Сингапурдың есірткі заңнамасы және оның қатаң саясаты
Misuse of Drugs Act (Singapore)
Сингапурдың есірткі заңы: 1973 жылғы Есірткілерді Темекілеу Актісі, есірткі құқық бұзушылықтарымен күресу, импорт-экспорт, сату, пайдалану жазаларын қарастырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапур заңы
Law of Singapore
1973 жылғы Есірткілерді Теріс Пайдалану туралы заң – Сингапур Парламентінің заңы, ол заңсыз есірткілерге қатысты қылмыстар жасаған қылмыскерлерді қудалауға билік беруге мүмкіндік береді. Бұл заң Сингапур Үкіметіне, Орталық Наркотиктер бюросы сияқты агенттіктер арқылы, есірткі саудасы, импорт немесе экспорт, иелену және қолдану сияқты құқық бұзушылықтармен күресу үшін күш беру мақсатында әзірленген.
The Misuse of Drugs Act 1973 is a statute of the Parliament of Singapore that enables authorities to prosecute offenders for crimes involving illegal drugs. The law is designed specifically to grant the Government of Singapore, through its agencies such as the Central Narcotics Bureau, enforcement powers to combat offences such as the trafficking, importation or exportation, possession, and consumption of controlled drugs.
Өмірбаян
Алтын үшбұрыштың негізгі есірткі өндіру аймақтарына жақын орналасқанына қарамастан, 1960 жылдардың соңында Сингапурда ауыр есірткілерді қолдану салыстырмалы түрде аз болды, жалпы халқы 2 миллионнан астам адамды құрағанда шамамен 8000 жергілікті опиумға тәуелді адам болды. Бұл тұрақты пайдаланушылар көбінесе ескі қытайлық сингапурлық еркектер болды, олардың іс-әрекеттеріне билік көз жұмды, себебі Сингапурдың жас ұрпағы осындай әдеттерге бейімделмеді. MX таблеткалары еркін сатылып, кеңінен қолданылатын ойын-сауық есірткісі болды, ал марихуана тартуы хиппи мәдениетінің танымал болуымен бірге кеңірек таралды. Алайда, 1970 жылдардың басында кенеттен героин эпидемиясы мемлекетті шарпып, бірнеше жыл ішінде жас еркектердің 3% астамын құмарлыққа ұшыратты, олардың барлығы дерлік төмен сапалы (тазалығы 40% төмен) героин No 3 іздеп жүрді. Сингапур экспортталатын табиғи ресурстары жоқ шағын арал мемлекеті болғандықтан, сол кездегі экономикалық моделі өндірістік және тиімді қоғамның қосылған құнға негізделген қызметтеріне (мысалы, фабрика жұмысына немесе теңіз арқылы жүк тасымалдау логистикасына) негізделген. Халықтың үлкен бөлігінің есірткіге тәуелділіктен өнімсіз болуы үлкен экономикалық қауіп төндірді. Сингапур үкіметі барлық түрдегі есірткілерді пайдалануға қатысты нөлдік төзімділік саясатын қабылдады, мақсаты – есірткі сатушыларға (өлім жазасы сияқты) және тұтынушыларға (соққы салуды қоса алғанда) қатаң жазаларды көздейтін жаңа заңдар арқылы героин эпидемиясын жедел тоқтату болды.
Despite its close proximity to the major drug producing areas of the Golden Triangle, in the late 1960s Singapore had relatively little hard drug use, with an estimated 8,000 local opium addicts out of a total population of just over 2 million people. These regular users tended to be older Chinese Singaporean men, who's activities the authorities often turned a blind eye due to the younger generation of Singaporeans not picking up the same habits. MX pills were freely available and widely abused a recreational drug, while cannabis smoking became more widespread as the hippie culture became popular. However, in the early 1970s a sudden heroin epidemic swept through the city state, addicting over 3% of the young male population within a couple of years, with virtually all of them chasing the dragon with low quality (less than 40% pure) Heroin Number 3. As Singapore is a small island nation with no exportable natural resources, its economic model at the time was based on added value activities (such as factory work or sea bourne cargo logistics) from an industrious and efficient society, which the possibility of a large percentage of the population becoming unproductive due to drug addiction posed an enormous economic threat. The Government of Singapore responded with a zero tolerance policy regarding the abuse of all types of drugs, aiming to rapidly contain the sudden heroin epidemic via new laws that proscribed harsh punishments for both traffickers (such as the death penalty) and consumers (including caning) alike.
Шолу
1973 жылғы «Есірткі заттарды теріс пайдалану туралы» заңы есірткі заттарын үш санатқа бөледі: А, В және С санаттары. 44-бапқа сәйкес, «Министр Газетте жарияланған бұйрық арқылы» есірткілерді санаттарға қосуға, алып тастауға немесе ауыстыруға құқылы. Аталған заңның қылмыстық жазалау шаралары көптеген елдердің стандарттарымен салыстырғанда қатал, олар ұзақ мерзімге бас бостандығынан айыруды, дене жазасын және өлім жазасын көздейді. Заңда белгілі бір мөлшердегі (мысалы, 30 грамм) марихуананы иелену сату мақсатында жасалған қылмыс деп қарастырылады. Сондай-ақ, егер адам есірткі сақталған үй-жайдың кілттеріне ие болса, ол есірткіні иеленгені деп есептеледі. «Егер кез келген адам есірткі тұтынуға арналған орыннан немесе үй-жайдан қашып жатса, онда ол сол орында немесе үй-жайда есірткі тұтынған немесе қолданған деп есептеледі, басқаша дәлелденгенше». Осылайша, есірткі тұтынушылармен бірге болудың өзі есірткі үшін тұтқындалу қаупін тудырады. Заң сондай-ақ, полиция қызметкерлеріне «бақыланатын есірткі немесе тәркілеуге жататын зат табылуы мүмкін деп негізді күдік болған жағдайда» сот санкциясынсыз үй-жайларды және жеке тұлғаларды тінтіп қарауға рұқсат береді. Бұған қоса, 31-бап полиция қызметкерлеріне есірткі құқықбұзушылығына қатысты күдік туғанда зәр сынағын алуға құқық береді, ал 8А-бап Сингапур азаматы немесе тұрақты тұрғыны елден тыс жерде тыйым салынған есірткіні қолданса, ол ел ішінде жасағандай жазаланады.
The Misuse of Drugs Act 1973 classifies narcotic substances into three categories: Classes A, B, and C. Section 44 provides that "The Minister may, by an order published in the Gazette" add, remove, or transfer drugs among the classes. The statute's penal provisions are severe by most nations' standards, providing for long terms of imprisonment, caning, and capital punishment. The law creates a presumption of trafficking for certain threshold amounts, (e. g.) 30 grams of cannabis. It also creates a presumption that a person possesses drugs if he possesses the keys to a premises containing the drugs, and that "Any person found in or escaping from any place or premises which is proved or presumed to be used for the purpose of smoking or administering a controlled drug shall, until the contrary is proved, be presumed to have been smoking or administering a controlled drug in that place or premises." Thus, one runs the risk of arrest for drug use by simply being in the company of drug users. The law also allows officers to search premises and individuals, without a search warrant, if he "reasonably suspects that there is to be found a controlled drug or article liable to seizure". Moreover, Section 31 allows officers to demand urinalysis of suspected drug offenders while section 8A prohibits any citizen or permanent resident of Singapore to use any prohibited drug outside of the country, and if found guilty to be punished as if they committed that act within the country.