АҚШ Штаттарын Бөлу Тарихындағы Ұсыныстар

Кіріспе

АҚШ-тың тарихи штаттарды бөлу ұсыныстары

1776 жылы АҚШ құрылғаннан бері, қолданыстағы АҚШ штатын немесе штаттарын бөліп, белгілі бір аймақты басқа штатқа қосуға немесе жаңа штат құруға мүмкіндік беретін көптеген штаттарды бөлу ұсыныстары жасалды. АҚШ Конституциясының IV бабы, 3-тарауы, 1-тармағы, көбінесе «Жаңа штаттар ережесі» деп аталады, АҚШ Конгресіне Конституция күшіне енген кезде болған он үш штаттан өзге жаңа штаттарды АҚШ-қа қабылдау өкілеттігін береді (1788 жылдың 21 маусымы, он үш штаттың тоғызы ратификациялағаннан кейін). Бұл тармақ сондай-ақ, Вирджиния, Солтүстік Каролина және Джорджия сияқты батыстағы жерлерге иелік ету құқығы бар шығыс штаттарына, олардың батыс округтері штаттар бола ала ма, жоқ па, деген мәселеде вето құқығын беру үшін бастапқыда жоспарланған ережелерді қамтиды. Осы тармақ осы функцияны осы күнге дейін сақтап келеді, кез келген штатты немесе штаттарды бөлу туралы ұсыныс Конгреске түскен кезде. Жаңа бөлінген штаттар тиісті келісімдер болған жағдайда ғана Одаққа қосылуға құқылы. Конгресс Одаққа қабылдаған 37 штаттың арасында үш штат бұрыннан бар штаттардың құрамынан бөлініп шықты:
Кентукки (1792) – Вирджинияның бір бөлігі болған;
Мэн (1820) – Массачусетс штатының бір бөлігі болған;
Батыс Вирджиния (1863) – Вирджинияның бір бөлігі болған.
Вермонт штаты да осы санатқа жатуы мүмкін, ол 1777 жылдан 1791 жылға дейін де-факто, бірақ мойындалмаған тәуелсіз мемлекет ретінде болды. Колониялық кезеңде бұл аймақ Нью-Йорк және Нью-Гэмпшир арасындағы аумақтық даудың нысаны болды, оны корольдік билік Нью-Йорк пайдасына шешті. Нью-Йорк штаты тәуелсіздік алғаннан кейін де Вермонттың аумағына талап етуді жалғастырғандықтан, Континенталдық Конгресс Вермонтты тәуелсіз мемлекет ретінде танымады. 1790 жылы екі штат арасындағы ортақ шекараны келіссөздер арқылы шешіп, Вермонт Нью-Йоркке 30 000 доллар төлеуге келіскеннен кейін, Нью-Йорк жерге иелік ету құқығынан бас тартып, Вермонттың Одаққа қосылуына келісім берді. Васан Кесаван мен Майкл Стокс Полсен былай деп мәлімдейді: «Вермонт Нью-Йорктің келісімімен Одаққа қабылданғанымен, Нью-Йорктің келісімі конституциялық тұрғыдан қажет болғаны әлі де анық емес. Вермонт Нью-Йорктің аумағында болғанымен, дәлелдердің көп бөлігі Вермонт Нью-Йорктің құзырына бағынбағанын көрсетеді». Республикалық губернатор Ян Брюер және оның жақтастары Аризона штатының заңсыз көші-қонға қатысты SB 1070 заңын қабылдаған кезде бөлінуге деген қызығушылық арта түсті. Сонымен қатар, штат Тусон қаласындағы сайлауларға және қаланың мемлекеттік жұмыстарға қатысты тендерлерге қатысты заңдарды қабылдады.

Numerous state partition proposals have been put forward since the 1776 establishment of the United States that would partition an existing U. S. state or states so that a particular region might either join another state or create a new state. Article IV, Section 3, Clause 1 of the United States Constitution, often called the New States Clause, grants to the United States Congress the authority to admit new states into the United States beyond the thirteen that existed when the Constitution went into effect (June 21, 1788, after ratification by nine of the thirteen states). It also includes a stipulation originally designed to give Eastern states that still had Western land claims, which included Virginia, North Carolina, and Georgia, a veto over whether their western counties could become states. The clause has served the same function since then whenever a proposal to partition an existing state or states has come before Congress. New breakaway states are permitted to join the Union only with the proper consents. Of the 37 states admitted to the Union by Congress, three were set off from an already existing state:
Kentucky1792, was a part of Virginia
Maine1820, was a part of Massachusetts
West Virginia1863, was a part of Virginia
Another state that may fit into this category is Vermont, which existed as a de facto but unrecognized sovereign state from 1777 to 1791. The region had been a subject of a territorial dispute between New York and New Hampshire during the colonial period, which royal authorities had resolved in favor of New York. As the State of New York continued to claim Vermont's territory under that ruling after independence, the Continental Congress never recognized Vermont as an independent state. In 1790, after negotiating the common boundary between the two states and Vermont agreeing to pay New York $30,000, New York relinquished its land grant claim and consented to Vermont becoming part of the Union. Vasan Kesavan and Michael Stokes Paulsen assert that "although Vermont was admitted into the Union with New York's consent, it is not at all clear that New York's consent was constitutionally necessary. While Vermont was within the territory claimed by New York, the preponderance of evidence suggests that Vermont was not within the jurisdiction of New York." Interest in secession grew when Republican governor Jan Brewer and her allies enacted Arizona SB 1070, regarding illegal immigration. Furthermore, the state had passed laws affecting Tucson elections and how the city bids for public works projects.

Колорадо штаты

1930 жылдардың ортасында Вальсенбург әлемінің тәуелсіз басылымы Huerfano округінің штаттан бөлінуін ұсынды. Бұл спорт редакторы Сэм Т. Тейлордың жеке жобасы болды, ол көп жылдар бойы сенатта қызмет етіп, бұл идеяны табыссыз іздестіре берді. 1973 жылы жақын орналасқан Costilla округі Колорадодан бөлініп, Нью-Мексикоға қосылуға ниет білдірді. 2013 жылдың 6 маусымында Weld округі комиссарлары басқа жеті округпен бірге Солтүстік Колорадо штатын құру мақсатында бөліну туралы ұсыныс жариялады. Бұл шешімге себеп – штаттың қалалық халқы ауылдық аймақтардың экономикалық мүдделерін ескермейтініне деген сенім болды. Комиссарлар 1 тамызға дейін референдумға дауыс беру үшін бастама әзірлеуге кіріспес бұрын, халықтан пікір жинау үшін қоғамдық тыңдаулар өткізетіндерін мәлімдеді, сондай-ақ бұл ұсынысқа Morgan, Logan, Sedgwick, Phillips, Washington, Yuma және Kit Carson округтеріндегі әріптес комиссарлардың қызығушылығы оянғанын хабарлады. Сайлау күніне дейін он бір округ бөліну қозғалысына қатысты, бірақ Moffat округі Солтүстік Колорадоға емес, Вайоминг штатына қосылу мүмкіндігін қарастырып жатты. Сайлаушылар он бір округтің алтысында бөлінуді қабылдамады, оның ішінде Weld және Moffat округтері, ал бесінде қолдады (бірақ бұл шешім міндетті емес еді).

Флорида

Оңтүстік Флорида агломерациясының саясаткерлері Флориданы Солтүстік Флорида және Оңтүстік Флорида деп екі штатқа бөлу туралы ұсыныс жасады. Мұндай ұсыныстың бірі 2008 жылы Солтүстік Лаудердейл комиссарлары жасаған. Бұл ұсыныс 2014 жылы Оңтүстік Майами қалалық комиссиясы 7 қазанда Оңтүстік Флорида штатын құру туралы қаулы қабылдап, оны ұсынылатын штат аумағындағы округтерге жіберген кезде қайта көтерілді.

Грузия

Пирс округі Республикалық партиясы округтің 2018 жылғы мамырдағы алғашқы сайлау бюллетенінде республикалық сайлаушылардан "Маконнан оңтүстікке қарай орналасқан Джорджия округтерінің барлығы бірігіп, 'Оңтүстік Джорджия' деп аталатын 51-ші штат құруын қалайсыз ба?" деген сұрақ қойды. Бұл сұраққа сайлаушылардың тек 27 пайызы қолдау көрсетті.

Айдахо штаты

1860-шы жылдардың ортасы мен соңында, солтүстік Айдаходағы Льюистон қаласына негізделген Колумбия территориясын құру туралы ұсыныс жасалған. Бұл ұсыныс қазіргі Шығыс Вашингтон, солтүстік Айдахо және батыс Монтананың аймақтарынан ішкі Солтүстік-Батыс аймағында құрылатын болған. Ұзақ жылдарға созылған саяси бәсекелестік және географиялық оқшаулану салдарынан 20-ғасырдың басында Идахоның солтүстік және Вашингтонның шығыс бөліктерін Линкольн деп аталатын жаңа штатқа біріктіру туралы ұсыныстар пайда болды. 2020 жылы «Үлкен Айдахо үшін Орегон шекарасын жылжыту» атты ұсыныс Орегонның көп бөлігін және Солтүстік Калифорнияның бір бөлігін Айдахоға қосып алуды көздеді. Мұндай ұсыныс сайлаушылармен қабылданған жағдайда да, үш штаттың заң шығару органдарының мақұлдауы қажет болар еді. 2021 жылы Орегон штатының шығысындағы бес округ, округ әкімдерінен Айдахоға қосылуын ілгерілету шараларын қабылдауды талап ету үшін дауыс берді. 2022 жылдың мамыр айында Дуглас және Жозефин округтеріндегі сайлаушылар кеңесші дауыс беруге қарсы дауыс берді, нәтижесінде ұсынысты қолдаушылар ұсыныстың ауқымын қысқартып, «азырақ амбициялық» карта жариялауға мәжбүр болды. Қысқартылған ауқымда тек Шығыс Орегон ғана қарастырылады, Калифорния аумағы кірмейді және бастапқы картадағы тұрғындардың үштен бірінен аспайтын бөлігі ғана қамтылған. Орегонның он бір округі ұсыныстың әлдебір нұсқасын мақұлдады. 2023 жылдың ақпан айында Айдахо штатының Өкілдер палатасының Мемлекеттік істер комитеті Орегон штатының заң шығарушыларымен мемлекеттік шекараны жылжыту мәселесін талқылауға рұхсат беру туралы қаулыны бекітті.

Иллинойс штаты

1840 және 1842 жылдар аралығында Иллинойс штатының бірнеше солтүстік округтері, оның ішінде Джо Дэвис округі, Стивенсон округі, Виннебаго округі және Буун округі, 1818 жылы Конгресс оларды Иллинойсқа берген Висконсинге қайта қосылуға дауыс берді. Бұл бөлініс әлеуметтік және саяси айырмашылықтарға байланысты солтүстік және оңтүстік арасындағы өзара антагонизмнің нәтижесінде туындады. Чикаго мен Кук округінің қолдау көрсетпеуіне байланысты бұл бөлініс ешқашан іске аспады, себебі Иллинойс және Мичиган каналының солтүстік, орталық және оңтүстік Иллинойсты байланыстыру артықшылығы бөлінуден гөрі маңыздырақ болды. 1861 жылы Иллинойстың оңтүстік аймағы, Кіші Египет деп белгілі, Чикаго мен Орталық және Солтүстік Иллинойстың көп бөлігінен туындаған мәдени және саяси айырмашылықтарға байланысты бөлінуді ұсынды. 1925 жылы Кук округі Чикаго штатын құру мақсатымен бөлінуді қарастырды. 1970 жылдардың басында Батыс Иллинойс тұрғындары мемлекеттік қаражаттың көлік саласына бөлінуіне наразылық білдірді, соның салдарынан Батыс Иллинойс университетінің бір студенті 16 округті Форготтония Республикасы деп жариялады. Бұл жариялау әзіл ретінде жасалғанмен, Батыс Иллинойс аймақтық кеңесі бұл идеяны қолдады, бірақ штат өкілі Даг Кейн округтерге төленген мемлекеттік салықтан артық қаржы түскенін көрсеткенше. 2011 жылдың қараша айында штат өкілдері Билл Митчелл мен Адам Браун Кук округінің жеке штат құруына қатысты ұсыныс енгізді. Олар Чикагодан тыс Иллинойс штатының қалған бөлігіне "өз көзқарасын таңуын" ескере отырып, бөлек штат болуы керек деп санайтын. 2019 жылдың 7 ақпанында штат өкілі Брэд Халбрук, бірлескен демеушілер Крис Миллер және Даррен Бейлимен бірге, АҚШ Конгресіне Чикаго қаласын Америка Құрама Штаттарының 51-ші штаты деп жариялауға және оны Иллинойстың қалған бөлігінен бөліп шығаруға шақыратын қаулы ұсынды.

Канзас штаты

1992 жылы Канзастың оңтүстік-батысындағы бір топ аймақтағы бірнеше округті штаттан бөліп шығуды жақтады. Бұл топты бұрынғы Канзас Республикалық партиясының төрағасы және Гуготон қаласынан губернаторлыққа кандидат болған Дон О. Конканнон номиналды түрде басқарды. Олар жаңа штатқа "Батыс Канзас" деген ат қойды, сондай-ақ мемлекеттік құс ретінде фазанды, ал мемлекеттік гүл ретінде юкканы таңдады. Бұл ұсыныс жылжымайтын мүліктің салығын артқан және мемлекеттік білім беру қаржысын ауылдық мектептерден қалалық аймақтарға ықпалдаған заңдарға жауап ретінде жасалды. Ұйымдастырушылар тоғыз округте бөлінуге кең қолдау бар екенін көрсеткен бірқатар сауалнамалар өткізгенімен, 1990-шы жылдардың ортасына қарай бұл қозғалыс тоқтап қалды.

Мэн штаты

Мэн бастапқыда Массачусетс штатының құрамына кірген, бірақ 1820 жылы Одаққа штат ретінде қабылданды. Дегенмен, оның Британдық Солтүстік Америкасымен (қазіргі Канада) шекарасы бірнеше онжылдық бойы даулы болды. 1827 жылы Джон Бейкер даулы аумақты (қазір Арустук округінің бөлігі) бір жақты түрде "Мадаваска Республикасы" деп жариялады. Алайда, Мэн штаты 1831 жылы бұл жариялауды қабылдамады. 1838–1839 жылдардағы жарияланбаған Арустук соғысынан кейін, АҚШ пен Ұлыбритания 1842 жылдың 9 тамызында шекара мәселесін реттеу үшін Вебстер-Эшбёртон шартына қол қойды. 1998 және 2005 жылдары штат өкілі Генри Джой Мэйнді солтүстік және оңтүстік штаттарға бөлу туралы заң жобасын ұсынды. Ол Мэн штатының 2-ші округіне кіретін ауылдық солтүстік бөлігінің "кәсіпкерлікке қарсы саясаттар" мен "тымырлы экологиялық сақшылық шараларының" салдарынан зардап шегуіне қатысты алаңдаушылық білдірді. Ол жердегі ағылымдар туралы саяси пікірін білдіре отырып, Джой оңтүстік жартысын "Солтүстік Массачусетс" деп, ал солтүстік жартысын "Мэн" деп атауды ұсынды, бірақ басқалар солтүстік бөлігіне "Акадия" деген ат беруді ұсынды.

Мэриленд штаты

Америка революциясы кезінде ұсынылған Вестсильвания Пенсильвания және Вирджиния штаттарының бір бөлігінен, сондай-ақ Мэриленд штатының шағын бөлігінен құрылуы жоспарланған еді. 1998 жылы штат заң шығарушысы Ричард Ф. Колберн Мэриленд штатының Бас Ассамблеясына шығыс жағалауын білдіретін тоғыз округтің штаттан бөлінуіне рұқсат беру үшін референдум өткізуді ұсынды. Олар Делавэр және Вирджиния округтерін шақырып, Дельмарва штатын құруды көздеді. 2009 жылдың қыркүйегінде Фредерик округінің комиссары Джон Л. Томпсон кіші округтің Мэрилендтен бөлінуін ұсынды, себебі округ штатқа төлейтін салықтар, алатын қызметтер мен жәрдемақыдан асып түседі. Алайда, бұл ұсынысты округтің басқа комиссарлары қабылдамады. 2014 жылдың ақпан айында Батыс Мэриленд тұрғындары салықтар мен қару-жараққа бақылау мәселелерін алға тартып, жаңа штат құру жөнінде петиция жинағандары хабарланды. Мұндай штатқа Либерти, Антиэтам, Аппалачия және Аугуста сияқты атаулар ұсынылды. 2021 жылдың қазан айында Батыс Мэрилендтегі Гаррет, Алегани және Вашингтон округтерінің алты республикалық заң шығарушысы Батыс Вирджинияның заңнамалық басшыларына хат жолдап, егер аталған округтер Мэрилендтен бөлініп шықса, оларды Батыс Вирджинияға қосып алуға болатынын сұрады.

Массачусетс штаты

Штаттың эксклавы Мэн округі 19 ғасырдың басында бірнеше рет бөлінуді ұсынды. Жерге қатысты ұзақ жылдар бойы туған келіспеушіліктер мен қоныстар Мэйн тұрғындары мен Массачусетс штатындағы одақтастарын Мэйннің бөлінуіне рұқсат беру туралы Массачусетс штатының Бас сотында 1807 жылғы дауыс беруге мәжбүр етті; дауыс сәтсіз аяқталды. Мэйндегі сепаратистік көңіл 1812 жылғы соғыс кезінде британдық Массачусетс саудагерлері соғысқа қарсы шығып, Мэнді британдық басқыншылардан қорғаудан бас тартқанда күшейді. Соңында, 1819 жылдың 19 маусымында Массачусетс штатының Бас соты "Мэйн округін" штаттың қалған бөлігінен бөліп шығаратын заң қабылдады (бұл шешім Мэйн штатының сайлаушылары 1819 жылдың 19 шілдесінде 17 001 дауысқа 7 132 дауыспен мақұлдады). 1820 жылдың 25 ақпанында сот Мэйн штатының жақын арада штат болатынын ресми түрде қабылдады. Аболиционистік дәуірде Уильям Ллойд Гаррисонның жақтастарының кейбіреуі Эссекс округінің штаттан бөлінуін талап етті. Штаттың оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан Бостон бұрышы 1857 жылы Массачусетс елді мекенді басқара алмағандықтан Нью-Йорк штатына өткізілді. 1919 жылы штат заң шығарушы органына ұсынылған салық наразылығының жобасы Бостонның тәуелсіз штаты құруға мүмкіндік берген болар еді.

Мичиган

1858 және 1957 жылдар аралығында Мичиганның Жоғарғы түбегі мен Висконсиннің бір бөлігі бірнеше рет "Жоғарғы" деп аталатын елуінші бірінші штат құру туралы келіссөздер жүргізді. 1979 жылы "Бөлінуді қолдайтын азаматтар" тобы басшыларды Касс округін Индиана штатына қосу және оның атауын "Мичиана округі" деп өзгертуге итермелеуге тырысты.

Миннесота штаты

19-ғасырдың ортасында Миннесота штатының солтүстік-шығысындағы төрт округ – Үстір көліне жақын орналасқан Арроухед аймағы, солтүстік-батыстағы Висконсин және Мичиганның Жоғарғы түбегімен бірігіп, "Солтүстік Ел" немесе "Үстір" деп аталатын жаңа штат құру үшін үнемі қолдау көрсетілді. Астанасы – Дулут қаласы болмақ. 2021 жылдың наурызында штат заң шығарушы органына HF 2423 заң жобасы енгізілді, мақсаты – округтерге Миннесота штатынан шығып, орнына Миннесотамен шектес штаттардың біріне қосылу үшін дауыс беру процедурасын белгілеу. Заң жобасымен бірге петиция да басталып, негізгі мақсаты Твин-Ситис аймағынан тыс округтердің Оңтүстік Дакота штатына қосылуы болды, сонымен қатар Айова немесе Висконсинге қосылуға да шақырылды. Бұл заң жобасы губернатор Тим Уолцтың COVID-19 пандемиясына жауап ретінде қабылдаған шараларына байланысты енгізілді, оның салдарынан Миннесота штаты көршілес штаттарға қарағанда әлдеқайда қатаң және ұзақ мерзімге жабылды, көптеген шектеулер салынды. Оңтүстік Дакота штаты, елінің тарихында ешқашан кез келген бизнеске шектеулер қоймаған жалғыз штаты болып табылады, бұл Миннесотадағы шектеулермен үлкен контраст құрады. Заң жобасы енгізілгеннен кейін көп ұзамай Оңтүстік Дакота штатының губернаторы Кристи Ноем бұл заң жобасын қолдайтынын Twitter желісінде жариялады.

Миссисипи

1861–1865 жылдардағы Американдық Азамат соғысы кезінде Миссисипи штатының Джонс округінде конфедерациялық армиядан дезертир болған Ньютон Найт, өзге дезертирлер мен қашқан құлдардан жасалған жасақты ұйымдастырып, Джонс округін Джонстың еркін штаты деп жариялады. Олар округ ішінде конфедерациялық биліктің әскери шақыру, салық салу және құлдық жүйесін орнатуына сәтті қарсы тұрды және АҚШ құрамына жаңа штат ретінде қосылуды үміттенеді.

Миссури

Макдональд округі 1961 жылдың шілдесінде қысқа мерзімге өзін Макдональд аумағы деп жариялады. Бұл әрекет, округтегі бір қала Миссури штатының ресми картасынан қатемен шығарылып қалғаннан кейін, жартылай әзіл-қалжың ретінде болды.

Небраска штаты

1890 жылдары Небраска Панхандлының тұрғындары суландыруға көмектесетін су заңдарын қабылдаудан мемлекет бас тартқанда, бөлініп кету қаупін тудырды.

Невада штаты

2020 жылы Невада штатының ауылдық аймақтарындағы тұрғындар Кларк округінің штат саясатына күшті либералды әсеріне байланысты штаттан бөлінуді ұсынды. Бұл қозғалыс "Жаңа Невада" штатын құруды көздейді. "Жаңа Невада" қолдаушылары, "Жаңа Калифорния" қолдаушыларымен бірге, Техас штаты мен Пенсильвания штаты арасындағы Жоғарғы Соттағы іске қатысты amicus brief деп аталатын құжатты ұсынды.

Нью-Гэмпшир

2001 жылы Ньюингтон және Рай қалалары штат бойынша бірыңғай мүлік салығының қолданылуына жауап ретінде тәуелсіздік алу мүмкіндігін қарастырды.

Нью-Джерси

1674–1702 жылдар аралығында Нью-Джерси колониялық провинциясы Шығыс Джерсиге, көбінесе бүгінгі Солтүстік Джерсиден, және Батыс Джерсиге, көбінесе Оңтүстік Джерсиден бөлінді. Екі аймақ мәдени ерекшеліктерін сақтап келеді, Солтүстік Джерсиге Нью-Йорк қаласы, ал Оңтүстік Джерсиге Филадельфия әсер етеді. 1980 жылы Маунт-Холлидегі жергілікті журналист Альберт Фриман бөлінуді талап ететін редакциялық мақала жазды. Бастапқыда әзіл ретінде басталган бұл қозғалыс, Egg Harbor кеңесінің бөліну және Оңтүстік Джерси штатын құру бойынша дауыс беруіне алып келді. Аталмыш мәселе ақырында жергілікті заң шығарушылардың назарына ілікті, олар Солтүстік Джерсидегі Meadowlands спорт кешенінің салынуына наразы болды, ал Оңтүстік Джерсидегі Garden State Park жарыс жолының реконструкциясы тоқтатылды. Камден және Глостер округтерін қоспағанда, алты оңтүстік округте міндетті емес референдум өтті, нәтижесінде дауыс берушілердің 51% бөлінуді қолдады. Бөлінуге қарсы дауыс берген жалғыз округ – Оушен округі болды.

Нью-Йорк

1969 жылы Нью-Йорк қаласының мэрін сайлауда жазушы Норман Мейлер Демократиялық партиясының ішкі сайлауында қалалық кеңес президентігіне үміткер болған бағанашы Джимми Бреслинмен бірге қатысты. Олардың бірлескен сайлауалды бағдарламасының бір бөлігі – Нью-Йорк қаласының Нью-Йорк штатынан бөлініп, 51-ші штат болуы керек деген ұсыныс еді. Соған шамамен бір уақытта, жергілікті білім беру телеарнасы WNET TV, 13-арнасындағы қоғамдық істер бағдарламасы «Елу бірінші штат» деп аталды. 1990 жылдары, солтүстік Нью-Йорктің ауылдық аймағындағы Хаммондспорттан шыққан Рэнди Куль, штат сенаторы болып жұмыс істеген кезінде, осы мақсатта бірнеше заң жобаларын ұсынып, бөлінуді жақтады. Оның 1999 жылғы заң жобасы бойынша Нью-Йорк қаласы, Лонг-Айленд, Вестчестер және Рокленд округтері жеке Нью-Йорк штаты болып құрылатын еді, ал қалған округтер Батыс Нью-Йорк деп топтастырылар еді. 2007 жылдан 2009 жылға дейін Лонг-Айленд тұрғындары, олардың төлеген салықтары өз округтеріндегі бағдарламаларды қаржыландыруға жұмсалмайтынын айта отырып, бөлінуді талқылады. Бүкіл арал (Кингс, Квинс, Нассау және Саффолк округтері) және тек екі қала маңындағы округтер (Нассау және Саффолк) үшін де ұсыныстар жасалды. Штат сенаторлары Джозеф Робах, Дейл Волкер және Майкл Ранзенхофер, барлығы Батыс Нью-Йорктан шыққан республикашылар, 2009 жылдың қараша айында штатты бөлуге қолдау деңгейін анықтау үшін міндетті емес референдум өткізуді ұсынды. Стивен Хоули бұл референдумды 2013 және 2015 жылдары қайта ұсынды, ал 2015 жылғы заң жобасын Лонг-Айленд делегациясының мүшелері де қолдады. 2010 жылғы губернаторлыққа үміткер Карл Паладиноның қолдаушылары, Буффало аймағындағы Рус Томпсон мен Джеймс Островски, Батыс Нью-Йорктің Нью-Йорк қаласынан және оның жақын маңдағы округтерінен бөлінуін қолдады. Фред Смерлас 2010 жылы Батыс Нью-Йорктен Конгресске үміткер болу мүмкіндігін талқылағанда, Нью-Йорк қаласын және штаттың солтүстік бөлігін бөлуді басты басымдыққа айналдыратынын мәлімдеді: «Егер сайлансам, менің бірінші әрекетім үлкен араны алып, Нью-Йорк қаласын кесіп тастау болар еді». 2015 жылы Нью-Йорктің оңтүстік аймағындағы он бес қала Пенсильванияға қосылу мақсатымен бөлінуді ұсынды.

In the New York City mayoral election of 1969, writer Norman Mailer ran in the Democratic Party primary on a ticket with columnist Jimmy Breslin, who ran for City Council President. Part of their joint platform was a proposal that New York City should secede from New York State and become the 51st state. At around the same time, a public affairs series on the local educational TV station, WNET TV, channel 13, was called The Fifty First State. In the 1990s, Randy Kuhl, from rural upstate Hammondsport, had advocated secession by regularly proposing bills to that effect while he was a state senator. His 1999 bill would have New York City, Long Island, Westchester and Rockland Counties become a separate state of New York, while the rest of the counties would be grouped as West New York. From 2007 to 2009, Long Island residents discussed secession on the grounds that their tax money is not used to fund programs in their counties. Proposals were made for the entire island (Kings, Queens, Nassau, and Suffolk counties) and for just the two suburban counties (Nassau and Suffolk). State senators Joseph Robach, Dale Volker, and Michael Ranzenhofer, all Republicans from western New York, proposed a nonbinding referendum to gauge support for dividing the state in November 2009. The referendum was again proposed by Stephen Hawley in 2013 and 2015, with members of the Long Island delegation to the state legislature also backing the 2015 bill. 2010 gubernatorial candidate Carl Paladino's supporters, Rus Thompson and James Ostrowski in the Buffalo region, have supported secession of western New York from New York City and its nearby counties. Fred Smerlas, in discussing a potential platform for a 2010 Congressional run from western New York, stated that he would make the separation of New York City and upstate a top priority: "My first act if I ever got elected would be to take a big saw and cut New York City off." Fifteen towns in the Southern Tier of New York proposed potential secession in 2015 to join Pennsylvania.

Солтүстік Каролина

1784 жылы Грин, Вашингтон, Салливан және Хокинс округтерінің бір бөлігі Батыс округтері уақытша Франклин штатын құрды, оның губернаторы – Американ революциясының батыры Джон Севьер болды. Алайда, бұл штат Конфедерация Конгресі тарапынан мойындалмағандықтан, таратылып, Солтүстік Каролинаға қосылды. 1790 жылы Солтүстік Каролина аймақты федералдық үкіметке өткізіп, Оңтүстік-Батыс территориясын құрды. 1796 жылы бұл территория Теннесси штаты ретінде Одаққа қабылданды, ал Севьер оның тұңғыш губернаторы атанды.

Орегон

1941 жылы Орегонның оңтүстік-батыс округтері Солтүстік Калифорния округтерімен бірігіп, Джефферсон штатын құруға тырысты. Бұл қозғалыс негізінен саяси басшылардың назары жетпейтін сезімдегі ауылдық аймақтарда дамыды.

Пенсильвания штаты

Вестсильвания Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде 14-ші штат ретінде ұсынылған. Ол негізінен қазіргі Батыс Виргиния, Пенсильванияның оңтүстік-батысы, сондай-ақ Кентукки, Мэриленд және Виргинияның шағын бөліктерінде орналасқан болар еді. Жақындағы пікір білдірушілер Филадельфия аймағын Пенсильванияның қалған бөлігінен бөліп, жеке штат етіп немесе Нью-Джерсинің құрамына қосуды ұсынған.

Род-Айленд

1984 жылы Блок-Айлендпен шектес Нью-Шорэм қаласы штат аралдағы мопедтерді пайдалануға тыйым салу немесе бақылау құқығын бермегендіктен, бөлініп шығумен қорқытты. Массачусетс және Коннектикут штаттары аралды өзіне қосуға қызығушылық танытқандығы хабарланды. Қала тұрғындары мәселені маусым айындағы штаттық референдумға салуға дауыс бергеннен кейін, Род-Айленд үкіметі ақыр соңында келісімге келіп, аралға мопедтердің санын қадағалауға рұқсат берді.

Оңтүстік Дакота

Оңтүстік Дакотаның бір бөлігі Абсарока аймағының құрамына енгізу ұсынылған, бұл аймақ Жаңа мәміле саясатына қарсылық пен туризмді дамыту ниетінен туындаған.

Теннесси штаты

1861 жылы Теннесси Конфедерацияға қосылғаннан кейін Скотт округі Теннессиден бөлініп, Одақты қолдау мақсатында «Скотттың еркін және тәуелсіз штаты» құру туралы жарлық қабылдады. 1986 жылы осы округтік заңның әлі де күшінде екені анықталған соң, жарлық жойылды. Округ содан кейін Теннесси штатына қайта қабылдау туралы өтініш жолдады, дегенмен бастапқы бөлініс штат және федералдық үкіметтердің ешқайсысы тарапынан мойындалмаған еді.

Техас

Конгрестің бірлескен қаулысымен Техас Республикасы өзін ең көп бес штатқа бөлу құқығымен Одаққа қосылды. Осының нәтижесінде Техастың "бөлінушілері" оның алғашқы онжылдықтарында бөлінуді ұсынып отырды.

Юта штаты

Дезерет штаты, Құрама Штаттар Мексикадан сатып алғанға дейін мормондардың бір бөлігі қоныстанған, соңғы Юта аймағынан әлдеқайда кеңірек шекараға ие болды. 2002 жылы АҚШ Өкілдер палатасы Вендовер қаласының штаттан шығып, Невадаға қосылуына рұқсат берді, осылайша ол Уэст-Вендовер қаласымен бірікті. Алайда, Невада сенаторы Гарри Рид бұл заң жобасын Сенатта қарауды тоқтатты, себебі бұл шекаралық қаладағы казинолардың инвестицияларына әсер етеді деп мәлімдеді. 2008 жылы штат өкілі Нил Хендрикссон 6-шы бірлескен қаулыны (HJR006) ұсынды: "Қазіргі Юта штатының оңтүстік бөлігінен жеке штат құру, солтүстік шекарасы Юта штатының оңтүстік шекарасымен, Юта округінің оңтүстік шекарасы бойымен шығысқа және батысқа қарай созылады". Хендрикссонның заң жобасында штаттың қалалық және тығыз қоныстанған солтүстік бөлігі мен сирек қоныстанған, көбінесе ауылдық оңтүстік арасындағы айырмашылықтар көрсетілді. Заң жобасы қабылданбады.

Вермонт штаты

2004 және 2005 жылдары Киллингтон қаласы Вермонттан бөлініп, Нью-Гэмпширге қосылу үшін дауыс берді, тіпті ол штаттың орталығында орналасқан болатын. Жыл сайынғы қалалық мәжілісте өткен бұл символдық дауыс берулер Вермонттағы жылжымайтын мүлік салығының өсуіне қарсы наразылық болды. Ұқсас ұсыныс Винхолл қаласында да көтерілді, бірақ ол дауысқа түсіріліп қабылданбады.

Вирджиния

Америка революциялық соғысы кезінде 14-ші штат ретінде ұсынылған Вестсильвания, сол кезде Вирджиния штатының құрамында болған, бірақ кейін Батыс Вирджиния және Кентукки штаттарына айналған аймақтарды қамтыды. Ол қазіргі Батыс Вирджиния, Пенсильванияның оңтүстік-батысы, сондай-ақ Кентукки, Мэриленд және Вирджинияның шағын бөліктерінде орналасқан болар еді. Кентукки округі: Файетт, Джефферсон және Линкольн (барлығы бұрын Кентукки округінің құрамында болған) 1780 жылдардан бастап Вирджиниядан бөлінуді бірнеше рет қалады. 1784 жыл мен 1792 жыл аралығында Данвиллдегі Конституция алаңындағы сот ғимаратында он конституциялық конвенция өтті. 1790 жылы Кентуккидің делегаттары Вирджинияның бөліну шарттарын қабылдады, ал 1792 жылғы сәуірдегі соңғы конвенцияда штат конституциясы жасалды. Вирджинияның Бас Ассамблеясы 1789 жылдың 18 желтоқсанында «Кентукки округін» штаттың қалған бөлігінен бөліп, оның мемлекеттік мәртебесін бекіткен заң қабылдады. Кентукки 1792 жылдың 1 маусымында Одаққа 15-ші штат ретінде қосылды. Батыс Вирджиния: Вирджиния ішіндегі шиеленіс күшейді; батыс округтері Ричмонд үкіметінен назарсыз қалғандықтарын және оларға көңіл бөлмегендіктерін сезінді. Вирджинияның Одақтан шығу туралы шешімінен кейін бұл ашық қарсылыққа ұласты. Азамат соғысының басында, 1861 жылдың 17 сәуірінде Вирджиния Конфедерациялық Америка Штаттарына қосылғаннан кейін бірнеше Транс-Аллегени аймағының округтері штаттан бөлінуге дауыс берді. Уилингтегі одақтас көшбасшылары Вашингтондағы АҚШ үкіметі мойындаған Уилинг конвенциясы негізінде Вирджиния үшін жаңа штаттық үкімет құрды. 1862 жылдың 13 мамырында Вирджинияның қайта құрылған үкіметінің Бас Ассамблеясы Батыс Вирджиния құруға рұқсат беретін заң қабылдады, ал сепаратистік аймақ конституция жазды. Ол 1863 жылдың 20 маусымында 35-ші штат ретінде Одаққа Батыс Вирджиния ретінде қабылданды. Жаңа штатта Конфедерация мен Одаққа қолдау шамалы ерекшеленді және партизан соғысы 1865 жылға дейін жалғасты. Кейін, 1871 жылғы «Вирджинияға қарсы Батыс Вирджиния» ісі бойынша Жоғарғы сот Вирджинияның бөлінген округтері жеке штат болуға қажетті барлық келісімдерге ие екенін растады. Солтүстік Вирджиния: Солтүстік Вирджиния (NoVa) мен Вирджинияның қалған бөлігі (RoVa) арасындағы айырмашылықты ескере отырып, кейбіреулер Комонвеллдің екі бөлігін бөлуді ұсынды.

Westsylvania, proposed as the 14th state during the American Revolutionary War, included areas that were then part of Virginia but mostly later became West Virginia and Kentucky. It would have been located primarily in what is now West Virginia, southwestern Pennsylvania, and small parts of Kentucky, Maryland, and Virginia. The District of Kentucky: Fayette, Jefferson, and Lincoln (all formerly part of Kentucky County) sought on numerous occasions to split from Virginia, beginning in the 1780s. Ten constitutional conventions were held in the Constitution Square Courthouse in Danville between 1784 and 1792. In 1790, Kentucky's delegates accepted Virginia's terms of separation, and a state constitution was drafted at the final convention in April 1792. The Virginia General Assembly adopted legislation on December 18, 1789, separating its "District of Kentucky" from the rest of the State and approving its statehood. Kentucky became the 15th state in the Union on June 1, 1792. West Virginia: Tensions within Virginia had been building; the western counties felt ignored and uncared for by the Richmond government. This broke into open rebellion after Virginia voted to secede from the Union. Several Trans–Allegheny region counties voted to secede from the state after Virginia joined the Confederate States of America at the beginning of the Civil War on April 17, 1861. Unionist leaders in Wheeling set up a new State government for Virginia under the Wheeling Convention that was recognized by the U. S. Government in Washington. On May 13, 1862, the General Assembly of the Restored Government of Virginia passed an act granting permission for creation of West Virginia, and the secessionist area wrote a constitution. It was admitted to the Union as West Virginia on June 20, 1863, the 35th state. Support for the Confederacy and the Union was about evenly divided in the new State and a guerrilla war lasted until 1865. Later, by its ruling in Virginia v. West Virginia (1871), the Supreme Court implicitly affirmed that the breakaway Virginia counties did have the proper consents necessary to become a separate state. Northern Virginia: Given the difference between Northern Virginia (NoVa) and the rest of Virginia (RoVa), some have proposed separating the two parts of the Commonwealth.

Вашингтон

Қазіргі Вашингтон штаты географиялық тұрғыдан Каскад тау жотасымен шығыс және батыс аймақтарына бөлінеді. Вашингтон территориясын құру туралы бастапқы ұсыныста, оның шығыс шекарасы Колумбия өзенімен белгіленген. 1861 жылдан бері, кейбір шығыс тұрғындары жаңа штат құруды ұсынды, кейде Айдахо Панхендлі және Монтана мен Орегонның салыстырмалы түрде шағын бөліктерімен (Споканның кеңінен таралған нарық аймағынан тұрады) біріктіруді көздеді. Ұсынылған атаулардың ішінде Шығыс Вашингтон, Линкольн және Каскадия (кейде Тынық мұхитының Солтүстік-Батыс аймағының толық атауы ретінде қолданылады) бар. Мұның себептері ретінде қалалық және ауылдық тұрғындардың ерекше қажеттіліктері, сондай-ақ су құқығы, еңбек заңнамасы және салық салу мәселелеріндегі саяси келіспеушіліктер көрсетілген. 2015 жылы Вашингтон штатының Өкілдер палатасында Каскад тау жотасының шығысына және батысына бір-бір штаттан құралған екі жаңа штат құру мақсатында, Вашингтонның шекараларын өзгертудің салдарына зерттеу жүргізетін жұмыс тобы құру туралы заң жобасы ұсынылды. Сол заң шығару сессиясында, жаңа құрылған штаттарға Орегонның бір бөлігін қосатын ұқсас заң жобасы да ұсынылды. 2017 жылы заң шығарушылар федералды үкіметке Либерти штатын құру туралы петиция ұсынды, оның батыс шекарасы Каскад тауларының жотасымен және Оканоган, Челан, Киттитас, Якима және Кликитат округтерінің батыс шекараларымен өтеді, ал шығыс, солтүстік және оңтүстік шекаралары қолданыстағы штат шекараларымен сәйкес келеді. 2019 жылы Либерти штатын құру туралы заң жобасы мен федералды петиция қайтадан ұсынылды. Аталған заң жобаларының немесе петициялардың ешқайсысы Вашингтон штатының Өкілдер палатасынан өтпеді.

Висконсин штаты

1967 жылғы 21 шілдеде Висконсин штатының Виннеконе ауылының бірқатар тұрғыны, штаттың ресми автомобиль жолдары картасынан ауылдың алынып тасталуына наразылық ретінде, өздерін "Виннеконе Егеменді Штаты" деп жариялап, бөлінуге тырысты. Ауыл картаға қайта қосылғаннан кейін, Виннеконе ауылының сепаратистері штатпен келісімге келді. Осы оқиғаны ауыл жыл сайынғы Егемендік күндері мерекесімен атап өтеді. Солтүстік округтердің бір бөлігі Superior штатын құру жөніндегі ұсыныстарға қосылған.

Вайоминг

Солтүстік Вайомингтің бір бөлігі Абсарока штатын құру туралы ұсынысқа енген болатын.