Кіріспе
Клемсон класының эсминшісі.
1945 жылдың тамызында қайта иеленді. USS Stewart (DD 224) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен эсминші. Ол контр-адмирал Чарльз Стюарттың құрметіне аталған екінші кеме болды. Сурабая, Ява портында мақсатты түрде батырылған, кейін жапондықтармен көтеріліп, No. 102 патрульдік қайық ретінде қолданысқа енгізілді. 1945 жылы Жапонияны оккупациялаудан кейін қайтадан американдықтардың бақылауына өтті.
USS Stewart (DD 224) was a destroyer in the United States Navy during World War II. She was the second ship named for Rear Admiral Charles Stewart. Scuttled in port at Surabaya, Java, she was later raised by the Japanese and commissioned as Patrol Boat No. 102. She came back under American control in 1945 after the occupation of Japan.
Дизайн және құрылыс
Клемсон класы бұрынғысына қарағанда жаңартылған нұсқасы болды (өзі жылдам нұсқасы), жанармай қоры молдаған, себебі Уикс класының көптеген кемелерінің жанармай үнемдеуі нашар болғандықтан, олардың қашықтығы шектеулі болды. Wickes класындағы кемелер сияқты, Clemson кемелері де тегіс палубалы және төрт түтікшелі болды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің неміс U- қайықтарына қарсы кемелерге және флотпен бірге жұмыс істеуге қажеттілігін қанағаттандыру үшін олар көптеп тапсырыс берілді. Стюарттың жалпы ұзындығы 96 метр (314 фут), су сызығы бойынша 94 метр (310 фут) болды, ені 9 метр (31 фут) және толық жүктемеде суға бату тереңдігі 3 метр (9 фут) құрады. Құрамасы қалыпты жағдайда және толық жүктемеде белгілі бір көрсеткіштерге ие болды. Төрт White Forster су түтік қазандығы екі Parsons бу турбинасына парды жіберіп, олар екі винтті біліктерді қозғалтты. Жүйенің қуаты белгілі бір деңгейде болды, бұл кеменің жобалық жылдамдығына мүмкіндік берді. Кемеде төрт 127 мм /50 калибрлі зеңбірек орнатылған, сондай-ақ 76 мм (3 дюйм) 23 калибрлі зениттік зеңбірекпен күшейтілген, ал торпедалық қарулану он екі 533 мм (21 дюйм) торпедалық түтіктерден тұрды. Кеме экипажы 7 офицер мен 124 сарбазды құрады. Стюарт 1917 жылдың 19 желтоқсанында William Cramp & Sons компаниясына тапсырыс берілген 25 Clemson класты эсминецтің бірі болды. Эсминец 1919 жылдың 9 қыркүйегінде Филадельфиядағы Cramp кеме құрылыс шебінде салынды және 1920 жылдың 4 наурызында теңізге түсірілді, оны адмирал Стюарттың немере қызы Margaretta Stewart Stevens спонсорлық етті. Стюарт 1920 жылдың 8 қыркүйегінде сәтті теңіз сынақтарынан өтті, төрт сағаттық толық жылдамдық сынағы кезінде орташа жылдамдығы белгілі бір көрсеткішке жетті. Стюарт 1920 жылдың 15 қыркүйегінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды және сол күні қолданысқа енгізілді. 10 қыркүйекте Стюарт, "Палос" қарулі кемесі және "Пиджон" мина тазартушы кемесі мылтық пен артиллерия отына түсті. Стюарт оқ жауабы ретінде мылтықтар, пулеметтер және бір 102 мм (4 дюйм) снарядты қолданды, бұл жағалаудан атыс тоқтатуға жеткізді. 1927 жылдың 18 ақпанында Стюарт және "Пол Джонс" эсминшісі 9 ақпанда Илоилодан Нью-Йоркке қамыс және кокос майымен жүкпен кеткеннен кейін жоғалып кеткен "Элктон" американдық сауда кемесін іздеу үшін Маниладан шықты. 20 ақпанда "Вильям Б. Престон" және "Сикард" эсминецтері қосылған іздеу жұмыстары 24 ақпанда нәтижесіз аяқталды. Стюарт 1927 жылдың 24 наурызында Шанхайда болды, сол кезде Ұлттық революциялық армия әскерлері Нанкин оқиғасы кезінде шетелдіктерге шабуыл жасады. Келесі бірнеше ай бойы эсминец Янцзы өзенінде қалды, Вуху, Нанкин, Шанхай және Чэнлинде орналасқан. Жөндеу жұмыстары наурыз айына дейін жалғасты, Стюарт жөндеуден кейінгі теңіз сынақтарында белгілі бір жылдамдық көрсетті. 1934 жылдың 14 шілдесінде Стюарт Чефуде қытайлық соғыс кемесі Чюйкумен соқтығысып, зәкір сүйретіп, аз ғана зақым алды. 1937 жылы Жапония мен Қытай арасындағы толыққанды соғыс басталғаннан кейін Стюарт көп уақытын қытай порттарында өткізді және 1937 жылдың 15 тамызынан 17 қазанына дейін Цинтао мен Шанхайда орналасты. Оған 18 ракета және мыңдаған 50 калибрлі оқтар тиді, бірақ ол зақымдарға қарамастан батып қалған жоқ. Соңында USS PC 799 оны 300 метр қашықтықтан атылған он екі 40 мм және 17 үш дюймдік снарядтармен толығымен батырды.
Main gun armament consisted of four /50 caliber guns, supplemented by a single 3 inch (76 mm) 23 caliber anti aircraft gun, while torpedo armament consisted of twelve 21 inch (533 mm) torpedo tubes. The ship had a crew of 7 officers and 124 enlisted men. Stewart was one of a batch of 25 Clemson class destroyers ordered from William Cramp & Sons on 19 December 1917. The destroyer was laid down on 9 September 1919 at Cramp's Philadelphia shipyard and launched on 4 March 1920; sponsored by Mrs. Margaretta Stewart Stevens, granddaughter of Rear Admiral Stewart. Stewart underwent successful sea trials on 8 September 1920, making an average speed of during a four hour full speed trial. Stewart was delivered to the US Navy on 15 September 1920, and commissioned the same day. On 10 September, Stewart and the gunboat Palos and the minesweeper Pigeon when they came under rifle and artillery fire. This time, Stewart returned fire with rifles, machine guns and one 4 inch shell, which stopped the fire from shore. On 18 February 1927, Stewart and the destroyer Paul Jones left Manila to search for the Elkton, a US merchant ship that had gone missing after leaving Iloilo on 9 February bound for New York with a cargo of sugar and coconut oil. The search, which was joined by the destroyers William B. Preston and Sicard on 20 February, was abandoned on 24 February, with nothing being found. Stewart was at Shanghai on 24 March 1927 when National Revolutionary Army troops attacked foreigners in the Nanking incident. For the next few months, the destroyer remained on the Yangtze, being based at Wuhu, Nanking, Shanghai, and Chenglin. The overhaul continued into March, with Stewart demonstrating a speed of during post repair sea trials. On 14 July 1934, Stewart dragged her anchor while at Chefoo, colliding with the Chinese warship Chuyku, but only sustained minor damage. After full scale war between Japan and China broke out in 1937 Stewart was continued to spend much of her time at Chinese ports and was stationed at Tsingtao and Shanghai from 15 August to 17 October 1937. hit her with 18 rockets and thousands of rounds of 50 calibre ammunition but she refused to go down despite the damage. She was finally sunk by USS PC 799 which finished her off with twelve 40 mm and 17 three inch shells fired from a range of 300 yards.