Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Виктор Аргайл (1915 жылғы 31 тамыз – 1999 жылғы 4 қаңтар) – 1970 жылдан 1988 жылға дейін Ұлыбританияның Орталық қылмыстық сотының британдық судьясы. Алдында ол Ронни Биггстің адвокаты болып қорғаған, ал судья ретінде "Оз" обсцендік ісін қараған.
English judge
His Honour Michael Victor Argyle, (31 August 1915 – 4 January 1999) was a British judge at the Central Criminal Court of the United Kingdom from 1970 to 1988. Earlier, as a barrister, he defended Ronnie Biggs and, as a judge, presided at the Oz obscenity trial.
Ерте өмір
Майкл Аргайл Англияның Стаффордшир графтығындағы Тамворт қаласында дүниеге келген. Ол Шардлоу Холл дайындық мектебінде және Вестминстер мектебінде білім алды, ал Кембридж университетінің Тринити колледжінде заң мамандығы бойынша диплом алды. 1938 жылы ол адвокаттық практикамен айналыса бастады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 7-ші Королеваның жеке гусарларының құрамында офицер болып, Үндістанда және Италиядағы майданда қызмет етті. 1945 жылы По өзенін қарсыласу кезінде батыл басшылық танытқаны үшін Әскери крестпен марапатталды. 1947 жылы Ұлыбритания армиясынан демобилизацияланды. Ол Консервативтік партияның белсенді мүшесі болды және Парламентке өтуді көздеп, 1950 жылғы жалпы сайлауда Белпер округінен, ал 1955 жылғы жалпы сайлауда Луфборо округінен сайлауға түсті, бірақ сәтті болмады.
Michael Argyle was born in Tamworth, Staffordshire in England. He received his formal education at Shardlow Hall prep school, Westminster School, and obtained a degree in the Law at Trinity College, Cambridge. He began practising as a Barrister in 1938. During World War II he served as a commissioned officer with the 7th Queen's Own Hussars, in India and the Italian theatres, being awarded the Military Cross for his leadership in an opposed crossing of the River Po in 1945. He was discharged from the British Army in 1947. He was an active member of the Conservative Party, and seeking access to Parliament he stood unsuccessfully for the Party in Belper in the 1950 general election, and again in the Loughborough constituency in the 1955 General Election.
Заң мансабы
1938 жылы адвокаттық практикамен айналысқан ол 36 жасында Корольдің кеңесшісі атанды. Адвокат ретінде ол «Үлкен Пойыз Тонау» ісі бойынша Ронни Биггстің қорғауын жүзеге асырғаны үшін баспасөз назарына ілікті. 1962 жылы заңгерлік практикадан қалып, сот жүйесіне өткен Арғайл 1960-шы жылдардағы ағылшын қоғамын бағындырған контрмәдениеттік рухтың өкілдерімен сот шешімдері бойынша келіспеушілікке тап болды. Ол қоғамдық кеңістікте оған қарсылық білдіргендердің ашу-ызасын соттан жасайтын мәлімдемелері мен шешімдерімен кері қайтарды, социалистік салыстырмалылық пен еркіндіктің кең таралған атмосферасына мойын бұрмады және 20-шы ғасырдың басындағы сот билігінің қатаңдығын ұсынды. Сот судьясы ретінде ол ең көп «Оz» әдепсіздік ісіне қатысқанымен есте қалады, онда «қоғамдық моральды зақымдауға құпия сөз байласу» сияқты үш айып тағылған «Оz» журналының үш редакторы (Ричард Невилл, Джим Андерсон және Феликс Деннис) сотталды, бұл қылмыс теория бойынша дерлік шексіз жазаға әкелуі мүмкін еді. Үш айыпталушы да кінәлі деп танылды, Арғайл Невилл мен Андерсонды қатаң еңбекпен түрмеге жапты, бірақ кейіннен Арғайлдың сот алқасына бірнеше рет дұрыс бағыт бермегені анықталғаннан кейін апелляциялық сот шешімімен үкім күшін жойды. «Оz» ісі бойынша Арғайлдың үкім шығарған кезде Денниске «ақыл-ойы кем» деген негізбен жазасын жеңілдетті. 1995 жылы Деннис, қазірдің өзінде миллионер баспагер, «The Spectator» газетіне қарсы қылмыстық жала жапқандыққа байланысты сотқа шағымданып жеңіске жетті. 1995 жылғы 20 мамырда жарияланған мақалада Арғайл Деннис пен оның «Оz» әріптестері мектеп оқушыларына есірткі тасымалдап, сатқанын, сондай-ақ олар оның өміріне қауіп төндіргенін және сот барысында оны қарулы арнайы бөлім полицейлері күзеткен қонақүйге жасыруға мәжбүр еткенін мәлімдеді. «The Spectator» газеті Деннис таңдаған екі қайырымдылық қорына зиянды өтеу ретінде 10 000 фунт стерлинг салады. Бірақ ол Арғайлды жеке сотқа бермей, былай деді: «Мен оны оңшылдардың шейітіне айналдырғым келмейді: 80 жастағы адамды сотқа беру және оның үйін алып қоюдың қандай да бір мәні жоқ. Бұл жала ғана». Ол 1987 жылы Ұлыбританияға шетелдік көші-қонның бақылаудан шыққаны және Англияның сот жүйесіне белгілі бір қылмыстар үшін өлім жазасын қайта енгізу қажеттігі туралы мәлімдеме жасағаны үшін Лорд-канцлерден жазғылық ескерту алғаннан кейін қызметтен кетті.
Having been called to the Bar in 1938, he became a Queen's Counsel at the age of 36. As a barrister he gained press interest for his defence of Ronnie Biggs in his trial for the Great Train Robbery. After graduating from practising law into the ranks of the judiciary in 1962, Argyle found himself at odds judicially with elements of the counter cultural zeitgeist that increasingly dominated English society as the 1960s progressed, reciprocating in kind the animosity he attracted from its proponents in the public sphere with statements and decisions made from his bench which refused to yield to the pervading air of Socialistic relativism and permissiveness, and as a judge representing a judicial authoritarianism from the earlier half of the 20th century. As a judge, he is best remembered for his role during the Oz obscenity trial, in which the three Oz editors (Richard Neville, Jim Anderson and Felix Dennis) were tried on three charges, including "conspiracy to corrupt public morals", an offence which, in theory, carried a virtually unlimited penalty. The three defendants were found guilty, with Argyle sentencing Neville and Anderson to serve a term of imprisonment with hard labour, but the convictions were subsequently overturned on appeal, when it was found that Argyle had misdirected the trial jury on several occasions. At the time of Argyle's sentencing in the Oz trial, he had given Dennis a reduced punishment on the basis of his "lower intelligence". In 1995, Dennis, by now a millionaire publisher, won a libel action against The Spectator. In an article published on 20 May 1995, Argyle had claimed Dennis and his Oz co defendants had imported and peddled drugs to school children, and also implied that they were behind threats against his life which had obliged him to stay in a hotel during the trial, guarded by armed Special Branch police. The Spectator donated £10,000 to two charities nominated by Dennis, in lieu of damages. However he declined to sue Argyle personally, commenting: "Oh, I don't want to make him a martyr of the Right: there's no glory to be had in suing an 80 year old man and taking his house away from him. It was just a totally obvious libel." He retired from the Bench in 1987, after receiving a public reprimand from the Lord Chancellor for public statements that foreign immigration into the United Kingdom was out of control, and that Capital Punishment should be reintroduced into England's judicial system for certain crimes.
Өлім
Аргайл 1999 жылғы 4 қаңтарда Нотингемширдегі Фискертон ауылында 84 жасында дүние салды.
Argyle died at 84 on 4 January 1999 at Fiskerton, in Nottinghamshire.
Жеке өмір
Аргайл 1951 жылы Энн Ньютонға үйленді, нәтижесінде үш қызы дүниеге келді.
Argyle married Ann Newton in 1951, the marriage producing three daughters.