Шеффилд қаласының Уэдсли ауданы туралы ақпарат: тарихы, географиясы, 2011 жылғы халық санағы, және атаудың шығу тегі. Англияның Солтүстік Йоркшир аймағы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уадсли – Англияның Оңтүстік Йоркшир графтығындағы Шеффилд қаласының шағын ауданы. Ол қала орталығынан солтүстік-батысқа қарай, шамамен белгілі бір координатада орналасқан. 2011 жылғы халық санағы бойынша, бұл шағын аудан қаланың Хиллсбороу бөлігіне кірді. Уадсли бұрынғы ауылдық елді мекен болған, бірақ 20-ғасырдың басында Шеффилд қаласының өсуі салдарынан қала құрамына енді.
Wadsley is a suburb of the City of Sheffield in South Yorkshire, England. It stands north west of the city centre at an approximate grid reference of At the 2011 Census the suburb fell within the Hillsborough ward of the City. Wadsley was formerly a rural village which was engulfed by the expansion of Sheffield in the early part of the 20th century.
Тарих
Уадсли атауының шығу тегі жеке немесе мифологиялық есімнен, мүмкін Уад, Уадде, Уэйд немесе Уада есімдерінен, және «leah» деген ежелгі ағылшын сөзінен туындаған деп саналады, ол орман ішіндегі ашық кеңістік немесе алаңды білдіреді. Ерте орта ғасырларда Уадслиде Алденнің бақылауында феодалдық поместье жүйесі болған. Англо-саксондық Уэдеслиа поместьесі 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында Уэдеслианың жатпайы түрінде тіркелген. Нормандар Англияны басып алғаннан кейін, саксон лордтарының соңғысы Валтеф Халамширді сақтап қалды, оның бір бөлігі Уадсли болды; алайда, ол 1076 жылы Жеңімпаз Уильямға қарсы көтеріліс жасағаны үшін басы кесілді, ал оның жерлері оның әйелі Джудит Ленске өтті, ал Роджер де Бусли, Халамширдің бірінші лорды, билікті иеленді. Уадсли ақырында Де Уадсли отбасының бақылауындағы поместьеге айналды. Поместье иегері ретінде Гривс 1802 жылы поместьеге қатысты зерттеу жүргізді, оны Шеффилдтің геодезистері Фэрбенкс жүзеге асырды. Зерттеу нәтижесінде 200 адам поместье иелері ретінде тіркелді, олар барлығы 2400 акр жерге ие болды. Сол кездегі ең ірі жер иесі Сэмюэл Тернер болды, оның 650 акр жері болды, ал көптеген адамдар бірден үш акрға дейінгі шағын шаруашылықтарға ие болды. 16 ғасырдан 1920 жылдарға дейін Уадслидің негізгі өнеркәсібі пышақ жасау болды; 19 ғасырдың соңында ауылда 100-ден астам пышақ шеберханасы болды. Өнеркәсіп төмендеді, өйткені Уадслидің шағын шеберханалары Шеффилдтің ірі пышақ фабрикаларына тапсырыстардан айырылды. Жалпы, Вадслиде пышақ жасаушы ретінде соңғы жұмыс істеген кішкентай шебер 1938 жылы қайтыс болған Гарри Хорсфилд болды деп есептеледі. 1901 жылы Шеффилд шекарасын кеңейтті және Уадслидің бір бөлігі қала құрамына кірді; 1923 жылғы одан әрі кеңейту ауылдың қалған бөлігін қала шекарасына енгізді. Уадслидің соңғы тарихы 1930 жылдары, әсіресе Уадсли-лейн мен Лангсетт даңғылы арасындағы ауданда көптеген үйлер салынған тұрғын үй маңындағы қала ретінде дамуымен сипатталады. Лайрд жолындағы бастапқы поместье үйі 1958 жылы сатылып, Лайрд жолындағы пәтерлер салу үшін бұзылды. Осыдан кейін Уадслиді сақтау науқаны біртұтас күш ретінде тоқтатылды. Келесі он бес жыл ішінде Уадслидің көптеген кішкентай ескі дүкендері, үйлері мен шеберханалары, айқын қарсылықсыз бұзылды, бұл 1968 жылы қалалық кеңестің Уадслиді қайта дамыту бағдарламасымен аяқталды.
The origin of the name Wadsley is thought to come from a personal or mythological name, possibly Wad, Wadde, Wade or Wada, in conjunction with the Old English word “leah” which means an open space or glade in a wood. A feudal manorial system existed in Wadsley in the Early Middle Ages under the control of Aldene. The Anglo Saxon estate of Wadesleah is recorded in the Domesday Book of 1086 in its genitive form of Wadesleia. After the Norman conquest of England Waltheof, the last of the Saxon lords retained Hallamshire of which Wadsley was a part; however he was beheaded in 1076 for rebellion against William the Conqueror and his lands passed to his wife Judith of Lens, with Roger de Busli, first Lord of Hallamshire, holding power. Wadsley eventually became a manor under the control of the De Wadsley family; As Lord of the Manor, Greaves commissioned a survey of the manor in 1802, this was carried out by the Sheffield surveyors Fairbanks. The survey revealed 200 people as landowners within the manor and between them they possessed almost 2,400 acres. The largest landowner at the time was Samuel Turner who owned almost 650 acres, most individuals held smallholdings of between one and three acres. From the 16th century up to the 1920s Wadsley’s main industry was cutlery manufacturing; at the end of the 19th century there were over 100 cutler's shops in the village. The industry declined as the small workshops of Wadsley lost business to the large cutlery works of Sheffield. It is generally believed that the last little mester operating as a knife maker in Wadsley was Harry Horsfield who died in 1938. In 1901 Sheffield extended its boundaries and part of Wadsley came within the city; a further expansion in 1923 brought the rest of the village inside the city boundary. The recent history of Wadsley has been its development as a residential suburb with many houses built, especially in the area between Wadsley Lane and Langsett Avenue, in the 1930s. The original manor house that stood on Laird Road was controversially sold and demolished in 1958 to make way for the Laird Road Flats after this happened the Wadsley conservation campaign ceased to be a coherent force. Over the next fifteen years most of the small old shops, houses and workshops of Wadsley were demolished virtually without opposition culminating in the City Council's Wadsley redevelopment programme in 1968.
Тарихи ғимараттар мен көрнекті тұрғындар
Бұрынғы ауылдық жер сипатынан туындап, Уадслиде қазір құрылыс жүрген шаһаршықта сақталған бірнеше шатырлы үйлер бар.
Due to its former rural setting Wadsley has several country houses which are still standing within the now built up suburb.
Уадсли үйі
Уадсли үйі – екінші санаттағы ескерткіш болып табылатын ғимарат, ол "Драйв" деп аталатын тұйық көшеде орналасқан. Джордж Калверт Холланд 19 ғасырдың ортасында осы үйде тұрған, ал оның еңбектеріне "Көрінетін табиғат философиясы" және "Шеффилдтің өмірлік статистикасы" кіреді. 1851 жылы Манчестер, Шеффилд және Линкольншир теміржолын салуға қатысқан теміржол құрылысшысы Джордж Миллер бұл үйді сатып алып, 1884 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Қазіргі таңда үйде боулинг алаңымен бірге әлеуметтік клуб қызмет етеді.
Wadsley House is a grade two listed building which stands on a cul de sac called The Drive. George Calvert Holland M. D. lived in the house in the mid 19th century; his writings include “The Philosophy of Animated Nature” and “Vital Statistics of Sheffield”. George Miller, a railway contractor who was involved in building the Manchester, Sheffield and Lincolnshire Railway bought the house in 1851 and lived there till his death in 1884. The house is now a social club with a bowling green attached.
Уадсли Холл
Фар-Лейнде орналасқан Уадсли-холл да екінші санаттағы ескерткіш болып табылады және көне заманнан жеткен құрылыс. Ол, шамасы, 15 ғасырда салынған, бірақ 1722 жылы сол кездегі помещик Джордж Бамфорт оны күрделі түрде жаңғыртқан. Сэр Роберт Уодсли, помещик, 15 ғасырда холлдың шығыс жағына капелла салды; ол Елизавета I патшалық кезінде ішінара қиратылды, бірақ 1813 жылға дейін толығымен бұзылмады. 1812 жылдан бастап ол Уадслидің ең белгілі отбасыларының бірі – Фаулерлердің үйі болды. Джон Фаулер (1817–1898) – Форт көпірін бірлесіп салған және әлем бойынша көптеген теміржол жобаларын аяқтаған танымал инженер. Уильям Фаулер Шепбридж көмір және темір зауытын Честерфилдке жақын орналастырды, ал Роберт Фаулер Вестминстерде ірі заңгерлік практика ашты. Суретші Томас Кресвик (1811–1869) Уадсли-холлда туған деген де болжам бар, бірақ оның туған жері деп Шеффилдтің тағы екі жері айтылады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін оның жері бөлініп, айналасындағы көптеген жерлер жаңа тұрғын үйлер салу үшін сатылды.
Wadsley Hall, which stands in Far Lane, is also a grade two listed building and a structure of some antiquity. It was probably built in the 15th century although it was substantially modernised in 1722 by George Bamforth, the then lord of the manor. Sir Robert Wadsley, Lord of the Manor, built a chapel on to the east end of the hall in the 15th century; this was partly destroyed in the reign of Elizabeth I although not completely demolished until 1813. From 1812 it was the home of the Fowlers, one of Wadsley’s most famous families. Sir John Fowler (1817–1898) was a famous railway engineer who co constructed the Forth Bridge and completed many other railway projects around the world. William Fowler established the Sheepbridge coal and iron works near Chesterfield while Robert Fowler had a large solicitor's practice in Westminster. There is also some speculation that the artist Thomas Creswick (1811–1869) was born at Wadsley Hall, although two other Sheffield locations are claimed as his birthplace. After World War I the estate was broken up with much of the surrounding land sold off for new housing.
Локсли үйі
Атауына қарамастан, Локсли үйі Уадсли аймағында орналасқан; ол сонымен қатар екінші санаттағы мүлік және бастапқыда 1795 жылы Томас Холлидей салған. Үй 1826 жылы Томас Пэйн тарапынан толығымен қайта жаңартылды.
Despite its name, Loxley House is within the Wadsley area; it is also grade two listed and was originally built in 1795 by Thomas Halliday. The house was completely rebuilt it in 1826 by Thomas Payne.
Уадсли Гроув
Уадсли Гроув Уорралл жолынан шалқап, ағаштармен жақсы қоршалған тыныш жерде орналасқан. Бұл Джон Ливзидің үйі болды, ол 1831 және 1870 жылдар аралығында Шеффилдтегі Шейлсмурдағы Сент-Филип шіркеуінің пасторы болды. 1872 жылы Уадсли Гроувті Джон Марплз сатып алды, ол шарап саудагері болатын. Ол Фитзалан алаңының бұрышында, Шеффилд қаласындағы "Шарап және спирт саудасымен айналысатын қонақүйді" сатып алды. Кейіннен Марплз қонақ үйі деп аталған бұл үй 1940 жылдың желтоқсан айында бомбалау салдарынан қирап, көптеген адамның өмірін қиды. Шеффилдтің алғашқы әйел қала әкімі Энн Элиза Лонгден, 1936 жылы сайланған, Уадсли Гроувте тұрған. Англиялық баритон Питер Глоссоп Уадслиде дүниеге келді.
Wadsley Grove stands just off Worrall Road in a secluded situation being well screened by trees. It was the home of John Livesey who was vicar of St. Philip's Church, Shalesmoor in Sheffield between 1831 and 1870. In 1872 Wadsley Grove was purchased by John Marples, a wine merchant who acquired the "Wine and Spirit Commercial Hotel" on the corner of Fitzalan Square, Sheffield. Later known as the Marples Hotel, it was destroyed by bombing in December 1940 with much loss of life. Sheffield's first ever female Lord Mayor Ann Eliza Longden, who was elected in 1936, lived at Wadsley Grove. The English baritone, Peter Glossop was born in Wadsley.
Ыңғайлылықтар
Уадслиде екі мектеп бар: Марлклиф жолындағы Марлклиф қауымдық бастауыш мектебі және Рурал-Лейндегі Уайзвуд қауымдық бастауыш мектебі. Екеуі де 4-тен 11 жасқа дейінгі оқушыларға арналған. Уайзвуд мектебі мен қауымдық спорт колледжі 2011 жылдың жазында жабылып, 2012 жылдың наурызында бұзылды. Мектеп Майерс Гроув мектебімен біріктірілді, ол да бұзылып, Малин Бридждегі Вуд-Лейндегі жаңа Фордж Вэлли мектебі құрылды. Аймақта төрт қоғамдық үй бар: Уадсли Джек (бұрынғы атауы – Жұлдыз), алдында ауылдың бастапқы тұтқындау құралдары орналасқан, Роза және Тақ (көбінесе Жоғарғы үй деп аталады) 150 жыл бұрын салынған және 1980 жылдары көршілес коттедждермен біріктіріліп кеңейтілген. Ат және жокей Уадсли-Лейн жолының басындағы алғашқы ортағасырлық ауылдың жасыл алаңының орнында тұр. "Спортшы" шіркеуге жақын, Ворралл жолында орналасқан. Уадслидегі аз ғана дүкендер кішкентай, ауылға шашыраңқы орналасқан, ал ең жақын ірі сауда орталығы – жақын орналасқан Хиллсборо.
Wadsley has two schools, Marlcliffe Community Primary School on Marlcliffe Road and Wisewood Community Primary School on Rural Lane they are both for pupils aged between 4 and 11. Wisewood School and Community Sports College was closed in the Summer of 2011 and demolished in March 2012. The school was merged with Myers Grove School which was also demolished to form the new Forge Valley School on Wood Lane at Malin Bridge. There are four public houses in the area, The Wadsley Jack (formerly called The Star) which has the original village stocks outside, The Rose and Crown (often referred to as The Top House) is 150 years old and was extended in the 1980s by knocking through into adjoining cottages. The Horse and Jockey stands where the original medieval village green was at the top of Wadsley Lane. The Sportsman is on Worrall Road near the church. The few shops in Wadsley are of the smaller variety scattered across the village, the nearest main shopping area is in nearby Hillsborough.
Уадсли ортақ
Уадсли Коммон – Шеффилд қалалық кеңесіне тиесілі және сенімгерлікпен ұсталатын жер учаскесі, ол жалпы жұртшылықтың демалыс пен жаттығулар үшін пайдаланатын ашық кеңістік. Ілесіп жатқан Локсли Коммонмен бірге, ол 1999 жылы жергілікті табиғат қорығы деп жарияланған жусан, емен, күміс қайың, құрақ және шөптесін жамылғылы жерлерді қамтиды. Уадсли бөлігі 2000 жылғы «Ауылдық жер және жол құқығы туралы» заңға сәйкес, қол жетімді жер ретінде белгіленген. Бұрын, ортақ жердің бір бөлігінде Уадсли шіркеуіне тиесілі төрт футбол алаңы болған, бірақ қазіргі уақытта олар қолданылмайды. Коммонның солтүстігінде 1920 жылы салынған Хиллсборо гольф клубы орналасқан. 1784 жылдан бастап 130 жыл бойы коммон жеке меншікте болды және көмір мен ганистерді өндіруге, сондай-ақ құрылысқа құмтас қазуға арналған кеніштер мен карьерлер аймағы болды. Коммонда екі шахта болды: Боуэр шахтасы және Топ шахтасы. Боуэр шахтасы Оугтибридж силика отқа төзімді кірпіш компаниясына тиесілі болды және 1890 мен 1940 жылдар аралығында жұмыс істеді, ал Топ шахтасы шамамен 1943 жылы өндірісті тоқтатты. 1913 жылы коммонды Пайн отбасының ұрпақтары кеңеске сыйға берді, олар «Локсли Коммон мен Уадсли Коммондағы жетпіс бес акр жерді халықтың жаттығу және демалыс мақсатында пайдалануы үшін, және оны Локсли Чейс деп атау үшін берді». Коммонды Шеффилд қалалық кеңесі үшін жұмыс істейтін Парктер, орман шаруашылығы және рейнджерлер қызметі басқарады. Басқару жоспары жергілікті жер иелерімен, жұртшылықпен, Уадсли және Локсли коммон тұрғындарымен және жергілікті экологтармен кеңесе отырып жасалды. Жоспардың жалпы мақсаты: «Жануарлар дүниесі, ландшафты, тарихи және демалыс ресурстары ретінде коммондарды жергілікті қоғам мен келушілердің ләззаты үшін сақтау және жақсарту».
Wadsley Common is a piece of land owned and held in trust by Sheffield City Council which is a public open space used as an area of recreation and exercise by the general public. Combined with the adjoining Loxley Common it covers and is an area of heather, oak, silver birch, bracken and grassland which was declared a local nature reserve in 1999. The Wadsley section of the common is designated as access land under the Countryside and Rights of Way Act 2000. Formerly there were four football pitches which belonged to Wadsley church on a section of the common but these are unused at present. To the north of the common is Hillsborough golf club laid out in 1920. For a period of 130 years from 1784 the common was in private hands and was an area of mining and quarrying, with coal and ganister being mined and sandstone quarried for building. There were two drift mines on the common, the Bower mine and the Top mine. The Bower mine was owned by the Oughtibridge Silica Firebrick Company and operated between 1890 and 1940 while the Top mine probably ceased production in 1943. In 1913 the common was given to the council by the descendants of the Payne family, who gave "seventy five acres of land at Loxley Common and Wadsley Common to be used by the public for the purpose of exercise and recreation, and to be known as Loxley Chase". The Common is managed by The Parks, Woodlands and Ranger Service who work for Sheffield City Council. The management plan was drawn up in consultation with local land owners, members of the public, representatives from the Wadsley and Loxley Commoners and local ecologists. The overall broad aim of the plan is: "To maintain and enhance the Commons as a wildlife, landscape, historical and recreational resource for the enjoyment of the local community and visitors alike."