Польшаның бірінші премьер-министрі Игнацы Дашинский

Кіріспе

Польшаның бірінші премьер-министрі

Игнатий Еварист Дашинский (1866 жылғы 26 қазан – 1936 жылғы 31 қазан) – польшалық социалистік саясаткер, журналист және 1918 жылы Люблинде құрылған Екінші Польша Республикасының бірінші үкіметінің премьер-министрі болған. 1892 жылғы қазанда ол Польша социал-демократиялық партиясын (ППСД) құрысушылардың бірі болды, ол Польша социалистік партиясының (ПСП) алдағы іргесін қалады. 1897 жылы ол Австрия парламентіне сайланды және 1918 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1903 жылдан бастап ол Халықаралық Социалистік партияның бірнеше құрылтайлары мен жиналыстарына қатысып, Польшаның барлық территорияларының тәуелсіздігі мен бірігуін, польшалық социалистік бағдарламаның негізгі бөлігі ретінде жақтады. 1912 жылы ол болашақ маршал және мемлекет басшысы Юзеф Пилсудскиймен ұзақ мерзімді ынтымақтастыққа кірісті. Ол Краковта жарық көрген «Naprzód» (Алға) социалистік газетінің бас редакторы болып тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Дашинский Польша Ұлттық Комитетін құрысушылардың бірі болды және 1918 жылғы 7 қарашада Люблин қаласында құрылған Польша Республикасының Уақытша Халық Үкіметінің басшысы қызметін бірнеше күн атқарды. 1919 жылғы 26 қаңтарда ол Польша Сейміне сайланды және 1922, 1928 және 1930 жылдары қайта сайланды. 1920 жылғы шілдеден 1921 жылғы қаңтарға дейін ол саясаткер және дипломат Винценти Витос басқарған Ұлттық Бірлік Үкіметінде премьер-министрдің орынбасары болды. 1926 жылғы мамыр төңкерісі кезінде Юзеф Пилсудскийді белсенді түрде қолдағанмен, кейіннен орталық-сол оппозицияға қосылды. 1928 жылдан 1930 жылға дейін Сеймнің үшінші маршалы болды. Пилсудский Сейм палатасына үлкен әскери эскортпен кірген кезде Дашинский Сейм отырысын ашудан бас тартты. Ол 1930 жылы Пилсудский Сеймді таратып жіберген кезде саяси мансабын аяқтады. Журналистік және астыртын қызметінде ол Дашек, Жегота және Игнис псевдонимдерін пайдаланды.

Балалық шақ

Игнатий Дашинский 1866 жылдың 26 қазанында Галиция мен Лодомерия Корольдігінің (қазіргі Тернополь облысы) Збараж қаласында дүниеге келді. Ол патриоттық дәстүрді қадірлейтін, аса бай емес ақсүйек отбасынан шыққан. Ол Австрия кеңсесінің қызметкері Фердинанд Дашинскийдің (1816–1875) және Камила Миержевскаяның (1834–1895) ұлы еді. Оның үш ағасы, бір әпкесі және әкесінің бірінші некесінен туған аға-інілері болды. 1872 жылы Дашинский Збараждағы францискан мектебінде білім алуын бастады. Ол өте жақсы оқушы болды, себебі ол оқып-жазуды білген, сондай-ақ көпмәдениетті ортада өскендіктен бірнеше тілді білді. Бала кезінен украин және идиш тілдерінде сөйлеп, неміс тілін түсінген. 1875 жылдың 6 желтоқсанында әкесі қайтыс болды және отбасы Станислав қаласына көшіп келді. Олардың қаржылық жағдайын жақсарту үшін анасы орта мектеп оқушыларына пәтерлерді жалға берді. Екі жылдан кейін ол орта мектепке түсті. Осы уақыт аралығында ол әріптестеріне жеке сабақ беріп, ақша тапты. Сол кезде ол үлкен ағасы Феликстің ықпалында болды, ол оған жақсы поляк патриоты болуды үйретті. Олар бірге шағын көтерілісшіл әрекеттер жасады. Феликс қараша көтерілісінде күрескен ақын Маурици Гославскийдің құрметіне мерейтойлық өлең жазды. Игнатий өлеңнің көшірмелерін жасап, ақынның қабірінің маңына таратып жіберді. Австрия полициясы тергеу бастады және Феликс тұтқындалды, ал Игнасий сотқа дейін босатылды. Бірақ екеуі де ақталып шықты. Феликс өзінің көтерілісшіл қызметін тоқтатпады. Ол Станислав аймағындағы поляк және украин жасөспірімдерін тартатын құпия топ құрды. Игнасий топқа оның ережелерін қалыптастыру арқылы үлес қосты. 1882 жылы Игнатий Дашинский ұзақ мектеп үзілісі кезінде студенттерге патриоттық сөз сөйледі. Бұл оның мектептен шығарылуына және отбасының Станиславтағы тыныш өмірінің аяқталуына әкелді. Олардың қаржылық жағдайы нашарлап, Львовқа көшіп кетуге мәжбүр болды. Феликс Львов политехникалық институтында химияны оқыды. Бірақ көп ұзамай Игнасий мен анасына тағы көшіп кетуге тура келді. Олар Дрохобычқа барды, онда ол өзінің алғашқы жұмысын заңгердің хатшысы ретінде бастады (ешбір мектеп оны қабылдамады). Осы уақыт аралығында ол жұмысшы табымен алғаш рет танысты. Көп ұзамай ол солшыл «Gazeta Naddniestrzańska» (Днестр газеті) екі апта сайын шығатын газетке жаза бастады, онда Станислав және Дрохобычтағы мұнай өнеркәсібінде жұмыс істейтін жұмысшылардың ауыр жағдайлары туралы жазды. 1884 жылдың қыркүйегінде анасы Пшемысльге көшіп келгенде, Игнасий Львовта жалғыз қалды. Ол тағы да мектепке түсуге қабылданбады, сондықтан үйде оқыды.

Ignacy Daszyński was born on 26 October 1866 in Zbaraż in the Kingdom of Galicia and Lodomeria (now in Ternopil Oblast), which, following the Partitions of Poland, was then a part of the Austrian Empire. He came from a not very wealthy family of the gentry, one that cherished patriotic traditions. He was the son of Ferdynand Daszyński (1816–1875), an Austrian clerk, and Kamila, née Mierzewska (1834–1895). He had three brothers, one sister, and older half siblings from his father's first marriage. In 1872 Daszyński began his education in a school run by Franciscans in Zbarazh. He was a very good student because he already knew how to read and write and, as he grew up in a multicultural environment, he knew several languages. From childhood, he could speak Ukrainian and Yiddish and understood German. On 6 December 1875, his father died and the family moved to Stanisławów. To improve their financial situation, his mother leased flats to secondary school students. Two years later, he entered secondary school. During this time he earned money by giving his colleagues private lessons. At that time, he was under the strong influence of his older brother, Feliks, who taught him how to be a good Polish patriot. Together they performed minor subversive actions. Feliks wrote an anniversary poem in honour of Maurycy Gosławski, a poet who fought in the November Uprising. Ignacy made copies of the poem and scattered them around the poet's grave. The Austrian police started an investigation and Feliks was arrested, while Ignacy was released pending trial. However, they were both acquitted. Feliks still did not abandon his subversive activity. He created a conspiratorial group that drew Polish and Ukrainian teenagers from the Stanisławów area. Ignacy contributed to the group by establishing its rules. In 1882 Ignacy Daszyński gave a patriotic speech to students during the long school break. This brought his expulsion from the school and an end to his family's easy life in Stanisławów. Their financial situation collapsed, and they had to move to Lwów. Feliks began studying chemistry at the Lwów Polytechnic. Soon Ignacy and his mother had to move again. They went to Drohobycz, where he began his first job, as a lawyer's secretary (no school was willing to enroll him). During this time he came into contact with the working class for the first time. Soon he started to write for the leftist biweekly Gazeta Naddniestrzańska (Dniester Gazette), in which he wrote about the hard conditions of workers employed by the petroleum industry in Stanisławów and Drohobycz. In September 1884, when his mother moved to Przemyśl, Ignacy was left alone in Lwów. Again he was refused enrollment at school, and so studied at home.

Саясат және дипломатия

Сол кезде Дашинскийдің социалистік саяси көзқарастары қалыптасып келе жатқан еді. 1886 жылы ол ата-анасының достарының біріне тәрбиеші болды. 1888 жылдың 8 сәуірінде сабаққа қатыспай-ақ Матураны (мектеп бітірушілер емтиханы) тапсыруға рұқсат алды. 1888 жылдың 22 қыркүйегінде диплом алып, Краковтағы Ягеллон университетінде философияны оқыды. Ағасы Феликс арқасында Краковтағы социалистермен байланыста болды. 1889 жылы Людвик Кульчицкиймен танысып, оған Польшадағы Конгресске социалистік жаңғыларды жеткізуге көмектесті. Біраз уақыттан соң Дашинский қаржылық қиындықтарға байланысты оқуын тастауға мәжбүр болды. Ол қайтадан тәрбиеші болып жұмыс істеді, Чарностаудан Гняздовскийлер отбасына жалған есіммен қызмет етті. 1889 жылдың 2-3 мамыр түнінде орыс полициясы оны тұтқындап, Пультускте алты ай түрмеде отырды, себебі оны шетелде социалистік қозғалысқа қатысқан ағасы Феликс деп жаңылыстырды (ол Париждегі Екінші Интернационал конгресіне қатысқан еді). Игнатий түрмеден босатылғаннан кейін Польша Конгресінен қуылды және Краковқа оралды. Ол жерде заңсыз саяси қызметпен айналысқандығы айыпталды, бірақ мерзімі өткендіктен ақталды. Ол қайтадан университетке оралды, бірақ демонстрацияға қатысқаннан кейін оқуын тастауға мәжбүр болды. Осы оқиғалардан кейін Дашинский Аргентинаға эмиграциялауға шешім қабылдады. Алайда, Еуропадан кетер алдында Швейцарияға ағасы Феликс пен оның әйелі Зофияға барды. Оның ағасы туберкулезбен ауырып, Давоста ем алып жатқан еді. Ағасымен кездескеннен кейін Аргентинаға билет алу үшін Парижге барды, бірақ 1890 жылдың 9 сәуірінде Феликс қайтыс болғанын естіді. Осыдан кейін Станислав Мендельсон мен Александр Дембский оны эмиграцияламауға көндірді. Ол Швейцарияда оқуға шешім қабылдады және Цюрих университетіне қабылданды. Оқу кезінде Мендельсон оны айына 60 фунтпен қолдады. Швейцарияда Дашинский ағасының социалистік қызметін жалғастырды. Ол "Zgoda" поляк жұмысшылар бірлестігінің негізін қалаушылардың бірі болды. Ол Юлиан Мархлевский, Роза Люксембург және Габриэль Нарутовичпен бірлесіп жұмыс істеді. Сол кездегі ең үлкен жетістігі – социалистік демонстрацияларды қорғайтын тәртіп сақшылық қызметін құру болды. Адам Мицкевичтің күлін Польшаға әкелу рәсімі осындай демонстрацияға айналды, оның барысында Мархлевский сөз сөйледі. Дашинский 1890 жылдың қазан айында Польшаға оралды. Алдымен Краковта қалды, содан кейін Львовқа көшіп, Галициядағы социалистік қозғалыстың басқару орталығын құрды. Ол украин социалистік белсенділерімен бірлесіп, Русь украин радикалдық партиясының (Руско-Украинская Партия Радикальная) құрылтай жиналысына қатысты, онда ақын Иван Франкомен танысты.

At that time, Daszyński's socialist political views were already taking shape. In 1886, he became a tutor to some friends of his parents. On 8 April 1888, he was allowed to pass the Matura (school leavers' examinations) without attending the classes. He received his diploma on 22 September 1888 and went on to study philosophy at the Jagiellonian University in Kraków. Thanks to his brother Feliks, he was in touch with socialists in Kraków. In 1889, he met Ludwik Kulczycki, whom he helped in delivering socialist brochures in Congress Poland. Daszyński soon had to abandon his studies because of financial problems. He became a tutor again, working under a false name for the Gniazdowski family from Czarnostaw. On the night of 2–3 May 1889, he was arrested by the Russian police and spent six months in jail in Pułtusk because he was mistaken for his older brother Feliks, who was engaged in the socialist movement abroad (he attended the Congress of the Second International in Paris). When Ignacy was released from jail he was expelled from Congress Poland and returned to Kraków. While there, he was accused of engaging in illegal political activities, but was acquitted under a statute of limitations. He returned to university, but had to give up his studies after taking part in a demonstration. After these events, Daszyński decided to emigrate to Argentina. However, before leaving Europe he went to Switzerland to visit his brother Feliks and his wife Zofia. His brother had tuberculosis and was taking a cure in Davos. After meeting his brother, he went to Paris to buy a ticket to sail to Argentina, but on 9 April 1890 he was informed of Feliks's death. After this, Stanisław Mendelson and Aleksander Dębski persuaded him not to emigrate. He decided to study in Switzerland and was admitted to the University of Zurich. During his studies there, he was supported by Mendelson, who gave him 60 pounds per month. In Switzerland, Daszyński continued his brother's socialist activity. He was one of the founders of the Polish Working Class Association "Zgoda" (Stowarzyszenie Robotników Polskich "Zgoda"). He collaborated with Julian Marchlewski, Rosa Luxemburg and Gabriel Narutowicz. His greatest achievement at that time was the creation of order keeping services that protected socialist demonstrations. The ceremony of moving Adam Mickiewicz's ashes to Poland turned into such a demonstration, during which Marchlewski gave a speech. Daszyński returned to Poland in October 1890. First he stayed in Kraków, then moved to Lwów, where he created a management center for the socialist movement in Galicia. He collaborated with Ukrainian socialist activists and attended the founding meeting of the Ruthenian Ukrainian Radical Party (Rusko Ukraińska Partia Radykalna), where he met the poet Ivan Franko.

Социал-демократиялық партия

Дашинский Галицияның барлық жұмысшы қозғалыстарын біріктіруді қалады. Белгілі бір топтар «Праца» және «Роботник» газеттерімен байланысты болды. 1890 жылдың 7 қарашасында Львовта өткен жиналыста социалистік белсенділер ресми және заңды Еңбек партиясын құру туралы шешім қабылдады. Келесі қадам – 1891 жылдың 15 ақпанында жаңа социалистік кедейлерге көмек және білім беру қауымдастығын құру болды. Ұйымның өсуімен бірге, оның ықпалы Станислав және Краков қалаларына жетті. Сол кезде ол белсенді журналист және саясаткер болды. Ол көптеген митингілерде сөз сөйледі, мысалы, 1891 жылдың 1 мамырында Львовта өткен сайлау митингісінде, сондай-ақ 30 сәуірде Żegota псевдонимімен «Галициядағы саяси партиялар туралы» саяси брошюра жариялады. Оның жарияланғаннан кейін, оған жасырын ұйымға қатысқандығы айыбы тағылды, бірақ Социалистік партия заңды болғандықтан, айып алынып тасталды. Маусым айында Венада Австрияның Социал-демократиялық жұмысшы партиясының съезінде Галиция делегаты болды. 1891 жылдың 16-23 сәуірінде Дашинский Брюссельде өткен Екінші Интернационал конгресінде поляк социалистерінің делегациясын жетекшілік етті. Содан кейін ол Берлинге кетіп, «Жұмысшылар газеті» («Gazeta Robotnicza») поляк газетінің бас редакторы болды. Ол онда алты ай жұмыс істеді. Берлиннен кетіп бара жатқанда, оны неміс билігі науқас мақалалар жариялағандығы үшін тұтқындады. Бірақ оның автор екенін дәлелдей алмағандықтан, оны босатты. 1892 жылдың басында ол Львовқа барды, онда Галицияның поляк социал-демократиялық партиясының (I Zjazd Galicyjskiej Partii Socjalno Demokratycznej) бірінші съезінде маңызды рөл атқарды. Ол партияның саяси бағдарламасы және тактикасы туралы баяндама жасады. Қайтып келе жатқанда, оны тағы да тұтқындап, Краков түрмесінде он күн отырды. Бостандыққа шыққаннан кейін Львовқа оралды. Австрия социалистерінің үшінші съезінде ол Польша социал-демократиялық партиясын көптеген австриялық ұйымдардан бөлуді ұсынды, партияның марксистік саяси бағдарламасында тәуелсіздікті қолдайтын тармақтарды баса назарға алды, оның мақсаты жеке меншікті жою арқылы социализмді іске асыру болды. Бұл мақсатқа жетудің алғашқы қадамдары сайлау процедураларын демократияландыру (буржуазияның артықшылықтарын жою) және сегіз сағаттық жұмыс күнін енгізу еді. Оның жеке поляк партиясы туралы арманы 1892 жылы Польша социалистік партиясы (Polska Partia Socjalistyczna немесе PPS) құрылғанда ішінара орындалды. Дашинский Фелиция Носсиг Прохникпен танысып, оған ғашық болды, олардың Адам Прохник есімді ұлы болды деген қауесет бар. 1892-1893 жылдары Дашинский Карпат тауларында демалып өмір сүрді. 1893 жылы ол Краковқа көшіп, «Алдыға» («Naprzód») социалистік газетінің редакторы болды. 1893 жылдың наурыз айында Краковта өткен Екінші Социалистік конгреске қатысты. Полиция жиынды таратып жіберді, ол бес күн түрмеде отырды. Қазан айында ол тағы да Львовқа көшіп, «Галициядағы социалистік партияның даму тарихы» (1890 жылдың мамырынан 1894 жылдың мамырына дейін) атты брошюра жариялады. Осы уақытта ол Краковқа оралып, «Напрод» газетінің редакторы қызметін қайта бастады. Кейін ол Галиция және Силезияның үшінші социалистік конгресіне қатысып, «Галиция демократиясының банкроты» («Bankructwo demokracji galicyjskiej») атты тағы бір брошюра жариялады, онда ол буржуазияны қатты сынады. 1895 жылы Дашинскийдің анасы қайтыс болды. 1896 жылы ол Лондон қаласында өткен Халықаралық конгреске қатысты. 1896 жылдың күзінде Польшаның Австриядағы министр-президенті граф Казимеж Бадени сайлау заңын ішінара реформалады, осылайша парламентке 72 депутат жалпы ерлер сайлау құқығы арқылы сайланатын болды. Дашинский бұл социалистік идеологияның танымалдылығын арттыруға, сондай-ақ парламентте өз идеологиясы үшін күресуге мүмкіндік береді деп сенді. Сайлау округтері қалалар мен ауылдарды қамтитындай етіп бөлінді. Ол Краков округінен үміткер болды, онда ол 75% дауыс алды (29 758 дауыстан 22 214 дауыс). Оны жұмысшылар, шаруалар, студенттер, олардың көп бөлігі еврейлер қолдады. 1897 жылы ол парламент депутаты болды және сол жылы Венада актриса Мария Пазковскаға үйленді.

Daszyński wanted to unite all the working class movements of Galicia. Particular groups were connected with two newspapers, Praca and Robotnik; he himself was a Praca journalist. At a meeting on 7 November 1890 in Lwów, socialist activists decided to create an official and legal Labour Party. The next step was to establish a new socialist poverty relief and educational association, Siła ("strength" or "force"), on 15 February 1891. When the organization grew bigger, its presence reached Stanisławów and Kraków. At that time, he was very active as a journalist and politician. He delivered speeches at many rallies, such as the election rally on 1 May 1891 in Lwów, and he published a political brochure, O partiach politycznych w Galicji ("On the Political Parties in Galicia"), under the pseudonym Żegota on 30 April 1891. After its publication, he was charged with affiliation with an underground organization, but, since the Socialist Party was legal, the charge was dismissed. In June he became a Galician delegate at the Congress of the Social Democratic Workers' Party of Austria in Vienna. From 16 to 23 April 1891, Daszyński led a delegation of Polish socialists to the Congress of the Second International in Brussels. He then went to Berlin, where he became editor in chief of the Polish newspaper Gazeta Robotnicza ("Workers' Gazette"). He worked there for six months. When he was leaving Berlin, he was arrested by the German authorities on charges of publishing seditious articles. However, since they could not prove that he was in fact their author, he was released. In early 1892 he went to Lwów, where he played an important role in the first convention of the Polish Social Democratic Party of Galicia (I Zjazd Galicyjskiej Partii Socjalno Demokratycznej). He delivered a speech about the party's political program and tactics. On his way back, he was arrested again and spent ten days in jail in Kraków. On his release, he returned to Lwów. At the Third Congress of Austrian Socialists he argued for the separation of the Polish Social Democratic Party from the numerous Austrian organizations emphasizing pro independence clauses in the party's Marxist political program, which aimed to put socialism into practice by abolishing private property. The first steps to achieve this aim were to be democratization of the election procedures (liquidation of privileges of the bourgeoisie) and introduction of an eight hour working day. His dream of a separate Polish party partially came true when, in 1892, the Polish Socialist Party (Polska Partia Socjalistyczna or PPS) was created. Daszyński met and fell in love with Felicja Nossig Próchnik, with whom he allegedly had a son, Adam Próchnik. Between 1892 and 1893, Daszyński lived in the Carpathian Mountains, where he was resting. In 1893 he moved to Kraków, where he became editor of the socialist newspaper Naprzód ("Forward"). In March 1893 he attended the Second Socialist Congress in Kraków. The police broke up the meeting, and he spent five days in jail. In October he moved to Lwów again, where he published the brochure Krótka historia rozwoju partii socjalistycznej w Galicji (od maja 1890 do 1 maja 1894) ("A Short History of the Development of the Galician Socialist Party (from May 1890 to May 1894)"). Meanwhile, he returned to Kraków and resumed editorship of Naprzód. Later he attended the Third Socialist Congress of Galicia and Silesia and published another brochure, Bankructwo demokracji galicyjskiej ("The Bankruptcy of Galician Democracy"), in which he strongly criticized the bourgeoisie. In 1895 Daszyński's mother died. In 1896 he attended the International Congress in London. In the autumn of 1896, the Polish Minister President of Austria, Count Kazimierz Badeni, introduced a partial reform of the electoral law, such that 72 members of parliament were to be elected through a form of universal male suffrage. Daszyński believed that this gave a chance for socialist ideology to become more popular, as well as a chance to fight for his ideology in parliament. Constituencies were divided in such way that they included towns and villages. He was a candidate in the Kraków constituency, where he received 75% of the vote (22,214 out of 29,758 votes). He was supported by workers, peasants, students, many of them Jews. In 1897, he became a member of parliament and in the same year he married the actress Maria Paszkowska in Vienna.

Австрия Парламенті

Парламентке енгеннен кейін Дашинский 15 мүшеден тұратын парламентариялық клубтың төрағасы болды. 1898 жылы билік батыс Галицияның бір бөлігінде төтенше жағдай режимін енгізді. Оның мақсаты – жұмысшылар қозғалысын әлсірету еді. Жиналыс бостандығы сияқты көптеген құқықтар шектелді. Дашинский бұған қарсы күресті, мысалы, 22 қарашада үкіметтің әрекеттеріне наразылық білдірген танымал сөз сөйледі. Кейін ол жұмысшылардың ереуілін қолдады, бірақ олардың заңды түрде өткізілуі керек екенін қаперіне салды. Ол сондай-ақ парламентте сайлау заңын демократияландыруға қатысты; басқа нәрселермен қатар, куриялық дауыс беруді жоюға шақырды. Дашинский керемет шешен болды, оның сөздері көп адамды қызықтырды. Ол консерваторлар мен президент-министр Бадениді сынады. 1898 жылы Венада өткен ірі демонстрацияларға қатысып, император Бадениді лауазымынан босатуға себепкер болды. 1900 жылы Дашинский тағы да Мемлекеттік кеңеске сайланды. Ол цензураны айналып өтуге күш салды, себебі журналист ретінде сөз бостандығына шектеулер қойылды.

Краков қалалық кеңесі

1902 жылы 12 мамырда Дашинский Краков қалалық кеңесіне мүше болып сайланды. Кеңесте отырғанда, ол консервативті және роялистік мүшелермен күреске ерекше назар бөлді. Дашинский әлеуметтік мәселелермен және Краков қаласының инфрақұрылымына қатысты мәселелермен де айналысты. Ол өнеркәсіп, көмір және каналдар мәселелерімен айналысатын қалалық комитеттердің құрамында болды. 1905 жылы 2 ақпанда, 1905 жылғы Ресей революциясы басталғаннан кейін, ол Краковтың Базар алаңында өткен демонстрацияға қатысып, патшаның портретін өртеді. Полиция демонстрацияны таратуға тырысты, бірақ кеңес мүшелерін ұстай алмады. 1907 жылы парламент 24 жастан асқан барлық еркектерге Мемлекеттік кеңеске сайлауда дауыс беруге рұқсат беретін жаңа сайлау заңын қабылдады. Осы жылдың мамыр айында социалистер үлкен сайлауда жеңіске жетті, ал консерваторлар парламенттегі өкілдерінің көп бөлігін жоғалтты.