Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Реймунд Швагер (1935–2004) – швейцариялық католик священнигі және теолог, Иса қоғамының мүшесі.
Raymund Schwager (1935–2004) was a Swiss Roman Catholic priest and theologian, and member of the Society of Jesus.
Өмір
Швагер 1935 жылғы 11 қарашада Балтерсвилл қаласында швейцариялық шаруа отбасында жеті баланың екіншісі болып дүниеге келді. Бастауыш және орта мектепті бітірген соң, 1955 жылы Иса қоғамына (иезуиттер) қосылды. Иезуиттердің дәстүріне сәйкес, ол 1957-1960 жылдары Мюнхенге жақын Пулахта философияны, ал 1963-1967 жылдары Франциядағы Лион-Форвиерде теологияны оқыды. Осы оқу арасында ол 1960-1963 жылдары Австрияның Фельдкрих қаласындағы "Stella Matutina" иезуит интернатында префект болып жұмыс істеді. Швагер 1966 жылғы 31 шілдеде дін қызметкеріне тоғыстырылды және 1967-1969 жылдары Швейцарияның Фрибург қаласында теология ғылымының докторы болып білімін аяқтады. Ол сол жылдары иезуиттердің негізін қалаушы Игнатий Лойоланың туған елі Испанияда да біраз уақыт өткізді және оның өмірі мен қызметі туралы диссертация жазды. Швагер 1970-1977 жылдары Цюрихтегі "Orientierung" журналының редакция құрамында болды, сондай-ақ баяндамалар жасап, презентациялармен саяхаттады. 1977 жылы ол Австрияның Инсбрук қаласындағы католик теология факультетінде догматикалық және экуменикалық теология профессоры болды. 1985-1987 жылдары және 1999-2003 жылдары ол осы факультеттің деканы қызметін атқарды. Ол 1991 жылы "Зорлық және дін" коллоквиумын құрған, оның алғашқы президенті (1991-1995) болды және 1999 жылдан бастап 2004 жылғы 27 ақпанда күтпеген өліміне дейін кеңесші кеңесінің құрметті мүшесі болды.
Schwager was born on 11 November 1935 in Balterswil into a Swiss farming family as the second of seven children. After primary and secondary school he joined the Society of Jesus (the Jesuits) in 1955. Following Jesuit custom, he studied philosophy (1957–1960 in Pullach near Munich, Germany) and theology (1963–1967 in Lyon Fourvière, France), separated by educational work as a prefect in a Jesuit boarding school (1960–1963, "Stella Matutina" in Feldkrich, Austria). Schwager was ordained a priest on 31 July 1966 and completed his formal education with a doctorate in theology (1967–1969 in Fribourg, Switzerland). During those years he also spent some time in Spain, the home country of the Jesuits' Basque founder, Ignatius of Loyola, on whom he wrote his thesis. For seven years (1970–1977) Schwager was a member of the editors of the journal Orientierung in Zurich and travelled, giving speeches and presentations. In 1977 he became Professor of Dogmatic and Ecumenical Theology at the Faculty of Catholic Theology in Innsbruck, Austria. From 1985 to 1987, and again from 1999 to 2003, he was dean of that faculty. He was a co founder of the Colloquium on Violence & Religion (1991), its first president (1991–1995) and an honorary member of its advisory board from 1999 until his unexpected death on 27 February 2004.
Теология
Швагердің ойлау қабілеті ең алдымен үш көзден шабыттанды: Біріншіден, Игнатий Лойола дәстүріндегі терең христиандық сенімі мен руханилығы, Киелі кітап жазбаларымен күшейтілген; екіншісі: ол "драматикалық" деп атаған әдіс, бұл терминді Ханс Урс фон Балтазардан алған, бірақ оған өз теологиясында жаңа мағына берген; үшіншісі: миметикалық теория және оның авторы Рене Жирармен болған достығы. Раймунд Швагер өз қауымдастығының кемшіліктерін мойындап, басқаларды немесе өз қауымдастығының өткенін жамандаусыз, шынайы және тұрақты бейбітшілікке қол жеткізу мүмкін екеніне сенді.
Schwager's thinking was above all inspired by three sources: First, his deep Christian faith and spirituality in the tradition of Ignatius of Loyola and nourished by the biblical writings; second: a mode of arguing he called "dramatic", a term he took from Hans Urs von Balthasar but to which he gave new meaning in his theology; third: mimetic theory and the friendship he sustained with its author, René Girard. Acknowledging the shortcomings of oneself and one’s own community without scapegoating others or the past of one’s own community is a prerequisite for true and lasting peace, Raymund Schwager was convinced.