Лондонның Ли Вэлли аймағындағы теміржол желілері

Кіріспе

Лондон қаласындағы, Англиядағы қала маңы теміржол желілері

Лия аңғары желілері – солтүстік-шығыс Лондондағы екі қала маңы желісі және екі тармақ, олар Лия өзенінің Төменгі Лия аңғары бойымен өтетіндіктен осылай аталған. Бұрын Ұлы Шығыс теміржолының бөлігі болған, қазір Network Rail желісінің Англия бағытындағы бөлігі. 2015 жылдың 31 мамырында Лондон Ливерпуль көшесінен Чингфорд, Чешунт және Энфилд Таунға қатынайтын пойыздар Лондон Overground-қа берілді; ал Лондон Ливерпуль көшесінен және Стратфордтан Тоттенхэм Хейл арқылы Гертфорд Ист пен Бишопс Стортфордқа қатынайтын пойыздар Greater Anglia-да қала береді. Лондон Overground пойыздары енді жаңадан салынған 710 кластық вагондармен толықтай қамтамасыз етілді, бұл бұрын Greater Anglia-дан мұраға алған ескі 315 және 317 кластық вагондардың орнын басты.

Тарих

Бірінші бөлімін Шығыс округтері темір жолы (ECR) 1839 жылғы 20 маусымда Лондонның Девоншир көшесіндегі бастапқы нүктесінен Ромфордқа дейін ашты. 1840 жылғы 1 шілдеде Бишопскейтке (Лондонның соңы) және Брентвудқа дейін ұзартылды. Солтүстік және Шығыс темір жолы (N&ER) осы желіден Стрэтфордтан Броксборнға дейінгі алғашқы бөлімін 1840 жылғы 15 қыркүйекте, ал 1841 жылы Харлоуға дейін ашты. Ол жеке компания болып қала бергенімен, оның желісі 1844 жылғы 1 қаңтардан бастап ECR-ге жалға берілді. 1843 жылы Броксборннан Хертфордқа дейінгі тармақ ашылды. Энфилдке 1849 жылғы 1 наурызда N&ER-ден Ангел-роудтан, Төменгі Эдмонтон арқылы, бір рельстік Энфилд Таун тармағымен жетілді. ECR 1862 жылы Ұлы Шығыс темір жолына (GER) біріктірілді. 1872 жылы GER Эдмонтонға қысқа жол ұсынды, Бетнал Гриннен Хакни Даунс және Сток Ньюингтон арқылы 27 мамырда ашылды. Сегіз апалы-сіңлілі және Төменгі Эдмонтон арқылы жаңа, жоғары орналасқан станция ескі, төменгі орналасқан станцияның жанында 22 шілдеде ашылды. Сол жерден Энфилдке дейінгі желі сол уақытта екі есеге арттырылды. 1939 жылы Ангел-роудтан Төменгі Эдмонтонға дейінгі ескі желі жолаушылар пойыздары үшін жабылды, кейде басқа маршруттарға бағытталған қозғалыстар болды, соның ішінде 1950 жылдары Шығыс аймағында жергілікті желілердің қалған бөлігі электрлендірілген кезде; желі 1964 жылы толығымен жабылып, жолдары көп ұзамай алынып тасталды. Тағы бір тармақ, Чингфорд тармақ желісі, 1870 жылы Лиа көпірінен Уолтемстоу, Шерн Холл көшесіне дейін, 1872 жылы оңтүстікке қарай Хакни Даунсқа дейін және 1873 жылы солтүстікке қарай Чингфордқа дейін созылды. Соңғы бөлім 1891 жылғы 1 қазанда Чёрчбери (кейін Саутбери) арқылы Энфилд тармағындағы Төменгі Эдмонтонды Броксборн желісімен Чешунтта байланыстырды; ол 1960 жылы сол станцияның аты өзгергенге дейін Чёрчбери бұрылысы деп белгілі болды, содан кейін Саутбери бұрылысы деп аталды. Клэптонның жанында Куинс-роуд деп аталатын станция салу ұсынылды, бірақ ол ешқашан ашылмады. Жеті бауырластар арқылы Гертфорд Ист, Энфилд Таун және Бишопс Стортфордқа, сондай-ақ Чингфорд тармағына дейінгі желілерді электрлендіру 1960 жылы аяқталды. Тоттенхэм Хейл арқылы өтетін желі 1969 жылға дейін электрлендірілмеді, 1958 және 1969 жылдар аралығында 125 класты дизельді локомотивтер пайдаланылды.

The first section was opened by the Eastern Counties Railway (ECR) on 20 June 1839 from the London end at Devonshire Street to Romford, extended on 1 July 1840 to Bishopsgate (London end) and Brentwood. The Northern and Eastern Railway (N&ER) opened its first section from that line at Stratford to Broxbourne on 15 September 1840, and to Harlow in 1841; though it remained a separate entity, its line was leased to the ECR from 1 January 1844. A branch from Broxbourne to Hertford opened in 1843. Enfield was reached on 1 March 1849 by the single track Enfield Town branch from the N&ER at Angel Road via Lower Edmonton. The ECR was incorporated into the Great Eastern Railway (GER) in 1862. A shorter route to Edmonton was provided by the GER in 1872, from Bethnal Green via Hackney Downs and Stoke Newington, which opened on 27 May; the section via Seven Sisters and Lower Edmonton, at a new high level station provided adjacent to the old low level station, opened on 22 July. The line from there to Enfield was doubled at the same time. The old line between Angel Road and Lower Edmonton was closed to passenger trains in 1939, except for occasional diversionary traffic including the period in the 1950s when the rest of the local network was being electrified under the Eastern Region; the line closed completely in 1964 and the track was removed soon after. Another branch, the Chingford branch line, went from Lea Bridge to Walthamstow, Shern Hall Street, in 1870, extended southwards to Hackney Downs in 1872 and northwards to Chingford in 1873. The final section linked Lower Edmonton on the Enfield branch via Churchbury (later Southbury) with the Broxbourne line at Cheshunt, opening on 1 October 1891; it was known as the Churchbury loop until the renaming of that station in 1960, then the Southbury loop. A station was proposed near Clapton called Queens Road but never opened. Electrification of the lines via Seven Sisters to Hertford East, Enfield Town and Bishops Stortford, plus the Chingford branch, were completed in 1960. The line via Tottenham Hale was not electrified until 1969, using Class 125 diesel multiple units between 1958 and 1969.

Атауын өзгерту

2023 жылдың шілдесінде TFL келесі жылдың соңына дейін алты Overground бағытының әрқайсысына есімдер беретінін хабарлады. 2024 жылдың ақпан айында Лиа аңғары бөлімі Уивер желісі деп аталатыны (бұл желі қызмет көрсететін аймақтардағы тоқыма және текстиль өнеркәсібін құрметтеу мақсатында) және жаңартылған желі картасында қызыл қоңыр түспен белгіленетіні расталды.

Болашақтағы даму

Тоттенхэм Хейл – Вест-Англиан бағыты Кроссрейл 2 желісінің бір бөлігі болып, Чешунт, Броксборн және Гертфорд-Ист қалаларына дейін созылуы жоспарлануда.