Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ғаджан Махарадж – Батыс Үндістанның Махараштра штатынан шыққан индус гуруы, қасиетті адам және мистик. Оның тегі әлі анықталмаған. Ол алғаш рет Махараштра штатының Булдана ауданындағы Шегаон ауылында 30 жас шамасындағы жас жігіт ретінде, шамамен 1878 жылдың 23 ақпанында пайда болды. 1910 жылдың 8 қыркүйегінде ол Санжиевана самадхиге қол жеткізді, бұл денеден ерікті түрде шығу процесі деп есептеледі. Оның самадхи күні Шри Пуньятити Утсавының бөлігі ретінде жыл сайын тойланады. Оның алғашқы рет пайда болған күні қасиетті күн саналады және Пракат Дин Сохла ретінде аталып өтеді.
Hindu guru from western Indian state of Maharashtra
Gajanan Maharaj was an Indian Hindu guru, saint and mystic. His origins remain uncertain. He first appeared at Shegaon, a village in Buldhana district, Maharashtra, as a young man aged 30, probably on 23 February 1878. He attained Sanjeevana Samadhi on September 8, 1910, which is thought to be a process of voluntary withdrawal from one's physical body. This date of his Samadhi is commemorated every year as part of the Shree Punyatithi Utsav. The date of his first appearance is considered an auspicious day and is celebrated as Prakat Din Sohla.
Бастапқы және өмірбаяндық нұсқалар
Ғажанан Махарадждың туған күні мен ерте өмірінің мәліметтері белгісіз. Ол алғаш рет 1878 жылдың ақпанында Шегаонда пайда болған деп есептеледі. Оның бір өмірбаяны – Шри Гаджанан Махарадж Чаритра Кош, Шегаондық Дашбхаргав немесе Бхаргаврам Йеодекар жазған. Өмірбаян Ғажанан Махарадждың тегі туралы әртүрлі нұсқаларды келтіреді. Нашикте болғанда Дашбхаргав сол кезде 129 жаста болған Свами Шивананд Сарасвати деген замандас қасиеттімен кездеседі. Шиванандтың айтуынша, ол брахман болған және бұрын 1887 жылы Нашикте Ғажанан Махараджпен кездескен. Ол Дашбхаргавқа Ғажанан Махарадж Шегаонда қандай кезеңде өмір сүргенін айтты. Осы аралықта ол Ғажанан Махараджға 25-30 рет барып келгенін мәлімдеді. Шивананд Свами Амраватиде тұратын Дадасахеб Хапардеге жиі баратын және оның отбасымен бірге болатын. Кейін Шивананд Свами Гималайға сапар шегіп, одан кейін қайтадан көрінбегені айтылады (жоғарыда аталған өмірбаянның 362-365 беттерінде Дашбхаргав пен Шивананд Свами арасындағы әңгіме туралы мәлімет бар). Сондай-ақ, Шивананд Свамидің бұрын Махараштраның Саджангад қаласында тұрған болуы мүмкін екендігі де айтылады, онда 17 ғасырдағы белгілі қасиетті философ Самарт Рамдас көп жылдар бойы өмір сүрген. Ғажанан Махарадж марихуана мен гашишті жиі қолданған, оның самадхиға жеткен кезден бастап қол жетімді суреттерінің барлығында бұл көрініс тапқан. Тіпті ол самадхиға жеткен ғибадатхананың ішінде де, бір қолы жоғары көтеріліп, Шри Ганапати Девтің символды бейнесі ретінде, піл сияқты бейнеленген. Ғажанан Махарадждың тағы бір өмірбаяны – Шри Гажанан Вижай, Акольнерде туған Дас Гану жазған. Бастапқыда анасының туыстары Нараян деп атаған Дас Гану кейін Ахметнагарға (Махараштра штаты) көшіп барып, оның әкесі мүлікті күзеткен. Кейіннен оны Ганеш деп атады, ал әкесі оны жиі Гану деп шақыратын, бұл оның есімінің қысқартылған түрі. Пандарпурға келгенде Дас Гануға Шегаондық Рамчандра Кришнаджи Патил, сондай-ақ Ғажанан Махарадждың жақтасы хабарласып, оған Ғажанан Махарадж туралы өмірбаян жазуды ұсынды. Ол бірде Махараштра штатының Нашик қаласына және Капильтиртаға дейінгі қасиетті орындарға барған деп есептеледі. Ол Капильтиртада шамамен 12 жыл өмір сүрген. Ғажанан Махарадждың замандастары оны Джин Джин Бува, Ганпат Бува және Авалия Баба сияқты әртүрлі есімдермен атаған.
Gajanan Maharaj's birth data and details of his early life are unknown. He is believed to have first appeared in February 1878 at Shegaon. One of his biographies, known as Shree Gajanan Maharaj Charitra Kosh, was written by Dasbhargav or Bhargavram Yeodekar, a native of Shegaon. The biography mentions various versions of Gajanan Maharaj's origins. While at Nashik, Dasbhargav is thought to have met a contemporary saint known as Swami Shivanand Saraswati, who was speculated to be 129 years old at the time. According to Shivanand, he was a Brahmin who had previously met Gajanan Maharaj in 1887 at Nashik. He informed Dasbhargav about the period when Gajanan Maharaj appeared in Shegaon, where he lived for the remainder of his life. He said he had made around 25 to 30 visits to Gajanan Maharaj during this period. Shivanand Swami also said that he would often visit Dadasaheb Khaparde, a resident at Amravati, and stay with his family during these visits. It is noted that Shivanand Swami later traveled to the Himalayas and was never seen again (according to pages 362–365 of the biography mentioned above that details the conversation between Dasbhargav and Shivanand Swami). It is also believed that Shivanand Swami may have been a former resident at Sajjangad, Maharashtra, where the prominent 17th century saint and philosopher Samarth Ramdas lived for many years. Gajanan Maharaj was an ardent user of marijuana and hashish, exemplified in almost all available images in the public domain from the time of his attaining samadhi. Even the temple premises where he attained samadhi and his sitting position with one hand at the top,showing like an elephant a symbolic representation of shri Ganapathy Dev. Another biography of Gajanan Maharaj, known as Shree Gajanan Vijay, was composed by Das Ganu, born at Akolner. Das Ganu, who was initially named Narayan by his maternal relatives, had at some point moved to Ahmednagar, Maharashtra, where his father had been a caretaker of a property. He was later renamed Ganesh, and his grandfather often called him Ganu, a shorter version of his name. When he arrived at Pandharpur, Das Ganu was contacted by a resident at Shegaon, Ramchandra Krishnaji Patil, also a devotee of Gajanan Maharaj. He advised Das Ganu to write a biography on Gajanan Maharaj. He was believed to have once visited Nashik, Maharashtra, and the surrounding pilgrimage sites, including Kapiltirtha. He lived at Kapiltirtha for around 12 years. Contemporaries of Gajanan Maharaj identified him by several names, including Gin Gine Buwa, Ganpat Buwa, and Awaliya Baba.
Басқа да атақты әулиелер мен рухани ұстаздармен ұқсастықтар
Өмірбаянына сәйкес, Шри Гаджанан Виджайда, Гаджанан Махарадж Нарасингжи, Васудевананд Сарасвати (Тембе Свами Махарадж) және Ширдидің Саи Баба сияқты бірнеше рухани тұлғаларды әйелдері ретінде қарастырған. Гаджанан Махарадж Пандарапурдағы өзінің бір жанкүйері Бапуна Кале үшін индуист құдайы Виттала түрінде пайда болды. Ол басқа бір жанкүйері үшін Самарт Рамдас ретінде де пайда болды. Гаджанан Махарадж мен Ақкалкоттың Свами Самарт, тағы бір индуист гуру және мистик арасында кейбір ортақтықтар бар. Екеуі де Парамаханс және Ажанбаху болған. Олар бір түбірден шыққан әртүрлі нысандарды білдіреді. Ол ағартушылыққа ие болған тұлға ретінде есептеледі. Махараштрада оған зор сенім артылады; жыл сайын Шегаон ғибадатханасына жүз мыңдаған адам келеді. Шри Гаджанан Виджайға сәйкес, ол йоганың үш ағымын – яғни карма, бхакти және гьян йогасын насихаттаған.
According to his biography, Shree Gajanan Vijay, Gajanan Maharaj used to consider a few other spiritual personalities such as Narasingji, Vasudevanand Saraswati (Tembhe Swami Maharaj) and Sai Baba of Shirdi as brothers. Gajanan Maharaj appeared as the Hindu deity Vitthala in Pandharapur for his one devotee, Bapuna Kale. He also appeared as Samarth Ramdas for another devotee. There are some similarities between Gajanan Maharaj and Swami Samarth of Akkalkot, another Hindu guru and mystic. They both were Paramahans and AjanBahu. They represent different forms taken from the same source. He is regarded as an enlightened being. He received a significant following in Maharashtra; lacs of people visit the Shegaon temple annually. According to the Shree Gajanan Vijay, he was an exponent of three streams of Yoga, i. e. Karma, Bhakti, and Gyan Yoga.
Көріністер мен құдайлық күштер
Аңыз бойынша, Банкат Лал Агарвал есімді ақша қарыз беруші Гаджанан Махараджты алғаш рет "жоғары саналы күйде" 1878 жылдың 23 ақпанында көшеде көрген. Ол тасталып кеткен тамақ қалдықтарын жеп жатқан (осылайша тамақ – өмір екенін және тамақты ысырап етпеу керектігін жеткізген). Банкат оның қарапайым адам емес, йог екенін сезіп, үйіне алып келіп, Махараджбен бірге тұруын сұрады. Өмірінде ол көптеген кереметтер жасады, мысалы, Жанрао Дешмұхқа жаңа өмір сыйлады, отсыз саз құбырды жақты, құрғақ ұңғыны сумен толтырды, қолымен қамыстың шырынын сықты, бір адамның жалбауын емдеді, көптеген ара шағудан өзін құтқарды. Жоғарыда айтылған әрекеттердің себебі – Шри Гаджанан Махараджтың Йога Шастрасын білуі, Шри Дас Гану Махараджтың кітабында мойындағандай. Ұлы азаттық күрескері Локманья Тилак Шива Джаянти күні өткен халық жиынында Гаджанан Махараджпен кездесті. Тилак сөз сөйлегенде, Махарадж Тилақтың британдық үкіметтен қатаң жаза алатынын болжады. Махараджтың сөзі шын болды, бірақ Тилак Махарадждың және оның Прасадының батасын алды, бұл оған индустардың қасиетті кітабы – Бхагавад Гитаның қысқаша нұсқасы болған «Шримад Бхагвад Гита Рахасия» кітабын жазуға көмектесті. Шри Гаджанан Махарадж 1910 жылдың 8 қыркүйегінде Самадхиға ие болды. Оның денесі жерленді, ал Шегаондағы Самадхи орнында оның есімімен ғибадатхана салынды. Махарадж болашақты көріп, осы дүниедегі өмірінің аяқталып бара жатқанын болжаған. Оның құрметіне Самадхи күнінен бұрын ғибадатхана салынды. Оның Самадхи ғибадатханасы Шри Рам ғибадатханасының астында орналасқан. Шри Гаджанан Махарадж өмірі бойы Шри Рам ғибадатханасында құлшылық еткен. Шри Гаджанан Махарадж чилумда ганжа татуды ұнатқан және тірі кезінде дхуни (шамамен ошақ, бірақ оның өмірінде жарқыраған чилумды білдіреді) бастаған делінеді. Дхуни әлі де жанған күйде және Самадхи ғибадатханасына жақын орналасқан. Ол құрғақ ұңғыны сумен толтырғанда, оған су беруден бас тартқан, «Бұл жердегі барлық ұңғылар құрғақ» деген қасиетті адам Шри Бхаскар Махарадж Джейле, кейіннен оның адал ізбасарына айналды. Бхаскар Махарадждың немересі Шри Васудева Махарадж Джейле де Гаджанан Махарадждың ұлы жақтасы болды, оның Акоттағы Шраддасагар ашрамы жақын жердегі аймақтардағы жақтастар үшін рухани орын болып табылады.
According to a legend, a money lender named Bankat Lal Agarwal first saw Gajanan Maharaj in a "superconscious state" on 23 February 1878 on a street, eating leftover food which was thrown (and thus spreading the message that food is life and food should not be wasted). Sensing him to be not an ordinary man who needs food to eat but a Yogi, Bankat took him home and asked Maharaj to stay with him. In his lifetime, he performed many miracles such as giving a fresh lease on life to one Janrao Deshmukh, lighting the clay pipe without fire, filling a dry well with water, drawing sugar cane juice by twisting canes with his hands, curing leprosy of a man, healing himself of the many bites of honey bees, etc. Some of the above acts are because Shri Gajanan Maharaj knew Yoga Shastra on his admission in the book by Shri Das Ganu Maharaj. During a public meeting on Shiv Jayanti, the great freedom fighter Lokmanya Tilak met Gajanan Maharaj. When Tilak delivered a charismatic speech, Maharaj predicted Tilak would get a harsh sentence from the British Raj. Maharaj's words did come true; however, Tilak is said to have taken the blessings of Maharaj and his Prasad, which helped him in writing his book – Shrimadh Bhagvad Gita Rahasya, which is the summarised version of the holy book of Hindus, the Bhagavad Gita. Shree Gajanan Maharaj took Samadhi on 8 September 1910. His earthly remains were buried, and a temple in his name was built on his Samadhi at Shegaon. Maharaj was prescient and had predicted his time on this earth was nearly over. His devotees had built the temple in his honour for some time before his Samadhi din. His Samadhi mandir is just below the temple of Shri Ram. It is said that Shri Gajanan Maharaj would routinely worship at the temple of Shri Ram during his lifetime. Shri Gajanan Maharaj was fond of smoking ganja in his chillum and is supposed to have also started a dhooni (loosely meaning hearth, but representing a glowing chillum during his lifetime. The dhooni is still burning and is located very near the Samadhi mandir. When he filled a dry well with water, the saint who had denied him water, saying all wells here are dry, Shri Bhaskar Maharaj Jayle, later became his big devotee. Bhaskar Maharaj's grandson, Shri Vasudeva Maharaj Jayle, was also a great devotee [1] of Gajanan Maharaj, whose Shraddhasagar Ashram in Akot is a spiritual place for devotees in nearby areas
Шри-Сант Гаджанан Махарадж Санстан
Ғажанан Махарадждың қатысуымен 1908 жылдың 12 қыркүйегінде 12 сенімді тұлғадан тұратын ұйым құрылды, ол Махарадждың «Я Джаги Рахил Ре» (Осы жерде болады) деп айтқан қасиетті жерін және самадхи күнін еске алу үшін құрылған. Шри Гаджанан Махарадж Мандирі Шри Рама ғибадатханасының төменгі жағында орналасқан. Сол аумақта Дхуни жанған жер де бар. Сонымен қатар, Дхунидің жанында дұға етушілер Махарадждың падукасын (ағаштан жасалған сандалдар), Витоба мен Рукмини ғибадатханасын және Хануман ғибадатханасын көре алады. Хануман ғибадатханасының жанында Шри Гаджанан Махарадж заманынан бері бар деп есептелетін үлкен ысталған жеміс ағашы (умбар) өседі. Шившанкар Патил – сенім қорының төрағасы. Сенім қоры басқаратын білім беру мекемелері Шегаонда орналасқан және Амравати университетіне бағынышты. Бұл колледждер Видарбха аймағындағы инженерлік білім берудің ең жақсы орындарының бірі болып табылады. 2005 жылы сенім қоры туристер үшін Ананд Сагар жобасын іске қосты, ол 650 акрдан астам аумақты қамтиды. Бұл Махараштра штатындағы ең ірі ойын-сауық орындарының бірі. Шегаон Мумбай-Хаурах бағытының негізгі теміржол желісінде орналасқан. Хаураға қатынайтын көптеген пойыз Шегаонда 2-3 минутқа тоқтайды. Гаджанан Махарадж ғибадатханалары Үндістанның Индор және Девас сияқты түрлі аймақтарында орналасқан.
In the presence of Gajanan Maharaj, Shri Sant Gajanan Maharaj Sansthan, a body of 12 trustees was formed on 12 September 1908 to commemorate the holy place which Maharaj had hinted Ya Jagi Rahil Re (It will be at this place) about his place and day for Samadhi. Shri Gajanan Maharaj Mandir is located below the temple of Shri Ram. In the same area, there is the place where the Dhooni is burning. Also nearby, the Dhooni is where the devotees can see Maharaj's paduka (wooden sandals), the temple of Vithoba and Rukmini, and the temple of Hanuman. There is an umbar tree just near the temple of Hanuman, which is said to have existed since the days of Shri Gajanan Maharaj. Shivshankar Patil is the head of the trust. Educational institutions run by the trust are located at Shegaon and are affiliated with Amravati University. These colleges are one of the best institutes for engineering education in the Vidarbha region. The Anand Sagar project for tourists was developed in 2005 by the trust and spans over 650 acres. It is one of the largest amusement places in Maharashtra. Shegaon is on the main line Mumbai Howrah route. Most trains going to Howrah stop for around 2–3 minutes at Shegaon. Gajanan Maharaj Temples are spread in various parts of India, such as Indore and Dewas.