Кіріспе

Уильям Франк Бакли аға (11 шілде 1881 – 5 қазан 1958) – американдық заңгер және мұнайды өндірумен айналысушы. Ол Викториано Уэртаның әскери диктатурасы тұсында мексикалық саясатқа зор ықпал еткен, бірақ Альваро Обрегон президент болған соң елден қуылды. Мұнайды барлау және оған байланысты спекуляциялық сауда арқасында ол байлыққа ие болды. Баклидің он баласы болды, олардың ішінде «National Review» журналының авторы және негізін қалаушы Уильям Ф. Бакли кіші және Нью-Йорк штатынан АҚШ сенаторы болған Джеймс Л. Бакли (1971–1977) бар. Ол жазушы және юморист Кристофер Баклидің әкесі.

Ерте өмір, ата-анасы мен бауырлары

Бакли Техас штатының Вашингтон-он-Бразос қаласында сегіз баланың төртіншісі болып дүниеге келді. Оның әкесі Джон Клод Бакли, анасы Мэри Энн Лэнгфорд болды. Оның ата-анасы 1874 жылы Канаданың Онтарио штатындағы Гамильтон қаласынан Техасқа көшіп келген. Олардың екі туысқан отбасы да Ирландияның Лимерик және Корк қалаларынан Жоғарғы Канадаға көшіп келген. Лэнгфорд – ағылшын немесе нормандық текті есім, ал Бакли – Ирландияда кең таралған Ó Buachalla есімінің ағылшынша жазылуы. 1882 жылы отбасы Вашингтон-он-Бразостан Сан-Диегоға, Дуваль округіне, Техас штатына көшіп барды, онда Джон Бакли сауда, саясат және қой шаруашылығымен айналысқан кәсіпкер болды. Ол бірнеше рет Дуваль округінің шерифі болып сайланды. Уильям Франк мектепті бітіргеннен кейін Бенавидес маңындағы ауылдық мектепте испан тілін білетін оқушыларға сабақ берді. Өмірінің соңына дейін испан тілінде сөйлейтін адамдармен байланысын үзбеді және олармен достық қарым-қатынаста болды.

Білім

Бакли Техас университетінің Остин қаласында оқыды, онда ол испан тіліндегі білімі үшін үстеме балл алды және роман тілдері кафедрасының профессорының ассистенты болды. Ол әпкесі Присцилла Баклимен бірге Техас Жер басқармасында испан тілінен аудармашы болып жұмыс істеді. Ол Техас университетінің Delta Tau Delta студенттік бауырластығының бөлімін құруға көмектесті. Діңгеш католик болғандықтан, Бакли университет маңында Ньюман клубы үшін жер сатып алуға қатысты. 1904 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Бакли Остиндегі Лавака және 19-шы көшелерде (қазіргі Кембридж мұнарасы орналасқан жер) үлкен үй салдырды, онда анасы 1930 жылы қайтыс болғанға дейін тұрды. Ол 1904 жылы Техас университетінен ғылым бакалавры, ал Техас университетінің құқық мектебінен заң бакалавры дәрежесін алды. 1905 жылы Техас университетінің жылнамасы "Кактус" журналының редакторы болып сайланды. 1909 жылы Бакли заңгерлік тәжірибе жүргізуге лицензия алды және Техас адвокаттар қауымдастығының мүшесі болып сайланды.

Жеке өмір және отбасы

1917 жылы Бакли Нью-Орлеан қаласының тұрғыны Алоиз Жозефин Антония Штайнерге үйленді; ол швейцариялық-неміс және ішінара ирланд тегінен шыққан. Олардың он баласы болды: әңгімелер жазушы Алоиз, мұнай бизнесімен айналысқан Джон, журналист Присцилла, сенатор және судья Джеймс, жазумен айналыспаған Джейн, National Review журналын құрған Билл, Triumph журналымен ынтымақтасқан Патрисия, публицист Рид, National Review жазылымдарын басқарған Морин және тағы бір жазушы Кэрол. Оның он баласының шамамен 50 немересі болды. Бакли балаларының испан және француз тілдерін, қатар үздік ағылшын тілін үйренгенін қадағалады. Мексика мен Оңтүстік Америкада тұрғаннан кейін, отбасы бірнеше жыл Англияда, Францияда және АҚШ-та өмір сүрді. Балалары Англия мен Франциядағы жеке католик мектептерінде білім алды. 1920 жылдары Баклилер АҚШ-та тұрғанда Коннектикут штатының Шарон қаласындағы «Ұлы Елм» және Оңтүстік Каролина штатының Камден қаласындағы «Камчатка» деген жерлерді сатып алды.

Мексикадағы заңгерлік мансап

1908 жылы Бакли Мексикаға көшіп барды, онда ол ағасы Клодпен бірге Мексикада жұмыс істейтін ірі американдық және еуропалық мұнай компанияларын өкілдік ететін «Бакли & Бакли» заң фирмасын құрды. 1912 жылы ол басқа ағасы Эдмундпен бірге Тампикода (Тамаулипас штаты) кеңсе ашты. 1913 жылы Бакли Тампикода орналасқан «Pantepec Oil Company» компаниясының президенті болды. 1914 жылы АҚШ-пен қарым-қатынастардың шиеленісуі кезінде президент Хуерта Баклиді Аргентина, Бразилия және Чили елдері ұйымдастырған конгреске заң кеңесшісі етіп тағайындады. «ABC Powers» деп белгілі болған бұл елдер Мексика мен АҚШ арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға тырысты, себебі бұл Латын Америкасына әсер ететін мәселе еді. Бакли заңгерлік тәжірибесін бауырларына тапсырып, жылжымайтын мүлікке инвестиция жасау және мұнай участаларын жалға алумен айналысты. 1914 жылы АҚШ Мексиканың неміс қаруын заңсыз импорттауына байланысты туындаған оқиғадан кейін Веракрус портын басып алды. Бакли президент Вудро Вильсонның Веракрус штатының әкімі болып тағайындалу ұсынысынан бас тартты. 1919 жылы Бакли АҚШ Сенатының Сыртқы қатынастар жөніндегі бірлескен кіші комитеті алдында Мексикадағы жағдай туралы сарапшы ретінде куәлік берді. Одан кейін ол «Мексиканың американдық қауымдастығын» (ААМ) құрды, ол жақында қабылданған 1917 жылғы Конституцияның 27-бабына түзетулер енгізу үшін лоббилік жұмыс жүргізетін ұйым болды, мақсаты – жеке американдықтардың жер және мұнай құқығына ие болуына қойылған шектеулерді жою еді. 1921 жылы Мексика үкіметі Баклиді ААМ-ның қызметіне байланысты елден қуды. Бакли 1922 жылы АҚШ Мемлекеттік хатшысына өзінің қуылғаны туралы есеп берді. Ол өзінің құжаттарын 1923 жылы Техас университетіне тапсырды. 1924 жылы Мексика президенті Плутарко Элиас Каллес Баклиді Мексикаға оралуға шақырды, бірақ оның орнына ол «Pantepec Oil Company» компаниясын Венесуэлаға көшірді.

Мұнай спекуляторы

Өз компаниясын Венесуэлаға көшіргеннен кейін, Бакли мұнайды барлауға толыққанды берілді, ол "farm out" жүйесін алғаш қолданғандардың бірі болды. Бұл Баклидің ірі мұнай компанияларымен келісімдер жасауына әкелді, олар жерде табылған мұнайдан түскен пайданы бөлісіп, даму шығындарын бірлесіп көтереді. Оның алғашқы маңызды келісімі 1930 жылдары Standard Oil компаниясымен жасалды, сол кезде Венесуэланың Пантепек жерінде үлкен мұнай кен орны табылды. Бакли мансабында көбінесе зерттелмеген аймақтарға қызығушылық танытты. 1946 жылы ол өзінің меншіктерін жеке компанияларға айналдыра бастады. Оның қызметі Канада, Флорида, Эквадор, Австралия, Филиппин, Израиль және Гватемаладағы меншіктерімен халықаралық деңгейге жетті.

Өлім

1958 жылы қыркүйекте Париж мен Нью-Йорк қалалары арасында саяхат жасап бара жатқанда Бакли S.S. United States кемесінде инсульт алды, оған Виатикум немесе Соңғы қасиеттер берілді. Ол 1958 жылғы 5 қазанда Нью-Йорк қаласындағы Ленокс Хилл ауруханасында қайтыс болды.