Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хиндустани классикалық музыкасы
1961 жылғы хинди фильмі
Hindustani classical music
the 1961 Hindi film
Хиндустани музыкасында (Солтүстік Үндістан классикалық музыкасы), гарана – Үнді субконтинентіндегі музыканттар мен бишілерді туыстық байланыс немесе шәкірттік арқылы, ал одан да маңыздысы, белгілі бір музыкалық стильді ұстану арқылы байланыстыратын әлеуметтік ұйымдастыру жүйесі. "Гарана" сөзі "үй" деген мағына беретін "гар" сөзінен туындаған. Әдетте, бұл музыкалық идеологияның пайда болған жерін көрсетеді; мысалы, қаялар орындаумен танымал кейбір гараналар: Дели, Агра, Гвалиор, Индор, Атраули Джайпур, Кирана және Патиала. Төрт белгілі катак гаранасы: Лакхнау, Атраули Джайпур, Бенарес және Раигарх.
In Hindustani music (North Indian classical music), a gharānā is a system of social organisation in the Indian subcontinent, linking musicians or dancers by lineage or apprenticeship, and more importantly by adherence to a particular musical style. The word gharana comes from the Hindi word 'ghar' which means 'house'. It typically refers to the place where the musical ideology originated; for example, some of the gharanas well known for singing khyals are: Delhi, Agra, Gwalior, Indore, Atrauli Jaipur, Kirana and Patiala. Four famous kathak gharanas are: Lucknow, Atrauli Jaipur, Benares and Raigarh.
Түмри қараналары
Бенарес мектебінде әннің мәтініндегі сөздер музыкалық тұрғыдан безендіріліп, мағынасын ашып көрсетеді, ал Лакхнау мектебінде күрделі әсемдемелермен және нәзік тіршілікке келтірілген, эротикалық мазмұны айқын тхумрилер орындалады. Патиала мектебінің тхумрисінің ерекшелігі – Пәнджаб аймағынан алынған тапаны (tappa) қосуы. Патиала мектебі осы тапа элементі арқылы өзінің ерекшелігін көрсетеді, ол биге бағытталған Лакхнау тхумрилерінен және хаял үлгісіндегі Бенарес тхумрилерінен өзгеше. Бенарес мектебі 13 ғасырда Киртанкарлармен құрылған, ал Сиддхешвари Деви, Расулан Бай, Бади Моти Бай, Махадев Мишра, Гириджа Деви (20 ғасырдың ортасы) және Савита Деви оны қайта жаңғыртқан.
In the Benares gharana, the words in the text of a song are musically embellished to bring out their meaning, while the Lucknow gharana presents intricately embellished and delicate thumris that are explicit in their eroticism. The principal feature of the thumri of the Patiala gharana is its incorporation of the tappa from the Punjab region. It is with this tappa element that the Patiala gharana makes its impact, departing from the khyal dominated Benares thumris and the dance oriented Lucknow thumris. The Benares gharana was founded by Kirtankars in the 13th century and revived by Siddheshwari Devi, Rasoolan Bai, Badi Moti Bai, Mahadev Mishra, Girija Devi (mid 20th century) and Savita Devi.
Биігілген қаран
Қазіргі катак орындаушыларының көпшілігі өз тегін катактың төрт негізгі мектебінен шығарады: Джайпур Атраули гаранасы, Лакхнау гаранасы, Бенарес гаранасы (сәйкесінше Качваха Раджпут патшаларының сарайларында, Оудх Навабының және Варанасиде пайда болған) және Райгарх гаранасы (Райгарх махараджасы Чакрадхар Сингхтің сарайында пайда болған). Лакхнау гаранасы бүкіл елде ең танымал болып қала береді. Дегенмен, соңғы кезде Атраули Джайпур гаранасы да жете алды және бүгінде Үндістан бойынша көптеген орындаушылар екі стильдің де техникаларын қолданады. Басқа би өнерлерінен алынған тәсілдер мен поздардың бірігуі нәтижесінде қимылдар мен ишараттардың бастапқы тазалығы қазіргі заманғы трендтермен бірге жұмсарып немесе өзгеруі мүмкін. Райгарх гаранасы өзінің ерекше композициясымен және мыңдаған ізбасарларымен танымал.
In Kathak performers today generally draw their lineage from four major schools of Kathak: the Jaipur Atrauli gharana, the Lucknow gharana, the Benares gharana (born in the courts of the Kachwaha Rajput kings, the Nawab of Oudh, and Varanasi respectively.) and the Raigarh gharana (born in the court of Maharaja Chakradhar Singh of Raigarh.) The Lucknow gharana remains the most popular throughout the country. However, in recent time the Atrauli Jaipur gharana has caught up and today most performers throughout India perform techniques belonging to both styles. With amalgamation of the techniques and poses from other dance forms, the purity of the movements and gestures may be diluted or modified along with the contemporary trends. Raigarh gharana is famous for its own distinctive composition and thousands of followers.