Кіріспе

Британдық пианист және композитор (1771–1858)

Иоганн (кейде Джон) Баптист Крамер (24 ақпан 1771 – 16 сәуір 1858) – неміс туған ағылшын пианині, композиторы және неміс тегінен таралған музыка баспагері. Ол Лондонның белгілі скрипкашысы және дирижері Вильгельм Крамердің ұлы, 18-ші және 19-шы ғасырларда музыканың дамуымен байланысты болған көптеген отбасылардың бірі.

Өмірбаян

Креймер Маннхаймда дүниеге келді және бала кезінде Лондонға әкелінді, онда ол өзінің музыкалық мансабының көп бөлігін өткізді, өмірінің көп бөлігін сонда өткізді және қайтыс болды. 1782-1784 жылдары ол Муцио Клементиден фортепиано сабақтарын алды және көп ұзамай Лондонда да, Еуропаның басқа да аймақтарында да танымал кәсіби пианист атанды. Ол бүкіл әлемде жақсы танылды, әсіресе Венаға сапарлаған Бетховен онымен бірге концерттерде өнер көрсетіп, бәсекелескен кезде оның қадірлігін білдірді. Екеуі де өз заманының ең ұлы пианистері саналды, Бетховен түсіндірудегі көркемдігімен, ал Креймер таза техникалық шеберлігімен ерекшеленді. Ол Бетховеннің 5-ші фортепиано концертінің ағылшын баспагері болды және оған "Император" деген ат бергендігі үшін мақталады.

Мұра

Креймер заманындағы ең танымал фортепиано орындаушыларының бірі болды. Ол Венада Бетховенмен кездесіп, өзара пайдалы қарым-қатынас бастады, сонымен бірге Хайднмен достығын жаңартты. 1800 жылдан кейін ол негізінен Англияда тұрды. Бұрынғы ұстазы Клементидің сәтті мысалына еліктеп, ол Лондонда табысты музыка баспашысы болды. Оның көптеген шығармалары пианистік шеберлігіне қарағанда екінші орында тұрады; Бетховен оны таза техникалық жағынан сол кездегі ең жақсы пианист деп санады. 1818 жылы Креймер Регенттің гармониялық институтын құруға қатысты; бұл институт Корольдік филармониялық қоғамға және Аргилл бөлмелерін қалпына келтіруге қаражат жинау мақсатымен құрылған музыка баспасы болды. Кейін 1824 жылы ол өзінің музыкалық аспаптар жасау және музыка баспасы компаниясын, Cramer & Co. құрды. Ол 201 Реджент көшесінде орналасқан. 1833 жылдың соңында ол компаниядағы жеке қатысуын тоқтатты, бірақ компания оның атын сақтап қалды. Ол пианиноға арналған бірнеше сонаталар мен басқа да шығармалар жазды, олардың ішіндегі ең танымалдары – оның этюдтері, олар көптеген басылымдарда жарық көрді. Олар әлі күнге дейін пианино оқушыларына арналған стандартты оқулықтар саналады. Оның музыкасы Клементиге қарағанда көбінесе аз драматизм мен сәнділікке ие, Дусекке қарағанда әлдеқайда аз авантюралық, ал Шопеннің алдасты Джон Филдке қарағанда романтикалық сезімдерден мүлдем басқа. Ол стильдік тұрғыдан консервативті, бірақ ең озық, пианиноға тән өте күрделі өрнектерге толы. Ол шамамен 200 соло пианино сонатасы, пианиномен сүйемелдеумен басқа аспаптарға арналған 50-ге жуық соната, тоғыз пианино концерті және камералық музыка жазды. Оның інісі Франц Креймер 1837 жылдан 1848 жылы қайтыс болғанға дейін Корольдің музыка шебері болды.

Таңдалған шығармалар

(→ Толық зерттеу үшін қараңыз: Томас Б. Миллиган, Дж. Б. Крамер (1771–1858): Оның шығармаларының тақырыптық каталогы, Бойделл және Брюер, 1994, 224 б.,)
Ре мажор, Ля мажор және Соль мажор сонаталары, скрипка мен виолончельге қосымша (ad. lib), Op. 11 (1796)
Фортепиано концерті № 2, Ре минор, Op. 16
Grande sonate pour le piano forte, Op. 20 (1809)
Ля-бемоль мажордағы фортепиано сонатасы, Op. 23, № 1 (1799)
Фортепианоға арналған 2 соната, Op. 27
Ля-бемоль мажордағы фортепиано сонатасы, Op. 46 ("Орлеанның жас қызы")
Фортепиано концерті № 5, До минор, Op. 48
84 этюд, Op. 30 және 40
Клавиатуралық соната, Ля минор ("L'Ultima"), Op. 53 (1812)
Фортепиано концерті № 7, Ми мажор, Op. 56
До мажордағы фортепиано сонатасы, Op. 57
Клавиатуралық сонаталар, Си-бемоль мажор ("Les suivantes No. 2"), Op. 58 (1817) Allegro spiritoso / Largo sostenuto / Rondo allegretto
Клавиатуралық соната, Ми минор ("Les Suivante No. 3"), Op. 59 (1817)
Клавиатуралық соната, Ми мажор ("Le Retour à Londres"), Op. 62 (1818)
Клавиатуралық соната, Ре минор, Op. 63 (1821)
Фортепианоға арналған Introduzione ed aria all'inglese, Op. 65
Фортепианолық квинтет, Ми мажор ("Amicitia"), Op. 69 (1824) сонымен қатар фортепианолық аранжировкада
Фортепиано концерті № 8, Ре минор, Op. 70
Клавиатуралық соната, Фа мажор ("Il Mezzo"), Op. 74 (1827)
Қысқа этюдтер, Op. 100
Романс және Тарантелла Бриллиант (Фа мажордағы Романс, Ля минордағы Тарантелла), Op. 101