Лью Филдс: Америкалық комедияшы және варьете жұлдызы

Кіріспе

Американдық актер, комедияшы, водевиль жұлдызы, театр директоры және продюсер (1867-1941)

Лью Филдс (шын аты Мозес Шоенфельд, 1867 жылдың қаңтары – 1941 жылдың 20 шілдесі) – американдық актер, комедияшы, водевиль жұлдызы, театр директоры және продюсер. Ол Джо Вебермен комедиялық дуэт құрды. Сонымен қатар ол жеке шоуларды өндірді және комедиялық фильмдерде түсті.

Өмірбаян

Лью Филдс Мозес Шёнфельд есімімен поляк еврей ата-анасының отбасында дүниеге келді. Джо Вебермен бірге Вебер мен Филдс комик-дуэтінің жартысы болды. Олар Нью-Йорктегі мұражайларда, цирктерде және варьете театрларында өнер көрсетті. Жастар «голландтық қойылым» жасады, онда екеуі де неміс иммигранттарының рөлін сомдады. Олардың қойылымдарының бірнеше жазбасы жасалып, пластинка түрінде шығарылды. Вебер мен Филдс (немесе кейіпкерлері ретінде белгілі «Майк пен Майер») және осы жанрдың көптеген басқа да қойылымдарында киім мен мінез-құлық арқылы стереотиптер, сондай-ақ кейіпкерлердің американдық қоғамға бейімделуге тырысуының комедиялық және көбінесе мейірімді бейнелері жиі кездесетін. Америкада «үлкен жетістікке жетудің» әртүрлі жоспарлары, сондай-ақ американдық иммигранттардың кедейлігінен құтылуға жасалған әрекеттер осы қойылымдардың сценарийіне енгізілді. Типик «Майк пен Майер» қойылымында Майк, бойы аласа және тапқыр, Майерге, бойы биік және қарапайымға, жұмысшы класының тавернасында тегін түскі ас алудың жолын үйретуге тырысады. Екеуі де көп жылдар бойы сәтті гастрольдік сапарлар жасап, водевильдегі ең танымал және табысты дуэттердің біріне айналды. 1896 жылы серіктестер Вебер мен Филдс Бродвей музыка залын ашты, онда Бродвейдің танымал қойылымдарының өте табысты пародийларын қойды. Музыка залының актерлік құрамында сол кездегі американдық сахнадағы ең көрнекті орындаушылар мен комиктер болды, олардың ішінде Лилиан Рассел, Росс және Фентон, Фэй Темплтон және ДеВолф Хоппер есімдері бар. Олардың кейбір қойылымдары: «Пусс Кафе», «Хёрли Бурли», «Вирл И Гиг», «Фидл Ди Ди», «Хоити Тоити», «Твирли Вирли» және «Вуп де Ду». 1920 жылы Лью Филдстің «Кедей Риц қызы» қойылымына Лоренц Харт сөздерімен әндер жазды. 1923 жылы Вебер мен Филдс Ли ДеФоресттің қысқаметражды дыбысты фильм түсіру үшін тағы да серіктестік жасады, онда команда өзінің әйгілі бильярд залындағы қойылымын қайта жаңғыртты. Бұл фильмнің тұсаукесері 1923 жылғы 15 сәуірде Нью-Йорктегі Риволи театрында өтті. Үш жылдан кейін дуэт Уилл Роджерс пен Мэри Гарденге NBC радио желісінің 1926 жылғы 15 қарашадағы алғашқы хабарламасында қолдау көрсеткендердің қатарында болды. 1931 жылы NBC-де олардың жеке телесериалы көрсетілді. Вебер мен Филдс 1932 жылғы 27 желтоқсанда Radio City Music Hall-да өткен тұсаукесерлік шоуда да қайтадан кездесті, бұл екі орындаушының команда ретінде сахнадағы соңғы көрсетілімі болды. RKO Radio Pictures фильмінде «Вернон мен Айрин Каслдың тарихы» (1939) Филдс өзінің рөлінде ойнап, «The Hen Pecks» фильмінен алынған комедиялық сахнаны қайтадан сомдады. Олар 1940 жылғы «Лилиан Рассел» фильмінде «казино» қойылымын орындап, эпизодтық рөлде пайда болды. Лью Филдс 1941 жылғы 20 шілдеде Калифорния штатының Беверли-Хиллс қаласында қайтыс болды.

Lew Fields was born Moses Schoenfeld to Polish Jewish parents. was half of the great comic duo Weber and Fields with Joe Weber. They performed in museums, circuses, and variety houses in New York City. The young men had a "Dutch act" in which both portrayed German immigrants. Several recordings of their act were made and released as on records. In the case of Weber and Fields (or "Mike and Meyer" as their characters were known) and many of the other acts of this genre, this often involved stereotyping by dress and behavior, as well as comedic and often sympathetic portrayals of the characters' attempts to fit into American society. "Crafty schemes" of "making it big" in America, as well as the attempts of mere survival of immigrant poverty in America, were written into the script of these acts. A typical "Mike and Meyer" routine involved Mike, the short and clever one, unsuccessfully trying to coach Meyer, the tall and simple one, in a scheme to get them a free lunch at a working class saloon. The two toured successfully for many years, becoming one of the most popular and profitable acts in vaudeville. In 1896, the partners opened the Weber and Fields' Broadway Music Hall, where they produced very successful burlesques of popular Broadway shows. In the music hall's casts were some of the greatest performers and comics on the American stage at that time, including Lillian Russell, Ross and Fenton, Fay Templeton, and DeWolf Hopper. Some of their routines were Pousse Cafe, Hurly Burly, Whirl I Gig, Fiddle Dee Dee, Hoity Toity, Twirly Whirly, and Whoop de Doo. who, in 1920, contributed songs with lyrics by Lorenz Hart to the Lew Field's production of Poor Little Ritz Girl. In 1923, Weber and Fields partnered yet again for a Lee DeForest Phonofilm sound on film short, where the team recreated their famous pool hall routine. This film premiered at the Rivoli Theater in New York City on 15 April 1923. Three years later, the duo were among those supporting Will Rogers and Mary Garden on the NBC Radio Network's November 15, 1926 debut broadcast. Their own NBC series followed in 1931. Weber and Fields also reunited for the 27 December 1932 inaugural show at Radio City Music Hall, which proved to be the last stage appearance of the two performers as a team. In the RKO Radio Pictures film, The Story of Vernon and Irene Castle (1939), Fields appeared as himself, re enacting a slapstick comedy scene from The Hen Pecks. They gave a cameo performance performing their "casino" routine in the 1940 movie Lillian Russell. Lew Fields died in Beverly Hills, California on July 20, 1941.

Жеке өмір

Филдс Дороти, Герберт және Джозефтің әкесі болды, олардың үшеуі де актерлық мансапқа ие болды. Филдс еврей болған.

Мұра

Нейл Саймонның "The Sunshine Boys" пьесасы мен фильміндегі сахна артындағы жаулықты қарым-қатынас Вебер мен Филдс емес, Смит пен Дейл тобының өмірінен алынған көрінеді.