Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
In a Silent Way – американдық джаз трубашысы, композиторы және оркестр жетекшісі Майлс Дэвисдің студиялық альбомы, 1969 жылғы 30 шілдеде Columbia Records лейблы арқылы жарық көрді. Тео Мацеро продюсерлік еткен альбом 1969 жылғы 18 ақпанда Нью-Йорктегі CBS 30th Street студиясында бір сессияда жазылды. Мацеро Дэвистің сол сессиядағы жазбаларын монтаждап, аранжировкалап, альбомды дайындады. «Электрлік» кезеңінің басталуын белгілейтін «In a Silent Way» музыка зерттеушілері Дэвистің алғашқы фьюжн жазбасы деп санайды, бұл оның бұрынғы жазбалары мен концерттеріндегі стильдік өзгерістен кейін туды. Альбом шыққаннан кейін музыка сыншылары, әсіресе джаз және рок музыкасын жазатындар арасында пікір қақтығыстары болды, олар оның эксперименталды музыкалық құрылымы мен Дэвистің электрлі стильдегі тәсіліне қатысты әртүрлі пікір білдірді. Алғашқы қабылдауынан бері, жанкүйерлер мен сыншылар бұл альбомын Дэвистің ең маңызды және ықпалды туындыларының бірі деп есептейді. 2001 жылы Columbia Legacy және Sony Music «The Complete In a Silent Way Sessions» атты үш дискілік жинақты шығарды, ол қосымша тректерді де қамтиды.
In a Silent Way is a studio album by the American jazz trumpeter, composer, and bandleader Miles Davis, released on July 30, 1969, on Columbia Records. Produced by Teo Macero, the album was recorded in one session date on February 18, 1969, at CBS 30th Street Studio in New York City. Macero edited and arranged Davis's recordings from the session to produce the album. Marking the beginning of his "electric" period, In a Silent Way has been regarded by music writers as Davis's first fusion recording, following a stylistic shift toward the genre in his previous records and live performances. Upon its release, the album was met by controversy among music critics, particularly those of jazz and rock music, who were divided in their reaction to its experimental musical structure and Davis's electric approach. Since its initial reception, it has been regarded by fans and critics as one of Davis's greatest and most influential works. In 2001, Columbia Legacy and Sony Music released the three disc box set The Complete In a Silent Way Sessions, which includes additional tracks.
Өмірбаян және жазу
1969 жылдың қаңтарына қарай Дэвистің негізгі жұмыс тобы сопрано саксофонда Уэйн Шортер, бас-гитарада Дейв Холланд, электропианинода Чик Кореа және барабанда Джек ДеДжоннеттен тұрақты құралдасты. Келесі студиялық альбомы үшін Дэвис бұрынғы Екінші Ұлы Квинтетінің мүшелері болған барабаншы Тони Уильямс пен клавишашы Герби Хэнкокты шақырды. Келесі айда австриялық клавишашы Йозеф Завинул мен ағылшын гитарисі Джон Маклафлин оларға қосылды. Дэвис оны жаздыру сессиясына қатысуға шақырғанға дейін Маклафлин The Tony Williams Lifetime тобына қосылу үшін АҚШ-та екі аптадан да аз уақыт болған еді. Маклафлин Дэвистің жанкүйері болғандықтан, оның өзіне ұнаған музыкантпен жазба жасау перспективасының қысымын Дэвиске айтты. Дэвиске Завинулдың композицияларының ішінде "In a Silent Way" атты атмосфералық шығармасы ұнады, ол Завинулдің тобында болған кезде Каннонбол Аддерлидің ұсынысымен аталған. Аддерли бұл шығарманы өзі пайдалануды ниеттенген, бірақ Дэвис де оны жазғысы келетінін білген соң Завинул одан бас тартты. Дэвистің тікелей эфирдегі орындары мен 1968 жылғы Miles in the Sky және Filles de Kilimanjaro альбомдары оның джаз фьюжнға және электрлі аспаптарды жиі пайдалануға қарай стильдік өзгерісін көрсеткенімен, In a Silent Way стиліне толық көшуді білдірді, осымен оның "электрлік" кезеңі басталды. Бұл сондай-ақ Дэвис пен продюсер Тео Макероның монтаждау және аранжировкалау арқылы құрастырған алғашқы жазбасы болды.
By January 1969, Davis' core working band had stabilised around Wayne Shorter on soprano saxophone, Dave Holland on bass, Chick Corea on electric piano, and Jack DeJohnette on drums. For his next studio album, Davis also brought in drummer Tony Williams and keyboardist Herbie Hancock, previously members of his Second Great Quintet. In the following month, the six were joined by Austrian keyboardist Josef Zawinul and English guitarist John McLaughlin, who had been in the United States for less than two weeks to join The Tony Williams Lifetime before Davis asked him to attend the recording session. McLaughlin had been a longtime fan of Davis, and spoke with Davis of his nervousness at the prospect of recording with his idol. Among the compositions by Zawinul that Davis took a liking to was "In a Silent Way", an atmospheric piece that was titled at the suggestion of Cannonball Adderley while Zawinul was in his band. Adderley wished to use the piece for himself, but Zawinul turned him down after he learned that Davis also wanted to record it. Although Davis' live performances and recent albums Miles in the Sky and Filles de Kilimanjaro (both 1968) had indicated his stylistic shift towards jazz fusion and increasing incorporation of electric instrumentation, In a Silent Way marked a complete transition into the style, marking the beginning of his "electric" period. It was also his first recording to be constructed largely by the editing and arrangement of Davis and producer Teo Macero,
Қабылдау
АҚШ-тың Billboard Top LPs чартында 134-ші орынға ие болған «In a Silent Way» альбомы Дэвистің 1965 жылғы «My Funny Valentine» альбомынан бері чартқа енген алғашқы альбомы болды. Бұл альбом оның бұрынғы жұмыстарына қарағанда коммерциялық тұрғыдан сәтті болды. Бірақ, The Rolling Stone Album Guide (1992) мәліметінше, Дэвистің жазу процесі және продюсер Тео Макероның жеке жазбаларды альбом үшін жеке тректерге өңдеуі «джаз стандарттары бойынша дінге қарсы көрінді». Фриман бұл екі реакцияның да «кем дегенде жартылай, сыншының әлемдегі орнына қатысты параноясына негізделгенін» айтады. Оның сөзіне қарағанда, рок сыншылығының пайда болуының басында болғандықтан, олар альбомда психоделикалық рок элементтерін көру арқылы «сенімділік» алды, ал джаз сыншылары жанрдың сол кездегі аяқталуына байланысты «алаяқталғандай» сезінді. Дэвистің келесі фьюжн альбомы «Bitches Brew» оны рок пен джаз жанрларының арасындағы аймаққа одан да тереңірек енуге итермеледі. «Bitches Brew» альбомының қараңғы, қисық диссонансы оның табысына зор үлес қосты; ол «In a Silent Way» альбомынан әлдеқайда көп сатылды.
Peaking at number 134 on the U. S. Billboard Top LPs chart, In a Silent Way became Davis's first album since My Funny Valentine in 1965 to reach the chart. While it performed better commercially than most of his previous work, According to The Rolling Stone Album Guide (1992), Davis' recording process and producer Teo Macero's studio editing of individual recordings into separate tracks for the album "seemed near heretical by jazz standards". Freeman continues by expressing that both reactions were "rooted, at least partly, in the critic's paranoia about his place in the world", writing that rock criticism was in its early stage of existence and such critics found "reassurance" in viewing the album as having psychedelic rock elements, while jazz critics felt "betrayed" amid the genre's decreasing popularity at the time. Davis' next fusion album, Bitches Brew, showed him moving even further into the area that lay between the genres of rock and jazz. The dark, fractured dissonance of Bitches Brew ultimately proved to be instrumental in its success; it far outsold In a Silent Way.
Диаграммалар
Кесте (1969) Ең жоғары көрсеткіш. АҚШ Billboard Top LPs 134АҚШ Billboard ең көп сатылған джаз LPs 3АҚШ Billboard ең көп сатылған соул LPs 40
Chart (1969)PeakpositionU. S. Billboard Top LPs 134U. S. Billboard Best Selling Jazz LPs3U. S. Billboard Best Selling Soul LPs40
Қызметкерлер
Кредиттер альбомның 1969 жылғы сыртқы мұқабасынан алынған.
Credits are adapted from the album's 1969 liner notes.