Кіріспе
1953-1955 жылдар аралығында Марокконың сұлтаны. Оның қысқа билігі оны сұлтан деп мойындамаған ұлтшылдар тарапынан күшейген зорлық-зомбылықпен ерекшеленді. Билікке келгеннен кейін бір ай өткен соң, 1953 жылдың 11 қыркүйегінде Аллал бен Абдалла жасаған қастандықтан мүжілді. Оның билігі резидент-генералдың (1954 жылға дейін Гийом, содан кейін Франсис Лакост) өкілеттігімен, Маракеш пашасының ықпалымен, сондай-ақ "Француздық қатысу" партиясын құрған француз отаршыларының радикалды ұстанымдарымен шектелді. Бен Арафаның марокколықтар арасындағы беделінің және заңдылығының болмауы, сондай-ақ Мароккодағы зорлық-зомбылықтың Тунис пен Алжир соғысымен байланысының күшеюі француз билігін оны тақтан түсіріп, 1955 жылы Мұхаммед V-ті қайта орнатуды қарастыруға итерді. Жаңа резидент-генерал болып тағайындалған Гилберт Грандваль Ұлы визир Мұхаммед әл-Мукримен кездесуге шешім қабылдады. Әл-Мукри Францияға ұшып барып, Вишиде Грандвальмен кездесіп, елдегі халықтың наразылығын ескере отырып, Бен Арафаның кетуі қажет екенін жеткізді. Мұхаммед V-тің билікке оралуы күтілуде еді. 1 қазанда Бен Арафа тақтан бас тартты. Ла-Сель-Сен-Клауд келісімінен кейін 1955 жылдың 16 қарашасында Мұхаммед V-тің Мароккоға жеңіспен оралуы Бен Арафаның қысқа билігінің аяқталуын және Марокконың толық тәуелсіздігінің қайта орнатылуын білдірді, ол 1956 жылы француз және испан протектораттарының аяқталуымен толыққанды.
His short reign was marked by increasing violence from the nationalists who refused to recognise him as sultan. Less than a month into his reign, on 11 September 1953, he narrowly survived an assassination attempt by one Allal ben Abdallah. His power was limited by the authority of the resident general (General Guillaume until 1954 and then Francis Lacoste) and the influence of the Pasha of Marrakesh, but also by the radicalisation of the French colonists who founded the 'Présence française' party. Because of Ben Arafa's lack of legitimacy or popularity with the Moroccan population, as well as the increasing links of the violence in Morocco with that in Tunisia and with the Algerian War, led the French authorities to consider deposing him and restoring Mohammed V in 1955. Gilbert Grandval, who had been named as the new resident general, decided to meet with Grand Vizir Muhammad al Muqri. Al Muqri flew to France and met with Grandval at Vichy and intimated that Ben Arafa needed to leave, in light of popular agitation throughout the country, and it was envisioned that Mohammed V would be restored to power. On 1 October, Ben Arafa abdicated. Mohammed V's triumphant return to Morocco on 16 November 1955, after the Accords of La Celle Saint Cloud, marked the end of Ben Arafa's short reign and the restoration of full sovereignty to Morocco, which was completed in 1956 with the end of the French and Spanish protectorates.
Шөгеру және өлім
1955 жылдың қазан айында Бен Арафа тақтан бас тарғаннан кейін, сол кезде халықаралық қала болған Танжерге кетті. Мароккоға қайта қосылған соң, ол Ниццаға аттанды, онда француз билігі оған жомарт көмек көрсетті. Әсіресе әйелі қайтыс болғаннан кейін ол көбірек усақ-айдарлы болды және оның неліктен туысын тақтан түсіруге қатысқаны туралы ешқашан айтпағаны белгілі. Оған сатқындық үшін Мароккоға оралуға тыйым салынды. 1960 жылдардың аяғында ол Бейрутке көшіп кетті, бірақ бір инцидент болғаннан кейін, кейбір ұрылар оның ескі патшалық мөрін ұрлағаннан соң, ол Ниццаға қайтып келді, және 1979 жылдың 17 шілдесінде қайтыс болды.
Құрметтер
Францияның Құрмет легионы орденінің Ұлы крестінің иесі. 1953 жылдың 10 желтоқсаны.
Қазіргі заманғы фильмдер
Бен Арафаның билікке келгеннен кейінгі жаңалықтар, Бен Арафа, генерал-резидент Гийом және Паша Тами эль Глауи (француз тілінде). Бен Арафа, генерал-резидент Гийом және Паша Тами эль Глауи туралы жаңалықтар (француз тілінде). Испан Мароккосының жоғарғы комиссары Рафаэль Гарсия Валиньо және испан протекторатының солтүстік бөлігіндегі сұлтанның өкілі Халифа Мулай әл Хасан туралы жаңалықтар (француз тілінде).