Кіріспе

Ирландия Корольдік антикварлар қоғамы – Ирландияда орналасқан ғылыми қоғам, оның мақсаты – «Ирландияның көнелігімен, тілімен, әдебиетімен және тарихымен байланысты өткеннің өнерінің, әдет-ғұрыптарының және мінез-құлқының барлық көне ескерткіштерін және естеліктерін сақтау, зерттеу және бейнелеу». 1849 жылы құрылған бұл қоғамның Ирландияның төрт провинциясынан мүшелері бар. Қоғамның мақсаттарын қолдайтын және Кеңес бекіткен кез келген адам мүшелікке қабылдануы мүмкін. Қазіргі және бұрынғы мүшелерінің арасында тарихшылар, археологтар және тіл білімі мамандары бар, бірақ Қоғам хабардар халыққа қолдау көрсетудің маңыздылығына сенімді және көптеген мүшелері кәсіби емес. 1890 жылдары қоғам Дублинге көшкеннен кейін, ол Меррион алаңындағы ғимараттарға орналасып, қазір де сол жерде орналасқан. Қазір ол кітапханасын күтіп ұстау, дәрістер мен саяхаттар ұйымдастыру, сондай-ақ Ирландия археологиясы мен тарихы саласындағы ең беделді басылымдардың бірі саналатын журналын жариялау арқылы бастапқы мақсаттарын іске асыруда.

Қор

Ирландияның Корольдік көне заттар қоғамы 1849 жылы Килкенни аймағындағы археологиялық және тарихи қызығушылықтары бар жас жігіттер тобымен Килкенни археологиялық қоғамы ретінде құрылды. Қоғамның мақсаты – Килкенни қаласы мен округінің көнеліктерін сақтау және көрнекті ету болды, бірақ бұл кейіннен әлдеқайда кеңірек аймақты қамтуға дейін өсті. Осыған байланысты қоғам бес жылдан кейін өзінің атын Килкенни және Ирландияның оңтүстік-шығысы археологиялық қоғамы деп өзгертті, бұл кеңейтілген мүшелік тартуға және қосылғандардың қызығушылықтарын көрсетуге бағытталған шара болды. 1868 жылы ол Ирландияның тарихи және археологиялық қауымдастығына айналды, бұл оның экспоненциалды өсуін көрсетеді, бұл өсуге оның журналының кеңінен таралуы да ықпал етті. 1869 жылы қоғамға Корольдік жарғы берілді және мүшелерді сайлау құқығы қосалды. 1890 жылы ол Дублинге көшіп, өзінің ұлттық рөлді қабылдауына байланысты атын Ирландияның Корольдік антиквариаттар қоғамы деп өзгертті. 1891 жылы қоғамның құрметті хатшысы Роберт Кокрейннің айтуынша, ол «Ұлыбритания мен Ирландиядағы ең ірі антиквариаттар қоғамы ғана емес, сонымен қатар әлемдегі ең ірі қоғам» атанды.

Грейвс пен Прим

Бірінші екі, және өте динамикалық Құрметті Бас хатшылар, пастор Джеймс Грейвс (1815–86) және Джон Г. А. Прим (1821–75), газеткер, оның бастапқы табысына жауапты болды. Бұл туыстар Кілкиннің ежелгі ескерткіштеріне өте ерте жасынан қызығушылық танытты, олар Кентвелл Фаданың әйгілі қабір мүсінін көру үшін Килфен шіркеуі сияқты алыс жерлерге серуендеді. Грейвс 1830 жылдары Дублиндегі Тринити колледжінде студент кезінен бастап айналадағы ежелгі монастырлардың суреттерін салумен айналысты, ал Прим "Килкенни модераторындағы" тығыз кестесіне қарамастан, 1841 жылдан бастап ирланд халық әндерін жинау және ортағасырлық қолжазбалардан көшіруге уақыт тапты. Олардың жергілікті ескерткіштер туралы білімі ұйымның өзінің сектанттық емес идеализмімен үйлесім тапты, оның құрамында католик Роберт Кейн, кейін Кілкиннің мэрі, сондай-ақ Примнің өмірінің соңына дейін жақын досы болған католик дін қызметкері Филип Мур болды. Оның жылдық жазылу төлемі 5 шиллинг болды, бұл көптеген ағылшын археологиялық қоғамдарымен салыстырғанда өте төмен болды, олардың көпшілігі әлеуметтік жағынан ерекше және көбінесе жоғары аристократиялық мүшелікті қолдау мақсатында жоғары жазылу төлемін қабылдады.

1840 жылдардағы ирландтық антикваризм және археология

Қоғамның негізіне, сөзсіз, Орданс Survey-дің бастауымен ежелгі ирландиялық ескерткіштер мен тарихына деген жалпы қызығушылықтың қайта жандануы ықпал еткен. Джордж Петри (1790–1866), Орданс Survey-де белсенді қатысқан, сонымен қатар Корольдік Ирландия академиясының Ескерткіштер комитетін жандандырып, 1845 жылы "Ирландияның шіркеу сәулеті: Ирландияның дөңгелек мұнараларының пайда болуы мен мақсаты туралы эссе" атты кітабын жариялап, Ирландиядағы ерте христиандық ғимараттар туралы маңызды пікір-таластарды қозғады. Дегенмен, бұл Ирландия мұрасы үшін қауіпті кезең болды, себебі 1840 жылдардағы ашаршылықтан кейін ирланд тілі ауыр соққыға ұшырады және Қоғам құрылып жатқан кезде Килкенни округінде тілдің қолданылуы азайып бара жатты. Астарлы сенімдердің жойылуымен бірге, адамдар раттар мен тас шеңберлер сияқты ескерткіштерді бұрынғыдай сақтамай, жерді өңдеу кезінде қиратуға көбірек бейімделді. Сонымен қатар, көптеген тұрған ғимараттар жаңбыр мен мұздың әсерінен, сондай-ақ, ойсыз вандализмнен үлкен қауіп көріп отырды.

Қорғау

Сондықтан Қоғамның алғашқы мақсаттарының ішінде қауіп төніп тұрған ғимараттарды сақтау да болды, және олар Клонмакноиз (Оффли округі), Джерпойнт цистерциандық монастыры (Килкенни округі) және Килкенни қаласындағы Сент-Франциск монастырында құнды жұмыс жүргізді. Алайда, 1869 жылы Шіркеу мүліктері заңы қабылданғаннан кейін, осы құрылымдардың көпшілігі Жұмыс кеңесіне берілді, ол оларды сақтау міндетін өз мойнына алды және 1875 жылдың наурыз айында Томас Неуэнхам Динді Ұлттық ескерткіштер инспекторы етіп тағайындады. Бұл Қоғамды ғимараттарды тікелей сақтау жөніндегі жауапкершіліктен босатты, бірақ ол жекелеген жағдайларға Басқарманың назарын аудару арқылы қатысуын жалғастырды.

Мұражай

Қоғамның мұраны сақтауға деген қызығушылығы олар құрған мұражайда да көрінді, ол әртүрлі мүшелер сыйлаған заттардан, сондай-ақ олардың өздері жүргізген археологиялық қазбалар барысында табылған заттардан тұрды. Мұражайдан алынған көптеген заттар кейіннен Ирландия Ұлттық мұражайының қорына қосылды.

Суреттеме арқылы сақталу

Қоғам ежелгі ескерткіштерді бейнелеу мақсатына ғана емес, құрылғаннан бастап литография мен граверлерді (кейін фотосуреттерді) қамтитын жарияланған журнал арқылы, сондай-ақ Ирландияның 32 округінің ежелгі ескерткіштерін фотоға түсіруге бағытталған жан-жақты күш-жігер арқылы қол жеткізді.

Жарияланымдар

RSAI рецензияланған журналды жариялайды, ол көбінесе JRSAI деп қысқартылады. Жыл сайын бір том шығады, бірақ көбінесе ол 1-ші және 2-ші бөліктерге бөлінеді. Бірақ, сілтеме жасау үшін бөліктерді ескермеуге болады, себебі томның беттері үздіксіз нөмірленеді. Томдар тізбектей немесе сериялар бойынша нөмірленеді. Мысалы, 1921 жылы жарық көрген том 51-ші ретімен нөмірленген, сонымен қатар ол VI серияның XI томы ретінде де белгілі.

Басқару

Қоғамның істерін сайланған Президент, лауазым иелері және Кеңес (барлығының қызметі ерікті негізде) жүргізеді.