Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс горилласының кіші түрі – Крос-Ривер горилласы (Gorilla gorilla diehli) – батыс горилласының (Gorilla gorilla) аса қауіпті кіші түрі. Ол 1904 жылы Берлиндегі Гумбольдт университетінің зоологиялық мұражайында жұмыс істеген сүтқоректілер таксономиясы маманы Пол Матчидің жаңа түр деп сипатталды, бірақ оның популяциялары 1987 жылға дейін жүйелі түрде сараланбады. 2009 жылы Крос-Ривер горилласы Камерунның орманды тауында кәсіби видеоға түсірілді.
Subspecies of the western gorilla
The Cross River gorilla (Gorilla gorilla diehli) is a critically endangered subspecies of the western gorilla (Gorilla gorilla). It was named a new species in 1904 by Paul Matschie, a mammalian taxonomist working at the Humboldt University Zoological Museum in Berlin, but its populations were not systematically surveyed until 1987. In 2009, the Cross River gorilla was finally captured on professional video on a forested mountain in Cameroon.
Мінез-құлық
2007 жылы "Американдық приматология журналында" жарияланған зерттеулер адамнан келетін қауіп-қатерге қарсы тұратын гориллалардың қосымша түрінің табылуын хабарлады. Олар "гориллалардың таяқтар мен шөптерін лақтырып жатқан бірнеше жағдайларын анықтады". Бұл ерекше жағдай. Адамдармен кездескенде гориллалар көбінесе қашып, сирек шабуылдайды. Крос-Ривер гориллаларының ұя салу әдеттері (яғни ұя тобының орташа мөлшері, ұяның түрі, орналасқан жері және ұяны қайта пайдалану жолдары) олардың қазіргі мекендеу ортасы, климат, тамақ көздерінің болуы және шабуылға ұшырау немесе осалдық деңгейі сияқты факторларға байланысты. Кагвене гориллалар қорығындағы Крос-Ривер гориллалары туралы зерттеулерге сәйкес, ұяның жерде немесе ағашта салынуы мен жыл мезгілі арасында тығыз байланыс бар. Сәуірден қарашаға дейін Крос-Ривер гориллалары ұяларын көбінесе ағаштарда, ал қарашадан бастап жерде салады. Жалпы алғанда, түнде салынған ұялардың көп бөлігі жерде екені анықталды. Бұл түр ылғалды маусымда құрғақ маусымға қарағанда көбірек ұя салады, сондай-ақ ылғалды маусымда ағаштарда көбірек ұялар салады. Көбінесе, күнделікті ұя салу ылғалды маусымда жиі кездеседі. Ұя салу орындарын қайта пайдалану да кең таралған, бірақ бұл жыл мезгіліне байланысты емес. Олардың ұя тобының орташа мөлшері төрттен жеті дараға дейін жетеді. Дегенмен, ұя тобының мөлшері гориллалардың орналасқан жеріне байланысты өзгереді. Крос-Ривер гориллаларының рационында негізінен жемістер, шөптесін өсімдіктер, лианалар және ағаш қабықтары бар. Ұя салу әдеттері сияқты, олардың тамақтануы да жыл мезгіліне байланысты. Крос-Ривер гориллалары жыл бойы көбірек лианалар мен ағаш қабығын жейді, ал жемістерді құрғақшылық кезінде аз жейді.
A study published in 2007 in the American Journal of Primatology announced the discovery of the subspecies fighting back against possible threats from humans. They "found several instances of gorillas throwing sticks and clumps of grass". This is unusual. When encountered by humans, gorillas usually flee and rarely charge. Cross River gorillas have certain nesting behaviors (i. e. mean nest group size, style of the nest, location of the nest, and nest reuse patterns) that depend on things such as their current habitat, climate, food source availability and risk of attack or vulnerability. According to research done on the Cross River gorillas living in the Kagwene Gorilla Sanctuary, there is a high correlation between whether a nest is constructed on the ground or in a tree and the season. From April up until November, Cross River gorillas are more likely to build their nests within a tree, and from November on they are more likely to build it on the ground. Overall, it was found that more nests built at night were built on the ground as opposed to in trees. This species is also more likely to construct nests during the wet season than the dry season, as well as construct more arboreal nests in the wet season. It was found that day nest construction was more common, especially in the wet season. Reuse of nesting sites was also found to be common, although it did not have any relation to the season. And, their mean nest group size is from four to seven individuals. Although, nest group size varies depending on the location of the species. The Cross River gorilla's diet consists largely of fruit, herbaceous vegetation, liana, and tree bark. Much like their nesting habits, what they eat is contingent on the season. Cross River gorillas eat more liana and tree bark throughout the year, and less fruit during dry periods of scarcity.
Ұя салу
Крос-Ривер горилласының ұя салу мінез-құлқына климат, жыртқыштар, шөптесін өсімдіктер, ұя салуға қолайлы материалдардың жетіспеуі және жақын маңдағы маусымдық жемістер сияқты қоршаған орта жағдайлары әсер етті. Гориллалар ұя жасаудың белгілі бір әдеттерін көрсетті, мысалы ұя топтарының орташа мөлшері, жасалған ұяның көлемі мен түрі, сондай-ақ маусымдық азық-түлік көздеріне жақын жердегі ұя салу орындарын қайта пайдалану. Сандерленд Гроувстың Кагвен тауындағы *G. g. diehli* горилласының ұя салу мінез-құлқы туралы зерттеуінде, ұя салу орындарының – жерде немесе ағаштарда – ағымдағы маусымға байланысты екені анықталды. Құрғақ маусымда ұялардың көп бөлігі жерде жасалса, жаңбырлы маусымда көпшілігі ағаштардың биік тармақтарында, жаңбырдан қорғану үшін салынды. Сондай-ақ, гориллалар жаңбырлы маусымда көбірек күндізгі ұялар жасап, ұя салу орындарын шамамен 35% жағдайда қайта пайдаланғаны анықталды. Топтың орташа мөлшері 4–7 жеке горилланы құраса, ал ұя салу орындарындағы ұялардың орташа саны 12,4 болды, ең көп кездесетін саны 13 болды, бұл кейбір гориллалар бірнеше ұя жасаған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Зерттеушілер 26 ұяға дейін бар ұя салу орындарын да тапты, бұл кейде бірнеше топтың бірге ұя салатындығын көрсетеді.
The nesting behavior of the Cross River gorilla was influenced by the environmental conditions, such as the climate, predation, herbaceous vegetation, absence of suitable nest building materials and seasonal fruits nearby. The gorillas did portray certain nesting habits like mean nest group sizes, size and type of nest created, as well as the reusing of certain nesting location nearby seasonal food sources. In Sunderland Groves research on the nesting behavior of G. g. diehli at Kagwene Mountain they discovered that the nesting locations, whether on the ground or arboreal, were greatly influenced by the current season. During the dry season most of the nests were made on the ground, yet during the wet season the majority of the nests were made high in the trees, to provide protection from the rain. It was also found that the gorillas created more day nest during the wet season and reused nesting sites about 35% of the time. It was also found that the mean group size was 4–7 individual, yet the mean nest size at the sites was 12.4 nests and the most frequent number of nests was 13, showing some gorillas may have made multiple nests. The researchers also found nest sites with up to 26 nests, showing that sometimes multiple groups would nest together.
Агрессия
Камерундағы Кагвен тауындағы Крос-Ривер горилласы құралдарды қолданатыны байқалды, және бұл мінез-құлық осы аймақтағы популяцияға тән болуы мүмкін. Олар үш жеке жағдайда байқалды: біріншісінде зерттеушілерге шөп лақтырды, екіншісінде – ажыратылған бұтақ, ал үшіншісінде гориллаларға тас лақтырған адаммен кездескенде, олар да қолдарындағы шөпті кері лақтырды. Барлық кездесулерде гориллалар тобы зерттеушілерді бақылап, олардың қатысуына дауыстап реакция жасады, содан кейін гориллалардың бір бөлігі тынышталды, ал соңында еркек гориллалар зерттеушіге жақындап, шөп лақтырды. Зерттеушілер бұл лақтыру мінез-құлқының себебі таудың маңындағы егістіктер мен шаруа қожалықтарында адамдармен байланыс болуы мүмкін екенін айтты. Гориллалардың бейтарап мінезі – аймақ тұрғындарының гориллалар туралы халық арасында тараған әңгімелерге байланысты гориллаларды ауламайтынынан туындаған. 2007 жылғы Крос-Ривер горилласын қорғау жөніндегі аймақтық іс-қимыл жоспарына сәйкес, бұл жерлер Афи тауынан Кагвен тауына дейін жалғасқан, көбінесе орманды аумақты қамтиды. Зерттеушілер мен табиғатты қорғаушылар оңтүстік-шығыстағы Бехати маңындағы ормандарда осы гориллалардың тағы бір сирек кездесетін жері болуы мүмкін деп болжайды. Бүгінгі таңда олардың жалпы ареалы шамамен құрайды.
The Cross River gorilla at the Kagwene Mountain in Cameroon has been observed using tools and it seems to be unique to the population in this region. They have been observed in three separate cases, in which they threw grass at the researchers, a detached branch and in a third case, in which an encounter with a man who threw rocks at them led them to throw back fistfuls of grass. All the encounters had the gorillas in the group observe the researchers and react to their presence with vocalizations then led to calm behavior in the parts of the gorillas and finally an approach by the male gorillas and the throwing of grass at the researcher. The researchers have stated that this throwing behavior might have arisen due to human contact in the field and farms surrounding the mountain and the ambivalent nature of the gorillas is due to the surrounding people not hunting the gorillas due to the folklore about the gorillas. These locations cover a mostly continuous forest area of about from Afi Mountain to Kagwene Mountain according to the 2007 regional action plan for Cross River gorilla conservation. Researchers and conservationists also postulate that there is a possible outlying locality in the forests near Bechati in the southeast. Today it’s estimated that their total population area covers about .
Өркеннің жоғалуы
Крос-Ривер гориллалары түрдің басқа субпопуляцияларынан бөлінген шағын популяцияларда мекендейді. Олар Нигерия мен Камерун шекаралық аймағындағы, шамамен 14 географиялық тұрғыдан оқшауланған, қиын-қыстау жер бедерін қамтитын аумақтарда таралған. Нигериядағы олардың саны 75-110, ал Камерунда 125-185 аралығында бағаланады. Бұрынғы қауіп – аң аулау болғанмен, қазір түрлердің өмір сүруіне ең үлкен қауіп – мекендеу ортасының жойылуы. Популяциялар адамдардың қоныстануы немесе табиғи ресурстарды пайдалану салдарынан сирек кездесетін тыныш, құнарлы орман аймақтарында орналасқан. Такаманда ұлттық паркі мен Кагвене гориллалар қаптамасы – аман қалған көптеген гориллалардың мекені. Қаптама ішіндегі антропогендік факторлар ұялардың таралуына айқын әсер еткен, соның салдарынан парктің бұзылған оңтүстік бөлігінен қашуға тырысқан.
Cross River gorillas reside in small populations split from other subpopulations of the species. They occupy roughly 14 apparently geographically separated areas in a landscape of approximately of rugged terrain spanning the Nigeria–Cameroon border region with population sizes estimated at 75–110 in Nigeria, and 125–185 in Cameroon. Other sources of degradation such as hunting posed a much higher threat but habitat loss is now posing a much bigger threat to the species and their survival. Populations reside in areas of undisturbed dense forest which is scarce due to human occupation or use for natural resources. The Takamanda National Park and the Kagwene Gorilla Sanctuary are where most of the surviving members reside. Nest distribution was clearly influenced by anthropogenic factors within the sanctuary, with the disturbed southern section of the park avoided.
Фрагменттелген популяция
Адам халқының санының артуы және шөптесін жерлердің кеңеюі (адамның қызметіне байланысты) түрдің көптеген қосалқы популяцияларға бөлінуіне әкелді. Көптеген факторлар (көбінесе адам қызметіне байланысты) популяцияның фрагментациясына ықпал етті, соның ішінде егістік жерлердің кеңеюі, адамдардың қоныстануы, қолжетімді мекендеу ортасының жетіспеуі және қолайлы немесе жақсы мекендеу ортасының сиректігі. Осы оқшауланудың салдарынан гендер ағыны баяулап, қосалқы популяциялар гендік әртүрліліктің жетіспеушілігінен зардап шегуде, бұл ұзақ мерзімді мәселеге айналуы мүмкін. Зерттеушілер жүргізген зерттеулерде гендер ағыны батыс төмендік және Кросс-Ривер гориллаларының шамамен 400 жыл бұрын ғана айырылғандығы анықталды, бұл адамның күшейтілген қызметі осы маймылдар популяциясының оқшаулануын күшейткен деген гипотезаны қолдайды. Сондықтан, Кросс-Ривер популяциясының соңғы кезде азаюының себебі соңғы жүздеген жылдардағы антропогендік қысымның артуы болуы мүмкін. Аң аулауға тыйым салатын заңдар болғанымен, ол жергілікті тұтыну және басқа елдерге сауда жасау арқылы жалғасуда. Заңдар көбінесе тиімді орындалмайды және Кросс-Ривер гориллаларының жағдайына байланысты, кез келген аң аулау популяцияға және олардың өмір сүруіне елеулі зиян келтіреді. Популяцияның барлық аң аулауы тұрақты емес. Кросс-Ривер гориллалары шөптесін жерлерде және егістіктерде ұя салудан аулақ болады, бұл қалған орманның фрагментациясына әкеледі. Фрагментация пайда болғанда, қосалқы популяциялар арасындағы көші-қонның азаюына немесе тоқтауына себеп болады, соның салдарынан бір популяция ішінде инбридинг көбейеді. Бұл генетикалық әртүрліліктің жоғалуына әкелді. Бұл популяция фрагменттерінің ұзақ мерзімді өміршеңдігіне және, демек, бүкіл популяцияға кері әсер етеді. Зерттеушілер генетикалық әдістерді пайдаланып Кросс-Ривер горилласының популяциясын жақсырақ түсінуге тырысады. Атап айтқанда, геномдағы белгілі бір локустар маңызды қызығушылық тудырды және популяциялар арасындағы генетикалық вариацияның таралуын және бөлінуін түсінуге көмектесті. Салдарлы зерттеулерге сәйкес, жалпы саны шамамен 300 жеке тұлғаны құрайды және онға жуық локалитеттерде фрагменттелген, өндірістік байланыс шектеулі. Бұл фрагментациядан басқа, Кросс-Ривер горилласы ет үшін аң аулау және сүйектерін жалған ғылыми медициналық мақсаттар үшін пайдалану қаупіне де тап болады. Кросс-Ривер горилласына тағы бір қауіп – зиянды гориллаларды үй жануарлары ретінде сату. Бүгінгі күнгі жағдай бойынша, тек бір Кросс-Ривер горилласы тұтқында ұсталады. Кросс-Ривер горилласы аңшылардың және Эбола инфекциясының бірлескен қауіп-қатерінен жойылуға жақын. Егер Эболадан болатын өлім-жітім деңгейі мен аң аулау азайтылса да, осы гориллалардың тез қалпына келуі күмәнді. Кросс-Ривер горилласының өндіріс деңгейі төмен, және популяцияның толық қалпына келуіне 75 жылға жуық уақыт қажет деп есептеледі. Олар сондай-ақ кен өндіру, ауыл шаруашылығы және ағаш өңдеуге байланысты мекендеу ортасының жоғалуынан да қауіп көрсетеді.
The increased population of human inhabitants and the expansion of grasslands (due to human activity) has caused a fragmentation of the species into many subpopulations. Many factors (mostly related to human activity) contributed to the fragmentation of the population, including the expansion of farmland, human occupation, lack of accessible habitat and the sparsity of suitable or favorable habitat. Due to this isolation, gene flow has begun to slow and subpopulations are suffering from a lack of gene diversity which could mean a long term issue. A study conducted by researchers found that gene flow accompanied the divergence of western lowland and Cross River gorillas until just 400 or so years ago, which rather supports a scenario in which intensifying human activities may have increased the isolation of these ape populations. The recent decrease in the Cross River population is accordingly most likely attributable to increasing anthropogenic pressure over the last several hundred years. Despite laws preventing hunting, it still persists due to local consumption and trade to other countries. The laws are rarely effectively enforced, and due to state of the Cross River gorillas, any hunting has a large impact on the population and their survival. All hunting of the population is unsustainable. Cross River gorillas try to avoid nesting in grasslands and farms, which causes the remaining forest to become fragmented. When fragmentation occurs, this causes a decrease or even elimination of migration between subpopulations, and therefore causes more inbreeding within a single population. This led to the loss of genetic diversity. This has negative effects on the long term viability of population fragments, and by extension, the population as whole. Researchers use genetic methods to better understand the Cross River gorilla population. More specifically, certain loci within the genome were of major concern and they helped give the best insight into the subdivisions and dispersal of genetic variation across populations. Surveys suggest that the total population is about 300 individuals and is fragmented across about ten localities with limited reproductive contact. On top of this fragmentation, the Cross River gorilla is also threatened by hunting for bushmeat and for use of their bones for pseudoscientific medical purposes. Another threat to the Cross River gorilla is the harmful gorilla pet trade. To date, there is only one recorded Cross River gorilla in captivity, held at the de. The Cross River gorilla is critically endangered due to the combined threat of hunters and infection with Ebola. Even if the rate of Ebola mortality along with hunting was rebated, the promise of these gorillas making a fast recovery is unlikely. The reproduction rate of the Cross River gorilla is low and it is estimated that it will take 75 years for the population to fully recover. They are also threatened by loss of habitat due to mining, agriculture, and timber usage.
Қорғау мәртебесі
Барлық батыс гориллалар өте қауіпті (батыс жазық гориллалар жағдайында Эбола вирусына байланысты), ал Крос-Ривер горилласы Африка маймылдарының ең қауіпті түрі болып табылады. 2014 жылғы зерттеуге сәйкес, жабайыда 250-ден аз ересек горилла қалған. Басқа түрлерді сақтау үшін, шашыраңқы популяцияларды біріктіру қажет, бұл туысқандық шаруашылықтың алдын қалады. Крос-Ривер гориллаларының шашыраңқы популяцияларының бір мәселесі – олардың адамдармен қоршалғандығы, бұл жабайы аң аулау және мекендеу ортасының жоғалуы сияқты қауіптерге әкеледі. Сонымен қатар, Нигерия мен Камерун шекарасындағы Крос-Ривер гориллаларының қорғалған жерлері аң аулау аймақтарына жақын орналасқан, бұл олардың жойылу қаупін арттырады. Крос-Ривер горилласы экожүйе үшін өте маңызды, себебі олар кейбір тропикалық өсімдіктердің тұқымдарын тиімді таратушылар болып табылады, әйтпесе олар жойылу қаупіне тап болар еді. 2007 жылы 5 ауылда осы құрып кетуге жақын түрлерді аулау мен жеуге қарсы табуларды бағалау мақсатында зерттеу жүргізілді. Камерунның Лебиалем облысында халықтың 86% осы түрлерді сақтауды қолдады, оларды адамдардың маңызды морфологиялық теңдесі деп санайды, олардың жойылуы олардың тотемдік теңдестерінің де жойылуына әкелер еді. Крос-Ривер гориллаларының санының азаюының бір себебі – 18-25 жас аралығындағы жастар арасында осы тотемдік дәстүрлерді сақтаудың төмендеуі деп есептеледі. Дегенмен, бұл табу әлі де күшінде және осы құрып бара жатқан түрлерді аулауға қатысты үлкен кедергі болып табылады. Бұл тотемдік дәстүрлер түрдің өмір сүруі мен әл-ауқатын сақтау үшін маңызды деп саналады. Осы сенімдер мен тәжірибелерді қайта жандандыру, әсіресе басқарудың жетіспеуіне байланысты құқық қорғаудың нашар болуына байланысты, осы түрлерді сақтауды нығайтудың жолы ретінде қарастырылады. Бұл әр түрлі ауылдар мен қауымдастықтардың қолдауын қамтамасыз етуге және олардың мәдениетін сақтауға көмектессе де, осы тәжірибелерді таңдағанда сақтық тану қажет, себебі кейбіреулері оларды өлтіруге ынталандыруы мүмкін. Көптеген табулардың арқасында соңғы 15 жылда Крос-Ривер гориллаларын аулауға қатысты ешқандай оқиға тіркелген жоқ. Оларды қудалауға тыйым салатын табудың болуы жергілікті сақтау стратегиясының өте табыстысы болып саналады. 2001 жылдың сәуір айында Жануарларды қорғау қоғамы мен Нигерияның Қорғау қоры Крос-Ривер горилласын сақтау жөнінде семинар ұйымдастырды. Семинардың басты мақсаты – батыс гориллаларынан ерекшеленетін ерекшеліктері бар түрдің тіршілік ету мүмкіндігін арттыру болды. Семинардың ең маңызды нәтижелері – түрді сақтау үшін ұсынылатын жақсартулар тізімі және Камерун мен Нигерия үкіметтері мен қорғау ұйымдары арасында тұрақты кездесулер өткізу қажеттілігін бекіту болды. 2008 жылы Камерун үкіметі Нигерия мен Камерун шекарасында Такаманда ұлттық паркін құрды. Парк қазір Нигерияның Крос-Ривер ұлттық паркімен бірге маңызды трансшекаралық қорғалған аумақтың бөлігін құрайды, онда басқа сирек кездесетін түрлермен бірге шамамен 115 горилла – Крос-Ривер гориллаларының үштен бірі сақталады. Бұл гориллалардың Камерунның Такаманда қорығынан Нигерияның Крос-Ривер ұлттық паркіне көшуі мүмкін деген үміт бар. Кагвене гориллалар қорығы Камерун үкіметімен 2008 жылдың 3 сәуірінде IUCN-нің Крос-Ривер гориллалары жөніндегі іс-қимыл жоспарының бір бөлігі ретінде құрылды. Ол 19,44 км2 жерді қорғайды және Камерунның батысындағы Мбулу мен Нижиква ормандары арасында орналасқан. Бұл таулы, қиын-қыстау жерлерден тұрады және Крос-Ривер горилласының таралуының ең биік нүктесін білдіреді, ең биік нүктесі теңіз деңгейінен жоғары. Жерінің жартысы ғана гориллаларға қолайлы мекендеу ортасы, ал қалған бөлігі шөптесін жерлерді немесе осы түрлерге қолайсыз егістік жерлерді қамтиды. Қорық мәртебесіне байланысты, оған консерватор мен эко-қамқоршылар тағайындалуы және оның шекараларында табиғатты қорғау заңдарын орындау күтілуде.
While all western gorillas are Critically Endangered (in the case of the western lowland gorilla due in part to the Ebola virus), the Cross River gorilla is the most endangered of the African apes. A 2014 survey estimated that less than 250 mature individuals were left in the wild. In efforts to conserve other species, it has already been determined that scattered populations should be brought together to prevent inbreeding. One problem with the scattered populations of Cross River gorillas is that they are surrounded by human populations that cause threats such as bushmeat hunting and habitat loss. Also, the protected habitats of Cross River gorillas along the Nigeria Cameroon border are close to hunting regions, which increases the threat of extinction. The Cross River gorilla is especially significant to the ecosystem because they are excellent seed dispersers for certain tropical plant species that would otherwise face extinction. In 2007, a survey was conducted in 5 villages in the aim of assessing taboos against hunting and eating these endangered species. In the Lebialem division of Cameroon, 86% of the population were in favour of the conservation of these species, seeing them as important morphological counterparts to humans which, in the case of their dying out, would cause the demise of their human totemic counterparts. One reason for the decline of cross river gorillas was believed to be the decline of adhering to these totemic practices among younger people in the 18 to 25 year age range. Regardless, this taboo is still in place and it still strongly discourages hunting of those endangered species. These totemic traditions are believed to be critical to the species' continued survival and well being. The recurrent revival of these beliefs and practices are seen was a way to reinforce the conservation of these species, especially in the absence of real law enforcement due to a lack of governance. While this could also foster support from different villages and communities, and preserve their culture, care must be taken when selecting these practices as some could encourage their killing. Largely because of many taboos, in the past 15 years, there has not been any Cross River gorilla hunting incidents. The presence of a taboo prohibiting their persecution has been considered an extremely successful local conservation strategy. A workshop for the conservation of the Cross River gorilla was organized by the Wildlife Conservation Society and the Nigerian Conservation Foundation was held in Nigeria in April 2001. The overall goal of the workshop was to enhance the species’ chance for survival because of its rare and distinct features from other western gorillas. The most important outcomes of the workshop were a list of improvements recommended to save the species and also establishing the need for regular meetings between the governments and conservation groups of Cameroon and Nigeria to achieve maximum efficiency in their conservation efforts. In 2008, the government of Cameroon created the Takamanda National Park on the border of Nigeria and Cameroon as an attempt to protect these gorillas. The park now forms part of an important trans boundary protected area with Nigeria’s Cross River National Park, safeguarding an estimated 115 gorillas — a third of the Cross River gorilla population — along with other rare species. The hope is that the gorillas should be able to move between the Takamanda reserve in Cameroon over the border to Nigeria's Cross River National Park. The Kagwene Gorilla Sanctuary was created by the Cameroonian government on April 3, 2008 as part of the IUCN’s Cross River gorilla action plan. It protects 19.44 km2 of land, and is located between the forests of Mbulu and Nijikwa in western Cameroon. It consists of rugged, mountainous terrain and represents the highest altitudinal extent of the Cross River gorilla's distribution, with the highest point at above sea level. Only about half of its land is a prime gorilla habitat, while the rest includes grassland or cultivation not suitable for the species. Due to its sanctuary status, it was expected to be provided with a conservator and eco guards to enforce wildlife laws within its perimeters.