жиекті дөңгелектерін пайдалануға арналған, олар бірін-бірі жапсарластырып орналастырылуы тиіс еді (кейінгі Tiger және Panther танктерінде де қолданылған), 1930 жылдардың басында неміс әскери машиналарында алғаш пайда болған Schachtellaufwerk аспасын тоқтату мақсатында болды.
The E series designs were simpler, cheaper to produce and more efficient than their predecessors; however, they offered only modest improvements in armour and firepower over the designs they were intended to replace, such as the Jagdpanzer 38(t), Panther Ausf. G or Tiger II; and would have represented the final standardization of German armoured vehicle design. Indeed, nearly all of the E series vehicles — up to and including the E 75 — were intended to use what were essentially the Tiger II's 80 centimeter steel rimmed wheels for their suspension, meant to overlap each other (as on the later production Tiger and Panther tanks that also used them), abandoning the interleaved Schachtellaufwerk suspension that first appeared on German military half tracks in the early 1930s.
Jagdpanzer E-10 (жау танкісі)
E 10 жобасы (дамыту атауы: "Hetzer") Ульм қаласындағы Klockner Humboldt Deutz Magirus AG фирмасымен жобаланған деп есептеледі. Ол Jagdpanzer 38(t) танкын алмастыру мақсатымен әзірленген. Hetzer атауы 38(t) үшін ресми түрде қолданылмаған. Бұл жаңа шасси негізіндегі конструкциялардың барлығы 10-25 тонна салмақ санатына жатқан болып, әр жағында төрт Tiger II стиліндегі, бірақ үлкен, толық металл доңғалектерді, артқы жетек дөңгелегі және кері дөңгелектері жоқ, "бос тізбек" аспасымен біріктірілген орналасуда қолданылатын еді. Аспалы жүйе айтарлықтай жеңілдетілді, ол E сериялы бронетранспорттық құралдардың барлығы үшін конустық серіппелі Belleville шаймаларын пайдалану тұжырымына негізделген. Олар тікелей шассиге бекітіліп, жөндеу немесе ауыстыру үшін оңай алынып тасталатын. Бұл аспалы жүйе кейіннен швейцариялық Panzer 61 танкысында қолданылды. Ең қызықты жайт, аспалы бөлімдердің тіреу нүктелерін корпустың төменгі жағына қарағанда жоғарырақ орналастыру арқылы корпустың биіктігін төмендету мүмкіндігі болды; корпустың ең төменгі ішкі аймақтарында бүкіл корпус пішінін алып жатқан торсионды сымдар болмады, бірақ корпустың бүйірінде орналасқан гидравликалық жетектің көмегімен иіліп тұратын механизмдер арқылы жүзеге асырылды. Бұл көліктердің биіктігін 176 см-ден 140 см-ге дейін төмендетті. Мақсат – Jagdpanzer 38(t) танкын алмастыру үшін бірнеше жаңа жеңіл танк жойғыштарын, сондай-ақ ауыр танққа қарсы қарулармен жабдықталған жаңа платформаларды (Waffenträger) құру болды. Алайда, 1944 жылдың қыркүйегінен бастап, бұл жоба қайта жобаланған және кеңейтілген Jagdpanzer 38(t) танкысының пайдасына тоқтатылды, ол Jagdpanzer 38(t) үшін чех емес, неміс бөліктерін пайдалануға көшті. Бұл жаңа конструкция Jagdpanzer 38D деп аталды және Sd.Kfz. 234 'Puma' танкысындағыдай, ауамен салқындатылатын 12 цилиндрлі дизельдік қозғалтқышты пайдалану жоспарланған. Алайда, бұл көліктердің ешқайсысы сериялық өндіріске шығарылмады.
Said to have been designed by the Klockner Humboldt Deutz Magirus AG firm in Ulm, the E 10 project (development name: "Hetzer") was developed as a replacement for the Jagdpanzer 38(t). The name Hetzer was never officially used for the 38(t). The designs based on this new chassis would all be in the 10 to 25 tonnes weight class, and using only four Tiger II style but larger all steel road wheels per side in an overlapping layout for its main "slack track" suspension with no return rollers and a rear drive sprocket. Much simplified was the suspension, which was intended to be based on the concept of using conical spring Belleville washers for the E series AFVs as a whole. These were simply bolted on to the chassis and could be easily removed for repair or replacement. This suspension system was later used on the Swiss Panzer 61. A most interesting aspect was the ability to lower the hull by placing the pivot points of the suspension units higher in respect to the hull bottom; by not having torsion bars occupying the entire hull planform in the lowermost interior areas of the hull, but via cranks driven by hydraulic actuators on the sides of the hull. This reduced the height of the vehicles from 176 cm to 140 cm. The intention was to create several new light tank destroyers as a replacement for the Jagdpanzer 38(t), as well as a new family of gun platforms (Waffenträger) armed with heavy anti tank guns. However, from September 1944 the design was abandoned in favour of a redesigned and enlarged Jagdpanzer 38(t), using German parts as opposed to the Czech parts for the Jagdpanzer 38(t). This new design was called Jagdpanzer 38D, and was to use a Tatra 12 cylinder air cooled diesel engine similar to the one fitted to the Sd. Kfz. 234 'Puma'. None of these vehicles reached series production
Жақпанцер Е-25
25-50 тонна салмақ класындағы E 25 конструкциялары Panzer III және Panzer IV негізіндегі барлық конструкцияларды алмастыру мақсатында жасалған, және Alkett, Argus, Adler және Porsche фирмаларының қатысуы көзделген. Бұл отбасыға орташа барлау машиналары, орташа Jagdpanzer және ауыр Waffenträger машиналары кіретін болды. Барлығы бес Tiger II үлгісіндегі жол дөңгелегін пайдаланар еді, бірақ әр жағындағы саны көбірек болып, жеңіл E 10 шассисіне ұқсас жапсарлас орналасуда, сондай-ақ "бос тізбек" дизайны және артқы жетек дөңгелегі болды. Басты қару ретінде 75 мм Pak 42 L/70 қаруын орнату жоспарланған, ал кішкентай мұнарада MG орнату мүмкіндігі де қарастырылған. Жалпы алғанда, бұл машина Hetzer танк жойғышына ұқсас болар еді. Танк өте маневрлі болып, төмен профилінің арқасында соғыс даласында анықтау қиын болар еді.
The E 25 designs, in the 25 50 tonnes weight class, were to be the replacements of all Panzer III and Panzer IV based designs, with involvement of the Alkett, Argus, Adler and Porsche firms. This family would include medium reconnaissance vehicles, medium Jagdpanzer vehicles and heavy Waffenträger vehicles. All would use five Tiger II style road wheels but larger per side in a similar overlapping layout to the lighter E 10 suspension, as well as "slack track" design and a rear drive sprocket. As main armament, a 75 mm Pak 42 L/70 was planned, with a possible MG in a small turret. Overall, this vehicle would have been similar to the Hetzer tank destroyer. The tank would have been very maneuverable, and due to its low profile, hard to spot on the battlefield.
E-50 Стандарттық танкі
E 50 Standardpanzer стандартты орта танк ретінде жоспарланған, ол Panther және Tiger I танкілерін, сондай-ақ олардың негізінде жасалған түрлендірілген машиналарын алмастыруға тиіс болды. E 50 корпусы Panther-ден ұзынырақ болуы керек еді, жалпы көлемі Tiger II-ге ұқсас болды (жоғарғы және төменгі майданшалық плиталардың орналасуын есептемегенде). Дегенмен, бұл алдыңғы жобалармен салыстырғанда, осы Standardpanzer-ді өндіруге қажетті бұрғылау және механикалық өңдеу жұмыстары күрт азайтылды, бұл оларды жылдамдатуға, оңайлатуға және арзандатуға мүмкіндік берді. Сондай-ақ, бұрынғы торсионды арқалық жүйесін, арнайы болат қорытпасын қажет ететін, конустық серіппелі жүйемен алмастыру жоспарланған. E 50 және E 75 үшін жаңа мұнара жобалануға тиіс еді, бірақ ешқандай суреттер жасалмады және мұнара тіпті тұжырымдалған жоқ. Қаруландыру ешбір жобалық құжатта расталмады. Атынан көрініп тұрғандай, E 50 танкысының салмағы 50 мен 75 тонна аралығында болуы күтілді. Жұмыс істеуге арналған қозғалтқыш – 900 ат күшіне ие Maybach HL234-тің жақсартылған нұсқасы. Ең жоғары жылдамдығы 60 км/сағ болуы тиіс еді.
The E 50 Standardpanzer was intended as a standard medium tank, replacing the Panther and Tiger I and the conversions based on these tanks. The E 50 hull was to be longer than the Panther, it was practically identical to the Tiger II in overall dimensions (except for the upper and lower glacis plate layout). Compared to those earlier designs however, the amount of drilling and machining involved in producing these Standardpanzer was reduced drastically, which would have made them quicker, easier and cheaper to produce, as would the proposed conical spring system, replacing their predecessors' torsion bar system which required a special steel alloy. A new turret was to be designed for the E 50 and E 75, but drawings were never made and the turret was never even conceptualised. Armament was never confirmed in any design documents. As indicated by its name, the weight of the E 50 was expected to fall between 50 and 75 tonnes. The engine was intended to be an improved Maybach HL234 with 900 hp. Maximum speed was supposed to be 60 km/h.
E-75 Стандарттық танкі
E 75 Standardpanzer стандартты ауыр танк ретінде Tiger II және Jagdtiger-ді алмастыру мақсатында жасалған. E 75 өндіріс жеңілдігі үшін E 50 сияқты бірдей өндіріс желілерінде құрастырылуы жоспарланған, екі машина да көптеген компоненттерді, соның ішінде Maybach HL234 қозғалтқышын ортақ пайдалануға тиіс болған. Tiger II-ге қарағанда E 75-тің бронясы едәуір қалың болжаныпты. Атауынан көрініп тұрғандай, жасалған көліктің салмағы 75 тоннадан асып, жылдамдығы шамамен 40 км/сағ-қа төмендеуі мүмкін еді. Салмақтың артуын өтеу үшін, E 50-ге қарағанда богилердің орналасуы өзгеше болды, әр жағына қосымша бір жұп қосылды, бұл E 75-тің тізбек пен жер беті арасындағы жанасу ұзындығын сәл арттырды. Кейбір деректерге сәйкес, E 50 мен E 75 арасындағы ұқсастықтар одан да терең болған; олар бірдей мұнарамен және 88 мм L/71 зеңбірегімен, сондай-ақ ұзақ қашықтықтағы дәлдікті арттыру үшін оптикалық қашықтық өлшегішпен жабдықталуы керек еді (соғыс аяқталуға жақын, неміс инженерлері Panther Ausf. F прототипінде пайдалану үшін инфрақызыл жарықтандыру және көру құралдары бар Schmalturm немесе тар мұнараны жобалады). Алайда, басқа дереккөздер E 75-ке әлдеқайда үлкен Tiger II мұнарасы орнатылатынын көрсетеді, оны тіпті қуаттырақ 105 мм жоғары жылдамдықты зеңбіректі орнатуға бейімдеуге болар еді.
The E 75 Standardpanzer was intended to be the standard heavy tank as a replacement of the Tiger II and Jagdtiger. The E 75 would have been built on the same production lines as the E 50 for ease of manufacture, and the two vehicles were to share many components, including the same Maybach HL234 engine. Compared to the Tiger II, the E 75 would have had much thicker armour. As its name indicates, the resulting vehicle would have weighed in at over 75 tonnes, reducing its speed to around 40 km/h. To offset the increased weight, the bogies were spaced differently than on the E 50, with an extra pair added on each side, giving the E 75 a slightly improved track to ground contact length. According to some sources, the similarities between the E 50 and the E 75 went further; they were to be equipped with the same turret and 88 mm L/71 cannon, along with an optical rangefinder for increased long range accuracy (as the war drew to a close, German engineers designed the Schmalturm or narrow turret with infra red lighting and sights for use on the prototype Panther Ausf. F). However, other sources indicate that the E 75 was to be fitted with the much larger Tiger II turret, which could be adapted to mount an even more powerful high velocity 105 mm cannon.
Соғыстан кейінгі дамуы
Соғыстан кейін француздар AMX 50 сериялы бронетехникалық машиналарын жобалап, құрастырды. Олар 1000 ат күші бар Maybach қозғалтқышын артқы жетекпен пайдаланды, бұл E 50 және E 75 машиналары үшін де жоспарланған болатын. Ал сыртқы Belleville серіппелі аспасының идеясы, бұл Entwicklung сериясымен бірге әзірленген, Швейцарияның Panzer 61 танкысында қайта қолданылды.
After the war, the French designed and built the AMX 50 series of armoured fighting vehicles, which used a 1000 hp Maybach engine with rear drive, as had been intended for the E 50 and E 75, whilst the idea of external Belleville washer suspension which was also developed with the Entwicklung series in mind resurfaced on the Swiss Panzer 61.