Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетболшы (1914–1963)
American basketball player (1914–1963)
Роберт Фредерик Макдермотт (7 қаңтар 1914 – 3 қазан 1963) – 1930 және 1940 жылдары кәсіби баскетболмен айналысқан американдық ойыншы. Ол өте шебер атқыш ретінде белгілі болды және замандастары оны "баскетбол тарихындағы ең ұзын қашықтықтан тамаша оқ түсіретін ойыншы" деп атады. Оның немересі – кәсіпкер Билл Макдермотт. 1988 жылы Макдермотт Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді.
Robert Frederick McDermott (January 7, 1914 – October 3, 1963) was an American professional basketball player in the 1930s and 1940s. He was known as an outstanding shooter and has been called "the greatest long distance shooter in the history of the game" by contemporaries. His grandson is businessman Bill McDermott. McDermott was named to the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in 1988.
Кәсіби баскетбол карьерасы
Макдермот бір жылдық білім алғаннан кейін орта мектепті тастап, Бруклин Visitations командасымен көзге түсті. Ол Америка баскетбол лигасынде де осы тенденцияны жалғастырды. Ол лиганың ең көп ұпай жинаған ойыншысы атанды және Бруклиннің 1934-35 жылғы ABL чемпионатында үстемдік танытқан Филадельфия Сфас клубына қарсы жеңіске жетуіне көмектесті. Ол Нью-Йорк кәсіби лигасынде бір жыл ойнады, онда 32 ұпаймен плей-оффтағы рекордты жаңартты. Келесі үш жыл бойы ол жаңадан құрылған Original Celtics командасының құрамында өнер көрсетті. Ол ABL-ге оралды және тағы да лиганың ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды, содан кейін бір маусымға Celtics клубына қайта оралды. 1941 жылы ол Ұлттық баскетбол лигасының Ft. Wayne Zollner Pistons командасымен келісім шарт жасасты. 1941-1946 жылдары ол өзінің ең жақсы кезеңінде болды. Ол лақтыруын жақсартты және алғаш рет еркін лақтырудың тиімділігі 80%-ға жуық немесе шамамен 80%-ға дейін өсті. Ол өзінің дәлдігін арттыра отырып, қауіптілігін де жоғарылатты. Pistons командасы өз ойындарының 80%-дан астамында жеңіске жетті және NBL финалына қатарынан төрт рет қатысты. Олар 1944 және 1945 жылдары NBL титулдарын жеңіп алды, сондай-ақ Чикагода өткен Дүниежүзілік кәсіби баскетбол турнирінде де жеңіске жетті. Оның танымалдығы артып, ол Джек Демпси мен Марта Реймен бірге соғыс облигацияларын жинау акциясына қатысты. Макдермот 1946 жылы ойыншы-жаттықтырушы рөліне ие болды. Ол "Чикаго Гирс" клубына ауысқанда да осы қызметін атқарды. "Гирс" командасында ол лиганың ең қауіпті ойыншысы Джордж Миканмен бірге ойнады. Олар 1946-47 жылғы NBL чемпионатында бірлесіп жеңіске жетті. Ол кәсіби карьерасын тағы бірнеше жылға созса да, Макдермоттың "Гирс" командасымен өткізген соңғы жылы жеңімпаз командадағы жұлдызды кезеңі болды. Америкалық "Гирс" 1947 жылы Американың кәсіби баскетбол лигасына қосылды. Бірақ бұл лига 1947 жылдың қараша айында, бар болғаны үш апталық өмірден кейін таратылғандықтан, "Гирс" ойыншылары NBL командалары арасында бөлінді. Макдермот Шебойган Red Skins клубына қосылды, онда ол шамамен бір ай бойы ойыншы-жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол 16 ойында 138 ұпай жинап, Red Skins командасының 4-5 есебін тіркеді. Докси Мур Макдермот Три-Сити Блэкхокс клубына ауысқаннан кейін жаттықтырушылық қызметін қайта басталды, онда ол келесі маусым мен жартысында жаттықтырып, ойнап, 20-18 есебін көрсетті. "Блэкхокс" командасында Макдермот өзінің физикалық ойынымен танымал болды және команданың ең көп ұпай жинаған ойыншыларының бірі болды. Ол сондай-ақ команданың 12.1 ұпай жинаған ойыншысы болды. Осы плей-оффта Макдермот "Блэкхокс" командасын алғашқы турда "Индианаполис Каутски" клубынан басым түсті, бірақ жартылай финалда болашақ чемпион "Минеаполис Лейкерс" клубына есе жіберді. Келесі маусымда оны жаттықтырушылық қызметтен Роджер Поттер алмастырды. Макдермот кейіннен Хаммонд Калумет Буканерс клубында, олардың бар болғаны бір жылдық тарихында, содан кейін Вилкс-Барре Баронс клубында ойнады. Екеуі де өз лигаларының плей-оффтарына қатысты, бірақ бірінші раундта жеңіліске ұшырады. Оның кәсіби карьерасындағы соңғы маусымы, ол тағы да ойыншы-жаттықтырушы болған 1950 жылы Гранд-Рапидс Хорнетс клубында өтті. Макдермот Вайоминг штатындағы Каспер қаласында өткен ойындағы жаттықтырушылық өнер көрсеткеннен кейін маусымның ортасында жұмыстан босатылды, ал "Хорнетс" клубы бір айдан кейін таратылды. Макдермот 1963 жылы 23 қыркүйекте болған жол апатынан алған жарақаттарынан көз жұмды. Ол қайтыс болған кезде Йонкерс жарыс жолында жұмыс істеген.
McDermott dropped out of high school after just one year, and was picked up by the Brooklyn Visitations after making a name for himself on the playgrounds. He continued the trend in the American Basketball League. He led the league in scoring, and helped Brooklyn win the 1934 35 ABL championship against the dominant Philadelphia Sphas in their prime. He spent a year in the New York Professional League where he set a playoff record for most points with 32. He played with the recently reorganized Original Celtics for the next three years. He went back to the ABL and was again the league's scoring leader, returned to the Celtics for another season, then settled down for a while with the Ft. Wayne Zollner Pistons of the National Basketball League in 1941. From 1941 to 1946 he was at his peak. He improved his shot and for the first time, his free throw percentage rose near or around 80%. He continued to get more accurate and dangerous while keeping his legendary range. The Pistons won over 80% of their games and made four consecutive NBL finals appearances. They won NBL titles in 1944 and 1945, as well as the World Professional Basketball Tournament in Chicago. At the same time, his popularity soared, and he appeared at a war bond rally alongside Jack Dempsey and Martha Raye. McDermott became a player coach during 1946. He took up the same position when he moved to the Chicago Gears. On the Gears, he was teamed with the biggest inside threat in the league, George Mikan. They won the 1946 47 NBL championship together. Though he would continue to play professionally for several more years, McDermott's last year with the Gears was his final year of stardom on a winning team. The American Gears joined the Professional Basketball League of America in 1947. But when that league folded in November 1947, after only three weeks of existence, the Gears players were distributed among NBL teams. McDermott landed with the Sheboygan Red Skins, with whom he was a player coach for about a month. He scored 138 points in 16 games and coached the Red Skins to a 4–5 record. Doxie Moore regained the coaching reins after McDermott left to join the Tri Cities Blackhawks, where he coached and played for the next season and a half, compiling a 20 18 record. On the Blackhawks, McDermott continued to be renowned for his physical play, and was tied for the team lead in scoring at 12.1 points per game with Whitey Von Nieda. That postseason, McDermott led the Blackhawks past the Indianapolis Kautskys in the opening round, before losing to the eventual champion Minneapolis Lakers in the semifinals. The following season, he was replaced as coach by Roger Potter halfway through the year. McDermott would next play for the Hammond Calumet Buccaneers, during their only year of existence, and then the Wilkes Barre Barons, both of whom would make the playoffs of their leagues before being eliminated in the first round. His final season playing professionally, during which he was again a player coach, came with the Grand Rapids Hornets in 1950. McDermott was fired midseason after a profanity filled coaching performance in Casper, Wyoming during which the Hornets lost, and the franchise folded only a month later. McDermott died in 1963, due to injuries he suffered in a car accident on September 23. He had been employed at Yonkers Raceway at the time of his death.
Марапаттар
Макдермот 1944 жылы Дүниежүзілік кәсіби баскетбол турнирінің ең құнды ойыншысы (MVP) атанды және 1940 жылдары қатарынан төрт маусым NBL-дің ең құнды ойыншысы (MVP) деп танылды. 1946 жылы NBL Макдермотты лига тарихындағы ең ұлы ойыншы деп жариялады. 1950 жылы Collier's журналы оны "Әлемдік құрама" командасына қосты. 1988 жылы Макдермот Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына енгізілді.
McDermott was the World Professional Basketball Tournament MVP in 1944 and was named the NBL MVP in four consecutive seasons during the 1940s. In 1946 the NBL named McDermott the greatest player in league history. Collier's magazine chose him to an "All World" team in 1950. McDermott was named to the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in 1988.