Кіріспе
Майкл Томас Келли (17 наурыз 1957 – 4 сәуір 2003) – американдық журналист, «The New York Times» газетінің қызметкері, «The Washington Post» және «The New Yorker» газеттерінде колонкиші, ал «The New Republic», «National Journal» және «The Atlantic» журналдарының редакторы болған. Ол 1990–1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысы туралы хабарлары арқылы танымал болды және саяси портреттері мен сараптамаларымен белгілі болды. «The New Republic» журналындағы Стивен Гласс жанжалындағы аға редактор рөлі үшін кәсіби беделін жоғалтты. Келли 2003 жылы Иракты басып алу туралы хабарлап жатқанда қаза тапты; ол осы соғыста қаза тапқан алғашқы американдық журналист болды. 20 жылдық журналистік мансабында Келли Перс шығанағы соғысы туралы кітабы мен мақалалары, сондай-ақ журналды редакциялауы үшін бірнеше кәсіби награда алды. Оның құрметіне журналистика саласындағы Майкл Келли сыйлығы және Нью-Гэмпшир университетінде стипендия тағайындалды.
the American journalist
Michael Thomas Kelly (March 17, 1957 – April 4, 2003) was an American journalist for The New York Times, a columnist for The Washington Post and The New Yorker, and a magazine editor for The New Republic, National Journal, and The Atlantic. He came to prominence through his reporting on the 1990–1991 Gulf War, and was well known for his political profiles and commentary. He suffered professional embarrassment for his role as senior editor in the Stephen Glass scandal at The New Republic. Kelly was killed in 2003 while covering the invasion of Iraq; he was the first US journalist to die during this war. During a journalism career that spanned 20 years, Kelly received a number of professional awards for his book on the Gulf War and his articles, as well as for his magazine editing. In his honor, the Michael Kelly Award for journalism was established, as well as a scholarship at his alma mater, the University of New Hampshire.
Ерте өмір және білім
Вашингтон қаласында дүниеге келген Келли төрт баланың бірі болып, әке-шешесінің қадамын басып, журналистика саласына келді. Оның анасы – Маргарита (Лелонг) Келли, Нью-Орлеан қаласынан шыққан жазушы, "Отбасылық альманах" бағанасын The Washington Post газеті үшін жазды, ал әкесі – Томас Винсент Келли (2 тамыз 1923 – 17 маусым 2010), The Washington Star (бұрынғы The Washington Daily News) газетінде саяси және түрлі жаңалықтарды жазған тілші, кейіннен The Washington Times газетінде жұмыс істеді.
Мансап
Келлидің алғашқы медиа жұмысы ABC News және оның "Good Morning America" телебағдарламасына қонақтарды шақыру болды. 1996 жылы Келли "The New Republic" журналының редакторы болды, онда оның қызметкерлерін қорғауы, сондай-ақ баспагер Мартин Перетцтің досы Ал Горға қарата айтқан сынды пікірлері журнал басшылығымен қарым-қатынасты шиеленістірді. Ол редакторлық қызметтен бір жылдан кейін босатылды. Жазушы Стивен Гласс Келли редакторлық еткен кезде маңызды үлес қосып, кейін көптеген мақалаларын өңдеп, жазбаларын және басқа да қолдау материалдарын жалған екені анықталды. "The New Republic" журналистік этиканы бұзғаны үшін ресми түрде кешірім сұрады, бұл Келлиден кейін қызмет еткен Чарльз Лейннің жүргізген тергеуінен кейін белгілі болды. "Forbes Online" Гластың жұмысын әшкереледі. Келли "Forbes" Гластың жалғандығын жариялағанға дейін оның редакторы болды. Ол Гласты көптеп қолдады, Гластың мақалаларының шындығына күмән келтіргендерге қатысты хаттар жолдады. 2003 жылғы "Сынған шыны" фильмінде Гластың "The New Republic" журналындағы өрлеуі мен құлдырауы оқиғасы баяндалды, онда Келли рөлін Хэнк Азария сомдады. "The New Republic" журналындағы жұмысынан айырылғаннан кейін Келлиді Дэвид Г. Брэдли "National Journal" журналында мақала жазуға шақырды. Кейін ол редактор болып тағайындалды. Брэдли 1999 жылы "The Atlantic Monthly" журналын сатып алғаннан кейін, оны басқару үшін Келлиді тағайындады. Келли басшылығымен "The Atlantic" үш рет Ұлттық журнал сыйлығын жеңіп алды.
Шейіт күні: Кішігірім соғыс туралы оқиғалар
Келли 1991 жылы Бірінші шығанақ соғысы туралы жариялаған материалдары үшін марапаттар мен құрметтерге ие болды. АҚШ әскері репортерлерді ұйымдастыру, кіруді бақылау және жағымды жарияланым жасау үшін бірлескен басқару жүйесін пайдаланды, бірақ Келли тәуелсіз хабарлауды жөн көрді. Оның кітабы 1994 жылы алғашқы ғылыми-танымдық шығарма үшін PEN/Марта Албранд сыйлығын алды. Тед Коппел Келлидің кітабын журналист Майкл Херрдің "Диспетчерлер" атты еңбегімен салыстырып, Келлидің Бірінші шығанақ соғысын Херр Вьетнам соғысын сияқты нақты бейнелегенін айтты. "The New Yorker" журналының редакторы Дэвид Ремник Келлидің соғыс кезіндегі қорқынышты суреттеген журналистік еңбегінің Джордж Оруэллдің Испания азамат соғысы туралы "Каталонияға салтанат" кітабы немесе Эрни Пайлдың Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі репортаждары сияқты бір жанрға жататынын мәлімдеді. 2005 жылы "The New York Times" газетінде жазған Мэтт Бай өзінің кіріспесінде оны "Хиллари Клинтон туралы танымал мақалаға айналған материал" деп сипаттады. "Columbia Journalism Review" журналында Гал Беккерман оны "қайырған бас мақала" деп атады.
Өлім
Келли 2003 жылы Ирак соғысының басталуы туралы хабарлауды жоспарлаған. Осы соғыс үшін АҚШ әскері журналистерді коалициялық әскери бөлімдерге тікелей қосып жіберді, және Келли де осы тәсілге келісті, осыған ұқсас 600-ге жуық басқа журналистер де келісті. Коппель "Күресуге тұрарлық нәрселер: Жиналған жазбалар" кітабының кіріспесінде, ол және Келли әуежайды бақылау 3-ші жаяу әскер дивизиясының міндеті екенін, Келлиді соңғы рет тірі көрген түні білгендерін айтты. Ол кезде көлік ирактық әскерлерінің атысына ұшырады. Келли мен Дэвистің көлігі жолдан жаңқаланып, төмендегі каналға құлап кетті. Екеуі де шабуылда қаза тапты. Келли Ирактағы әрекеттер кезінде қаза тапқан алғашқы американдық тілші болды.
Көзқарастар
Келли екі саяси партиядағы саяси құрылымды, сондай-ақ Голливудтағы билік құрылымын сынады. Ол Тед Кеннедиге сын жазды, ол 1990 жылы GQ журналында жарияланды және Кеннедидің қайтысынан кейін осы журнал қайта басып шығарды. Ол Аль Горды көп рет сынады. Ол Билл Клинтон мен Джордж Буш президент болған кезде АҚШ-тың әскери араласуын қолдады. Ол Ирак соғысына қарсы қозғалыстың ашық қарсыласы болды. Келли "қосылу параноясы" терминін қабылдады, оны сол және оң қанатты белсенділердің соғысқа қарсы мәселелер мен азаматтық бостандықтардағы саяси жақындасуын сипаттау үшін пайдаланды, олардың конспирациялық теорияларға немесе үкіметке қарсы көзқарастарға ортақ сеніммен қозғалғанын айтты. 2002 жылдың қыркүйегінде Келли бұрынғы вице-президент Аль Горды Буш әкімшілігінің Иракқа шабуылға қолдау табуға жасаған әрекеттерін айыптаған сөзі үшін қатаң сынады. The Washington Post газетінде Келли Гордың сөйлеген сөзі "өткір сынға лайық. Ол төменсіз. Ол жеңілтек" деп жазды. Ол Гордың сөйлеген сөзі "ешқандай лайықты саясаткер айта алмайтын сөз" және "құбыжықтап, мазақтаумен және ұятты жағдайға түсіретін өтірікке толы" еді деді. 2013 жылы Келлимен бірге жұмыс істеген және оған жақын болған журналист Джеймс Фэллоус Келлидің Горға жасаған шабуылы "тек қана қате емес. Ол 'адалдықсыз, арзан, төмен' болды" деді.
Жеке өмір
Келли 1988 жылғы президент сайлауы кезінде CNN және CBS News продюсері әйелі Мадлен Гринбергпен танысты, олар екеуі де Дукакистің сайлау штабына жіберілді. Кейін Гринберг Перс шығанағы соғысына тағайындалды, ал Келли жеке репортаж жобасымен айналысты. Жұбайлар 1991 жылы үйленді және екі балалары болды. Оның тағы бір әпкесі Мег Келли – сценарийші. Бірақ ол Иракқа басып кіруді жақтағандығы үшін сынға ұшырады (бұл американдық әскерлер мен жаңадан құрылған ирактық күштерге қарсы сегіз жылдық қарсылыққа әкелді), ал кейбіреулер бұл оқиғаның себебін жеткілікті сыншыл болмаған баспасөз деп санайды. Стивен Гластың даулы жағдайында қолдауымен бірге, Gawker редакторы Том Скокка Келлидің "бір буын журналистикасындағы ең ауыр екі сәтсіздікте қатысқандығымен ерекшеленетінін" айтты. Скокка былай деп жазды: "Келлидің ғана қатесі емес, сондай-ақ маңызды мәселелерде де қателік жасады. Ол агрессивті, манипулятивті және өзіне сенімді түрде қателік жасады". 2003 жылы Нью-Гэмпшир университетінің ағылшын тілі факультеті Майкл Келли атындағы стипендиялық қорды құрды, ол "журналистикаға құштар" екінші немесе үшінші курс студенттеріне беріледі. Майкл Келлинің есімі Дэниел Перл, Элизабет Нойфер және Дэвид Блум есімдерімен бірге Мэриленд штатының Беркиттсвилл қаласындағы Гатланд мемлекеттік паркіндегі Ұлттық соғыс тілшілерінің ескерткішіне жазылды – 11 қыркүйектен кейін терроризмге қарсы соғысты жамылған журналистерді құрметтеу мақсатында. Оның есімі сондай-ақ Вашингтондағы Newseum-дағы журналистердің ескерткішінде де тіркелген. Келли Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Маунт-Оберн зиратына жерленді.
Майкл Келли сыйлығы
Atlantic Media Company компаниясы демешілік еткен Майкл Келли сыйлығы "ақиқатты батыл іздеу және айқындау" үшін табыс етіледі; жүлде жеңімпазға 25 000 доллар, ал үздік нәтиже көрсеткендерге 3 000 доллар көлемінде беріледі.