Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Sorcerer – джаз трубашысы және композиторы Майлс Дэвистің альбомы. Бұл оның 1960-шы жылдардағы квинтеті жазған алты альбомның үшіншісі. Альбомға сондай-ақ, 1962 жылы вокалист Боб Дороумен бірге жазылған бір трек кіреді, бұл Уэйн Шортердің Дэвиспен алғашқы жазбасы болды. Дэвис екінші трек "Pee Wee"-де ойнамайды. Альбомның обложкасында сол кезде Дэвистің сүйіктісі (кейіннен әйелі) болған актриса Сисли Тайсонның профильдік суреті бейнеленген.
Sorcerer is an album by the jazz trumpeter and composer Miles Davis. It is the third of six albums that his 1960s quintet recorded. It also includes one track from a 1962 session with vocalist Bob Dorough, which was the first time Wayne Shorter recorded with Davis. Davis does not play on the second track, "Pee Wee". The album's cover is a profile photo of actress Cicely Tyson, who at the time was Davis's girlfriend (and later his wife).
Әндер
Альбомдағы Майлс Дэвистің тікелей концерттерінде орындалған жалғыз әуен – Уэйн Шортер жазған "Masqualero". Дэвистің тобы оны Live in Europe 1967, Live in Europe 1969, Live at the Fillmore East, 7 наурыз 1970: It's About That Time және Black Beauty (1970 сәуірде жазылған) концерттерінде орындады. Бұл әуен Чик Кореаның "Piano Improvisations Vol. 2" (1971 жылы жазылған) альбомында да кездеседі, ал Уэйн Шортер оны шамамен отыз жылдан кейін қайта орындады, "Footprints Live!" (2001 жылы жазылған) альбомында пайда болды, онда оның акустикалық квартеті орындады. CD-нің қайта шығарылымында "Masqualero" және "Limbo" әндерінің басқа нұсқалары бар. "Limbo" әнінің басқа нұсқасы 9 мамырда Лос-Анджелесте, соңғы нұсқасы Нью-Йорк қаласында жазылғанға бірнеше күн бұрын жазылды. Бұл нұсқада Рон Картердің орнына бассист Бастер Уильямс орындады. "Masqualero" әнінің екі нұсқасы да бір күні және бір құраммен жазылды.
The only tune from the album known to have appeared in Davis's live performances is "Masqualero", written by Wayne Shorter. Davis's groups performed it as part of the concerts documented on Live in Europe 1967, Live in Europe 1969, Live at the Fillmore East, March 7, 1970: It's About That Time, and Black Beauty (recorded in April 1970). The tune is also featured on Chick Corea's Piano Improvisations Vol. 2 (recorded in 1971), and was revived by Wayne Shorter nearly thirty years later, appearing on Footprints Live! (recorded in 2001), featuring his acoustic quartet. The CD reissue includes alternate takes of "Masqualero" and "Limbo". The alternate take of "Limbo" was recorded in Los Angeles on May 9, several days before the final take was recorded in New York City. This take also replaces Ron Carter with bassist Buster Williams. Both versions of "Masqualero" were recorded on the same date and with the same personnel.
Сыни қабылдау
"Солғаушы" сыншылардың жоғары бағасына ие болды. 1968 жылғы қаңтарда DownBeat журналында жарияланған рецензиясында Билл Куинн Дэвистің дәстүрлі боп өнерінің "үлкен, ескі, жалқау мелодияларынан" "интонация, нюанс және "көңіл күйінің сапасы" арқылы сипатталатын, өте күрделі өрнек жолына" қарай өзгеруін байқады. Ол Дэвисті "өз тобындағы жазушылардың талантын жомарттықпен пайдаланғаны" және "үлкен тәртіппен шатастыққа толы, заманға сай болғаны" үшін мақтады. Кейін ол "60-шы жылдардың соңындағы Уэйн Шортер құрамындағы Майлз тобы – менің ең ұнатпаған Майлз тобым, жаман деп ойламаймын, бірақ Шортерді әрқашан тым салқын санадым" деді. AllMusic-тен Стивен Томас Эрлевин де "бұл біршама түсініксіз" және "сирек жарықтанады" екенін мойындады, бұл өту кезеңін көрсетеді, бірақ әлі де "қабатты, қызықты туынды".
Sorcerer has been acclaimed by critics. Reviewing in January 1968 for DownBeat, Bill Quinn observed a transition from the "big old fat old lazy melodies" of Davis' traditional bop past toward an "extraordinarily sophisticated route to expression" defined more by inflection, nuance, and "quality of the mood". He credited Davis with "unselfishly [taking] advantage of the writing talent in his crew" and being "right on top of the times with superbly disciplined chaos". although he would later say that "the late '60[s] Wayne Shorter edition of Miles's band is my least favorite Miles—not that I think it's bad, but I've always found Shorter too cool." Stephen Thomas Erlewine of AllMusic also acknowledged that "it's a little elusive" and "rarely blows hot", representing a period of transition yet still "a layered, intriguing work".