Қамтитын дизайн: Әрқашан қолдануға болатын және әртүрлілікке құрметті дизайн
Inclusive design
Инклюзивтік дизайн – мұқтаждықтары әртүрлі адамдар үшін өнімдерді, қызметтерді пайдалануға ыңғайлы ету. Мүгеделік емес, қолжетімділікке баса назар аударады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инклюзивті дизайн – бұл өнім, қызмет немесе ортаны мүмкіндігінше көп адам үшін қолдануға ыңғайлы етуге бағытталған дизайн процесі, әсіресе интерфейсті пайдалану немесе ортада бағытталу мүмкіндігінен дәстүрлі түрде шеттетілген топтар үшін. Оның негізгі мақсаты – мүмкіндігінше көп пайдаланушының қажеттіліктерін қанағаттандыру, пайдаланушылар санын көбейту емес. Тарихи тұрғыдан инклюзивті дизайн физикалық мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін дизайнмен байланысты, ал қолжетімділік – инклюзивті дизайнның маңызды нәтижелерінің бірі. Дегенмен, мүгедектерге арналған дизайнға ғана назар аудармай, инклюзивті дизайн – адамның өнімді, қызметті немесе ортаны пайдалану қабілетіне әсер ететін адамның әртүрлілігінің көптеген аспектілерін, мысалы, қабілетін, тілін, мәдениетін, жынысын және жасын ескеретін әдістеме. Инклюзивті дизайн зерттеу орталығы мүгедектікті пайдаланушының қажеттіліктері мен өнімнің немесе жүйенің дизайны арасындағы үйлесімсіздік ретінде қарастырады, сонымен қатар мүгедектікті кез келген пайдаланушы сезінуі мүмкін екенін баса көрсетеді. Осы тұрғыдан алғанда, инклюзивті дизайн интерфейстермен немесе технологиялармен ғана шектелмейтіні, сонымен қатар саясат пен инфрақұрылымды жобалауға да қолданылатыны анық көрінеді. Инклюзивті дизайн зерттеу орталығы анықтаған инклюзивті дизайн әдістемесінің үш өлшемі бар:
Inclusive design is a design process in which a product, service, or environment is designed to be usable for as many people as possible, particularly groups who are traditionally excluded from being able to use an interface or navigate an environment. Its focus is on fulfilling as many user needs as possible, not just as many users as possible. Historically, inclusive design has been linked to designing for people with physical disabilities, and accessibility is one of the key outcomes of inclusive design. However, rather than focusing on designing for disabilities, inclusive design is a methodology that considers many aspects of human diversity that could affect a person's ability to use a product, service, or environment, such as ability, language, culture, gender, and age. The Inclusive Design Research Center reframes disability as a mismatch between the needs of a user and the design of a product or system, emphasizing that disability can be experienced by any user. With this framing, it becomes clear that inclusive design is not limited to interfaces or technologies, but may also be applied to the design of policies and infrastructure. Three dimensions in inclusive design methodology identified by the Inclusive Design Research Centre include:
Адамның бірегейлігі мен өзгергіштігін тану, құрметтеу және оған сәйкес дизайн жасау. Ыңғайлы, ашық және түсінікті процестерді қолдану, және әртүрлі көзқарастарды ұсынатын адамдармен бірлесіп жұмыс істеу. Сіз күрделі бейімделетін жүйеде жұмыс істеп жатыр екеніңізді түсіну қажет, онда дизайнға енгізілген өзгерістер оны пайдаланатын жүйелерге әсер етеді. Инклюзивті дизайнның келесі кезеңдері өнімді қосуды қамтиды, бұл даму және дизайн кезеңдерінде инклюзивті көзқарас қолдану практикасы. Бұл термин нәсіл, жас, жыныс және басқа да сәйкестік өлшемдерін қарастыруды білдіреді.
Recognize, respect, and design with human uniqueness and variability. Use inclusive, open, and transparent processes, and co design with people who represent a diversity of perspectives. Realize that you are designing in a complex adaptive system, where changes in a design will influence the larger systems that utilize it. Further iterations of inclusive design include product inclusion, a practice of bringing an inclusive lens throughout development and design. This term suggests looking at multiple dimensions of identity including race, age, gender and more.
Тарих
1950 жылдары Еуропа, Жапония және АҚШ физикалық мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін құрылған ортадағы кедергілерді жоюға бағытталған "кедергісіз дизайнға" қарай ұмтыла бастады. 1970 жылдары қолжетімді дизайнның пайда болуы, мүмкіндігі шектеулі адамдарға арналған шешімдерді жасау идеясынан нормализация мен интеграцияға қарай жылжуды бастады. 1973 жылы АҚШ Федералдық агенттіктер жүргізетін бағдарламаларда мүгедектік негізіндегі кемсітушілікке тыйым салатын Оңалту заңын қабылдады, бұл қолжетімді дизайнның адамдардың азаматтық құқықтарын қолдау шарты екенін мойындауға жасалған маңызды қадам болды. 1974 жылдың мамыр айында Industrial Design журналында "Мүмкіндігі шектеулі көпшілік" деген мақала жарияланды, онда мүгедектік тек тар салалық мәселе емес және "қалыпты" пайдаланушылар да өнімдер мен ортаның нашар дизайнынан зардап шегеді деп айтылды. Кларксон мен Коулман Ұлыбританиядағы инклюзивті дизайнның пайда болуын қолданыстағы жобалар мен қозғалыстың синтезі ретінде сипаттайды. Коулман 1994 жылы "Инклюзивті дизайнның мәні" деген тақырыпта Халықаралық эргономиялық қауымдастықтың 12-ші триеннальдық конгресінде жасалған баяндамасымен алғаш рет бұл терминге сілтеме жасады. Бұл ертедегі жұмыстардың көп бөлігі Питер Ласлетт сияқты ғалымдардың айтуынша, қартайып бара жатқан халық және егде жаста ұзақ өмір сүретін адамдардан шабыт алды. 1990 жылдары АҚШ Ұлыбританияның ізін басқан және назарын әмбебап дизайндан инклюзивті дизайнға ауыстырды. Қолжетімді және инклюзивті дизайнды заң талаптарына сәйкестік нәтижесі ретінде қарастырудың орнына, бұл көрме мүгедектікті инновацияның көзі ретінде көрсетті.
In the 1950s, Europe, Japan, and the United States began to move towards "barrier free design," which sought to remove obstacles in built environments for people with physical disabilities. By the 1970s, the emergence of accessible design began to move past the idea of building solutions specifically for individuals with disabilities towards normalization and integration. In 1973, the United States passed the Rehabilitation Act, which prohibits discrimination on the basis of disability in programs conducted by federal agencies, a crucial step towards recognizing that accessible design was a condition for supporting people's civil rights. In May 1974, the magazine Industrial Design published an article, "The Handicapped Majority," which argued that handicaps were not a niche concern and 'normal' users suffered from poor design of products and environments as well. Clarkson and Coleman describe the emergence of inclusive design in the United Kingdom as a synthesis of existing projects and movement. Coleman also published the first reference to the term in 1994 with The Case for Inclusive Design, a presentation at the 12th Triennial Congress of the International Ergonomics Association. Much of this early work was inspired by an aging population and people living for longer times in older ages as voiced by scholars like Peter Laslett. In the 1990s, the United States followed the United Kingdom in shifting focus from universal design to inclusive design. Rather than treating accessible and inclusive design as a product of compliance to legal requirements, the showcase positioned disability as a source of innovation.
Қол жетімді және әмбебап дизайндан ерекшеленуі
Инклюзивті дизайн көбінесе қолжетімді немесе әмбебап дизайнмен шатыстырылады, себебі бұл үш ұғымның да мақсаты – өнімдерді барлық адамдарға пайдалануға ыңғайлы ету. Дегенмен, олардың арасындағы айырмашылықтар әрбір тәсілдің маңызды екенін көрсетеді.
Inclusive design is often equated to accessible or universal design, as all three concepts are related to ensuring that products are usable by all people. However, subtle distinctions make each approach noteworthy.
Қолжетімділік
Қолжетімділік – өнімнің жеке пайдаланушылардың қажеттіліктерін қамтамасыз етуге бағытталған нәтиже. Қолжетімді дизайн көбінесе үкіметтік немесе салалық белгіленген нұсқауларға, мысалы, Мүгедектер туралы заңның (ADA) қолжетімділік стандарттарына немесе Веб-мазмұнның қолжетімділік нұсқауларына (WCAG) сәйкес келеді. Осының салдарынан, оның көлемі шектеулі және көбінесе мүгедектердің өнімдерге, қызметтерге немесе ортаға қол жеткізуін қамтамасыз етуге қатысты нақты шараларға бағытталған. Керісінше, әмбебап дизайн кең ауқымдағы потенциалды пайдаланушылардың қажеттіліктерін қарастырады, соның ішінде мүмкіндігі шектеулі және заң бойынша мүгедек деп танылмаған адамдардың қажеттіліктерін де қамтиды. Әмбебап дизайн өнімнен немесе ортадан кез келген себеппен туындаған шеттеу жағдайларын анықтап, оларды азайтуға тырысады. Мысалы, жасы ұлғайғаннан кейін алысқа көру қабілеті нашарлаған адамдардың қауіпсіздігін арттыруға бағытталған дизайнды әмбебап дизайн деп санауға болады. Әмбебап дизайн қолжетімділік мәселелерін шешуден асып, жалпы пайдаланушы тәжірибесін жақсартуға да көмектеседі. Осыған байланысты, қолжетімділік – әмбебап дизайнның бір бөлігі ғана, бірақ толық картина емес. Жалпы алғанда, әмбебап дизайн процесі арқылы жасалған дизайн қолжетімді болуы керек, себебі дизайн кезінде әртүрлі қабілеттері бар адамдардың қажеттіліктері ескеріледі. Алайда, қолжетімді дизайн, егер ол әртүрлі қабілеттері бар адамдарға қолжетімділікті қамтамасыз етумен шектеліп, әртүрлі топтар үшін жалпы пайдалану тәжірибесін қарастырмаса, міндетті түрде әмбебап бола бермейді – әсіресе, танымал, жалпы танымдық немесе физикалық кемшіліктері жоқ адамдар үшін.
Accessibility is oriented towards the outcome of ensuring that a product supports individual users' needs. Accessible design is often based upon compliance with government or industry designated guidelines, such as Americans with Disabilities Act (ADA) Accessibility Standards or Web Content Accessibility Guidelines (WCAG). As a result, it is limited in scope and often focuses on specific accommodations to ensure that people with disabilities have access to products, services, or environments. In contrast, inclusive design considers the needs of a wider range of potential users, including those with capability impairments that may not be legally recognized as disabilities. Inclusive design seeks out cases of exclusion from a product or environment, regardless of the cause, and seeks to reduce that exclusion. For example, a design that aims to reduce safety risks for people suffering from age related long sightedness would be best characterized as an inclusive design. Inclusive design also looks beyond resolving issues of access to improving the overall user experience. As a result, accessibility is one piece of inclusive design, but not the whole picture. In general, designs created through an inclusive design process should be accessible, as the needs of people with different abilities are considered during the design process. But accessible designs aren't necessarily inclusive if they don't move beyond providing access to people of different abilities and consider the wider user experience for different types of people—particularly those who may not suffer from recognized, common cognitive, or physical disabilities.
Жалпыға ортақ жобалау
Универсалды дизайн – бұл барлығы үшін жасалған дизайн: бұл терминді 1980 жылы Рональд Мейс енгізді, және оның мақсаты – барлық адамдар ешқандай өзгерістерсіз толыққанды пайдалана алатын дизайнды жасау. Универсалды дизайн құрылыс ортасын жобалау саласында пайда болды, бірақ қазір оның көлемі цифрлық өнімдер мен қызметтерді де қамтиды. Осы принциптердің көптегені қолжетімді және инклюзивті дизайнмен үйлеседі, бірақ универсалды дизайн көбінесе үлкен пайдаланушылар тобы үшін қосымша бейімдеулерсіз бір ғана шешім ұсынады.
Universal design is design for everyone: the term was coined by Ronald Mace in 1980, and its aim is to produce designs that all people can use fully, without the need for adaptations. Universal design originated in work on the design of built environments, though its focus has expanded to encompass digital products and services as well. Many of these principles are compatible with accessible and inclusive design, but universal design typically provides a single solution for a large user base, without added accommodations.
Инклюзивті жобалаудың корпоративтік тәсілдері
Microsoft компаниясы инклюзивті дизайнға қатысты әртүрлі көзқарас білдіретін адамдардан үйренудің маңыздылығын атап көрсетеді. Олар келесі қадамдарды ұсынады:
Microsoft emphasizes the role of learning from people who represent different perspectives in their inclusive design approach. They advocate for the following steps:
Шеттеуді тану: Өнімдер мен қызметтерді көбірек адамдарға қолжетімді ету. Біреу үшін шешім табу, көпке тарату: Мүгедектерге арналған дизайн әдетте басқа пайдаланушылар тобына да пайдалы болатын дизайнға әкеледі. Әртүрліліктен үйрену: Дизайн процесінің бастапқы кезеңдерінде адамдарды басты орынға қойып, олардың көзқарастарынан түсінік алу. Adobe үшін инклюзивті дизайн процесі адамдардың өнімді пайдаланудан шеттетілуіне себеп болатын жағдайларды анықтаудан басталады. Олар инклюзивті дизайнның келесі принциптерін сипаттайды:
Recognize exclusion: Open up products and services to more people. Solve for one, extend to many: Designing for people with disabilities tends to result in designs that benefit other user groups as well. Learn from diversity: Center people from the start of the design process, and develop insight from their perspectives. For Adobe, the inclusive design process begins with identification of situations where people are excluded from using a product. They describe the following principles of inclusive design:
Қабілетке негізделген шеттеуді анықтау: Адамдардың қалай және неге шеттетілетінін белсенді түрде түсіну. Жағдайлық қиындықтарды анықтау: Бұл пайдаланушының өнімді тиімді пайдалана алмауына себеп болатын нақты сценарийлер, мысалы, қоршаған ортаның жағдайлары дизайнды пайдалануды қиындатуы мүмкін. Мысалы, бейнеде субтитр болмаса, шулы ортада дыбысты түсіну қиын болуы мүмкін. Жеке пікірлерге бой алдырмау: Дизайн процесінің барлық кезеңдерінде әртүрлі қауымдастықтың өкілдерін қатыстыру. Әр түрлі қатысу әдістерін ұсыну: Пайдаланушыға әртүрлі нұсқалар ұсынылғанда, ол өзіне ең қолайлы әдісті таңдай алады. Барлық пайдаланушыларға тең мүмкіндіктер ұсыну: Адамдардың өніммен қатысуының әртүрлі жолдарын жобалағанда, осы тәжірибелердің сапасы барлық пайдаланушылар үшін салыстырмалы екеніне көз жеткізіңіз. Google үшін инклюзивті дизайн процесі сәл өзгеше және «өнімге кіріктіру» деп аталады. Ол өнімді әзірлеу және дизайн процесінде 13 түрлі сәйкестік өлшемдерін және олардың қиылысуын қарастырады. https://about.google/belonging/inproducts/
Identify ability based exclusion: Proactively understand how and why people are excluded. Identify situational challenges: These are specific scenarios where a user is unable to use a product effectively, such as when an environmental circumstance makes it difficult to use a design. For example, if a video does not include closed captioning, it may be difficult to understand the audio in a noisy environment. Avoid personal biases: Involve people from different communities throughout the design process. Offer various ways to engage: When a user is given different options, they can choose a method that serves them best. Provide equivalent experiences to all users: When designing different ways for people to engage with your product, ensure that the quality of these experiences is comparable for each user. For Google, the inclusive design process is slightly different and is called product inclusion, and looks at 13 dimensions of identity and the intersections of those dimensions throughout the product development and design process. https://about. google/belonging/in products/
Қатысушылық дизайн
Қатысушылық дизайн 1970-ші жылдардағы скандинавиялық жұмыс орындарының дизайнынан бастау алады және дизайнға қатысты адамдармен кеңесу қажет деген идеяға негізделген. Дизайнерлер пайдаланушылардың өнімді қалай қолданатынын алдын ала білуге тырысады – және тек пайдалы өнімді жобалауға ғана емес, бүкіл инфрақұрылымды қарастырады: мақсат – өнім қолданылып жатқанда жақсы орта жасау. Қараңғы режимді енгізу осы пайдаланушылардың қажеттіліктерін қанағаттандыруға көмектеседі.
Participatory design is rooted in the design of Scandinavian workplaces in the 1970s, and is based in the idea that those affected by a design should be consulted during the design process. Designers anticipate how users will actually use a product—and rather than focusing on merely designing a useful product, the whole infrastructure is considered: the goal is to design a good environment for the product at use time. Implementing a dark mode option can support the needs of these users.]]
Интерфейстер мен технология
Жасы үлкен пайдаланушылар үшін мәтіннің оқылғыштығы: Барлық жастағы пайдаланушылар үшін мәтіннің оқылғыштығын қамтамасыз ету үшін дизайнерлер «жеткілікті үлкен қаріп өлшемдерін, алдыңғы және артқы жағындағы таңбалардың жоғары контрастын және қарапайым қаріптерді» пайдалануы керек. Бұл – инклюзивті дизайнның мысалы, себебі бұл дизайн элементтері интерфейстің барлық пайдаланушыларына пайдалы, бірақ олар ең алдымен егде жастағы пайдаланушылардың қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін жүзеге асырылады. Басқа инклюзивті дизайн шешімдеріне пайдаланушыларға веб-сайттың қаріп өлшемін өздеріне қалай ыңғайлы болса солай реттеуге мүмкіндік беретін түймелерді қосу, немесе кейбір пайдаланушылар үшін көздерге қолайлырақ болатын «қара түске ауысу» опциясын ұсыну кіреді. Көмекші киім: Дене мүмкіндігі шектеулі адамдар киіну және шешіну кезінде, көбінесе қол жетімсіз киім-кешек пен өнімдерге байланысты қиындықтарға тап болуы мүмкін. Соңғы жылдары сән индустриясындағы жетекші брендтер, соның ішінде Kohl’s, Nike, Target, Tommy Hilfiger және Zappos инклюзивті дизайн тәжірибесін енгізді. Мұндай бейімделетін киімдердің түрлеріне шалбардың жағындағы магниттер немесе липучкалар, көйлектің жеңдерін ажыратуға арналған молниялар және тыныс алуға, температураны реттеуге және жалпы жайлылықты қамтамасыз ететін табиғи талшықтар жатады. Көмекші киім мен технология арасындағы байланысты Бразилия мен Португалиядағы екі тоқыма инженерлік бағдарламасының жұмысында көруге болады, олар физикалық мүмкіндігі шектеулі адамдарға киімге қол жеткізуді жеңілдету мақсатында киімге технологияны енгізді. Бағдарламалар инфрақызыл сәуле шығаратын, қан айналымын жақсартатын шалбарды және «жоғарғы және төменгі аяқтарының қимылы шектеулі пайдаланушылардың құлауын анықтауға арналған Wi-Fi микробасқарушысы бар» күрте жасады.
Text legibility for older users: To ensure legibility of text for users of all ages, designers must use "reasonably large font sizes, have high contrast between characters in the foreground and background, and use a clean typeface." This is an example of an inclusive design pattern in that these design elements are beneficial to all users of an interface, but they are implemented to address the needs of senior users in particular. Other inclusive design solutions include adding buttons that allow users to adjust the font size of a website to their liking, or giving users the option to switch to a "dark mode" that is easier on the eyes for some users. Assistive clothing: Individuals with physical disabilities may experience barriers with dressing or undressing due to commonly inaccessible clothing garments and products. In recent years, inclusive design practices have been implemented in the fashion industry by leading brands including Kohl’s, Nike, Target, Tommy Hilfiger, and Zappos. Such adaptive clothing products can take the form of magnets or velcro on the side of pants, zippers on the sleeves of tops to become detachable, and natural fibers to ensure breathability, temperature control, and overall comfort. A connection between assistive clothing and technology can be seen within the work of two textile engineering programs located in Brazil and Portugal that implanted technology in clothing with the purpose of increasing accessible dressing to people with physical disabilities. The programs created trousers with an infrared irradiator, which provides better blood circulation, along with the production of a jacket "with a Wi Fi microcontroller inside to detect falls of users with poor mobility in the upper and lower limbs."
Тұтыну өнімдері
OXO көкөніс пішіргіші: Дәстүрлі металл көкөніс пішіргіштің ерекше тұтқасы бар және көкөністерді пішіру кезінде көбінесе тиімсіз болады, бұл пайдаланушылар үшін, әсіресе артрит сияқты физикалық кемістігі бар адамдар үшін көңіл көншітпейді. Сэм Фарбер деген адам OXO атты компания құрды және ұстауға ыңғайлырақ және пайдалануға оңай жаңа көкөніс пішіргіш жасады. Бұл жетістік көптеуге маңызды болмаса да, басқа компанияларды көкөніс пішіргішті пайдалануды оңайлату үшін жақсырақ дизайн ойлап табуға шабыттандырды. ROPP жабыны: Қарттар мен мүгедектердің көпшілігі қаптаманы ашуға жеткілікті күшке ие болмайтындықтан, пластик және шыны ыдыстардың қаптамасын өзгертуге бағытталған жоба жүргізілді. Жобада спирттік сусындардың бөтелкелерін жабу үшін қолданылатын "roll on pilfer proof" (ROPP) жабыны, тұтынушылардың күшін анықтау және шыны мен пластик ыдыстарды ашу үшін қажетті физикалық күшті бағалау үшін үлгі ретінде пайдаланылды, сонымен қатар ыдысты дұрыс жабық ұстау да ескерілді. Егер тұтынушылардың күш шектері мен ROPP жабынының дизайн шектері шешілсе, көпшілік ыдысты аша алады және ыдыстар толығымен жабылады. Oneware асүй құралы: Лорен Лин есімді студент бір қолы немесе қолы/қолдарында кемістігі бар адамдар үшін Oneware деп аталатын арнайы асүй құралын жасады. Бұл құрал "кесуді жеңілдететін кесу тақтасынан және ыдыс-аяқ жууды тиімдірек ететін силикон тордан" тұрады. Мүгедектерге тамақ дайындау қиын, өйткені әдеттегі асүй құралдары екі қолға ие адамдар үшін жасалған. Лин бұл мәселені білгендіктен, мүгедектерге тамақ пісіруді жеңілдететін кесу тақтасын жасады.
OXO Vegetable Peeler: The traditional metal vegetable peeler has an unusual handle and is generally ineffective when peeling vegetables, which is frustrating for users, especially individuals with physical disabilities such as arthritis. A man named Sam Farber created a company named OXO and developed a new vegetable peeler that was more comfortable to hold and easier to use. Although this development may seem unimportant to most, it inspired other companies to come up with better designs that made the vegetable peeler even easier to use. The ROPP Closure: Because most elderly and disabled people do not have the necessary strength to open packaging, a project was conducted that centered on modifying the packaging for plastic and glass containers. The roll on pilfer proof (ROPP) closure, a design used to seal spirit bottles, was used as a model in the project to determine the capable strength of consumers and the physical strength required to open the glass and plastic containers while also keeping the container properly sealed. If the strength limits of consumers and the design limits of the ROPP closure are solved, the majority of the public will be able to open a container, and the containers will be fully closed. Oneware kitchen tool: A student named Loren Lin designed a special kitchen tool called Oneware for people who have one arm or other hand/arm disabilities. This tool consists of a "a chopping board to facilitate cutting and a silicone net for more efficient dishwashing." Disabled individuals have a difficult time preparing meals because regular kitchen tools are designed for people who have two functioning arms. Lin was aware of this issue, so he created a cutting board that made it easier for disabled people to make meals.
Инфрақұрылым
Қалалық аудандардағы ойын алаңдары/парктер: Балалар қауіпсіздік алаңдауларына байланысты қалалардағы қолжетімді қоғамдық орындардан жиі шеттетіледі, сондықтан қалалық жоспарлаушылар балаларға өздерінің қызығушылықтарын еркін зерттеу мүмкіндігін беру үшін ойын алаңдары мен парктерін жобалайды. Бұл орындар баланың өсуі үшін маңызды, себебі балалар бір-бірімен әлеуметтесе алады, айналасын зерттей алады және қалалық ортада кездесетін әдеттегі қауіптерді ойламай, дене белсенділігін сақтай алады. Musholm: Көптеген фитнес орталықтары мүгедектер үшін жеткілікті қолжетімділік мүмкіндіктерін ұсырмайды; бұл бейқызметтік аурудың салдарына әкелуі мүмкін. Musholm – Данияда орналасқан спорт орталығы, онда кез келген адам түрлі физикалық жаттығулармен айналыса алады. Онда 110 метрлік белсенділік пандусы, демалыс аймақтары және төңкерілмейтін бөлімдер бар, онда коляскада отыратын адамдар тауға шығу, тіпті кабельді көтерілгіш сияқты іс-шаралармен айналыса алады. Бұл ғимаратты жобалаушылардың басты мақсаты – барлық мүмкіндіктерге ие болуды қамтамасыз ету болды, және осы міндеттемелерінің арқасында Musholm әлемдегі ең әлеуметтік жақындасқан ғимарат деп танылды. Қалалық аймақтағы тактильді төсем: Көру қабілеті бұзылған адамдар көбінесе қоғамнан шеттетілгендей сезінеді, себебі олар қоршаған ортада бағдарлануда қиындықтарға тап болады. Қоғамда тактильді төсемдерді орнату оларға маршруттарын анықтауға және жолда жұмсалатын уақытты қысқартуға көмектеседі. Бұл төсемдердің әртүрлі, бірақ анықталатын текстуралары алда не күтіп тұрғанын түсінуге және қауіп туралы ескертуге мүмкіндік береді. Кейбір көрсеткіштерге жаяу өткелдерінің маңында орналасқан дөңгелек пішінді төсемдер (көпіршік тәрізді), велосипед жолының тактильді төсемі (велосипедшілерге жолды ескерту үшін) және ең бастысы, көшеде басқа көрсеткіштер болмаған жағдайда тротуардың бағытын көрсетуге көмектесетін бағыттық тактильді төсемдер жатады.
Playgrounds/parks in urban areas: Children are often excluded from accessible public places in cities due to safety concerns, so spatial planners design playgrounds and parks within cities in order to give children the opportunity to freely examine their curiosities. These areas are significant for a child's growth because children can socialize with each other, explore their surroundings, and stay physically active without worrying about any common dangers that can occur in an urban environment. Musholm: The majority of fitness centers do not have sufficient accessibility provisions for disabled people; this inactivity can exacerbate the effects of illness. Musholm is a sports center located in Denmark where everyone can participate in various physical activities. It contains a 110 meter long activity ramp with landings and recreational zones, where wheelchair users can engage in activities such as a climbing wall and even a cable lift. The initial objective for the designers of this building was making sure that the facilities were accessible to everyone, and because of their commitment, Musholm was voted the world's most socially inclusive building. Tactile Pavement in Urban Area: Visually impaired individuals often feel excluded from the community because they have hard time navigating their surroundings. Implementing tactile pavement around the community assists them in locating their route and directions to minimize time used on the road. These pavements have different but identifiable textures allowing them to understand what is ahead and alert them to possible danger. Some indicators includes blister paving patterns, where it locates around crosswalks to indicate road crossing ahead, cycleway tactile paving that help alert people of cyclist path, where the pavements has lined tile along the path for the cyclist and most importantly the directional tactile paving that help indicate the direction of the sidewalks when there are no other indicators on the street.