Кіріспе

Сандерленд гәлсініш ыдысы – көбінесе 19-ғасырдың басында Англияның Сандерленд қаласының маңындағы бірнеше қыш құмыраханаларда жасалған гәлсініш ыдысының түрі. Майкл Гибсонның сөзіне сәйкес, Сандерлендте 16 қыш құмыра жасау зауыты болған, оның 7-сі 19-ғасырда гәлсініш ыдыстарды (әртүрлі типтегі дәстүрлі ыдыстармен қатар) шығарған. Көптеген ыдыстар белгіленбеген, сондықтан оларды Стаффордшир керамикасымен, сондай-ақ Ньюкасл-апон-Тайн және Норт-Шилдс қалаларында жасалған ұқсас ыдыстардан ажырату қиын немесе мүмкін емес. Сондықтан, Сандерленд көбінесе шығу тегін нақты көрсететін емес, стильдің атауына айналды. Англияда гәлсініш ыдыстар 19-ғасырдың басына дейін жасалмаған, ал бастапқыда Стаффордширде дамыған. Веджвуд 1805 жыл шамасында "Айшырақ" деп сатылған қызғылт немесе алтын гәлсініш жалатын жасаған. Сандерленд зауыттары көбінесе арзан және танымал ыдыстар жасады, олардың көпшілігі тақталар, әсіресе тікбұрышты пішіндес, "суреттік жиектері" бар және орталық бөлігінде сурет немесе жазуы бар; олар көбінесе қызғылт түсті болады. Бұл сурет кеме, танымал тұлға немесе ғимараттың көшірмесі немесе жекелеген жазу (сыйлық ретінде берілетін ыдыстар) болуы мүмкін. Көптеген ыдыстар "шашыратылған гәлсініш" әсерін пайдаланған, ол ыдыстың гәлсініш жалатылған бетіне май тамшыларын тамшыру арқылы жасалған. Бұл керамика қазір өте құнды коллекциялық зат. Ол көбінесе қызғылт түсте кездеседі, бірақ қызғылт сары және басқа да түстер де табылады. Типтік ыдыстарға моральдық немесе діни суреттер мен мәтіндері бар тақталар, Wear өзені үстіндегі көпірді бейнелейтін құмыралар, сондай-ақ әртүрлі геральдикалық, әсіресе масондық белгілер жатады. Уэрмут көпірі 1859 жылы күрделі жөндеуден кейін қайта ашылды. Бүгінде қол жетімді ыдыстардың көпшілігі Энтони Скотттың Саутвик керамикасында, Доусонның Лоу-Форд керамикасында (қазіргі Оңтүстік Хилтон) немесе Диксон, Остин және компаниясында жасалған.

Толық жинағы Сандерленд мұражайы мен қысқы бақшасында қойылған.