Мистраль классының десанттық кемелері

Кіріспе

Француздық соғыс кемелері класы (2005 – қазіргі уақыт)
амфибиялық шабуыл кемесі

Салынған диапазоны=Қызметтегі диапазоны=Қызметке енгізілген диапазоны=2005 жылдың желтоқсаны – қазіргі уақытқа дейін
Барлық салынып жатқан кемелер=Барлық жоспарланған кемелер=5
Барлық аяқталған кемелер=5
Барлық тоқтатылған кемелер=
Барлық белсенді кемелер=5
Барлық салынған кемелер=
Барлық жоғалған кемелер=
Барлық зейнеткерлікке шығарылған кемелер=
Барлық сақталған кемелер=

Мистраль класы – Францияда салынған бес амфибиялық шабуыл кемесінен тұратын класс. Сондай-ақ тікұшақ тасымалдағыштары ретінде белгілі, және «басқару және командалық кемелер» (немесе БПК) деп аталатын Мистраль класының кемелері 16 NH90 немесе Tiger тікұшағын, төрт десанттық кемені, 13 Leclerc танкысын қоса алғанда 70 бірлікке дейін көлік құралын, немесе 40 танктан тұратын Leclerc танк батальонын, сондай-ақ 450 әскерді тасымалдауға және орналастыруға қабілетті. Кемелерде 69 төсектік госпиталь бар, және олар НАТО-ның жауап беру күшінің, Біріккен Ұлттар Ұйымының немесе Еуропалық Одақтың бейбітшілікті сақтау күштерінің құрамында қызмет ете алады. Осы кластағы үш кеме француз теңіз күштерінде қызмет етеді: француз кемесі Mistral, француз кемесі Tonnerre және француз кемесі Dixmude. 2010 жылдың 24 желтоқсанында Франция президенті Николя Саркози Ресей теңіз күштері үшін екі кеме сатып алу туралы келісімді жариялады және 2011 жылдың 25 қаңтарында қол қойылды. 2014 жылдың 3 қыркүйегінде Франция президенті Франсуа Олланд Ресей мен Украина арасындағы дағдарысқа жауап ретінде бірінші соғыс кемесі – Ресейдің «Владивосток» кемесін жеткізуді кейінге жылдыру туралы мәлімдеді. 2015 жылдың 5 тамызында президент Олланд пен Ресей президенті Владимир Путин Франция төлемдерді қайтарып, екі кемені сақтайтынын мәлімдеді; екі кеме бір ай ішінде Египетке сатылды.

1997 жылы француздық амфибиялық операциялар туралы ілім

1997 жылы DCNS көп мақсатты араласу кемесін (bâtiment d'intervention polyvalent немесе BIP) зерттеуді бастады. Сол уақытта француздық десанттық операциялар доктринасы дамып, CNOA («Десанттық операциялардың ұлттық жоспары») деп анықталды. BIP француз әскери-теңіз күштерінің десанттық қабілеттерін жаңару және арттыру мақсатын қойды, ол сол кезде екі және екі десанттық платформадан тұратын. CNOA француз әскери-теңіз күштерінің десанттық шабуылдар, шығару, демонстрациялар және шабуылдар жүргізу қабілетін нығайтуды көздеді. Бұл француз әскери-теңіз күштеріне НАТО-ның 8B (ATP8) және Еуропалық десанттық бастамасында сипатталған доктриналық аяларға одан әрі интеграциялануға мүмкіндік берді. CNOA әуе күштеріне басымдық бергенімен, тасымалдауға және орналастыруға болатын көлік құралдары мен персонал санын арттыруды да ұсынды; CNOA он күн бойы терең учаскеде төрт жауынгерлік ротадан (1400 адам, 280 көлік және 30 тікұшақ) күшті жеткізуді мақсат етті. Бұл күш Францияның материктік бөлігінің кез келген жерінде, немесе француз теңізден тыс территорияларын немесе одақтастарын қолдау үшін араласа алуы керек.

Тұжырымдаманың дамуы

Көп мақсатты интервенциялық кеме (БИП) зерттеулері қорғаныс өнеркәсібінің қайта құрылымдалуы мен интеграциялануға дайындық кезінде басталды. БИП Еуропалық Одақтың әртүрлі елдеріне қолжетімді болуы және бірлесіп салынуы тиіс модульдік, масштабталатын дизайн болжаныпты, бірақ жұмыспен қамту және келісімшарттарды бөлуге қатысты саяси мәселелер теңіз инженерлік тәжірибесі бар Еуропалық елдердің интеграциясын сәтсіздікке ұшыратты, нәтижесінде БИП жобасы тек француздық мәселеге айналды. 1997 жылы бірнеше жалпы кеме дизайндары, nouveau transport de chalands de débarquement (NTCD) деп аталатын, тоқтатылған PH 75 ядролық тікұшақ тасымалдаушы кемесіне негізделген жобалар таныстырылды. Ең ірі дизайн, BIP 19, болашақта Mistral класының негізі болды. BIP 19 ұзын, тегіс палубаны, енін, сусымасын және 19 000 тонналық су ығысыруын қамтиды; бұл өлшемдер NTCD тұжырымдамасының талаптарынан асып түсті. Сондай-ақ, BIP 19-дың кішірейтілген нұсқалары болып табылатын үш кіші кеме дизайны да таныстырылды, олардың ені бірдей болды: BIP 13 (13 000 тонна, ), BIP 10 (10 000 тонна, ) және BIP 8 (8 000 тонна, ). BIP 8 итальяндық десанттық кемелердің ерекшеліктерін, бірақ тікұшақ ангарын қамтиды. Жобалау кезеңінде NTCD тұжырымдамасында кеме жағында (АҚШ-тағы сияқты) бір әуе көтеру құрылғысы, оң жақта тағы бірі, ұшу палубасының ортасында және аралдың үстін құрастыру алдындағы бірі қарастырылған. Кейіннен олардың саны азайтылып, орналасқан жері өзгертілді: кеменің арт жағына қарайғы негізгі көтеру бастапқыда оң жақта орналастырылған, бірақ кейін орталыққа көшірілді, ал аралдың үстін құрастыру артында қосалқы көтеру орнатылды. Екі кеме құрылысшысының бірі Direction des Constructions Navales (DCN) жасаған тұжырымдамалық суреттер мен сипаттамалар бірнеше әуе кемесіне ұқсас ерекшеліктерді көрсетті, соның ішінде STOBAR ұшақтары үшін шаңғы секіру пандусы (AV 8B Harrier II және F 35B истребительдері сияқты), төрт немесе бес тікұшақ қону алаңы (V 22 Osprey немесе CH 53E Super Stallion тікұшақтарын қабылдауға арналған күшейтілгені бар) және бір немесе екі LCAC ховеркрафтын қабылдай алатын палуба. Франция Сенатының сараптамасы STOBAR ұшақтары CNOA-ның қолданылу аясынан тыс екенін, дизайнды өзгерту қажеттігін көрсетті. 2001 жылдың желтоқсанында NTCD Porte hélicoptères d'intervention (PHI, «интервенциялық тікұшақ тасымалдаушысы») деп аталды, ал кейіннен концепцияның десанттық және басқару аспектілерін көрсету үшін Bâtiment de projection et de commandement (BPC) деп аталды.

The studies for a multi purpose intervention ship (, BIP) began during a time where the defence industries were preparing to undergo restructuring and integration. The BIP was intended to be a modular, scalable design that could be made available to the various European Union nations and constructed cooperatively, but political issues relating to employment and repartition of contracts caused the integration of the European nations with naval engineering expertise to fail, and saw the BIP project revert to a solely French concern. In 1997, several common ship designs referred to as nouveau transport de chalands de débarquement (NTCD), loosely based on the aborted PH 75 nuclear helicopter carrier, were revealed. The largest design, BIP 19, was the future basis of the Mistral class. The BIP 19 included a long flush deck, with a beam, a draught of , and a displacement of 19,000 tonnes; dimensions which exceeded the requirements of the NTCD concept. Three smaller ship designs were also revealed, basically scaled down BIP 19 versions, with a common beam of : BIP 13 (13,000 tonnes, ), BIP 10 (10,000 tonnes, ), and BIP 8 (8,000 tonnes, ). BIP 8 incorporated features of the Italian amphibious transports, but with a helicopter hangar. At the design stage, the NTCD concept featured an aircraft lift on the port side (like the U. S. ), another on the starboard side, one in the centre of the flight deck, and one forward of the island superstructure. These were later reduced in number and relocated: a main lift towards the aft of the ship was originally located to starboard but then moved to centre, and an auxiliary lift behind the island superstructure. Concept drawings and descriptions created by Direction des Constructions Navales (DCN), one of the two shipbuilders involved, showed several aircraft carrier like features, including a ski jump ramp for STOBAR aircraft (like the AV 8B Harrier II and F 35B fighters), four or five helicopter landing spots (including one strengthened to accommodate V 22 Osprey or CH 53E Super Stallion helicopters), and a well deck capable of accommodating a , or two LCAC hovercraft. A French Senate review concluded that STOBAR aircraft were outside the CNOA's scope, requiring design changes. The NTCD was renamed Porte hélicoptères d'intervention (PHI, for "intervention helicopter carrier") in December 2001, before being eventually named Bâtiment de projection et de commandement (BPC) to emphasize the amphibious and command aspects of the concept.

Дизайн және құрылыс

1998 жылғы Euronaval көрмесінде Франция BIP 19 тұжырымдамасына негізделген кемелерді салу жоспарларын растады. Екі кеме – «Мистраль» және «Тоннер» құрылысына рұқсат 2000 жылдың 8 желтоқсанында берілді. Құрылыс келісім-шарты 22 желтоқсанда жарияланды және ол мемлекеттік сатып алу органының (Union des groupements d'achats publics, UGAP) 2001 жылғы 13 шілдедегі мақұлдауынан кейін DCN және Chantiers de l'Atlantique компанияларына шілде айының соңында берілді. 2001 жылдың қыркүйегінде Сен-Назерде инженерлік жобалау тобы құрылды және DCA мен Délégation Générale pour l'Armement (Қару-жарақ жөніндегі бас делегация, DGA) арасында кеңескеннен кейін BIP 19 жобасын бейімдей бастады. Параллельдікпен, бұл тұжырымдаманы DGA, DCN, Қорғаныс штабының бастығы және Chantiers de l'Atlantique жетілдірді. Жобалауды растау процесінде 1/120 масштабтағы модель жасалып, жел тоннелінде сынақтан өтті. Сынақтар кеме биіктігі мен созылған суперқұрылымдарының қатты жел кезінде ұшу палубасында турбуленттілік тудыратынын көрсетті. Бұл әсерді азайту және тікұшақтарды пайдалану үшін жағдайды жақсарту мақсатында жобаға өзгерістер енгізілді. Кемелер әр түрлі орындарда екі үлкен және бірнеше кіші бөліктерге бөлініп салынды және аяқталғаннан кейін біріктірілді. DCN, құрылыс басшысы және құрылыс құнының 60%-на және жұмыс уақытының 55%-на жауапты, Лориенде қозғалтқыштарды, Тулонда жауынгерлік жүйелерді, ал кемелердің артқы жартысын, аралдық суперқұрылымды қоса, Бресте құрастырды. STX Europe, Оңтүстік Кореяның STX Shipbuilding компаниясының еншілес компаниясы, әр кеменің алдыңғы жартысын Сен-Назерде жасап, оларды DCN-нің Брест кеме жасау кешеніне соңғы құрастыру үшін тасымалдау үшін жауапты болды. «Диксмудтан» бастап, қалған француз «Мистральдары» мен екі ресейлік «Мистральдары» STX France компаниясының Сен-Назердегі кеме жасау кешенінде салынды. Бұл кешенге STX Europe, Alstom және француз үкіметі бірлесіп иелік етеді, STX Europe компаниясының үлесі басым. DCNS жауынгерлік жүйені жеткізіп берді. Chantiers de l'Atlantique «Мистральдің» алдыңғы бөлігінің іргетасын 2003 жылдың 28 қаңтарында, ал «Тоннердің» іргетасын кейін қалады. «Тоннердің» артқы бөлігінің бірінші блогы 2003 жылдың 26 тамызында құрғақ докқа, ал «Мистральдің» блогы 2003 жылдың 23 қазанында орналастырылды. Екі артқы бөлік бір құрғақ докта біріктірілді. «Мистральдің» алдыңғы бөлігі 2004 жылдың 16 шілдесінде Сен-Назерден шығып, 2004 жылдың 19 шілдесінде Брестке жетті. 30 шілдеде екі бөлікті біріктіру процесі, jumboisation әдісіне ұқсас, No. 9 докта басталды. «Тоннердің» алдыңғы бөлігі 2005 жылдың 2 мамырында Брестке жетіп, сол процедурадан өтті. «Мистраль» кемесі 2004 жылдың 6 қазанында, ал «Тоннер» кемесі 2005 жылдың 26 шілдесінде суға түсірілді. 2009 жылы үшінші кемеге тапсырыс 2008 жылы басталған экономикалық дағдарысқа француз үкіметінің жауабы ретінде күтілгеннен ертерек берілді. Құрылыс 2009 жылдың 18 сәуірінде Сен-Назерде басталды, себебі бүкіл кеме құнының шектеулеріне байланысты сол жерде салынды. 2009 жылдың 17 желтоқсанында үшінші кемеге «Диксмуд» деп ат қойылды. 2010 жылы осы атаумен аталған тікұшақ крейсері қызметтен шығарылғаннан кейін «Жанна д’Арк» тарихи атын пайдалану ұсынылды, бірақ Франция енді арнайы оқу кемесін (Жанна д’Арк атымен аталатын кемелердің дәстүрлі рөлі) пайдаланбайтындығына және оқу міндеттерін флоттағы бірнеше кемелер арасында айналыстыратындығына байланысты француз теңізшілерінің бір бөлігі бұған қарсы болды. 2013 жылғы қорғаныс және ұлттық қауіпсіздік жөніндегі француз ақ кітабында «Мистраль» класындағы төртінші кеме салу мүмкіндігі ресми түрде тоқтатылды.

At Euronaval 1998, France confirmed plans to build vessels based on the BIP 19 concept. Approval for construction of two ships, Mistral and Tonnerre, was received on 8 December 2000. A construction contract was published on 22 December and, after getting the public purchase authority's approval (Union des groupements d'achats publics, UGAP) on 13 July 2001, was awarded to DCN and Chantiers de l'Atlantique in late July. An engineering design team was established at Saint Nazaire in September 2001 and, following consultation between DCA and the Délégation Générale pour l'Armement (General Delegation for Ordnance, DGA), began to adapt the BIP 19 design. In parallel, the concept was refined by DGA, DCN, the Chief of the Defence Staff and Chantiers de l'Atlantique. During the design validation process, a 1/120th scale model was built and tested in a wind tunnel, revealing that in strong crosswinds, the ship's height and elongated superstructures created turbulence along the flight deck. The design was altered to minimise the effects and provide better conditions for helicopter operations. The ships were constructed at various locations in two major and several minor components and united on completion. DCN, the head of construction and responsible for 60% of the value of construction and 55% of the work time, assembled the engines in Lorient, combat systems in Toulon, and the rear half of the ship, including the island superstructure, in Brest. STX Europe, a subsidiary of STX Shipbuilding of South Korea, constructed the forward halves of each ship in Saint Nazaire, and was responsible for transporting them to DCN's Brest shipyard for final assembly. Starting from Dixmude, the rest of the French Mistrals and the two Russian Mistrals were built in Saint Nazaire by STX France, which is jointly owned by STX Europe, Alstom and the French government, with STX Europe having a majority stake. DCNS will provide the combat system. Chantiers de l'Atlantique laid the keel of the forward part of Mistral on 28 January 2003, and of Tonnerre later. The first block of the rear of Tonnerre was put in a dry dock on 26 August 2003, and that of Mistral on 23 October 2003. The two aft sections were assembled side by side in the same dry dock. The forward section of Mistral left Saint Nazaire under tow on 16 July 2004 and arrived in Brest on 19 July 2004. On 30 July, the combination of the two halves through a process similar to jumboisation began in dock no. 9. Tonnerres forward section arrived in Brest on 2 May 2005 and underwent the same procedure. Mistral was launched on schedule on 6 October 2004, while Tonnerre was launched on 26 July 2005. In 2009, a third ship was ordered earlier than expected as part of the French government's response to the recession which began in 2008. Construction began on 18 April 2009 in Saint Nazaire; the entire ship was built there due to cost constraints. On 17 December 2009, it was announced that this third ship would be named Dixmude. It had been suggested to use the historic name of Jeanne d'Arc following the decommissioning of the helicopter cruiser of that name in 2010, but it was opposed by some French naval circles because France no longer operated a dedicated training ship (the traditional role of warships named Jeanne d'Arc) and now rotated the training role between multiple ships in the fleet. The possibility of a fourth Mistral class ship was officially abandoned in the 2013 French White Paper on Defence and National Security.

Өзгешеліктер мен мүмкіндіктер

Суырылма көлем бойынша, "Мистраль" және "Тоннерр" кемелері – француз әскери-теңіз күштеріндегі ядролық қуатпен жүретін ұшақ тасушы "Шарль де Голль" кемесінен кейін ең үлкен кемелер болып табылады, су бетінен шамамен бірдей биіктікте орналасқан.

Әуе қатынасы

Әр кемедегі ұшу палубасы шамамен алғанда, алты вертолет қону алаңына ие, олардың біреуі 33 тонналық вертолетті қабылдауға арналған. Ангар палубасы 16 тікұшақты сыйдырады және жоғары орналасқан кранмен жабдықталған техникалық қызмет көрсету аймағын қамтиды. Ұшыру және қону операцияларын жеңілдету үшін DRBN 38A Decca Bridgemaster E250 қону радарын және оптикалық қону жүйесі қолданылады. Ұшу және ангар палубалары әрқайсысы 13 тонналық жүк көтере алатын екі лифт арқылы байланыстырылған. Негізгі лифт кеменің кормасына жақын, орта сызықта орналасқан және вертолеттерді ұшу конфигурациясындағы роторларымен жылжытуға жеткілікті кеңдікте. Қосалқы лифт аралдың үстінен орналасқан. Француз әскерилеріне қарасты барлық тікұшақтар осы кемелерден ұшуға қабілетті. 2005 жылдың 8 ақпанында "Вестленд Линкс" және "Кугар" тікұшақтары "Мистраль" кемесіне қонды. NH90 тікұшағының алғашқы қонуы 2006 жылдың 9 наурызында орын алды. БПК-ның әуе тобының жартысы NH-90 тікұшақтарынан, ал қалған жартысы "Тигр" шабуылдық тікұшақтарынан тұрады. 2007 жылдың 19 сәуірінде "Пума", "Екюрей" және "Пантера" тікұшақтары "Тоннер" кемесіне қонды. 2007 жылдың 10 мамырында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің MH 53E Sea Dragon тікұшағы АҚШ-тың Норфолк әскери-теңіз базасының жанындағы күшейтілген тікұшақ қону алаңына қонды. "Мистраль" кемесінің бірінші капитаны, Жилль Юмоның айтуынша, ұшу және ангар палубасының көлемі 30-ға дейін тікұшақтың бір уақытта пайдалануына мүмкіндік береді. "Мистраль" авиациялық мүмкіндіктері американдық аналогынан шамамен 40 пайызға арзанға түседі және экипаж құрамының талаптары да азырақ.

Амфибиялық көлік

Мистраль класының кемелері 450-ге дейін сарбазды қабылдай алады, бірақ қысқа мерзімдік міндеттер үшін бұл көрсеткіш екі есеге дейін арттырылуы мүмкін. Көлік ангарында 40 Леклерк танкынан тұратын батальон немесе 13 Леклерк танкынан тұратын рота және 46 басқа да көлік құралын орналастыруға болады. Салыстыра келсек, Foudre класындағы кемелер айтарлықтай кішірек палубада 100 көлікке дейін, оның ішінде 22 AMX 30 танкін тасымалдай алады. Құдық палубасында төрт десанттық кеме орналасады. Кемелер екі LCAC әуе жастығындағы кемесін (hovercraft) пайдалануға қабілетті, және француз теңіз күштері LCAC сатып алуға ниетті емес болғанымен, бұл мүмкіндік класс кемелерінің АҚШ теңіз жаяу әскерлерімен және Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерімен өзара үйлесімді жұмыс істеу қабілетін арттырады. Оның орнына DGA Mistral класынан пайдалану үшін сегіз француздық 59 тонналық EDA R (Engin de débarquement amphibie rapide) катамаранын тапсырыс берді. EDA S стандартындағы десанттық кемелер (Engins de Débarquement Amphibie – Standards) кейіннен CTM десанттық кемелерін алмастыру үшін тапсырылды. Бұл десанттық кемелердің жеткізілімі 2021 жылы басталды. Mistral класынан пайдалану үшін сегіз кеме көзделген, олардың жүк көтергіш қабілеті 65-80 тоннаға жетеді және толық жүктемеде максималды жылдамдығы шамамен 5 км/с құрайды.

Командалық және байланыс

"Мистраль" класындағы кемелер командалық және басқару кемелері ретінде пайдаланылуы мүмкін, олардың командалық орталығы 150 адамға дейін қызмет атқара алады. Кеме сенсорларынан алынған ақпарат SENIT жүйесінде (Système d'Exploitation Navale des Informations Tactiques, "Тактикалық ақпаратты теңізde пайдалану жүйесі"), АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Теңіз тактикалық деректер жүйесінің (NTDS) туындысы ретінде шоғырланған. SENIT 9 нұсқасын әзірлеудегі мәселелер екі кеменің тапсырылуын бір жылға ықпалдастырды. SENIT 9 "Thales" компаниясының үш өлшемді MRR3D NG көп мақсатты радарын негізге алады, ол C диапазонында жұмыс істейді және IFF мүмкіндіктерін қамтиды. SENIT 9 сондай-ақ Link 11, Link 16 және Link 22 арқылы НАТО деректер алмасу форматтарымен байланыса алады. Байланыс үшін "Мистраль" класындағы кемелер SYRACUSE спутниктік жүйесін пайдаланады, ол француздық SYRACUSE 3 A және SYRACUSE 3 B спутниктеріне негізделген, олар НАТО-ның жоғары жиілікті қорғалған байланысының 45% -ын қамтамасыз етеді. 2007 жылдың 18-24 маусымы аралығында Бразилиядан Оңтүстік Африкаға бет алған "Tonnerre" кемесі мен Париж әуешолуына келген VIP қонақтары арасында күніне екі рет қауіпсіз бейнеконференция өтті.

Қару-жарақ

"Мистраль" класындағы екі кеме "Мистраль" зымырандары үшін екі "Симбад" пулемет-оққышпен және төрт 12,7 мм М2 HB "Браунинг" пулеметімен қаруланды. Екі Breda Mauser 30 мм/70 пулеметі де жобаға кіреді, бірақ 2009 жылға дейін орнатылмады. Француз теңізшілерінің тәжірибесінен кейін, 2006 жылғы соғыста Ливандағы еуропалық азаматтарға көмек көрсету мақсатындағы "Балист" операциясы, "Мистраль" класындағы екі кеменің өзін-өзі қорғау қабілетін арттыру ұсыныстары Франция штабтарының бірінің басшысы тарапынан қолдау тапты. Бір ұсыныс – екі оқты, қолмен басқарылатын "Симбад" пулемет-оққыштарды төрт оқты, автоматты "Тетраль" пулемет-оққыштарына жаңарту. 2006 жылғы Ливан соғысы кезінде "Хезболла" ұшырған кемеге қарсы зымыранға шалысқан Израиль корветі сияқты оқиғалар, заманауи соғыс кемелерінің асимметриялық қауіптерге осалдығын көрсетті, ал "Мистраль" класындағы кемелер мұндай жағдайда өзін-өзі қорғау үшін жеткіліксіз жабдықталған деп есептелді. 2013 жылдың соңында француз теңіз күштері үш "Мистраль" кемесінің барлығын екі M134 "Миниган" пулеметімен жабдықтады; бұл пираттыққа қарсы операциялар кезінде кездесетін асимметриялық қауіптерге, мысалы, жылдам қайықтар мен шабуылдық қайықтарға қарсы жақын қашықтықта өзін-өзі қорғау үшін жасалған. 2014 жылдың желтоқсанында француз теңіз күштері "Airbus" компаниясына "Мистраль" кемелеріне бірнеше зымыранды залптық жүйе (MLRS) интеграциялауды зерттеуге келісім берді. Бұл кемелердің теңіздік оттық қолдау қабілетін арттыру мақсатында жасалды, себебі 76 мм және 100 мм пулеметтердің жеткіліксіз қашықтығы және құрылымы анықталды. MLRS француз армиясында қолданылады, GPS басқаруымен зымыранды пайдаланады, оның ұшу қашықтығы белгілі және жарылғыш бөлігі бірлікпен жабдықталған.

Аурухана

Әрбір кемеде НАТО 3-ші деңгейінің медициналық мекемесі орналасқан, яғни армия дивизиясының немесе армия корпусының далалық госпиталіне, немесе 25 000 тұрғыны бар қаланың ауруханасына баламалы, тіс емдік қызметі, диагностика, мамандандырылған хирургиялық және медициналық қабілеттер, тамақ гигиенасы және психологиялық көмек көрсету мүмкіндіктерімен толық жабдықталған. Сиракузадағы телемедицина жүйесі күрделі, жоғары мамандандырылған хирургиялық операцияларды қашықтан жүргізуге мүмкіндік береді. Госпиталь 20 бөлмеден және 69 төсек-орыннан тұрады, оның 7-сі жан сақтау бөліміне арналған. Екі хирургиялық бөлімше цифрлық рентген және ультрадыбыс диагностикасын жүргізуге арналған радиологиялық бөлмемен жабдықталған, сондай-ақ, оған мобильді компьютерлік томография сканері орнатылуы мүмкін.

Қозғалтқыш

"Мистраль" класы – француз теңіз күштерінің азимут итергіштерін қолданған алғашқы кемелері. Итергіштер бес 16 цилиндрлі Wärtsilä 16V32 дизель-генераторларынан алынатын электр қуатымен жұмыс істейді және кез келген бұрышқа бағдарлануы мүмкін. Бұл итергіш технология кемелерге маңызды маневрлеу қабілеттерін береді, сондай-ақ әдетте винт біліктеріне арналған кеңістікті босатады. Әскери қолданыста азимут итергіштерінің ұзақ мерзімді сенімділігі әлі толыққанды зерттелмеген, бірақ бұл технология бірнеше елдің теңіз күштерінде, оның ішінде Голландия, Испания және Канада кемелерінде қолданылған.

Тұрғын үй

Азимуттық жылғыштардың қолданылуы арқасында пайда болған кеңістік, құбырлар мен механизмдер көрінбейтін тұрғын аймақтар салуға мүмкіндік берді. "Мистраль" класындағы кемелердің алдыңғы бөлігінде орналасқан экипаж кабиналары, жайлылық деңгейі жағынан заманауи круиздік кемелердегі жолаушылар кабиналарымен шамалас.

Пайдалану тарихы

BPC-лер НАТО-ның Жауап беру күшінің теңіз құрамының мүшелері ретінде сертификатталған, бұл оларға Бірлескен операциялық топқа қатысуға мүмкіндік береді. Франция 2007 жылдың қаңтар айында NRF 8-ге күш жіберді, оның ішінде десанттық операциялардың командирі және сегіз кеме болды. Келесі үлесі 2008 жылдың қаңтар айында NRF 10-да жасалды, одан кейін Noble Midas жаттығуында 16-шы байланыс және суасты кемелерін операциялық басқару жүйесі SECSAT сынақтан өтті. Күштер 5-30 күннің ішінде дайындыққа келтіріле алады. "Мистраль" 2006 жылдың 21 наурызынан 31 мамырына дейін алғашқы сапарын жасады, Жерорта және Үнді мұхиттарында шарлады. 2006 жылғы Ливан соғысы басталғаннан кейін "Мистраль" Opération Baliste аясында Ливан жағалауына жіберілген төрт француз кемесінің бірі болды. Бұл кемелер Ливан мен Израильдегі француз азаматтарын қорғауға және қажет болған жағдайда эвакуациялауға тиіс болды. "Мистраль" 650 сарбаз бен 85 бірлік техниканы, оның ішінде 5 AMX 10 RC және шамамен 20 VAB және VBL көлік құралдарын тасыды. Сонымен қатар кемеге төрт тікұшақ, ал Критке жақын жерде тағы екеуі қосылды. "Мистраль" 1375 босқынды эвакуациялады. "Тоннер" 2007 жылдың 10 сәуірінен 24 шілдесіне дейін алғашқы сапарын жасады. Бұл сапар барысында "Тоннер" Кот-д'Ивуардағы азамат соғысынан кейін Біріккен Ұлттар Ұйымының Кот-д'Ивуардағы операциясына француздық үлесін қосатын Opération Licorne операциясына қатысты. 9 шілдеде француз әуе күштерінің "Газель" және "Кугар" тікұшақтары кемеден ұшты. 2008 жылдың басында "Тоннер" Гвинея шығанағындағы гуманитарлық миссияға қатысқан Corymbe 92 миссиясына қатысты (Қазіргі француз теңіз күштерінің орналасуына қараңыз). Осы миссия барысында "Тоннер" Еуропалық теңіз талдау орталығының – Есірткілер бөлімінен ақпарат алып, 29 қаңтарда Монровиядан келген балық аулау кемесінен және Конакри маңындағы жүк кемесінен контрабандалық кокаинді ұстады. 2008 жылдың мамыр айында "Наргис" циклон Бирманы шарпыды, бұл аймақтың бастан өткен ең ауыр табиғи апат болды. Сол кезде Шығыс Азияда жұмыс істеген "Мистраль" кемесі гуманитарлық көмекпен жүктелді және Бирмаға бағыт алды. Кеме елдің портына кіруге рұқсат алмады, 1000 тонна гуманитарлық көмек Таиландта түсіріліп, Дүниежүзілік азық-түлік бағдарламасына тапсырылды. Францияның Сыртқы істер министрі Ален Жюппе 2011 жылдың 23 мамырында "Тоннер" шабуылдық тікұшақтармен Ливия жағалауына БҰҰ 1973 қаулысын орындау үшін жіберілетінін мәлімдеді. 2021 жылдың қыркүйек/қазан айларында "Тоннер" және "Мистраль" екі тікұшақ тобы (25 тікұшақ), десанттық топ және екі эскорт кемесі (фрегат "Форбин" және фрегат "Прованс") қатысқан ірі әскери жаттығулар үшін бірге шықты. Жаттығудың мақсаты – теңіз күштері мен армия бөлімдеріне бірлескен операциялар үшін "жоғары қарқындылық жағдайында" оқу мүмкіндігін беру болды.

The BPCs are certified as members of the naval component of the NATO Response Force, which allows them to take part in a Combined Joint Task Force. France provided forces to NRF 8 in January 2007, including a Commander Amphibious Task Force and eight ships. The next contribution took place in January 2008 in NRF 10, after exercises Noble Midas which tested link 16 and the SECSAT system which operationally controls submarines. The forces can be set up on 5 to 30 days' notice. Mistral made her maiden voyage from 21 March to 31 May 2006, cruising in the Mediterranean and the Indian Ocean. Following the start of the 2006 Lebanon War, Mistral was one of four French ships deployed to the waters off Lebanon as part of Opération Baliste. These ships were to protect, and if necessary evacuate, French citizens in Lebanon and Israel. Mistral embarked 650 soldiers and 85 vehicles, including 5 AMX 10 RC and about 20 VABs and VBLs. Four helicopters were also loaded aboard, with another two joining the ship near Crete. During her deployment, Mistral evacuated 1,375 refugees. Tonnerres maiden voyage occurred between 10 April and 24 July 2007. During this voyage, Tonnerre was involved in Opération Licorne, the French co deploying complement to the United Nations Operation in Côte d'Ivoire following the Ivorian Civil War. Gazelle and Cougar helicopters of the French Air Force operated from the ship during 9 July. At the start of 2008, Tonnerre was involved in the Corymbe 92 mission (see Standing French Navy Deployments), a humanitarian mission in the Gulf of Guinea. During this deployment, Tonnerre acted on tip offs from the European Maritime Analysis Operation Centre – Narcotics, and intercepted of smuggled cocaine: from a fishing vessel from Monrovia on 29 January, and from a cargo ship off Conakry. In May 2008, Cyclone Nargis struck Burma; the worst natural disaster to hit the region. Mistral, which was operating in the East Asia area at the time, loaded humanitarian aid supplies, and sailed to Burma. The ship was refused entry to the nation's ports; the 1,000 tons of humanitarian supplies had to be unloaded in Thailand and handed over to the World Food Program. French Foreign Minister Alain Juppé announced on 23 May 2011 that Tonnerre would be deployed with attack helicopters to the Libyan coast to enforce UN resolution 1973. In September/October 2021, Tonnerre and Mistral deployed together for a major military exercise incorporating two helicopter groups (with 25 helicopters), an amphibious engagement group and two escort vessels (the frigates French frigate Forbin and French frigate Provence). The exercise was designed to permit units of the navy and army to train "in a high intensity setting" for joint operations.

Экспорт

1997 жылдан бері, әсіресе 2007 жылғы "Евронавал" көрмесінен бастап "Мистраль" типі экспортқа ұсынылып келеді. "BPC отбасы" құрамына BPC 140 (13 500 тонна), BPC 160 (16 700 тонна) және BPC 250 (24 542 тонна, ұзындығы) кіреді. BPC 250 – осы үлгіден соңғы "Мистраль" класының дизайны жасалды: ұзындығын қысқарту және басқа да өзгерістер бағаны төмендету мақсатында жүзеге асырылды. BPC 250 концепциясы Австралия Корольдік теңіз күштері үшін салынатын "Канберра" класындағы десанттық кемелердің екі жобасының бірі болды. Канада да бұрынғы екі ресейлік кемені сатып алуға тырысты, ал Канаданың қорғаныс министрі 2015 жылдың маусым айында НАТО министрлер кеңесінде тікелей кездесу өткізді. Канаданың "Мистраль" кемесін сатып алу әрекеті бюджеттік шектеулерге байланысты тоқтатылды. 2011 жылдың соңына қарай Польша теңіз күштері Польша Қорғаныс министрлігімен бірлесіп, бір "Мистраль" кемесін сатып алу мәселесімен айналысып жатыр. Сондай-ақ, Индия теңіз күштері "Мистраль" типіндегі көп мақсатты қолдау кемелеріне қызығушылық танытты. Бразилия мен Түркия уақыт өте келе BPC сатып алуды қарастыруы мүмкін, бірақ соңында Түркия Navantia-ның "Хуан Карлос I", TCG Anadolu үлгісін таңдады. Алжир екі BPC сатып алуды қарастырып жатыр. Оңтүстік Африка, Біріккен Араб Әмірліктері, Малайзия және Сингапур да "Мистраль" класына қызығушылық білдірген.

Ресейлік сатып алу

2009 жылдың тамызында Ресей Бас штабының бастығы генерал Николай Макаров Ресейдің бір кеме сатып алуды жоспарлап отырғанын және кейіннен Ресейде тағы үш кеме салуды көздегенін айтты. 2010 жылдың ақпан айында ол құрылыс 2015 жылдан кейін басталатынын және Франциямен бірлескен күш болатынын айтты. Франция президенті Николя Саркози алғашқы екі кеме Францияда, ал екінші екі кеме Ресейде салынуын ұсынды. Мәскеудегі Стратегиялар мен технологияларды талдау орталығының мәліметінше, бірінші кеме 2013 жылдан бастап Францияда толықтай құрастырылып, құрастырылатын болады, екіншісі де Францияда салынады, 2015 жылы жеткізіледі, бірақ ресейлік компоненттердің үлесі жоғары болады. Тағы екеуі Ресейде DCNS/Russian United Shipbuilding Corporation (USC) бірлескен кәсіпорны арқылы салынады. 2010 жылдың 1 қарашасында Ресейдің USC және Францияның DCNS және STX France консорциум құру туралы келісімге қол қойды, оның ішінде технологияны беру, USC президенті оның Mistral келісіммен байланысты екенін айтты. 2010 жылдың 24 желтоқсанында Ресей президенті Дмитрий Медведев сегіз айлық келіссөздерден кейін "Рособоронэкспорттың" Франциядан 1,37 миллиард еуроға екі "Мистраль" класындағы кеме сатып алуын (және тағы екеуін сатып алу опциясы) мақұлдады. Бірінші кеме 2014 жылдың аяғында немесе 2015 жылдың басында жеткізіледі деп күтілді; Ресей екі тарап арасындағы 2011 жылғы 25 қаңтардағы өзара түсіністік туралы меморандумға сәйкес 2011 жылдың басында аванстық төлем жасады. 2011 жылдың 25 қаңтарында Ресей мен Франция арасындағы түпкілікті келісімге қол қойылды. АҚШ-та алты республикашыл сенатор, оның ішінде Джон Маккейн, Вашингтондағы француз елшісіне ұсынылып отырған сату туралы шағымданды; Конгрессмен Илеана Рос Лехтинен, АҚШ Палатасының Сыртқы істер жөніндегі комитетінің жетекші республикашысы, "Франция және Солтүстік Атлантика келісім ұйымының басқа да мүше мемлекеттері және Еуропалық Одақ Ресей Федерациясына ірі қару жүйелерін немесе шабуылдау әскери жабдықтарды сатудан бас тартуы керек" деген қаулы енгізді. 2010 жылдың 8 ақпанында қорғаныс министрі Роберт Гейтс француздық шенеуніктерге АҚШ "алаңдап отырғанын" айтты; дегенмен, онымен бірге келген АҚШ шенеуніктері АҚШ келісімді тоқтату үшін аз нәрсе жасай алатынын және "оның үлкен проблема тудырмағанын" айтты. Сол күні келісімді Францияның DGA компаниясы бекітті. Бұл Ресей мен НАТО елдерінің арасындағы алғашқы ірі қару-жарақ келісім-шарты болды, өйткені Кеңес Одағы 1947 жылы Rolls Royce Nene және Rolls Royce Derwent турбореактивті қозғалтқыштарын сатып алды. НАТО мүшелері Литва, Латвия және Эстония келісімге наразылық білдірді; Литваның қорғаныс министрі Раса Юкневичене "бұл қателік. Бұл НАТО мен Еуропа Одағының бір мүшесі демократиясы бізді тыныштандыратын деңгейде емес мемлекетке шабуылдау қаруын сатуға мүмкіндік беретін прецедент". Кейбір жобалау өзгерістері қажет болды, мысалы ресейлік Ка-52 және Ка-27 тікұшақтарымен үйлесімділік үшін. 2013 жылы вице-премьер Дмитрий Рогозин кемелер Ресейдің климатында жұмыс істей алмайтынын және Ресейде өндірілмеген дизель отынын қажет ететінін мәлімдеді. Ресейдің Бас штабының генералы Николай Макаров бірінші кеме Ресейдің Тынық мұхит флотына жіберілетінін және қаласа Курил аралдарына әскерлер тасымалдауға мүмкіндік беретінін мәлімдеді. Николай Макаровтың айтуынша, "Мистраль" машинасын сатып алудың басты себебі - Ресейге қажетті технологияларды әзірлеу үшін он жылға кешігу қажет болды. 2011 жылдың наурыз айында Ресейдің НАТО-ның құпия технологиясын кемелерге қосу туралы талабымен келісім тоқтады. 2011 жылдың сәуірінде Ресей президенті Дмитрий Медведев Франциямен келіссөздерді бақылап отырған әскери-теңіз флотының жоғары лауазымды адамын жұмыстан босатты. 2011 жылдың 17 маусымында екі ел 1,7 миллиард долларға екі кеме сатып алу туралы келісімге қол қойды. 2014 жылдың қыркүйегінде Франция президенті Франсуа Олланд Крымның Ресейге заңсыз қосылуына байланысты Ресейге қару-жарақ эмбаргосын енгізуіне байланысты "Мистраль" ұшағын сатуды тоқтатты. Франция сыртқы істер министрі Лоран Фабиус келісімге Крымдағы референдумға және "екінші кезең" экономикалық санкциялардың қабылдануына жауап ретінде баға берді; "Мистраль" келісім-шартын бұзу "үшінші кезең" деп саналды; Фабиус келісімнің күшін жою Франция экономикасына зиян келтіретінін атап өтті. 2014 жылдың мамыр айында Париж екі кеменің аяқталуына кепілдік берді. 2014 жылдың қарашасында Олландтың үкіметі Ресейге алғашқы жеткізілімді тоқтатты және екі шарт қойды: Украинадағы атысты тоқтату және Мәскеу мен Киев арасындағы саяси келісім. 2014 жылдың желтоқсанында Ресей француз үкіметіне екі кемені жеткізуді немесе 1,53 миллиард долларлық сатып алу бағасын қайтаруды ұсынды. 2015 жылдың 26 мамырында ресейлік жаңалық агенттіктері Әскери-өнеркәсіп комиссиясының басшысының орынбасары Олег Бочкарёвтың "Ресей оларды қабылдамайды, бұл факт. Қазір тек ақша сомасы қайтарылуы керек" деген сөзін келтірді. 2015 жылдың 5 тамызында Франция Ресейдің жартылай төлемдерін қайтаратыны және Ресейге арналған екі кемені өзінде қалдыратыны жарияланды.

In August 2009, General Nikolai Makarov, Chief of the Russian General Staff, suggested Russia planned to purchase one ship and intended to later construct three further ships in Russia. In February 2010, he said that construction would start sometime after 2015 and would be a joint effort with France. French President Nicolas Sarkozy favoured the building of the first two ships in France and only the second two in Russia. According to Moscow based Centre for Analysis of Strategies and Technologies, the first ship would be entirely built and assembled in France from 2013, the second would also be built in France, delivered in 2015, but with a higher proportion of Russian components. Two more would be built in Russia by a DCNS/Russian United Shipbuilding Corporation (USC) joint venture. On 1 November 2010, Russia's USC and France's DCNS and STX France signed an agreement to form a consortium, including technology transfer, the USC president stated that it was linked to the Mistral deal. On 24 December 2010, after eight months of talks, Russian President Dmitry Medvedev approved the purchase by Rosoboronexport of two Mistral class ships (and an option for two more) from France for €1.37 billion (€720 million for the 1st ship; €650 million for the second). The first ship was expected to be delivered in late 2014 or early 2015; Russia made an advance payment in early 2011 pursuant to 25 January 2011 memorandum of understanding between the two parties. On 25 January 2011, the final agreement between Russia and France was signed. In the United States, six Republican senators, including John McCain, complained to the French ambassador in Washington about the proposed sale; Congresswoman Ileana Ros Lehtinen, the top Republican on the United States House Committee on Foreign Affairs, introduced a resolution that "France and other member states of the North Atlantic Treaty Organization and the European Union should decline to sell major weapons systems or offensive military equipment to the Russian Federation." On 8 February 2010, Defense Secretary Robert Gates told French officials that the US was "concerned"; however, accompanying US officials said there is little the US could do to block the deal, and that it "did not pose a major problem." The same day, the deal was granted by France's DGA. It was the first major arms deal between Russia and a NATO country since the Soviet Union's acquisition of Rolls Royce Nene and Rolls Royce Derwent turbojet engines in 1947. NATO members Lithuania, Latvia and Estonia protested the deal; Lithuania's Defence Minister Rasa Jukneviciene stated that "[i]t's a mistake. This is a precedent, when a NATO and EU member sells offensive weaponry to a country whose democracy is not at a level that would make us feel calm." Some design changes were needed, such as for compatibility with Russian Ka 52 and Ka 27 helicopters. In 2013, Deputy Prime Minister Dmitry Rogozin stated that the ships would not be able to operate in Russia's climate, and required a grade of diesel fuel not produced in Russia. Russian General Staff General Nikolai Makarov announced that the first ship would be deployed to the Russian Pacific Fleet, and could transport troops to the Kuril Islands if sought. According to Nikolai Makarov, the chief reason for the Mistral purchase over domestic producers was that Russia required an unacceptable delay of ten years to develop the technologies needed. In March 2011, the deal stalled on Russian demands for sensitive NATO technologies to be included with the ships. In April 2011, the Russian President Dmitry Medvedev fired the senior Navy official overseeing the talks with France. On 17 June 2011, the two nations signed an agreement for two ships for $1.7 billion. In September 2014, the Mistral sale was put on hold by French President Francois Hollande due to an arms embargo of Russia over the illegal Russian annexation of Crimea. French foreign minister Laurent Fabius evaluated the deal in response to the Crimean referendum and the enactment of "phase two" economic sanctions; cancelling the Mistral contract was considered to be "phase three"; Fabius noted that cancelling would damage France's economy. In May 2014, Paris had guaranteed the two ships' completion. In November 2014, the Hollande government placed a hold on the first delivery to Russia and set two conditions: a ceasefire in Ukraine and a political agreement between Moscow and Kyiv. In December 2014, Russia gave the French government a choice to deliver the two ships or refund the $1.53 billion purchase price. On 26 May 2015, Russian news agencies quoted Oleg Bochkaryov, deputy head of the Military Industrial Commission, as saying "Russia won't take them, it's an accomplished fact. Now there's only one discussion—concerning the money sum that should be returned to Russia." On 5 August 2015 it was announced that France shall return Russia's partial payments and keep the two ships intended for Russia.

Мысырлық сатып алу

2015 жылдың 7 тамызында француз дипломатиялық дерек көзі президент Олландтың Египет президенті Абдель Фаттах әл-Сисимен бұл мәселені Исмаилияда Жаңа Суэц каналының ашылу салтанаты кезінде Египетке жасаған сапары барысында талқылағанын растады. Содан кейін Египет пен Франция екі бұрынғы ресейлік «Мистраль» кемесін шамамен 950 миллион еуроға сатып алу туралы келісім жасады, бұл сомаға египеттік экипаждарды даярлау шығындары да кірді. Францияның қорғаныс министрі Жан Ив Ле Дриан RMC радиосында Мысырдың тікұшақ тасымалдаушылар үшін толық төлемді жасағанын мәлімдеді. Мысыр сонымен қатар бұл кемелерге арналған ресейлік тікұшақтарды да сатып алды.

Мистраль 140

DCNS 2014 жылдың қыркүйек айында Оңтүстік Африканың Претория қаласында өткен Африка аэроғарыш және қорғаныс 2014 көрмесінде стандартты Mistral BPC 210 кемесінің Mistral 140 деп аталатын кішірек нұсқасының макетін таныстырды. Толық көлемді кеменің 21 500 тонналық суыру қабілеті және алты тікұшақ қону алаңымен салыстырғанда, 140 кемесінің суыру қабілеті 14 000 тоннаны құрайды, бес тікұшақ қону алаңымен жабдықталады. Оның жылдамдығы 15 теңіз шақырымын құрайды. "Мистраль" BPC 210 кемесінің әлі іске аспаған бастапқы жоспарлары сияқты, "Мистраль" 140 кемесінде де сол жақ ақтерегінде және оң жақ мұртында теңіз артиллериясы орналасады, екі жағында ауыр пулеметтер орнатылады. Кемеде құлап түсетін қондырғыларға арналған құдықтық бөлімше, әр жағында қатты қабырғалы надуымен істелген қайықтарды іске қосуға арналған екі-екіден ойықтар, сондай-ақ суперқұрылымның ортасынан артқа қарай орналасқан кран болады. Хангар палубасында он тікұшаққа орын болады, ал командалық штаб үшін 400 м² бірлескен операциялар орталығы қарастырылған. Кемеде 500-ге жуық әскер, 30-дан астам техника және 30 төсектік госпиталь орналастырылады. Жылжыту жүйесі екі азимуттық жылжытқыш және мұрттық жылжытқыш арқылы қамтамасыз етіледі, бұл BPC 210 сияқты толық электрлік жылжыту жүйесі болуы мүмкін. DCNS компаниясы "Мистраль 140" кемесін стандартты "Мистраль" кемелерін алуға мүмкіндігі жоқ елдер үшін "азаматтық және әскери іс-қимылдардың саяси құралы" ретінде насистеп отыр. Рөлдердің ішінде гуманитарлық және бейбітшілік сақтау операциялары, дағдарыс басқару, күштерді қорғау, бірлескен штаб басқаруы, медициналық және логистикалық қолдау, сондай-ақ әскери күштерді тасымалдау кіреді. Компания кемені, әсіресе Оңтүстік Африка теңіз күштеріне, ұрыс операцияларына қатысу ықтималдығы төмен, бірақ көп мақсатты қолдау немесе логистикалық кемеге мұқтаж елдерге ұсынады.

Кемелер

Жалауша нөмірі Атауы Құрылысы басталған Көтерілген Қызметке кірген Тұрақжайы Француз теңіз флоты L9013 Француз кемесі Mistral 10 шілде 2003 6 қазан 2004 ақпан 2006 Тулон L9014 Француз кемесі Tonnerre 26 тамыз 2003 26 шілде 2005 желтоқсан 2006 Тулон L9015 Француз кемесі Dixmude 18 сәуір 2009 17 қыркүйек 2010 27 желтоқсан 2012 Тулон Египет теңіз флоты L1010 (бұрынғы Владивосток) 18 маусым 2013 20 қараша 2014 2 маусым 2016 Сафага L1020 (бұрынғы Севастополь) 1 ақпан 2012 15 қазан 2013 16 қыркүйек 2016 Александрия