1972 жылғы NFL плей-офф ойындары

Кіріспе

NFL маусымдық плей-офф ойындары

Ұлттық футбол лигасының 1972 жылғы маусымдағы плей-офф ойындары 1972 жылдың 23 желтоқсанында басталды. Постсезондық турнир 1973 жылдың 14 қаңтарында Лос-Анджелестегі Лос-Анджелес мемориалдық Колизейінде Майами Дельфиндері Вашингтон Редскиндерін 14:7 есебімен жеңіп аяқталды, бұл команда чемпионат маусымын жеңіліссіз және тең ойынсыз аяқтаған жалғыз NFL командасы болды. Алдыңғы NFL маусымдарындағы сияқты, плей-оффтағы үй командалары жыл сайынғы дивизиондық ротация негізінде анықталды, бірақ жол командалары, әрқашан сыртта ойнайтын және плей-оффта өз дивизионының чемпионымен кездеспейтін «жол картасы» командалары ескерілмеді. Егер олар екеуі де конференция чемпионатына жетсе, бірінші раундта олар бір-бірімен жұптаспайды.

Кесте

АҚШ-та CBS NFC плей-офф ойындарын көрсетті, ал NBC AFC ойындары мен Super Bowl VII-ді тікелей эфирде берді. Сыртқы команда Есеп Үй командасы Күні Басталу уақыты (ET / UTC–5) Телеарна Дивизиондық плей-офф Окленд Рейдерс 7–13 Питтсбург Стиллерс 23 желтоқсан, 1972 1:00 pm NBC Даллас Каубойс 30–28 Сан-Франциско 49ers 23 желтоқсан, 1972 4:00 pm CBS Грин Бэй Пэккерс 3–16 Вашингтон Редскинс 24 желтоқсан, 1972 12:00 pm CBS Кливленд Браунс 14–20 Майами Дельфинс 24 желтоқсан, 1972 3:00 pm NBC Конференциялық жарыс Майами Дельфинс 21–17 Питтсбург Стиллерс 31 желтоқсан, 1972 12:00 pm NBC Даллас Каубойс 3–26 Вашингтон Редскинс 31 желтоқсан, 1972 3:00 pm CBS Super Bowl VII L.A. Memorial Coliseum, Лос-Анджелес, Калифорния Майами Дельфинс 14–7 Вашингтон Редскинс 14 қаңтар, 1973 3:30 pm NBC

АФК: Питтсбург Стиллерс 13, Окленд Рейдерс 7

"Стилерс" клубының шабуылшысы Франко Харрис "Таза қабылдау" деп аталған ойында жеңіс голын соқты. Ойынның басым бөлігі қорғанысқа толы болды, ал бірінші жартылай есептің жоқтығымен аяқталды. Екінші жартылайдың басында Питтсбург 67 ярдқа жылжып, Рой Гереланың 18 ярдтық тепкісімен 3:0 есебімен көшбасшылыққа шықты. Джек Хэмнің перехваты және Глен Эдвардстың добын қайтарып алу арқасында екі "Рейдерс" шабуылы тоқтатылды. "Стилерс" қауіпсіздігі Майк Вагнер жарақат алған Дэриле Ламониканың орнына шыққан квотербек Кен Стейблердің (Оуклендте 35 ярдта) добын ұстады. Бес ойыннан кейін Герела 29 ярдтық тепкі соқты, нәтижесінде Питтсбург төртінші кезеңде 6:0 есебімен алға шықты. Стейблер ойын аяқталуға 1:13 қалғанда 30 ярдтық тачдаунмен жауап берді, командасын 80 ярдқа жеткізді. Өздерінің 40 ярдтық сызығында 22 секунд қалғанда төртінші мүмкіндік және он ярдқа жеткен "Стилерс" квотербегі Терри Брэдшоу допты жүгіруші Джон "Френчи" Фукуаға лақтырды. Бірақ пас "Рейдерс" қауіпсіздігі Джек Татумға тиді, ал оны Харрис ұстап алды, содан кейін 60 ярдқа жүгіріп, ойын аяқталуға бес секунд қалғанда "Стилерс" үшін 13:7 есебімен жеңіс әкелді. Ойын даулы болды, себебі Татум доп Фукуадан емес, өзінен секіргенін мәлімдеді, бұл сол кездегі ережелер бойынша қабылдауды заңсыз етер еді. Ойынды қайта көрсетулер қай ойыншының допқа тигенін (немесе екеуі де тигенін) нақты анықтамады. Харрис ойынның жалғыз шабуылшысы болды, 64 ярдқа жүгіріп, 96 ярдқа 4 пас ұстады және тачдаун соқты. "Рейдерс" тек 216 ярдқа ие болды және 12 шабуылдың 8-ін өздерінің 22 ярдтық сызығының ішінде бастады, бұл негізінен Питтсбургтің Бобби Уолденінің тамаша тепкілеріне байланысты болды, ол 6 тепкіде орташа есеппен 48 ярдтан астам тепкі соқты және 62 және 59 ярдтық тепкілермен AFC плей-офф рекордтарын жаңартты. Бұл "Рейдерс" пен "Стилерс" арасындағы алғашқы кездесу болды. Екі команда да қызу бәсекелестікке түсіп, 1970 жылдары ғана постсезонда бес рет кездесті.

Steelers fullback Franco Harris scored the winning touchdown on what became known as the Immaculate Reception. In a game that was mostly dominated by defense, the contest remained scoreless throughout the first half. On the opening drive of the second half, Pittsburgh drove 67 yards to take a 3–0 lead on Roy Gerela's 18 yard field goal. Following two Raiders drives that were shut down by Jack Ham's interception and a fumble recovery by Glen Edwards, Steelers safety Mike Wagner fell on a fumble by quarterback Ken Stabler (who had replaced injured starter Daryle Lamonica earlier in the game) at the Oakland 35. Five plays later, Gerela kicked a 29 yard field goal that gave Pittsburgh a 6–0 lead in the fourth quarter. Stabler responded by leading his team 80 yards to score on a 30 yard touchdown run with 1:13 left in the game. Facing fourth and ten on their own 40 yard line with 22 seconds left, Steelers quarterback Terry Bradshaw threw the ball toward running back John "Frenchy" Fuqua. But the pass bounced off Raiders safety Jack Tatum and was caught by Harris, who then ran the rest of the way downfield to score a 60 yard touchdown that helped give the Steelers a 13–7 lead with five seconds left in the game. The play was controversial, as Tatum insisted the ball had bounced off Fuqua, not himself, which would have made the reception illegal under the rules of the time. Replays showing the play are inconclusive as to which player touched the ball (or if both of them did)

Harris was the sole offensive star of the game, rushing for 64 yards and catching 4 passes for 96 yards and a touchdown. The Raiders managed just 216 yards and started 8 of their 12 drives inside their own 22 yard line, mainly due to excellent punting from Pittsburgh's Bobby Walden, who averaged over 48 yards per punt on his 6 kicks and set AFC playoff records with punts of 62 and 59 yards. This was the first postseason meeting between the Raiders and Steelers. Both teams would go on to build a heated rivalry, facing each other in the postseason five times in the 1970s alone.

NFC: Вашингтон Редскинс 16, Грин-Бэй Пэкерс 3

Бес қорғаушыдан тұратын желіні пайдалана отырып, «Редскинс» командасы «Пэккерстің» мүмкіндіктерін тек бір алаңмен шектеді және маусым ішінде 1027 ярдқа жүгірген «Грин-Бейдің» ойыншысы Джон Брокингтонды 13 әрекетте бар болғаны 9 ярдқа тоқтатып қойды. Ал Вашингтон командасының шабуылшысы Курт Найт 3 алаң соқты, ал 1972 жылғы NFL-дің ең үздік ойыншысы Ларри Браун, буын жарақатынан кейін маусымның соңғы екі ойынына қатыспағаннан кейін, 101 ярдқа жүгіріп, жылдың 7-ші 100 ярдтық көрсеткішін жасады. «Пэккерс» командасы Скотт Хантердің Джон Стаггерске 23 ярдтық пасын жасағаннан кейін екінші кезеңде Честер Маркольдің 17 ярдтық алаң соғуы арқылы алғашқы голды соқты, бұл «Пэккерстің» Вашингтонның 40 ярдтық шегінен өтуінің жалғыз мүмкіндігі болды. Бірақ содан кейін «Редскинс» командасының қақпашысы Герберт Мул Кей 42 ярдтық қабылдаумен Вашингтонның 40 ярдтық шегіне оралды. «Редскинс» командасы 60 ярдтық қашықтықты жүріп өтіп, Билли Килмердің Рой Джефферсонға 32 ярдтық тачдаун пасын табысты етті. Бірінші кезеңнің соңына 33 секунд қалғанда Найт 42 ярдтық алаң соғып, Вашингтонға 10:3 есебімен үстемдік берді. Содан кейін «Редскинс» командасы екінші кезеңде басымдық танытты, Найт тағы екі алаң соқты, екіншісі Браунның 32 ярдқа 6 рет жүгірген 43 ярдтық қашықтықтағы соққысынан кейін 46 ярдтық соққы болды. Бұл «Пэккерс» және «Редскинс» командалары арасындағы екінші кездесу болды. «Грин-Бей» «Редскинс» Бостон қаласында орналасқан кездегі жалғыз кездесуде жеңіске жеткен. «Майами» Фиппстің 5 пасын тоқтатып, 198 ярдқа жүгірді. Екі команданың да төртінші сызықтың ойыншылары көп жетістікке жетпеді. Фиппс 131 ярдқа және бір тачдаунға 23 пастың 9-ын ғана орындады, ал Морралл 88 ярдқа 6/13 пас қана орындады. Скотт 94 ярдқа жүгіріп, 30 ярдтық 4 қабылдаумен «Браунс» командасының ең үздік ойыншысы болды. «Біз үшін ең жақсысы артта қалу еді», - деді «Майами» командасының шабуылшысы Ларри Цонка ойыннан кейін. «Бәрі тынышталды және біреу «Егер біз бірдеңе жасағымыз келсе, қазір оны істеу керек» деді. Міне, сонда дайындық жұмыстары аяқталды». Бұл «Браунс» және «Делфинз» командалары арасындағы алғашқы кездесу болды. Бұл «Делфинз» және «Стилерс» командалары арасындағы алғашқы кездесу болды. Найт 30 алаң соғудың тек 14-ін ғана табысты етті, бірақ плей-оффта ерекше тиімді екенін көрсетті, «Грин-Бейге» қарсы дивизиондық кезеңде үш соққыны да соқты. Осы күні ол тағы да керемет өнер көрсетіп, 39, 46 және 45 ярдтық үш алаң соғып, 4/4 көрсеткішін жасады. Килмер де өзінің мансабындағы ең жақсы ойындарын көрсетті, 194 ярдқа 18 пастың 14-ін аяқтады және екі тачдаун соқты, сонымен қатар 15 ярдқа жүгірді. Браун 88 ярдқа жүгіріп, ойынның үздік жүгірушісі атанды және 16 ярдтық 2 пас қабылдады. Стаубах 98 ярдқа 20 пастың 9-ын ғана аяқтады және 59 ярдқа 5 рет жүгіріп, «Каубойс» командасының үздік жүгірушісі болды. Бұл «Каубойс» және «Редскинс» командалары арасындағы алғашқы кездесу болды.

Using a five man defensive line, the Redskins limited the Packers to only a field goal and held Green Bay running back John Brockington (who rushed for 1,027 yards during the season) to just 9 yards on 13 carries. Meanwhile, Washington kicker Curt Knight scored 3 field goals, while running back 1972 NFL MVP Larry Brown, who had missed the last two games of the season with a knee injury, returned to rush for 101 yards, his 7th 100 yard game of the year. The Packers scored first after a 23 yard completion from Scott Hunter to John Staggers set up Chester Marcol's 17 yard field goal in the second quarter, which ended up being only time in the entire game the Packers would cross Washington's 40 yard line. But then Redskins running back Herbert Mul Key returned their kickoff 42 yards to Washington 40 yard line. The Redskins went on to drive 60 yards and score on Billy Kilmer's 32 yard touchdown pass to Roy Jefferson. With 33 seconds left in the first half, Knight kicked a 42 yard field goal to give Washington a 10–3 halftime lead. The Redskins then dominated the second half, with Knight adding two more field goals, the second one a 46 yard kick at the end of a 43 yard drive in which Brown rushed 6 times for 32 yards. This was the second postseason meeting between the Packers and Redskins. Green Bay won the only prior meeting when the Redskins were based in Boston. Miami intercepted 5 of Phipps' passes and amassed 198 rushing yards. Neither team's quarterback had much success. Phipps completed just 9 of 23 passes for 131 yards and one touchdown, while Morrall completed only 6/13 passes for 88 yards. Scott was the Browns top performer with 94 rushing yards and 4 receptions for 30. “The best thing for us was to get behind,” said Miami fullback Larry Csonka after the game. “It got very quiet and somebody said ‘If we’re gonna get anything done, now’s the time to do it’. It got done.”

This was the first postseason meeting between the Browns and Dolphins. This was the first postseason meeting between the Dolphins and Steelers. Knight had a dismal season, making just 14 of 30 field goal attempts, but he had proven to be unusually effective in the playoffs, making all three of his kicks against Green Bay in the divisional round. On this day, he came through with another big performance, finishing a perfect 4/4 by making his final three field goals from 39, 46, and 45 yards. Kilmer also had one of the best performances of his career, completing 14 of 18 passes for 194 yards and two touchdowns with no interceptions, while also rushing for 15 yards. Brown was the top rusher of the game with 88 yards, and caught 2 passes for 16. Staubach completed just 9 of 20 passes for 98 yards, and was the Cowboys leading rusher with 5 carries for 59 yards. This was the first postseason meeting between the Cowboys and Redskins.

7-ші Суперкубок: Майами Дельфиндері 14, Вашингтон Редскиндері 7

Бұл «Делфиндер» және «Кызыл терілер» командалары арасындағы алғашқы Супер Боул ойыны болды.