Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1949–1951 жылдар аралығында Канаданың мәдени қажеттіліктерін зерттеген комиссия
Commission examining Canada's cultural needs from 1949–1951
1949 жылы құрылған өнер, әдебиет және ғылым саласындағы ұлттық даму жөніндегі корольдік комиссия, басқаша айтқанда Мэсси комиссиясы, төрағасы Винсент Мэсси болды. Мэсси комиссиясы Канаданың мәдени қажеттіліктерін зерттеді. Мэсси канадалықтардың бай мәдени тарихы еуропалық мәдениетке терең сіңген, бірақ әлемге жеткілікті түрде таныс емес деп ұзақ уақыт бойы сенді. Өзі жақын өнер коллекционері болған ол Еуропадағы көрмелерге демеушілік етті және өнерді насихаттау үшін ұлттық деңгейде міндеттемелер қажеттігін түсінді.
The Royal Commission on National Development in the Arts, Letters and Sciences, otherwise known as the Massey Commission, chaired by Vincent Massey, was founded in 1949. The Massey Commission examined Canada's cultural needs. Massey had long believed that Canadians' rich cultural history was deeply embedded in European culture but was too little known to the world. An avid art collector himself, he sponsored exhibits in Europe and saw the need for a national commitment to promoting the arts.
Есеп
Массиден басқа, комиссия мүшелеріне әлеуметтік ғалым Жорж Анри Левеск, тарихшы Хильда Нейтби, университет президенті Норман Маккензи және SNC Lavalin-нің негізін қалаушы инженер Артур Сурвейор кірді. Олар Канаданың түкпір-түкпірінде қоғамдық тыңдаулар өткізді. Соңғы есеп 1951 жылдың маусым айында жарияланды. Ол Канаданың халықаралық бейнесін нығайту қажеттігін және оның саяси және экономикалық факторлардан гөрі кеңірек негізде болуы керектігін көрсетті. Есепте өнер ұлттық бірлік сезімін күшейтеді және үкімет өнер, гуманитарлық ғылымдар мен әлеуметтік ғылымдарды қолдау үшін мемлекеттік қаражатты басқаруға арналған ұлттық кеңес құруы керек делінген. Ол, әсіресе, коммерциялық емес ұйымдарға, коммерциялық корпорацияларға қарағанда қаржы бөлуді қалады. Университеттерге көбірек қаржы жұмсауды, қолданыстағы қоғамдық радио жүйесін нығайтуды және оны теледидарға кеңейтуді ұсынды. Агрессивті федералдық қаржыландыру болмаса, нағыз канадалық мәдениеттің өз елінен арзан американдық мәдениетпен ысырып тасталу қаупі бар екені айтылды. Үкімет университеттерді қаржыландыру және КБК-ны нығайту туралы ұсыныстарды қабылдады, ал қалған бөлігін көбінесе назарға алмады. Дегенмен, бұл есеп 1953 жылы Канаданың Ұлттық кітапханасының және 1957 жылы Канаданың өнерді, әдебиетті, гуманитарлық ғылымдарды және әлеуметтік ғылымдарды қолдау кеңесінің құрылуына әкелді. Жеке киноиндустрияны қолдамау туралы ұсынысқа қарамастан, 1967 жылы үкімет американдық нарыққа жете алатын фильмдерді субсидиялау үшін Канадалық кино даму корпорациясын (CFDC) құрды. Франкофон сыншылары бұл есепті Квебектің тарихи мәдениеті есебінен ағылшын тілді консервативті элиталық мәдениетке басымдық беруде айыптады. АҚШ әдебиеті, соңғы тридцать жылда халықаралық деңгейде үлкен беделге ие болды, күмәнсіз көп жағынан пайдалы әсер етеді, бірақ сонымен бірге, оның ықпалы тым күшті болуы мүмкін. (Есеп, 15-тарау)
Other than Massey, the commissioners included social scientist Georges Henri Lévesque, historian Hilda Neatby, university president Norman MacKenzie, and engineer Arthur Surveyor, co founder of SNC Lavalin. They held public hearings across Canada. The final report appeared in June 1951. It advised that Canada's international identity needed building up, and must be based on more than political and economic factors. It argued that the arts provide a strong sense of national community, and that the government should establish a national board to administer public funds intended to encourage work in the arts, humanities, and social sciences. It especially wanted funding for nonprofit agencies, rather than for profit corporations. It called for more money for universities and strengthening existing public radio system, and its expansion into television. Without aggressive federal funding, the report suggested, there was a risk of that authentic Canadian culture would be crowded out of its own nation by Cheaper American popular culture. The government accepted the recommendations on university funding and strengthening the CBC; otherwise it largely ignored the report. However, the Report did lead to the establishment of the National Library of Canada in 1953 and the Canada Council for the Encouragement of the Arts, Letters, Humanities, and Social Sciences in 1957. Contrary to the recommendation not to support a private film industry, in 1967 the government created the Canadian Film Development Corporation (CFDC) to subsidize films, that could reach the American mass market. Francophone critics accused the report of privileging elite, Anglophone conservative culture at the expense of Quebec's historic cultural. the literature of the United States, which in the last thirty years has acquired an increasing international reputation, exercises an impact which is beneficial in many respects no doubt, but which, at the same time, may be almost overpowering. (Report, chapter 15)