Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ежелгі Римнің құпия қызметі
Ancient Roman intelligence agency
Фрументарийлер – ежелгі Римнің әскери және құпия полиция ұйымы, барлау агенттігі ретінде пайдаланылған. Олар курьерлік қызмет ретінде басталып, кейіннен империялық тыңшылық агенттігіне айналды. Бұл ұйымның құрамындағы адамдар кісі өлтіруге де қатысқан. Фрументарийлердің штаб-пәтері Кастра Перегринада орналасқан және оны princeps peregrinorum басқарған. Халық арасындағы жаман беделіне байланысты Диоклетиан тұсында таратылды.
The frumentarii were an ancient Roman military and secret police organization used as an intelligence agency. They began their history as a courier service and developed into an imperial spying agency. Their organization would also carry out assassinations. The frumentarii were headquartered in the Castra Peregrina and were run by the princeps peregrinorum. They were disbanded under the reign of Diocletian due to their poor reputation amongst the populace.
Тарих
Римдік легиондар мен әскерлердің ұзақ уақыт бойы қолданып келген саясаты - хабаршылар мен тыңшыларды пайдалану, бірақ ешқашан ұйымдасқан түрде. Бұл әсіресе Рим қаласында орын алды, ол шыбыртқылар мен шексіз заговорлармен қапталған. Фрументарийлерді, мүмкін, Домициан құрған, бірақ олар тек оның билігі аяқталғаннан кейін, екінші ғасырдың басында ғана жазбаларда кездеседі. Құрылғалысымен олардың базасы Кастра Перегринада Келиан төбесінде орналасқан, бірақ Траян кейіннен олардың орнын Римде орталықтандырды. Олардың алғашқы кезеңдерінде әскерилерге астық жеткізу, провинциялар мен империя арасында хабар жеткізу және салық ақшасын жинау міндеті жүктелген. Олар кейде жау аумағында өздерінің жеке басын қорғау үшін нома ("номад" латын тілінде) деп аталатын. Флавий әулеті құлағаннан кейін фрументарийлер полиция құрамына айналды. Олар римдік әміршілердің қасында қызмет етіп, халықты күзететін. Бұл ұйым әскери құрамына кіретін, оның мүшелері легионерлер болатын. Бұл топтың мүшелері әскери қызметшілерден алынған. II ғасырда империяның барлығына арналған барлау қызметі қажет екені анық болды. Бірақ тіпті император да Римнің алыс аймақтарындағы азаматтарды тыңдау үшін жаңа бюро құруға оңайлықпен қол жеткізе алмады. Адрианның келісімімен келісілген. Ол фрументарийлерді тыңдаушы агенттік ретінде қолданды, өйткені олардың міндеттері оларды жергілікті тұрғындармен және тума жерлілермен жеткілікті түрде байланыста ұстады, бұл оларға кез-келген аумақ туралы айтарлықтай ақпарат алуға мүмкіндік берді. Осы міндеттермен қатар олар тау-кен жұмыстарын қадағалау мен күзетуді де атқарған болуы мүмкін. Олар ежелгі Римде құпия полиция және барлау қызметіне қызмет етті. Императорлар оларды достары, отбасы, лауазымды адамдар немесе сарбаздар туралы мәлімет жинауға қолданатын. Кейде бұл ұйымға императордың қалауымен келген адамды өлтіру міндеті жүктелген. Шаруалар фрументарийлерді жалған және еріксіз тұтқындаулары үшін ұнатпады. Олар империяға тираникалық "апат" ретінде қаралды. Бұл шағымдар Диоклетианның тұсында 312 жылы ұйымның таралуына әкелді. Фрументарийлер ребустағы агенттермен ауыстырылды. Оларды преториан префектіне жауап беретін, жоғары лауазымды жүзбасы деп саналатын princeps peregrinorum басқаратын. Субпринцесс - пергрегринорум принцессіне екінші, ал опция пергрегринорум, каналикариус және эдилис кастрорум - фруменатаридегі басқа да лауазымдар. Фрументарийлер кюрациясына императорлық провинцияларда фрументарийлер командалық жасайтын. Фрументарийлер жергілікті губернатордың консулярлық кеңсесінде қызмет атқарған. Фрументарийлердің рөлін дәлелдеу үшін келесі оқиға қолданылды: [Адрианның] қырағылығы өзінің үй ішімен шектелмеді, бірақ достарына да қатысты, ал жеке агенттері (фрументарийлер) арқылы ол тіпті олардың барлық құпияларына кіріп шықты, және олар императордың жеке өмірлерімен таныс екенін ешқашан білмейтін, оны өзі ашқанға дейін. Осыған байланысты, оның достары туралы көп нәрсе білгенін көрсететін оқиғаның енгізілуі қолайсыз болмайды. Бір кісінің әйелі күйеуіне хат жазып, оның көңіл көтеру мен суға түсуге тым көп көңіл бөлгенін, сондықтан үйіне қайтпайтынын айтып шағымданды. Сондықтан күйеуі демалысқа кеткенде, Адриан оны өзінің суға түсуіне және ләззат алуына деген ықыласына бола кінәлады. Сонда ол: "Әй, әйелім, ол маған жазған хатты саған да жазып берді ме? " деп жазылған.
It had been a long standing policy of the Roman legions and armies of occupation to utilize informers and spies, but never in an organized fashion. This was especially true in the city of Rome which was rife with whispers and endless conspiracies. The frumentarii were possibly established by Domitian, although they only appear in records shortly after his reign in the early second century. When established, their base was located at the Castra Peregrina on the Caelian hill, though Trajan would later centralize their location in Rome. During their early history, they were tasked with supplying grain to the military, delivering messages between the provinces and the empire, and collecting tax money. They were sometimes called nomas ("nomads" in Latin) to protect their identity in enemy territory. After the end of the Flavian Dynasty, the frumentarii developed into a police force. They worked as non commissioned officers with praetorian cohorts to police the populace. This organization was part of the military, and its members were legionaries. Members of this group were recruited from the military. By the 2nd century, the need for an empire wide intelligence service was clear. But even an emperor could not easily create a new bureau with the express purpose of spying on the citizens of Rome's far flung domains. A suitable compromise was found by Hadrian. He used the frumentarii as a spying agency because their duties brought them into contact with enough locals and natives, allowing them to acquire considerable intelligence about any given territory. Alongside these duties they also may have overseen and guarded mining operations. They served as secret police and as an intelligence agency in ancient Rome. Emperors would use them to gather information on friends, family, officials, or soldiers. This organization was sometimes tasked with assassinating whomever the emperor wished. Peasants disliked the frumentarii due to false and arbitrary arrests. They were seen as a tyrannical "plague" on the empire. These complaints lead to the disbandment of the organization in 312 CE during the reign of Diocletian. The frumentarii were replaced by the agentes in rebus. They were run by the princeps peregrinorum who was considered to be a senior centurion and answered to the praetorian prefect. The subprinceps was the second in command to the princeps peregrinorum and the optio peregrinorum, canaliclarius, and aedilis castrorum were all other offices in the frumenatarii. The curatio frumentarii would command the frumentarii in the imperial provinces. The frumentarii served in the officium consularis of the local governor. The following story has been used as evidence of the role of the frumentarii:[Hadrian's] vigilance was not confined to his own household but extended to those of his friends, and by means of his private agents (frumentarios) he even pried into all their secrets, and so skilfully that they were never aware that the Emperor was acquainted with their private lives until he revealed it himself. In this connection, the insertion of an incident will not be unwelcome, showing that he found out much about his friends. The wife of a certain man wrote to her husband, complaining that he was so preoccupied by pleasures and baths that he would not return home to her, and Hadrian found this out through his private agents. And so, when the husband asked for a furlough, Hadrian reproached him with his fondness for his baths and his pleasures. Whereupon the man exclaimed: "What, did my wife write you just what she wrote to me? ".