Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық бронетранспортері Mark IX
Mark IX tank
Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық Mark IX танкысы – әскери тасымалдауға арналған алғашқы бронетранспортёр. Танктермен бірге жүрудегі жаяу әскердің қиындықтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық броньды жауынгерлік машинасы
British armoured fighting vehicle
Mark IX танкі – Бірінші дүниежүзілік соғыстағы британдық броньды жауынгерлік машинасы. Ол әлемдегі алғашқы мамандандырылған бронетранспортер (БТР) болды.
The Mark IX tank was a British armoured fighting vehicle from the First World War. It was the world's first specialised armoured personnel carrier (APC).
Даму
Танкілермен алғашқы әрекеттер кезінде жаяу әскердің көбінесе танктерге ілесе алмайтыны анық болды; солдаттардың өте баяу болуынан емес – ерте танктердің өзі жаяу жүру жылдамдығымен ғана қозғалатын болған – бірақ жаяу әскерлер автоматты мылтықтан атудан әлі де осал болып қала берді, ал танктер осы мәселені шешу үшін ойлап табылды. Көптеген жағдайларда, үлкен құрбандықтармен алынған позициялар, жаяу әскердің бекітуге жетіспеуінен бірден жоғалды. Бұл мәселені әр танкке бірнеше жаяу әскерді сығып салу арқылы шешуге болады деп ойланды, бірақ танк ішіндегі ауаның сапасы соншалықты нашар болғандықтан, солдаттар ауырып, ақырында есінен таныды. Олар таза ауаға шыққан соң, бір сағатқа жуық уақытқа қабілетсіз болып қалды, танк ішіндегі зиянды газдардан қалпына келді. Олар ауырып, қатты бас аурудан зардап шекті. 1917 жылдың жазында, басқа бір "тасымалдаушы" танк – "Gun Carrier Mark I" әзірленген кезде, лейтенант Г.Дж. Ракхэмге әскер тасымалы үшін арнайы брондалған көлік құралын жасау тапсырылды. Ол Ландшипс комитетінің төрағасы Эустас Теннисон д'Эйнкурмен ынтымақтасты. Көліктің дизайны күрделі болды, себебі көлікке спонсонды орнату мүмкіндігі болуы керек еді, осылайша оны Mark V танкынан заманауирақ шайқас танкыне айналдыруға болар еді, егер Mark VIII танкынің дизайны сәтсіздікке ұшыраса және түрі әлі де танк ретінде белгіленсе, Mark VIII-ді алмастыру үшін "Mark IX" деп аталатын, бірақ бұл талап оның күрделілігіне байланысты көп ұзамай алынып тасталды.
During the first actions with tanks, it became clear that infantry often could not keep up with the tanks; not because soldiers were too slow—the early tanks themselves could only move at a walking pace—but because soldiers on foot remained vulnerable to machine gun fire, though tanks had been invented to solve that problem. On many occasions, positions gained at great cost were immediately lost for lack of infantry to consolidate. It was thought this problem might be solved by cramming a few infantry soldiers into each tank, but the atmosphere inside was of such poor quality that the soldiers became ill and eventually lost consciousness. When exposed to fresh air again, the crew were incapacitated for about an hour while recovering from the noxious fumes inside the tank. They would be sick and suffer from severe headaches. In the summer of 1917, at the same time as another 'carrier' tank, the Gun Carrier Mark I, was under development, Lieutenant G. J. Rackham was ordered to design an armoured vehicle specifically for troop transport. He cooperated with Eustace Tennyson d'Eyncourt, the chairman of the Landships Committee. Design was complicated by a demand that the vehicle could be fitted with sponsons, converting it into a more modern battle tank than the Mark V tank, in case the Mark VIII tank design proved a failure and the type was still designated as a tank, a 'Mark IX' to succeed the Mark VIII but that requirement was soon dropped due to its complexity.
Үлгілерді жасау және өндіру
1917 жылдың қыркүйегінде Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы Армстронг, Уитворт және компаниясы Mark IX деп аталатын, жабдықтау танкісі ретінде де қолданыла алатын таза көлік құралының екі прототипін құрастыруды бастады. Прототиптер келесі жылы мақұлданды, сол кезде Mark V* ұзартылған танкісінің жаяу әскерін тасымалдауға жарамсыз екені анық болды. Екі жүз Mark IX трактор өндірушісі Маршалл, Sons & Co. (Гейнсборо, Линкольншир) компаниясына тапсырыс берілді, бірақ Ұлы соғыс аяқталғанға дейін олардың тек үшеуі ғана аяқталды, ал жалпы өндірілген саны отыз төртке жетті. Франциядағы танк шеберханасында әзірленген, қосымша жүк тасымалдауға мүмкіндік беретін арнайы жасалған шана сынақтан өтті.
In September 1917 Armstrong, Whitworth & Co. in Newcastle upon Tyne began constructing two prototypes of a pure transport vehicle that would become the Mark IX, which could also serve as a supply tank. The prototypes were approved the following year, at a time when it had become clear that a possible alternative, the stretched Mark V* tank, was unsuited for infantry transport. Two hundred Mark IXs were ordered from the tractor manufacturer Marshall, Sons & Co. of Gainsborough, Lincolnshire but by the end of the Great War only three had been finished, out of a total ultimate production run of thirty four. A specially designed sledge developed by the tank workshop in France, that allowed an additional of stores to be hauled, was tried.
Сипаттама
Толық жаңа дизайнға уақыт болмағандықтан, Mark IX, Mark V негізінде жасалды, корпусы ұзартылды. 150 а.к. Рикардо қозғалтқышы алға, беріліс қорабы артқа жылжытылды, ал аспаның арқалықтары мүлдем алынып тасталды. Бұл ұзын және кең ішкі кеңістік құрды, онда отыз (ресми түрде тіпті елуге дейін) сарбаз немесе он тонна жүк орналастыруға болатын. Шассидің беріктігін арттыру үшін еден ауыр көлденең арқалықтармен нығайтылды. Ішіндегі сарбаздар, бақылау таяқшаларымен және қозғалтқыш білігімен күресуге мәжбүр болды, олар шатырдың үстімен және ортасымен өтетін. Өкінішке орай, сарбаздар үшін танк ішінде орындықтар қарастырылмаған. Нағыз экипажға жүргізуші (сол жақта отырады), командир (оң жақта, Франциядағы жол жағдайына бейімделу үшін британ танктерінде алғаш рет), механик және артқы жағындағы люкте пулеметпен қаруланған пулеметші кірді. Алдыңғы жағына да екінші пулемет орнатылды. Зы бронетранспортер ретінде жобаланған бұл модель, жаяу әскердің жауынгерлік машинасының да элементтерін қамтиды, себебі корпустың әр жағында сарбаздардың мылтықтарынан оқ атуына мүмкіндік беретін сегіз тесік болды. Барлығы он алты тесіктің төртеуі төрт сопақ есіктерде (әр жағынан екі) орналасқан, сарбаздардың танкке кіруіне және түсуіне арналған.
As there was no time for a completely new design, the Mark IX was based on the Mark V, with the hull lengthened to The 150 hp Ricardo engine was moved to the front, the gearbox to the back and the suspension girders left out entirely. This created an inner space long and wide, enough room for thirty (officially even fifty) soldiers or ten tons of cargo. To ensure sufficient stiffness for the chassis, the floor was reinforced by heavy transverse girders. The infantry inside had to contend with the control rods for the gears running along the roof and the drive shaft through the middle. Unfortunately for the infantrymen, no seats were built in for them in the tank. The crew proper consisted of a driver sitting on the left and a commander sitting to the right of him (the first time in a British tank making this concession to the prevailing traffic conditions in France), a mechanic, and a machine gunner who could man a gun in a hatch at the rear. A second machine gun was fitted in the front. Designed as an armoured personnel carrier, the type had elements of an infantry fighting vehicle, as along each side of the hull there were eight loopholes, through which the soldiers could fire their rifles. Four of the total of sixteen loopholes were in the four oval doors (two to each side) through which soldiers could embark and disembark.
"Құз" - су асты жануарларының түрленуі
Mark IX танкісі – бұл үлкен көлік, соның салдарынан оны амфибиялық танк негізі ретінде таңдады. Оның суға қалу қабілеті алдыңғы және бүйірлеріне барабандар орнату арқылы жақсартылды. Ұзын ағаш тақтайлар гусеницаның бір жағына ғана бекітілді; олар гусеницаның қисығына жеткенде, олар сыртқа шығып, қалақтар сияқты жұмыс істеді. 1918 жылдың 11 қарашасында, соғыс тоқтаған күні, Хендон су қоймасында жүзетін танктың суреттері түсірілді. Ауызша айтуынша, бұл көлік "Өрдек" деп аталған, бірақ оның растығы күмәнді. Суреттерде кабинаның үстіне үлкен тікбұрышты құрылыс орнатылғаны және осы құрылыстан құбырлар жоғары көтерілгені көрінеді, бұл, әдетте, су шығару сорғыларының тежегіштері болған. Бұл шараға көлікті Әскери-теңіз күштерінің қызметкерлері басқарды. Қазіргі уақытта сақталған жалғыз Mark IX Бовингтондағы Танк мұражайында орналасқан.
Already a bulky vehicle — the probable reason the Mark IX was selected as the basis for an amphibious tank — its displacement was improved by fitting drums at the front and sides. Long wooden boards were attached to the track links but at one side of the board only; as they reached the curve of the track they would project, acting as paddles. Pictures were made of a floating tank in Hendon Reservoir on 11 November 1918, the day of the Armistice. According to oral tradition, this vehicle was named The Duck but there are doubts as to its veracity. The photographs show that a large rectangular superstructure had been placed around the cab and from this superstructure pipes projected upwards, likely the outlets of bilge pumps. The vehicle was for the occasion manned by Navy personnel. The last surviving Mark IX now resides at The Tank Museum, Bovington.