Мәңгілік Будда – Лотос Сутрасы бойынша, Шакьямунидің түпкілікті уақыттан бергі Буддалық табиғаты. Түрлі діни түсіндірмелерге ашық, ежелгі және болашақ бейнелері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Азия буддизмінде, "Лотос сутрасының" (15-28 тараулар) негізгі ілімдерінен шыққан Шакиамуни Будда мәңгілік Будда деп есептеледі. "Лотос сутрасының" он алтыншы тарауында Шакиамуни Будда, шындығында, ол түсініксіз алыс өткенде Буддалыққа жеткенін ашады. Мәңгілік Будда, алғаш рет Үндістанда ағартушылыққа қол жеткізген Шакиамуни Буддадан өзгеше, және бұл "Лотос сутрасына" дейінгі ілімдерде үйретілген. Мәңгілік Буддаға сену уақыттан өтеді және көбінесе Шакиамуни Буддамен байланысты, бірақ оның өткен және болашақ тууына да қатысты болуы мүмкін. Дегенмен, Сиддхартха Гаутама ашқан "Лотос сутрасында" Мәңгілік Будданың нақты анықтамасы берілмеген, соның салдарынан түрлі діни ағымдарға әртүрлі түсіндіруге мүмкіндік туады.
In East Asian Buddhism, Shakyamuni Buddha of the Essential Teachings (Chapters 15 28) of the Lotus Sutra is considered the eternal Buddha. In the sixteenth chapter of the Lotus Sutra, Shakyamuni Buddha reveals that he actually attained Buddhahood in the inconceivably remote past. The Eternal Buddha is contrasted to Shakyamuni Buddha who attained enlightenment for the first time in India, which was taught in the pre Lotus Sutra teachings. The belief in the Eternal Buddha transcends through time and is commonly associated with Shakyamuni Buddha, but can also refer to both his past and future incarnations. However, no exact definition of the Eternal Buddha is defined in the Lotus Sutra, which was also revealed by Siddhartha Gautama; thereby making open interpretations to various religious groups.
Лотос сутрасы мен таттагаттарбха ілімі
Шығыс Азия буддизмінде Лотос сутрасындағы Будда мәңгілік Будда деп есептеледі. Татагатаның "Өмір шақтары" тарауы (Лотос сутрасының 16-тарауы) Будданың сансыз калпалар бұрын оянғанын көрсетеді. Дегенмен, сутраның өзінде "мәңгілік Будда" деген тіркес тікелей қолданылмайды. Қытайда Лотос сутрасы таттагатагарбха доктринасын таратушы Махапаринирвана сутрасымен және "Иманның оянуымен" байланысты болды. Махапаринирвана сутрасы Будданы мәңгілік деп көрсетеді және оны Дхармакаямен теңестіреді. Лотос сутрасының өзі таттагатагарбха тұжырымдарын қабылдамайтын сияқты. Пол Уильямстың пікірінше, бұл байланыс Тиантай мектебінің Лотос сутрасының ілімдерін жүйелеуімен түсіндірілуі мүмкін, ол басқа мектептердің ілімдерін қолданып, "Лотос сутрасының Буддасын соңғы шындықпен теңестіру және ғарыштық Буддаға үйрету үшін" пайдаланған.
In east Asian Buddhism, the Buddha of the Lotus Sutra is regarded as the eternal Buddha. The Tathagata's "Lifespan" chapter (ch 16) of the Lotus Sutra portrays the Buddha as indicating that he became awakened countless aeons ("kalpas") ago. The sutra itself, however, does not directly employ the phrase "eternal Buddha". In China the Lotus Sutra was associated with the Mahaparinirvana Sutra, which propagates the tathagatagarbha doctrine, and with the "Awakening of Faith". The Mahaparinirvana Sutra presents the Buddha as eternal and equates him with the Dharmakaya. The Lotus Sutra itself does hardly seem to accept the tathagatagarbha teachings. According to Paul Williams, this association may be explained by the systematization of the Lotus Sutra teachings by the Tiantai school, using teachings from other schools "to equate the Buddha of the Lotus Sutra with the ultimate truth and to teach a cosmic Buddha."
Қытай
Қытайлық Тьянтай ғалымы Цзий (538–597) сутраны тарихи Шакьямуни Будда туралы "із-түзетулігі" (1–14-тараулар) және түпнұсқа Будданың шексіз өмір сүруін ашатын "түпкіліктілігі" (15–28-тараулар) деп бөлді. Цзий Лотос сутрасының 16-тарауындағы Шакьямуни Будданы үш Будда денесінің бірігіп, барлық үш денеге де ие болуы ретінде қарастырды, ал басқа сутралар бір Будда денесі тұрғысынан оқытылады.
The Chinese Tiantai scholar Zhiyi (538–597) divided the sutra into the "trace teaching" about the historical Shakyamuni Buddha (ch 1 14) and the "origin teaching" (ch 15 28) revealing the original Buddha of inconceivable life span. Zhiyi viewed Shakyamuni Buddha of Chapter 16 of the Lotus Sutra as a unification of the three Buddha bodies, possessing all three bodies, whereas other sutras are taught from the standpoint of a single Buddha body.
Жапония
Ничирен Шу, Рисшо Косей Кай және Кемпон Хокке мектептері Ничирен Буддизміндегі Шакьямуниді Лотос Сутрасының 16-тарауындағы мәңгілік Будда ретінде құрметтейді. Олар сондай-ақ Тиантайдың ілімі бойынша 16-тараудағы Шакьямуниді "Үш дененің бірігуі" деп есептейді. Жодо және Жодо Шиншу мектептерінің Амидасы, Шигон мектебінің Махавайроканасы сияқты басқа Буддалар Шакьямуни Будданың уақытша проявлениелері ретінде қарастырылады. Жодо Шиншу немесе Таза Жер Буддизмінде Амида Будда Үндістанда Шакьямуни ретінде көрініс берген және Нирвананың өзінің тұлғасы болып табылатын мәңгілік Будда деп есептеледі. Шыңго Буддизмі Вайрочана Будданы дхармакаяның тұлғасы ретінде, демек мәңгілік Будда ретінде қарастырады, ал Шиңго ішіндегілердің кейбіреулері, Какубанды ұстанғандар, Вайрочана мен Амиданы теңестіреді.
The Nichiren Shu, Rissho Kosei Kai and Kempon Hokke schools of Nichiren Buddhism revere Shakyamuni of Chapter 16 of the Lotus Sutra as the eternal Buddha. They also regard Shakyamuni of Chapter 16 as a "Unification of the Three Bodies", as taught by Tiantai. Other Buddhas, such as Amida of the Jōdo and Jōdo Shinshū Schools, and Mahāvairocana of the Shingon School are seen as provisional manifestations of the Original Buddha Shakyamuni. In Jōdo Shinshū or Pure Land Buddhism, Amida Buddha is viewed as the eternal Buddha who manifested as Shakyamuni in India and who is the personification of Nirvana itself. Shingon Buddhism sees Vairochana Buddha as the personification of the dharmakaya, and hence as the eternal Buddha, and some within Shingon, following Kakuban, equate Vairochana and Amida.