Кіріспе

Кеңес Одағындағы поляк азшылығы – Кеңес Одағы тарағанға дейін оның шекараларында немесе жанында тұрған поляк диаспорасы. Олардың бір бөлігі Кеңес Одағы тарағаннан кейінгі мемлекеттерде, ең әйгілісі Литва, Беларусь және Украинада, тарихи түрде Польша-Литва одағымен байланысты аймақтарда, сондай-ақ Қазақстан және Әзірбайжан сияқты елдерде де өмір сүруін жалғастырды.

1917-1920 жылдар

[[Файл:Автопортрет (1908 немесе 1910-1911).jpg|thumb|right|Суретші Казимир Малевич (Kazimierz Malewicz) – кеңестік Одақта белсенді болған, польша тегіндес көрнекті суретші. 1927 жылы Варшаваға қоныстану әрекеті сәтсіз аяқталды. Польша жазушысы және философы Станислав Игнатий Виткевич Санкт-Петербургте жүргенде Ресей революциясын бастан өткізді. Оның көргендері оның шығармаларына терең әсер етті, олардың көптегені ол куә болған Азамат соғысының қасіреттерін бейнелейді. Революцияның көптеген польшалық құрбандарының арасында поляк композиторы Витольд Лутославскийдің әкесі Мариан Лутославский және оның інісі Йозеф 1918 жылы Мәскеуде «контрреволюционерлер» деп айыпталып өлтірілді. Сонымен қатар, коммунистік қозғалысқа қатысқан поляктар (немесе жартылай польша тегі бар адамдар) да болды. Белгілі революционерлерге Константин Рокоссовский, Вячеслав Менжинский, Юлиан Марчлевский, Станислав Косьор, Карол Свиерчевский және Феликс Дзержинский, кейіннен НКВД-ға айналған «Чека» құпия полициясының негізін қалаушы кірді. Кеңес Одағы сонымен қатар Қызыл Армияда польша бөлімшелерін және эмиграциядағы польшалық коммунистік үкіметті ұйымдастырды, бірақ біріншісі Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін қудаланды және көрсеткіс соттарға ұшырады, ал екіншісі Лондонға негізделген заңды үкіметке қарсы, кеңес режимімен тағайындалып орнатылды. 1920 жылы Уақытша польша революциялық комитеті құрылды, бірақ Польшаны бақылауға ала алмады.

Демография

Кеңес Одағындағы поляк халқының саны 1959 жылы ең жоғары шарына жетті, 1970 жылға қарай шамамен 20%-ға төмендеді, ал 1970 мен 1989 жылдар аралығында өте баяу түрде азайды.