Кіріспе

Пруссиялық генерал және әскери тарихшы Фридрих Адам Юлиус фон Бернарди (22 қараша 1849 – 11 шілде 1930) – Пруссиялық генерал және әскери тарихшы. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол көптеп сатылатын автор болды. Әскершілдік көзқарастағы адам ретінде, ол ең белгілі болып шықты 1911 жылы жарық көрген «Германия және келесі соғыс» (Deutschland und der Nächste Krieg) атты соғысқа шақырушы кітабымен. Соғысты «құдайдың ісі» деп сипаттап, Германия агрессивті саясат ұстанымын қабылдап, шарттарды елемеуі керек деп ұсынды.

Өмірбаян

Бернарди Ресей империясының Санкт-Петербург қаласында дүниеге келген. 1851 жылы оның отбасы Шопшталға көшіп келді. Франко-прусс соғысы (1870–71) кезінде Бернарди прусс армиясының 14-ші гусар полкіндегі атқыштар лейтенанты болды. Соғыс аяқталғанда, немістер Париждегі Триумф аркасынан алғашқы болып ат өткен неміс азаматы болып ерекше құрметке ие болды. 1891 жылдан 1894 жылға дейін ол Берндегі неміс әскери атташесі қызметін атқарды, содан кейін Берлиндегі Бас штабтың әскери тарих бөлімінің меңгерушісі болды. 1907 жылы Вестфалиядағы Мюнстерде VII армия корпусының қолбасшысы болып тағайындалды, бірақ екі жылдан кейін зейнетке шығып, әскери жазушылықпен айналысты. Оның әкесі, дипломат және тарихшы Теодор фон Бернардидің естеліктері және одан да әсерлі «Германия және Келесі соғыс» кітабы көп назар аударды. «Германия және Келесі соғыс» кітабында Бернарди соғыстың «биологиялық қажеттілік» екенін, ол «табиғат заңына сәйкес келеді, барлық табиғат заңдарының негізі – өмір үшін күрес заңы» деп мәлімдеді. Бернарди Бірінші дүниежүзілік соғыста генерал болып қызмет етті. Ол алдымен Шығыс майданында, Стоход өзеніндегі Заречье көпір басына шабуыл жасап сәтті шайқасты, содан кейін Батыс майданында, әсіресе Арментьерде күш көрсетті. 1916 жылдың 20 тамызында Брусилов шабуылына қарсы неміс қорғанысына қатысқаны үшін «Pour le Mérite» орденімен марапатталды.