Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық сәулетші (1929–2023)
Canadian architect (1929–2023)
Реймонд Джуничи Морияма (11 қазан 1929 – 1 қыркүйек 2023) – канадалық сәулетші. Ол Тед Тешимамен бірге Торонтода құрған «Морияма және Тешима Архитекторлары» жеке практикасы әлемдегі көптеген маңызды ғимараттарды, соның ішінде Канада соғыс мұражайын және Токиодағы Канада елшілігін жобалауымен әйгілі болды.
Raymond Junichi Moriyama (October 11, 1929 – September 1, 2023) was a Canadian architect. The private practice in Toronto he co founded with Ted Teshima, Moriyama & Teshima Architects, was renowned for designing many major buildings across the world, including the Canadian War Museum and the Canadian Embassy in Tokyo.
Ерте өмір және білім
Ванкуверде, Британдық Колумбияда туған Реймонд Мориама төрт жасында күйіп, кейде оның денесіндегі жараларынан келекеленген. Апаттан кейін сегіз ай төсек тартып жатып, жақын маңдағы құрылыс алаңынан "қолында сурет, аузында түтікпен" келе жатқан сәулетшіні байқады. Мориама сол сәтте сәулетші болуды шешті. Мориами интернациялық лагердегі өмірін өте қиын деп сипаттады. Осы уақыт аралығында анасы түсік тастады, бұл Мориама үшін болашақ інісін жоғалтуға тең болды. Ол қашып, жалғыздық табуға тырысты және лагерьден тысқары қарау орны ретінде ағаш үй салуға бел буды. Ол канадалық фермерлермен дос болып, олар оған ағаш және құрал-жабдықтармен көмектесті. Мориама қашып құтылу тәжірибесін былайша сипаттайды: "Көңілім толып, лагерден алыс, кішкентай таудың арғы жағындағы Слокан өзенінде шомылуға шешім қабылдадым. Су мұз суы секілді суық болды, бірақ ыстық жасқа қарағанда жақсырақ еді. Кім келе жатқанын көру үшін бақылау платформасын салдым. Көп ұзамай мен RCMP-ден жасырып, өзімнің алғашқы сәулеттік жобамды – ағаш үйді салуды қаладым. Мен балтаны соққы беруге, ескі, қарызға алынған араны, алты қақпақты, бірнеше шеге, арқан және көбінесе ағаш қоймасынан қалған бұтақтар мен қиқымдарды пайдаландым. Оны өз күшіммен салу қиын болды, сонымен қатар материалдарды және құралдарды үнемдеудің сабағы болды. Сол ағаш үй аяқталғаннан кейін әдемі болды. Ол менің университетім, тынығу орным, ойланып, білім алуға арналған жерім болды. Соғыстан кейін оның отбасы әкесімен қайта қосылып, Онтарионың Гамильтон қаласына қоныстанды, онда ол Вестдейл орта мектебінде оқыды және керамика фабрикасында жұмыс істеді. Екі қолын да бірдей қолдана білетін Мориама жұмысын жылдам аяқтап, басшылары оған мектепке дайындалу үшін қосымша уақыт берді. Университетте оқыған жылдары Мориама Ванкувердегі балалық шағының досы Сачимен кездесіп, олар таныса бастады. Олар 1954 жылы үйленді және бес балалары болды, оның ішінде Аджон және Джейсон Мориама сияқты сәулетші болған екі ұлы да бар еді."
Born in Vancouver, British Columbia, Raymond Moriyama suffered burns as a four year old and was sometimes teased about his scars. During the eight months he spent bedridden after the accident, he saw an architect coming and going from a nearby construction site "with a blueprint under his arm and a pipe in his mouth." Moriyama decided then and there that he would become an architect. Moriyama described his experiences in internment camps as miserable. During this time, his mother experienced a miscarriage, which Moriyama grieved as the loss of a potential younger brother. He looked for a place for escape and solitude, and decided to build a treehouse outside of camp as a lookout point. He made friends with Canadian farmers who supplied him with lumber and tools to build. Moriyama describes his experience of finding escape as such:In despair, I decided to bathe in the Slocan River on the other side of a little mountain away from the camp. The water was glacial, but it was better than hot tears. To see who might be coming, I built an observation platform. Soon I found myself wanting to build my first architectural project, a tree house, without being found out by the RCMP. I used just an axe as a hammer, an old borrowed saw, six spikes, some nails, a rope, and mostly branches and scraps from the lumberyard. It was hard work building it by myself, and it was a lesson in economy of material and meansThat tree house, when finished, was beautiful. It was my university, my place of solace, a place to think and learn. After the war, his family reunited with his father and they resettled in Hamilton, Ontario, where he attended Westdale Secondary School and worked in a pottery factory. Ambidextrous, Moriyama was able to finish his piecework quickly, and his bosses allowed him to use his extra time to study for school. During his years in university, Moriyama ran into his childhood friend Sachi from Vancouver, and the two began dating. They married in 1954, and together had five children, including two sons who also become architects, Ajon and Jason Moriyama.
Мансап
Морияманың тәуелсіз сәулетші ретінде алғашқы ірі жобасы Торонтодағы Онтарио ғылым орталығы болды, жобалау 1964 жылы басталды, ал ғимарат 1969 жылы аяқталды. Бүгінде бұл Морияма және Тешима сәулет фирмасы болып табылады. Тед Тешима 2006 жылы зейнетке шығып, 2016 жылы қайтыс болды. 2012 жылы ол Канада Корольдік сәулет институтында «Морияма RAIC халықаралық сыйлығы» деп аталатын 200 000 долларлық қор құрды. Морияма 2003 жылы зейнетке шықты.
Moriyama's first large project as an independent architect was the Ontario Science Centre in Toronto, with design starting in 1964, the building being finished in 1969. and is now Moriyama & Teshima Architects. Ted Teshima retired in 2006, and died in 2016. In 2012 he created a $200,000 endowment with the Royal Architectural Institute of Canada called the Moriyama RAIC International Prize. Moriyama retired in 2003.
Құрметтер
1985 жылы Морияма Канада орденінің офицері атанды. 1992 жылы ол Онтарио орденіне енгізілді. 1997 жылы ол RAIC алтын медалін алды, бұл канадалық сәулет өнеріндегі ең жоғары награда. 2007 жылы Канада Посты оның Онтарио ғылым орталығының жобасымен суреттелген пошта маркасын шығарды. 2009 жылы Морияма бейнелеу және медиа өнері саласындағы генерал-губернатор сыйлығының тоғыз лауреатының бірі болды. 2010 жылы ол жапон мәдениетін әлемге таратудағы үлкен әсері мен адалдығы үшін Сакура сыйлығын жеңіп алды. 2013 жылдың маусым айында Морияма Калгари университетінен құрметті доктор ғылымы дәрежесін алды.
In 1985, Moriyama was made an Officer of the Order of Canada (OC) He was also inducted into the Order of Ontario in 1992. In 1997, he received the RAIC Gold Medal, Canadian Architecture's highest honour. In 2007, he was honoured with a postage stamp by Canada Post featuring his design for the Ontario Science Centre. In 2009, Moriyama was one of nine laureates to receive a Governor General's Award in Visual and Media Arts. In 2010, he won the Sakura Award, for his impact and dedication in the promotion of Japanese culture worldwide. In June 2013, Moriyama received an honorary doctorate from the University of Calgary.
Онтарио ғылым орталығы, Торонто
Онтарио ғылым орталығы Мориаманың тәуелсіз архитектор ретіндегі алғашқы ірі жобасы болды.
The Ontario Science Centre was Moriyama's first large scale project as an independent architect.
Канада елшілігі, Токио
Мориама Токиодағы Канада елшілігін Moriyama & Teshima компаниясында жұмыс істеген кезінде жобалаған. 1991 жылы салынған бұл ғимараттың басты идеясы – "ағаш үй", ол Мориаманың жапондық тұтқындық лагерьлерінде өткен балалық шағынан шабыттандырды. Оның ниеті – елшілікке келген әрбір адамға әлеуметтік байланыс пен жылы қабылдау атмосферасын жасау болды.
Moriyama designed the Canadian embassy in Tokyo during his time with Moriyama & Teshima. Built in 1991, the prominent concept of this building is the "tree house", inspired by Moriyama childhood years spent in Japanese internment camps. His intention was to enable a place of social connection and welcoming for all those visiting the Embassy: