Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмингемдегі теміржол станциясы, Англия. Астон теміржол станциясы Англияның Бірмингем қаласындағы Астон және Нечелс аудандарына қызмет етеді. Жолаушылар кіреберісі Личфилд жолында орналасқан. Станция Крос-Сити және Чейс желілерінде жатыр. Бұл "Астон Вилла" футбол клубы үшін екі жергілікті станцияның бірі (екіншісі – Уиттон), сондай-ақ "Астон" тас жолына және "Грейвли Хилл" (Spaghetti Junction) түйіскен жерге жақын орналасқан.
Railway station in Birmingham, England
Aston railway station serves the districts of Aston and Nechells in Birmingham, England. The passenger entrance is on Lichfield Road. The station is on the Cross City Line and the Chase Line. It is one of two local stations for Aston Villa Football Club (the other being Witton) and near to the Aston Expressway and to Gravelly Hill Interchange (Spaghetti Junction).
Тарих
Перри Баррдан Астон арқылы Воксхоллдағы терминалына дейін кең доғамен созылған Гранд Джанкшн теміржолының бағыты, Джеймс Уотт кішінің, Астон Холлды жалға алған адамның, 1833 жылғы Гранд Джанкшн актісінде жоспарланғандай, залдың аумағындағы Астон паркіне теміржолдың енуіне рұқсат бермеуіне байланысты өзгертілді. Алғашқы жоспар бойынша, желі бір шақырымдық туннель арқылы Бирмингемге, парктің орналасқан жерінің астынан өтуі тиіс еді. 1834 жылғы екінші актінің IV тармағында Гранд Джанкшнға тыйым салынды:
The route of the Grand Junction Railway, sweeping in a wide arc from Perry Barr through Aston to its terminus at Vauxhall, was dictated by the refusal of James Watt the younger, the tenant of Aston Hall, to allow the railway to encroach upon Aston Park in the grounds of the Hall as planned in the Grand Junction's Act of 1833. The line was originally intended to enter Birmingham through a mile long tunnel under the high ground on which the park is situated. In clause IV of a second Act of 1834, the Grand Junction was forbidden from:
«Осы Актінің мақсаттары үшін Уорвик округіндегі Астонға және Стаффорд округіндегі Хандсвортқа қарасты, Астон Парк деп белгілі бір паркке кіруге, алуға, зақымдауға немесе бұзуға болмайды».
"enter(ing) upon or into, take, injure or damage, for the purposes of this Act any Part of a certain Park lying within the parish of Aston juxta Birmingham in the County of Warwick, and Handsworth in the County of Stafford, known by the name of Aston Park "
1846 жылы Гранд Джанкшн Лондон және Солтүстік-Батыс теміржолымен (LNWR) біріктірілген бірнеше теміржолдың бірі болды. Астон станциясы 1854 жылы LNWR арқылы ашылды және 1862 жылы, сол теміржол Саттон Колдфилдке жаңа желіні ашқанда, торапқа айналды. 1880 жылы LNWR Астоннан Стекфордқа, Бирмингемнен Ковентриге дейінгі бағытты ашты, бұл Солтлидегі Метрополитен Вагон және Карета Компаниясының (кейін Metro Cammell) зауыдына да қол жеткізуді қамтамасыз етті. Оған 1904 жылы ашылған, LMS кезеңінде Metropolitan Siding деп аталған, қысқа жеке қосым желісі арқылы жетуге болады. LNWR бұл жерді Washwood Heath Junction деп атады, Астон-Стекфорд желісі Бірмингемнен Дербиге бағытталған Мидленд теміржолынан өткен жерде. Metropolitan Siding Washwood Heath Junction-нан еңіспен төмен түсті және пойыздардың жұмысын реттеу және желідегі "құлау" қаупін болдырмау бойынша егжей-тегжейлі нұсқауларды қамтыды. Жаңа желі Лондон экспрестерінің Вулвергемптонға бағытталған бөліктеріне, сондай-ақ Юстон мен Уолсолл арасындағы тікелей вагондарды тасымалдауға да пайдаланылды. 2022 жылдың мамырында Астон-Стекфорд желісін тасымалдаған аркалы виадук 92 метрлік жаңа болатты көпірмен ауыстырылды, оның астында болашақ HS2 теміржолдары Бирмингем-Дерби бағытына параллель жүруі үшін орын болды. Астон станциясының алғашқы ғимараты Стекфорд желісі салынып жатқанда жаңа ғимаратпен ауыстырылды, билет кассасы Личфилд жолымен бір деңгейде орналасқан. Екі платформаға қол жеткізу үшін жүк тасымалы үшін баспалдақтар мен гидравликалық лифттер орнатылды. Сондай-ақ 1880 жылы LNWR Астоннан Виндзор көшесіндегі жүк депосына жүк тасымалы үшін желі ашты. Бұл желі 1980 жылы жабылды. LNWR-дің Астон локомотив депосы ("Астон Шед") 1883 жылы Астоннан Бирмингемге және Астоннан Стекфордқа бағытталған желілер арасындағы ауданда ашылды, оның кіреберісі Лонг Акре, Нечеллсте орналасқан. Ол 1965 жылы жабылды, сол кезде ол Британ теміржолының меншігінде болды. Астон, Воксхолл және Дуддестон арасындағы желі 1891 жылы екі есеге арттырылды. 1900 жылы Нечеллс газ зауытына Нечеллс Парк көпіріне жақын жерден, Бирмингем Нью-стрит бағытындағы желіден қосым желі ашылды. Газ зауыты 1969 жылы жабылғаннан кейін бұл желі де пайдаланудан шығарылды. Жолдар алынып тасталса да, оның үстіндегі топырақ қабатының көп бөлігі сақталған. Станция 1923 жылғы топтастыру кезінде Лондон, Мидленд және Шотландия теміржолының бөлігі болды. Кейіннен 1948 жылы ұлттандыру кезінде ол Британ теміржолының Лондон Мидленд аймағына өтті. Секторлау енгізілген кезде, станция Вест-Мидлендс PTE атынан өңірлік теміржолдармен қызмет көрсетілді, British Rail PTE құрылғаннан бері пойыздарды басқарып келді. 2011 жылы Лондон Мидленд билет кассасының жұмыс уақытын қысқартуды және демалыс күндері толық жабуды ұсынды.
In 1846, the Grand Junction was one of several railways which were merged and incorporated into the London and North Western Railway (LNWR). Aston was opened by the LNWR in 1854 and became a junction in 1862, when a line was opened to Sutton Coldfield by the same railway. In 1880, the LNWR opened a line from Aston to Stechford, on the Birmingham to Coventry line, which also gave access to the Metropolitan Carriage and Wagon Company's works (later Metro Cammell) at Saltley. It was reached by a short private siding, known in LMS days as the Metropolitan Siding, opened in 1904; this is what the LNWR termed Washwood Heath Junction, at the point where the Aston Stechford line passed over the Midland Railway from Birmingham to Derby. The Metropolitan Siding descended on an incline from Washwood Heath Junction and was the subject of detailed instructions on the working of trains and prevention of what the instructions term "breakaway" wagons on the siding. The new line was also used for the Wolverhampton portions of some London expresses and also to provide through carriages between Euston and Walsall. In May 2022 the arched viaduct carrying the Aston Stechford line was replaced with a new steel bridge, 92 metres long with space below for the future HS2 tracks to run parallel to the Birmingham Derby line. The first station at Aston was replaced by a new building during the construction of the Stechford line, with a booking office level with Lichfield Road. Stairs and hydraulic lifts for goods traffic gave access to each of the two platforms. Also in 1880, the LNWR opened a line for freight traffic from Aston to Windsor Street goods depot. The latter line closed in 1980. The LNWR's Aston locomotive depot ("Aston Shed") was opened in 1883, in the area between the Aston to Birmingham and the Aston to Stechford lines; it had an entrance on Long Acre, Nechells. It was closed in 1965, by then under British Railways ownership. The line between Aston, Vauxhall and Duddeston was quadrupled in 1891. In 1900, a connection to Nechells gas works was opened from a point near Nechells Park Road bridge on the line towards Birmingham New Street. When the gas works closed in 1969, the branch was taken out of use at the same time. Although the tracks have been lifted, the embankment on which it ran remains substantially intact. The station became part of the London, Midland and Scottish Railway during the Grouping of 1923. It then passed to the London Midland Region of British Railways on nationalisation in 1948. When sectorisation was introduced, the station was served by Regional Railways on behalf of the West Midlands PTE, for whom British Rail had been running the trains since the PTE's inception. In 2011, London Midland, proposed a major reduction in the opening hours of the ticket office, with complete closure at weekends.
Электрлендіру және сигнал беру
Саттон Колдфилд бөлімшесінен басқа, Астон арқылы өтетін барлық бағыттар, Виндзор-стрит бөлімшесін қоса алғанда, 1966 жылы Лондон Мидленд аймағының электрлендіру бағдарламасы аясында электрлендірілді. Ковентриден Уолсоллға, Астон арқылы өтетін желі 1966 жылдың 15 тамызында қуаттандырылды. Электрлендіруге дайындық ретінде Астонның екі механикалық сигналдық посттары, Астон №1 және №2 жабылды; семафорлық сигнализация көп аспектілі түсті шамдармен алмастырылды және басқару Бирмингем Нью-стриттегі қуатты сигналдық постқа берілді. Саттон және Личфилдке дейінгі желіні электрлендіру 1992 жылы Кросс-Сити желісін жаңғырту аясында аяқталды. 2017 жылы Астондағы сигнализацияны басқару Солтлидегі Батыс Мидлендс сигнализация орталығына берілді.
Apart from the Sutton Coldfield branch, all of the routes passing through Aston, including the Windsor Street branch, were electrified in 1966 as part of the London Midland Region's electrification programme. The line from Coventry to Walsall, via Aston, was energised on 15 August 1966. In preparation for electrification, Aston's two mechanical signal boxes, Aston No. 1 and No. 2, were closed; semaphore signalling was replaced by multiple aspect colour light signals and control transferred to the power signal box at Birmingham New Street. Electrification of the line to Sutton and Lichfield was completed in 1992, as part of the modernisation of the Cross City Line. In 2017, control of the signalling at Aston was transferred to the West Midlands Signalling Centre at Saltley.
Орналасқан жері
Станция Личфилд жолының (A5127) қасында және үстінде орналасқан, осы жолдан 1837 жылы ашылған Grand Junction темір жолының бір бөлігі ретінде көпір өтеді. Темір жол желісі құрылыс кезінде «мал өрімі» болған аймақтан өтетін төбеде салынған. Желі сонымен қатар Личфилд жолының оңтүстігінде Бірмингем және Фазли каналын кесіп өтеді, бұл «Гранд Джункшн» желісінің ең әдемі құрылыстарының бірі деп сипатталған он аркалы виадуктен қалған көпір. Станциядан оңтүстікке қарай Личфилд жолынан өтетін виадуктің бөлігі 1906 жылы болат көпірмен алмастырылды.
The station is situated adjacent to and above the Lichfield Road (A5127), crossed by a bridge as the railway line, part of the original Grand Junction Railway, opened in 1837, is on an embankment through what was "pastoral parkland" at the time of its construction. The line also crosses the Birmingham and Fazeley Canal, just south of Lichfield Road, on a bridge which is all that remains of a longer viaduct of ten arches, described as "one of the most beautiful structures on the line of the Grand Junction". The section of the viaduct crossing Lichfield Road, immediately south of the station, was replaced by a steel bridge in 1906.
Алғашқы жылдары
1858 жылдың қаңтар айында Астоннан (Бирмингемнен бастау алған) Вулвергемптонға Бескотт түйісі мен Уилленхолл арқылы күндізгі жұмыс күндері сегіз пойыз қатынайтын, біріншісі сағат 08:21-де, ал соңғысы 21:11-де. Кері бағытта, күндізгі жұмыс күндері, Вулвергемптоннан Астонға сағат 08:51 мен 22:25 аралығында тоғыз пойыз келді. Жексенбі күндері әр бағытта алты пойыз болды. Сағат кестесінде әр бағытта бір "мемлекеттік" немесе Парламенттік пойыз күн сайын жүріп тұрды. Көптеген пойыздар Вальсолл мен Личфилд арқылы Дербиге дейін вагондармен жалғастырылды, Бескотта бөлінетін.
In January 1858 there were eight trains from Aston (originating in Birmingham) to Wolverhampton via Bescot Junction and Willenhall, the first at 08:21 and the last at 21:11 on weekdays. In the opposite direction, on weekdays, nine trains from Wolverhampton arrived at Aston between 08:51 and 22:25. The Sunday service consisted of six trains in each direction. The timetable shows one "government" or Parliamentary train in each direction, running every day. Most trains provided through carriages to Derby via Walsall and Lichfield, dividing at Bescot.
ХХ ғасыр
LNWR кестесі 1921 жылдың 3 қазанында Личфилд қаласына және одан (Саттон Колдфилдтен Личфилдке дейінгі кеңейту 1884 жылы ашылды) қызмет апта күндері шамамен сағат сайын көрсетілді, қосымша пойыздар шамамен әр 30 минут сайын Four Oaks станциясында аяқталды. Жексенбі күндері Саттонға бес пойыз қатынайтын. Вольвергемптон мен Уолсоллға пойыздар апта күндері белгілі бір уақыт аралығында, ал жексенбі күндері Уолсоллға және одан бес пойыз қатынайтын. Қызықты қызмет – Астон, Перри Барр, Сохо Роуд және Монумент Лэйн арқылы Нью-Стрит – Нью-Стрит «айналма» бағыты болды, екі пойыз толық сағат тіліне қарсы айналымды аяқтады, бірақ тек біреуі кері бағытта. Көптеген сағат тіліне қарсы бағыттағы пойыздар Ваксхолл мен Дуддестон станцияларында аяқталды. Жексенбі күндері қызмет болған жоқ. Айналма маршруттағы пойыздар 1939 жылғы жазғы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы кестесінде Нью-Стрит – Нью-Стрит айналымын толық 43 минутта жүзеге асыратынын көрсетті. Басқаша айтқанда, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейінгі айлардағы қызмет көрсету үлгісі 1921 жылдан бері көп өзгермеген. Лондон Мидленд аймағының 1951 жылғы 10 қыркүйектегі кестесі шамамен сағат сайын Уолсоллға және одан, сондай-ақ Саттон арқылы Личфилд қаласына ұқсас қызмет көрсетті, кейбір пойыздар Фур Оукс станциясына ғана жетті (68 және 69 кестелер). 1963 жылғы жазғы кестеде, осы уақытқа дейін екі бағытта дизельдік пойыз бірліктері жұмыс істеді, күні бойы тұрақты интервалмен қызмет көрсету үлгісі болды: апта күндері сағат сайын Уолсолл мен Ругели қаласына, ал әр 30 минут сайын Саттон мен Личфилдке, кейде пойыздар әлі де Фур Оукс станциясында аяқталды. Электрлендірілгеннен кейін Уолсоллға қызмет көрсету AM4 класы (кейіннен Британдық теміржолының 304 класы деп қайта аталды) электрлік пойыз бірліктерімен жүзеге асырылды. 1970–1971 жылдарғы Лондон Мидленд кестесі (9-кесте) жұмыс күндері ғана күнделікті сағат сайынғы пойыздарды көрсетті, ал ең көп жүретін уақытта қосымша қызметтермен толықтырылды. Сондай-ақ, Уолсоллдан бастау алған бір қызмет болды, ол Астоннан 07:17-де Стечфорд арқылы Ковентриге кетті. (Уолсолл бағытында сәйкес қызмет болған жоқ). Саттон мен Личфилдтегі қызмет 1963 жылдан бастап жұмыс күндері көп өзгермеді, бірақ енді жексенбілік қызмет болған жоқ. Жоғарыда көрсетілген үлгілер сонымен қатар Бармингем Нью-Стритке баратын және қайтып келетін пойыздарға қатысты, мұнда Астоннан Уолсоллға және Фур-Окс пен Личфилдке дейінгі барлық пойыздар басталды. 1978 жылы Крос-Сити желісі енгізілгеннен кейін Астон Лонгбриджге және одан Бірмингем Нью-Стрит арқылы пойыздар арқылы жетті. Негізгі үлгі – Личфилдтен Лонгбриджге және керісінше сағат сайын дүйсенбі-сенбі күндері, қосымша пойыздар Фур Оукстен Лонгбриджге және керісінше 15 минут сайын қатынайтын. Сонымен қатар, Redditch қаласына және одан ең көп жүретін уақытта қосымша пойыздар болды. Жексенбі күндері Астонға Фур Оукс пен Лонгбриджге 30 минут сайын пойыздар қатынайтын. Пойыздар British Rail Class 108 дизельдік пойыз бірліктерімен жұмыс істеді. 1970–1971 жылдар аралығында Уолсоллдегі қызмет негізінен өзгермеді, жексенбілік қызмет болған жоқ.
In the LNWR timetable dated 3 October 1921, the service to and from Lichfield City (the extension from Sutton Coldfield to Lichfield was opened in 1884) is shown as roughly hourly on weekdays, with additional trains terminating at Four Oaks approximately every 30 minutes. On Sundays five trains ran to and from Sutton. Trains to Wolverhampton and Walsall ran at irregular intervals on weekdays, with service of five trains to and from Walsall on Sundays. An interesting service was the New Street to New Street "circular" via Aston, Perry Barr, Soho Road and Monument Lane, with two trains completing the full anti clockwise circuit, but only one in the opposite direction. Most clockwise trains finished their journey at Vauxhall and Duddeston. There was no Sunday service. Trains on the circular route are shown in the Summer 1939 London, Midland and Scottish Railway timetable as taking 43 minutes for the complete New Street New Street circuit. Otherwise, the pattern of services in the months leading up to the outbreak of the Second World War had hardly changed since 1921. The London Midland Region timetable dated 10 September 1951 shows an irregular interval service of approximately hourly trains to and from Walsall and a similar service to Lichfield City via Sutton, with some trains running only as far as Four Oaks (tables 68 and 69). In the Summer 1963 timetable, by which time diesel multiple units were operating on both routes, there was a regular interval service pattern throughout the day: on weekdays every hour to Walsall and Rugeley Town, and every 30 minutes to Sutton and Lichfield, with occasional trains still terminating at Four Oaks. After electrification, services to Walsall were operated by Class AM4 (later re designated British Rail Class 304) electric multiple units. The 1970 1971 London Midland timetable (Table 9) shows a weekdays only service of regular interval hourly trains throughout the day, augmented at peak periods with additional services. There was also one service, originating at Walsall, which left Aston at 0717 for Coventry via Stechford. (There was no corresponding service in the Walsall direction). The Sutton and Lichfield service was largely unchanged from 1963 on weekdays but there was now no Sunday service. The above patterns applied also to trains to and from Birmingham New Street, where all trains from Aston to Walsall and Four Oaks or Lichfield originated. Following the introduction of the Cross City Line in 1978, Aston gained through trains to and from Longbridge via Birmingham New Street. The basic pattern was Lichfield to Longbridge and vice versa hourly throughout the day Monday Saturday, with additional trains running from Four Oaks to Longbridge and vice versa at 15 minute intervals. There were also additional trains to and from Redditch at peak times. On Sundays, Aston was served by a 30 minute frequency of trains to and from Four Oaks and Longbridge. Trains were operated by British Rail Class 108 diesel multiple units. The Walsall service remained basically unchanged from 1970 to 1971, with no Sunday service.
Автобустық байланыс
National Express West Midlands компаниясының 65 және 67 автобустары станцияның қасынан өтеді.
Buses 65 and 67 operated by National Express West Midlands pass the station.