Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корнуолл халық ертегілеріндегі аңызды жаратылыс
Legendary creature in Cornish faery lore
Сприган /s//p//r//ɪ//dʒ//ə//n/ – Корнуолл фольклорындағы аңызды жаратылыс. Сприган ең көп Корнуоллдың Вест-Пенвит аймағымен байланысты.
A spriggan /s//p//r//ɪ//dʒ//ə//n/ is a legendary creature from Cornish folklore. Spriggans are particularly associated with West Penwith in Cornwall.
Этимология
Спригган – диалект сөзі, графема <gg> арқылы /d͡ʒ/ деп айтылады, sprid jan, және sprigg an емес, корн тілінен алынған spyrysyon 'рухтар' көпше түрінен.
Spriggan is a dialect word, pronounced with the grapheme <gg> as /d͡ʒ/, sprid jan, and not sprigg an, borrowed from the Cornish plural spyrysyon 'spirits'.
Фольклорлық шығармалар
Сприггэндер көбінесе бала сияқты үлкен баслы, қарт, бүкірген қариялар ретінде бейнеленеді. Олар ежелгі қираған орындарда, обаларда және жерленген қазынаны сақтайтын қабірлерде кездесетін болған. Кішкентай болғанымен, олар алыптардың рухтары саналатын және орасан зор күшке ие болған, ал Роберт Хант жинаған бір әңгімеде олардың өлшемі зорлап өсуге қабілетті екендігі көрсетілген. Хант осы рухтарды Корнуоллдағы Тренкром төбесі деп аталатын төбелік бекініспен байланыстырды. Сприггэндер жағымсыз мінездерімен танымал болды және оларды ренжіткендерге қарсы келеңсіздік жасауға қуанды. Олар жолаушыларды қорқыту үшін кенеттен құйын тудырып, дауылдар жіберіп, егістіктерді құртып, кейде қарапайым балаларды ұрлап, олардың орнына жаман кейіпкерлерді қалдыратын. Бір әңгімеде қарт әйел сприггэндер тобын жеңіп, киімін кері бұрып (киімді кері бұрудың феяларды қасиетті су немесе темір сияқты тиімді түрде қорғауға болатыны айтылады) олардың олжасын алады. Рождество қарсаңында сприггэндер терең шахталардың түбінде түн ортасында миссаға жиналатын, және олардың өтіп бара жатқандар ән айқанын ести алатын. Дегенмен, бұл сприггэндер емес, buccas немесе knockers, олар қалайы өндірумен байланысты болды және кеншілерге қорғаныш рөлін атқарды. Роберт Хант пен Уильям Боттреллдің жинақтарына сүйене отырып, Кэтрин Бриггс сприггэндерді фея күзетшілері ретінде сипаттады. "Ағылшын диалекті сөздігі" (1905) оларды Скандинавия трольдерімен салыстырды. Егер Финсбери паркінен Хайгейт станциясына дейін Паркленд жолымен жүрсеңіз, Спригган бұрынғы Крауч-Энд станциясының қолданыстан шыққан теміржол платформаларынан бұрын оң жақта орналасқан. Сол жақта, Паркленд жолының оңтүстік жағында 2013 жылдың қаңтарынан бері Ашмоунт мектебі орналасқан Крауч Хилл паркі бар. Мүсінді кейде Жасыл Адам немесе Пан деп жаңылыстырады.
Spriggans have often been depicted as grotesquely ugly, wizened old men with large childlike heads. They were said to be found at old ruins, cairns, and barrows guarding buried treasure. Although small in stature, they have often been considered to be the ghosts of giants and retained gigantic strength, and in one story collected by Robert Hunt, they showed the ability to swell to enormous size. Hunt associated these spirits with the hillfort known as Trencrom Hill in Cornwall. Spriggans were notorious for their unpleasant dispositions, and delighted in working mischief against those who offended them. They raised sudden whirlwinds to terrify travellers, sent storms to blight crops, and sometimes stole away mortal children, leaving their ugly changelings in their place. In one story, an old woman got the better of a band of spriggans by turning her clothing inside out (turning clothing supposedly being as effective as holy water or iron in repelling fairies) to gain their loot. On Christmas Eve, spriggans met for a midnight Mass at the bottom of deep mines, and passersby could hear them singing. However, it was not spriggans but the buccas or knockers who were associated with tin mining, and who played a protective role towards the miners. Based on the collections of Robert Hunt and William Bottrell, Katharine Briggs characterized the spriggans as fairy bodyguards. The English Dialect Dictionary (1905) compared them to the trolls of Scandinavia. If walking along the Parkland Walk from Finsbury Park to Highgate station, the Spriggan is to the right just before the disused railway platforms of the former Crouch End station. To the left, on the southside of the Parkland Walk is Crouch Hill Park where Ashmount School has been located since January 2013. The sculpture is sometimes mistaken for the Green Man or Pan.
Танымал мәдениетте
Сприггэндер 1980 жылдан бері Dungeons & Dragons ролелік ойынында феялар ретінде бейнеленеді. Сонымен қатар, Паркленд Уокі скульптурасының стиліндегі Сприггандарды The Elder Scrolls видео ойындары сериясында кездестіруге болады, және олар әйелдер түрінде көрсетіледі. Beyblade Burst сериясында Шу Куренаи кейіпкеріне Spriggan Beyblade тиесілі, ол қызыл онимен бейнеленген. Бірақ, ағылшын тіліндегі дубляжда және Hasbro шығарылымдарында Beyblade-дың атауы Spryzen деп өзгертілді. World of Warcraft MMO-да Сприггандар – Друстқа адал, феялардың қараңғы және бұрмаланған түрі.
Spriggans have been featured as fey creatures in the Dungeons & Dragons roleplaying game since the 1980s. Additionally, Spriggans in the style of the Parkland Walk sculpture can be found in The Elder Scrolls series of video games and they are portrayed as females. In the Beyblade Burst series, the character Shu Kurenai owns a Spriggan Beyblade, represented by a red oni. In the English dub and Hasbro releases however, the Beyblade had its name changed to Spryzen. In the popular MMO World of Warcraft, Spriggan are a race of fae loyal to the Drust, a dark and twisted version of the fae.
Жалпы көздер
Бриггс, Кэтрин. "Елді мекеншілер сөздігі". "Пингвин", 1976, Жер асты тарихы: "Солтүстік биіктіктері", Хайвел Уильямс. 2007 жылғы 8 шілдеде қарастырылды.
Briggs, Katharine. A Dictionary of Fairies. Penguin, 1976,
Underground History: "The Northern Heights", Hywel Williams. Accessed 8 July 2007.