Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық судья (1928–2007)
British Judge (1928–2007)
Майкл Патрик Нолан, Барон Нолан, PC, DL, KC (10 қыркүйек 1928 – 22 қаңтар 2007) – Ұлыбританиядағы судья, 1994 жылдан 1997 жылға дейін Қоғамдық өмірдегі стандарттар комитетінің алғашқы төрағасы болды. "Гардиан" газетіндегі некрологында айтылғандай, "Лорд Нолан Қоғамдық өмірдегі стандарттар комитетінің негізін қалаушы төрағасы ретінде сыбайлас жемқорлық саясаттан Аугея тұқымын тазарту арқылы ұлттық өмірге зор үлес қосты".
Michael Patrick Nolan, Baron Nolan, PC, DL, KC (10 September 1928 – 22 January 2007) was a judge in the United Kingdom, and from 1994 until 1997 was the first chairman of the Committee on Standards in Public Life. In the words of his obituary in The Guardian, "Lord Nolan made a profound mark on national life by substantially cleansing the Augean stable of corrupt politics as founding chairman of the Committee on Standards in Public Life."
Ерте өмір және жеке өмірі
Нолан заңгер Джеймс Нолан мен оның әйелі Джейн Ноланның ұлы болды. Оның әкесінің отбасы 19 ғасырдың ортасында Керри округін қалдырған. Лорд Нолан ата-анасын "өмірімдегі ең маңызды ықпал" деп атады. Нолан отбасы Бексхилл-он-Сиде тұрды. Ол, оның үлкен ағасы Джеймс "Джим" Нолан (2001 жылы қайтыс болды) және оның шөберелері Джеймс, Росса және Люк, барлығы Амплфорт колледжіне оқыды. 1947 жылдан 1949 жылға дейін Корольдік артиллерияда екі жыл ұлттық қызметтен өткеннен кейін, ол Оксфордтағы Уадхам колледжінде заң оқыды, онда 1992 жылы оған құрметті стипендия берілді. Оксфордтағы құрбыларының арасында Патрик Мейхью мен Стивен Тумим болды, екеуі де жақын дос болды. Ол 1953 жылы Оксфордта танысқан Маргарет Нойсқа үйленді; ол ақын Альфред Нойстің кіші қызы еді. Олардың бір ұлы мен төрт қызы болды. Олар Лазурь жағалауында екінші үйді сақтап қалды.
Nolan was the son of James Nolan, a solicitor, and his wife, Jane Nolan. His father's family had left County Kerry in the mid 19th century. Lord Nolan cited his parents as "the first and foremost influences on my life". The Nolan family lived in Bexhill on Sea. He, his elder brother, James "Jim" Nolan (died 2001) and his nephews, James, Rossa and Luke, all attended Ampleforth College. After two years of national service in the Royal Artillery, from 1947 to 1949, he read law at Wadham College, Oxford, where he was awarded an honorary fellowship in 1992. His contemporaries at Oxford included Patrick Mayhew and Stephen Tumim, both of whom became close friends. He married Margaret Noyes, whom he met at Oxford, in 1953; she was the younger daughter of the poet Alfred Noyes. They had one son and four daughters. They kept a second home on the Côte d'Azur.
Заң мансабы
Нолан 1953 жылы Мидл Темплдің адвокатурасына қабылданды және салық заңы бойынша маманданған. 1968 жылы Королеваның кеңесшісі (QC) атанды, ал 1974 жылы Солтүстік Ирландияда адвокаттыққа қабылданды, сонымен бірге Солтүстік Ирландияда QC дәрежесін алды. 1973 жылдан 1974 жылға дейін Адвокаттар кеңесінің мүшесі, ал 1974 жылдан 1980 жылға дейін Сот үйлерінің Сенатының мүшесі болды. 1975 жылы Мидл Темплдің қазысы болды. 1973-1975 жылдары инфляциялық есептеулер жөніндегі Сэндилендс комитетінің құрамында жұмыс істеді. 1975 жылдан 1982 жылға дейін Кенттегі Корольдік сотта судья болып қызмет етті, содан кейін Жоғары сот судьясы болып тағайындалды және дәстүрлі рыцарьдық атағын алып, Корольдік сот бөліміне бекітілді. 1984 жылы шахтерлер ереуілі кезінде Ұлттық көмір басқармасына Ұлттық шахтерлер одағының «ұшатын пикеттерді» пайдалануына тыйым салатын қаулы шығарды. 1985-1988 жылдары Батыс аймағының төрағасы болды. 1991 жылы Апелляциялық сотқа көтеріліп, Жеке кеңеске қосылды. Ол көптеген резонансты істер бойынша шағымдарды қарады, соның ішінде 1989 жылы Хиллсборо стадионында қаза тапқан футбол жанкүйерлерінің туыстары қозғаған іс және 1989 жылғы «Маркиза» апатынан кейін қылмыстық қудалауды бастамау туралы шешімді қайта қарау ісі. «M v Home Office» ісін қарағанда, Лорд Дональдсонмен бірге, Ішкі істер министрі Кеннет Бейкерді сотқа наразылық танытқаны үшін кінәлі деп тапты, өйткені ол бұрынғы сот шешіміне қайшы келіп, Заирден баспана іздеушіні қайтарудан бас тартқан. Сондай-ақ, ол 1974 жылы M62 тас жолында автобусты бомбалауға қатысы бар деп айыпталған Джудит Уордтың ісін қараған Апелляциялық соттың құрамында болды, нәтижесінде ол тазаланды. Апелляциялық сотта екі жылдан астам қызмет еткеннен кейін, 1994 жылдың қаңтарында Лордтар палатасына көтеріліп, жалпы апелляциялық лорд атанды және заң лорды ретінде өмірлік жұрты болды, Кент графтығындағы Брэстед бароны Нолан атағын алды. 1998 жылы заңгерлік қызметтен зейнетке шықты.
Nolan was called to the bar at the Middle Temple in 1953, and specialised in tax law. He became a Queen's Counsel (QC) in 1968, and was called to the Bar in Northern Ireland in 1974, becoming a QC in Northern Ireland at the same time. He was a member of the Bar Council in 1973 to 1974, and a member of the Senate of the Inns of Court from 1974 to 1980. He became a bencher at Middle Temple in 1975. He was a member of the Sandilands Committee on Inflation Accounting from 1973 to 1975. He was a Recorder in the Crown Court in Kent from 1975 to 1982, when he was appointed as a High Court judge and assigned to the Queen's Bench Division, receiving the customary knighthood. In 1984, during the miners' strike, he granted injunctions to the National Coal Board to prevent the National Union of Mineworkers using flying pickets. He was Presiding Judge of the Western Circuit from 1985 to 1988. He was promoted to the Court of Appeal in 1991, joining the Privy Council. He heard appeals in many high profile cases, including the case brought by relatives of the football spectators who died at Hillsborough in 1989, and in the case to review the decision not to bring prosecutions after the Marchioness disaster in 1989. He sat with the Master of the Rolls, Lord Donaldson of Lymington, in M v Home Office, finding Home Secretary Kenneth Baker guilty of contempt of court after he refused to bring an asylum seeker back from Zaire, where he had been deported contrary to an earlier court order. He also sat in the constitution of the Court of Appeal which quashed the conviction of Judith Ward for involvement in the bombing of a coach on the M62 in 1974. After just over two years in the Court of Appeal, he was promoted to the House of Lords in January 1994, becoming a Lord of Appeal in Ordinary and receiving a life peerage as a Law lord, taking the title Baron Nolan, of Brasted in the County of Kent. He retired as a law lord in 1998.
Қоғамдық өмірдегі стандарттар жөніндегі комитет
Лорд Нолан 1994-1997 жылдары Қоғамдық өмірдегі стандарттар жөніндегі комитеттің төрағасы болды. Комитет 1994 жылдың соңында Джон Мейджор үкіметі тарапынан "сұрақтарға ақша" даулы жағдайдан кейін құрылды және көптеген басқа да тергеулер жүргізді. Оның 1995 жылғы алғашқы баяндамасы депутаттардың қосымша табыстарын толық жария етуді ұсынды, бұл үлкен резонанс тудырды. Ол сондай-ақ 1997 жылдың шілдесінде жергілікті басқарудағы мінез-құлық стандарттары туралы баяндама дайындады. Алғашқы баяндамада қалыптасқан және жарияланған принциптер содан бері Ұлыбританияның қоғамдық өміріне сіңіп, көбінесе Нолан принциптері деп аталады.
Lord Nolan chaired the Committee on Standards in Public Life from 1994 to 1997. The Committee was set up in late 1994 by John Major's government after the cash for questions affair, and has conducted numerous other inquiries. Its first report in 1995 created waves by recommending full disclosure of MPs' outside interests. He also produced a report in standards of conduct in local government in July 1997. The principles embodied and articulated in the first report have since become embedded in public life in Britain, and are often referred to eponymously as the Nolan Principles.
Кейінгі өмірі
Нолан зейнетке шыққаннан кейін де қоғамдық қызметте болды. 2000 жылы кардинал Кормак Мерфи О’Коннордың өтінішімен ол Нолан есебіндегі педофил дін қызметкерлері мәселесін тергеді. Заңмен шектеспей, ол 1997 жылдан 2002 жылға дейін Эссекс университетінің канцлері, Кенттің орынбасар лейтенанты және Святой Григорий орденінің рыцары болды. Зейнет жасында Лорд Нолан белгісіз дегенеративті ауруға шалдығып, 2007 жылы 78 жасында дүние салды. Одан әйелі, ұлы, төрт қызы және он екі немересі қалды.
Nolan continued to serve in a public role in his retirement. In 2000, at the request of Cardinal Cormac Murphy O'Connor, he investigated the issue of paedophile priests in the Nolan Report. Outside of the law, he was also Chancellor of the University of Essex from 1997 to 2002, a Deputy Lieutenant of Kent and a Knight of St Gregory. In retirement, Lord Nolan suffered from an unspecified degenerative disease, dying in 2007 at age 78. He was survived by his wife, their son and four daughters, and twelve grandchildren.