Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1896-1977)
American baseball player (1896 1977)
Роберт Уильям Мюзель (19 шілде 1896 - 28 қараша 1977) – американдық бейсболшы, сол және оң жақтағы ойыншы, 1920 жылдан 1930 жылға дейін негізгі бейсбол лигасы (MLB) құрамында он бір маусым ойнаған. Ол 1920-ші жылдардағы «Қырғын қатары» деген лақап атымен белгілі «Нью-Йорк Янкиз» командасының құрамындағы чемпионаттық командасының мүшесі ретінде танымал болды. Осы кезеңде команда алғашқы алты Американдық лига (AL) жеңімпазы атанды және алғашқы үш Әлем сериясінің чемпионы болды. Күшті сыртқы пас беру қабілетімен танымал Мюзель, Бейсбол Даңқы залына енген ойыншылар Бейб Рут пен Лу Геригтің артынан бесінші нөмірдегі шабуылшы болды. 1925 жылы ол Руттан кейін Американдық лигасында хоум-рандар (33), ұрылған ұпайлар (138) және қосымша базаға жеткен соққылар (79) бойынша көшбасшы болған екінші «Янкиз» ойыншысы атанды. 6 фут 3 дюйм (1.91 м) бойы болғандықтан «Ұзын Боб» деп аталған Мюзель, алғашқы сегіз маусымының жетісінде .313 немесе одан жоғары көрсеткіштерді көрсетті, ал мансабындағы орташа көрсеткіші .309-ты құрады. 1920-ші жылдарда ол 1009 ұрылған ұпаймен (RBI) барлық негізгі лигалар арасында төртінші орында болды, ал оң жақтағы шабуылшылар арасында Гарри Хейлманнан кейін 1131 ұпаймен екінші орында тұрды. Мюзель 1930 жылы «Цинциннати Редс» командасымен мансабын аяқтады. Ол үш рет циклге жетті және мансабында үш рет бұл жетістікті орындаған алты негізгі лига ойыншысының екіншісі болды. Оның ағасы Эмиль «Ирландиялық» Мюзель сол кезеңде Ұлттық лигада (NL) жұлдызды ойыншы болды, әсіресе «Нью-Йорк Джайентс» командасы үшін. Ол жас кезінде Лос-Анджелеске көшіп, Лос-Анджелес орта мектебінде оқыды. Мюзель 1917 жылы Тынық мұхиты лигасының «Вернон Тайгерс» командасымен мансабын бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қосылып, теңіз күштерінің бейсбол командасында ойнады. 1919 жылы ол «Тайгерс» командасына қайта оралды және .330 орташа көрсеткішпен ойнады. Ол сондай-ақ кіші лигаларда үшінші базада ойнады. 1921 жылдың 14 желтоқсанында Мюзель Эдит Кованға үйленді, олардың екі баласы болды.
Robert William Meusel (July 19, 1896 – November 28, 1977) was an American baseball left and right fielder who played in Major League Baseball (MLB) for eleven seasons from 1920 through 1930, all but the last for the New York Yankees. He was best known as a member of the Yankees' championship teams of the 1920s, nicknamed "Murderers' Row", during which time the team won its first six American League (AL) pennants and first three World Series titles. Meusel, noted for his strong outfield throwing arm, batted fifth behind Baseball Hall of Famers Babe Ruth and Lou Gehrig. In 1925, he became the second Yankee, after Ruth, to lead the AL in home runs (33), runs batted in (138) and extra base hits (79). Nicknamed "Long Bob" because of his 6 foot, 3 inch (1.91 m) stature, Meusel batted .313 or better in seven of his first eight seasons, finishing with a .309 career average; his 1,009 RBI during the 1920s were the fourth most by any major leaguer, and trailed only Harry Heilmann's total of 1,131 among AL right handed hitters. Meusel ended his career in 1930 with the Cincinnati Reds. He hit for the cycle three times, and was the second of six major leaguers to accomplish this feat as many as three times during a career. His older brother, Emil "Irish" Meusel, was a star outfielder in the National League (NL) during the same period, primarily for the New York Giants. At an early age he moved to Los Angeles, where he attended Los Angeles High School. Meusel started his career with the Vernon Tigers of the Pacific Coast League in 1917. He joined the US Navy during World War I and played for the Navy baseball team. He went back to the Tigers for the 1919 season, batting .330. He also played third base in the minors. On December 14, 1921, Meusel married Edith Cowan, with whom he had two children.
Кәсіби мансап
Мюзельдің келісімшарты 1920 жылдың басында «Нью-Йорк Янкиз» клубына сатылды. Көктемгі жаттығуларда жақсы өнер көрсеткеннен кейін Мюзель үшінші базада болашақ Даңқ залының мүшесі Фрэнк Бейкердің орнын алды. Алғашқы ойынын 1920 жылдың 14 сәуірінде өткізді. Жаңа маусымында Мюзельдің соққы орташасы .328 болды, 11 рет үйден шықты және 119 ойында 83 ұпай жинады. Сол жақтағы шабуылшы Даффи Льюиспен бірге ойнап, қос соққылар бойынша лигада төртінші орынды иеленді (41 рет). 1921 жылғы маусымда Мюзель 154 ойынның 149-ында бастапқы құрамда шықты, көбінесе оң жақта ойнады. Соққы орташасы .318 болды, үйден 24 рет шығып, лигада екінші орынды және 136 ұпай жинап үшінші орынды иеленді. 7 мамырда «Вашингтон Сенаторларына» қарсы өткен ойында цикл жасады. 5 қыркүйектегі қос ойынның екінші ойынында, ол аутфилдер арасындағы үлкен лигалық рекордты (бұрын тағы тоғыз ойыншы орындаған) теңестіріп, төрт ассист жасады. Клубтық рекордты жаңартқаннан кейін, 28 ассист жасап, лигадағы аутфилдер арасындағы ассисттер бойынша «Сент-Луис Браунс» клубының ойыншысы Джек Тобинмен тең бөлісті. Ол лиганың ең жақсы ойыншыларының бірі деп есептелді. Мюзельдің ағасы Ирландты «Нью-Йорк Джайентс» клубы маусымның ортасында «Филадельфия Филлизден» сатып алды, ол «Джайентске» жеңіс туын жеткізуге көмектесті. Екі бауыр 1921 жылғы әлем чемпионатына қарсы командада ойнады, онда «Джайентс» өз аренасындағы (Янкилер «Джайентске» тиесілі «Поло Граундс» стадионында өз ойындарын өткізді) қарсыластарымен кездесті. Боб Мюзель серияның үшінші ойынында үйге қашып өтті. Сол маусымда Мюзель 121 ойында ойнады, 16 рет үйден шығып, 84 ұпай жинады. Ол өткізіп алған ойындарға қарамастан, 24 ассист жасап, Американ лигасын қайтадан бастады. 21 шілдеде «Детройт Тайгерс» клубына қарсы өткен ойында мансабында екінші рет цикл жасады. «Янкиз» екінші жыл қатарынан Американ лигасының чемпионы атанды, бірақ олар тағы да «Джайентске» есе жіберді, бұл жолы бес ойыннан кейін. Серияның соңында Мюзельдің соққы орташасы .300 болды, бұл «Янкиз» командасының арасында ең жоғары көрсеткіш еді. 1923 жылы Мюзель 9 рет үйден шығып, 91 ұпай жинап, .313 соқты. 1923 жылғы әлем чемпионатында Боб ағасы Ирландқа қарсы үшінші жыл қатарынан ойнады. Бұл оларды әлем чемпионатында немесе төрт үлкен чемпионаттың кез келгенінде қарсы командада ойнаған алғашқы бауырлар етті. Сол жылы Мюзель 143 ойында ойнап, 12 рет үйден шығып, 124 ұпай жинады. 13 маусымда «Тайгерс» клубына қарсы өткен ойында Мюзель бейсбол тарихындағы ең танымал төбелес салдарының біріне қатысты. «Янкиз» тоғызыншы иннингтің басында 10:6 есебімен алда тұрғанда, «Тайгерс» клубының жұлдызы және бас жаттықтырушысы Тай Кобб питчер Берт Коулға Мюзельді соққыға түсіруге белгі берді. Рут сигналды көріп, Мюзельді ескертті, ол арқасына соққы алды және Коулмен төбелес үшін асықты. Екі команда да алаңға жүгірді, Кобб пен Рут та төбелес бастады. Мыңнан астам жанкүйерлер алаңға шұғылданды, соның салдарынан тәртіпсіздік туды. Полиция төбелесті тоқтатып, бірнеше жанкүйерді тұтқындады. Ойын төрешісі Билли Эванс Мюзель мен Рутты қауіпсіздік үшін «Навин Филдтен» шығарып жіберді. Американ лигасының президенті Бан Джонсон Мюзель мен Коулға айыппұл салып, он күндік дисквалификация жазасын берді. 1925 жылы Мюзельде өркендеу болды. Ол Американ лигасында үйден шығу (33), ұпай жинау (134), өткізілген ойындар (156) және қосымша базалық соққылар (79) бойынша көш бастады. Осыған қарамастан, ол лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін жалпы 18-орында болды, жеңіске жеткен (және бұрынғы «Янки») Роджер Пекинпаугтан қалып қойды. «Янкиз» онжылдықтың ең нашар маусымын өткізді, 69-85 есебімен лигада жетінші орын алды. Келесі 1926 жылғы маусымда Мюзель 108 ойында ғана ойнады, 12 рет үйден шығып, .315 соқты және 81 ұпай жинады. Ойын соңында Мюзельдің өзін құтқару үшін екі мүмкіндігі болды, бірақ ол бесінші және жетінші иннингтерде екі адам базада болғанда инфилдке соқты. Тоғызыншы иннингтің соңында «Нью-Йорк» 3-2 есебімен артта қалғанда, «Кардиналс» клубының бастауыш питчері Гровер Кливленд Александр алғашқы екі шабуылшыны тоқтатты, содан кейін Рутты жүгірді. Рут екінші базаны ұрлауға тырысқанда, қақпашы Боб О'Фаррелл оны лақтырып жіберді, бұл ойынды да, серияны да аяқтады; Мюзельдің соққы орташасы .238 болды. Мюзель 1927 жылғы «Нью-Йорк Янкиз» командасының маңызды мүшесі болды. Сол маусымда Мюзель 135 ойында ойнап, 8 рет үйден шығып, 103 ұпай жинады және 24 ұрланған базамен лигада екінші орынды иеленді; бірақ «Янкиз» «Питтсбург Пайретс» клубын төрт ойында жеңді. 1928 жылы Мюзель 131 ойында ойнап, 11 рет үйден шығып, 113 ұпай жинады. «Янкиз» үшінші жыл қатарынан әлем чемпионатына жетті, екі жыл бұрынғы қарсыласы «Кардиналспен» реванш өткізді. Серияның 1-ші ойынында Мюзель өзінің Дүниежүзілік сериялық мансабындағы жалғыз үйден шығуын жасады, «Янкиз» ойынды жеңіп, серияны 4-0 есебімен жеңді. 1930 жылғы маусымның басында «Янкиз» Мюзельді «Цинциннати Редс» клубына сатты, онда ол 110 ойында ойнап, 10 рет үйден шығып, .289 соқты және 62 ұпай жинады. 1932 жылы ол Тынық мұхиты лигасына оралды, онда «Голливуд Старс» клубында 64 ойында ойнап, 4 рет үйден шығып, .329 соқты, содан кейін карьерасын аяқтады. Мюзельдің үлкен лигалық мансабы 368 қос соққы, 95 үш соққы, 156 үйден шығу, .497 соққылау көрсеткіші, 1071 ұпай жинау, 826 ұпай және 143 ұрланған базамен аяқталды. Ол тым жайлы және тартымды болды, мансабы аяқталар кезде ғана газеттермен сұхбаттасты. Ол сондай-ақ жалқау мінезімен танымал болды, мысалы, жерге соққан допты қумайтындығы, көптеген адамдар оның ұлылыққа жетуіне кедерілгенін айтты. 1982 жылы Мюзельдің бейсбол Даңқ залына сайлануына Ветерандар комитеті қарады, бірақ комитет бұрынғы комиссар Хэппи Чандлер мен бұрынғы «Джайентс» командасының қысқа тоғызыншысы Трэвис Джексонды таңдады. 1925 жылы Мюзель «Филадельфия Атлетикс» клубының шабуылшысы Тилли Уолкер (1918), «Сент-Луис Браунс» клубының шабуылшысы Кен Уильямс (1922) және кейінірек Гириг (1931) Руттан басқа Американ лигасының үйден шығу титулын жеңген жалғыз ойыншылардың қатарына қосылды. Уолкер мен Гириг Рутпен бірге титулды бөлісті, ал Уильямс пен Мюзель титулды жеке жеңді.
Meusel's contract was purchased by the New York Yankees in early 1920. After a productive spring training, Meusel replaced future Hall of Famer Frank Baker at third base. He played his first game on April 14, 1920. In his rookie season, Meusel had a .328 batting average with 11 home runs and 83 runs batted in over 119 games. He finished fourth in the league in doubles with 41 while sharing time with Duffy Lewis in left field. In the 1921 season, Meusel started in 149 out of 154 games, primarily playing right field. He batted .318, finishing second in the league in home runs with 24 and third in the league with 136 runs batted in. He hit for the cycle in a win against the Washington Senators on May 7. In the second game of a September 5 doubleheader, he tied a major league record for outfielders (previously accomplished by nine others) by recording four assists. He broke a club record and tied Jack Tobin of the St. Louis Browns for the league lead in outfield assists with 28; he was considered to be one of the league's best all around players. Meusel's brother, Irish, was acquired by the New York Giants from the Philadelphia Phillies mid season, and helped lead the Giants to the pennant. The two brothers played against each other in the 1921 World Series, where the Giants faced their tenants (the Yankees played their home games in the Polo Grounds, the ball park owned by the Giants). Bob Meusel stole home in Game 3 of the Series. That season Meusel only played in 121 games, hitting .319 with 16 home runs and 84 runs batted in Despite the games he missed, he again led the AL in assists with 24. He hit for the cycle for the second time of his career in a win against the Detroit Tigers on July 21. The Yankees won the American League pennant for the second year in a row, but they were again beaten by the Giants, this time in five games. Meusel had the highest batting average of the Yankees at the end of the Series with .300. In 1923, Meusel hit .313 with 9 home runs and 91 runs batted in The 1923 World Series marked the third consecutive year that Bob played against his brother Irish in the World Series. This made them the first set of brothers to play against each other on opposing teams in a World Series or any Big Four championship series. That year Meusel hit .325 with 12 home runs and 124 runs batted in, playing in 143 games. In a game against the Tigers on June 13, Meusel was involved in one of the most notorious brawls in baseball history. With the Yankees leading 10–6 in the top of the ninth inning, Ty Cobb, the star and manager of the Tigers, gave pitcher Bert Cole the signal to hit Meusel with a pitch. Ruth saw the signal and warned Meusel, who was hit in the back and rushed to fight Cole. Both teams rushed onto the field to brawl, and Cobb and Ruth started fighting as well. Over a thousand fans also rushed onto the field, and a riot erupted. The police managed to control the brawl and arrested several fans. The umpire of the game, Billy Evans, pushed Meusel and Ruth out of Navin Field to safety. American League President Ban Johnson punished Meusel and Cole by fining them and issuing a ten day suspension. Meusel had a breakout year in 1925. He led the American League in home runs (33), runs batted in (134), games played (156) and extra base hits (79). Despite this, he finished merely tied for 18th position overall for the AL's Most Valuable Player award, far behind winner (and former Yankee) Roger Peckinpaugh of the Washington Senators. The Yankees had their worst season of the decade, finishing seventh in the league with a 69–85 record. In the following 1926 season, Meusel only played in 108 games, batting .315 with 12 home runs and 81 runs batted in. Meusel had two opportunities to redeem himself later in the game, but he made infield outs in both the fifth and seventh innings, each time with two men on base. In the bottom of the ninth inning, with New York trailing 3–2, Cardinals starting pitcher Grover Cleveland Alexander retired the first two batters and then walked Ruth. Meusel was up to bat when Ruth tried to steal second base, and catcher Bob O'Farrell threw him out, ending both the game and the Series; Meusel only hit .238. Meusel was a key member of the 1927 New York Yankees team. That season Meusel played in 135 games, hitting .337 with 8 home runs and 103 runs batted in, and finished second in the league with 24 stolen bases; but the Yankees swept the Pittsburgh Pirates in four games. In 1928 Meusel played in 131 games, hitting .297 with 11 home runs and 113 runs batted in. The Yankees reached the World Series for the third year in a row, playing the Cardinals in a rematch from two years previously. In Game 1 of the Series, Meusel hit the only home run in his World Series career as the Yankees won the game and went on to sweep the series 4–0. Prior to the start of the 1930 season, the Yankees sold Meusel to the Cincinnati Reds, and he played in 110 games, hitting .289 with 10 home runs and 62 runs batted in. He went back to the Pacific Coast League in 1932, where he played 64 games with the Hollywood Stars, batting .329 with four home runs before retiring. Meusel's major league career ended with 368 doubles, 95 triples, 156 home runs, a .497 slugging percentage, 1,071 runs batted in, 826 runs scored and 143 stolen bases. He was quiet and reserved, rarely giving newspaper interviews until his career was winding down. He was also known for his lazy attitude, such as refusing to run out ground balls, which many said kept him from achieving greatness. Meusel was considered for election to the Baseball Hall of Fame by its Veterans Committee in 1982, but the committee instead selected former commissioner Happy Chandler and former Giants shortstop Travis Jackson in its balloting. In 1925, Meusel joined Philadelphia Athletics outfielder Tilly Walker (1918), St. Louis Browns outfielder Ken Williams (1922) and later Gehrig (1931) as the only players other than Ruth to win the AL home run title between 1918 and 1931. Both Walker and Gehrig won the title jointly with Ruth while Williams and Meusel won the title individually.