Кіріспе
Дэвид Мартин Бевингтон (13 мамыр 1931 – 2 тамыз 2019) – американдық әдебиеттанушы. 1967 жылдан бері оқыған Чикаго университетінің гуманитарлық ғылымдар және ағылшын тілі мен әдебиеті, салыстырмалы әдебиет және колледжінің зейнеткерліктегі ерекше профессор-эмиритусы, сондай-ақ Театр және перформативтік зерттеулер кафедрасының төрағасы болды. Гарольд Блумның "Шекспирді зерттеген ең білімді және берілген ғалымдардың бірі" деп атаған Бевингтон Ренессанс дәуірінің британдық драмасына маманданған, Уильям Шекспирдің толық шығармаларын редакциялап, кіріспе жазған. Бұл үлкен жұмысты аяқтағаннан кейін Бевингтон Шекспирдің толық корпусын жеке редакциялаған жалғыз тірі ғалым ретінде жиі еске алынды. Ол сонымен қатар Ренессанс драмасының Нортон антологиясын және Орта ғасыр ағылшын драмасының маңызды антологиясын редакциялады, соңғысы Хаккет баспасынан соңғы төрт онжылдықта алғаш рет қайта жарық көрді. Бевингтонның редакторлық еңбегі соншалықты кең, Чикаго университетінің әріптесі Ричард Стриер: "Мен артымды бұрсам, ол Ренессанс дәуірінің жаңа мәтінін редакциялап жатыр. Бевингтонның редакторлық жобаларға деген қуаты шексіз" деп бағалаған. Редакторлық жұмысынан өзге, ол Шекспир, Кристофер Марлоу және Стюарт сарайының маскасы туралы зерттеулер жариялады, бірақ оның ең танымал еңбегі – редакторлық жұмысы. Ресми түрде зейнеткерлікке шыққанмен, Бевингтон оқып-үйрету және жариялау ісін жалғастырды. Соңғы жылдары ол "Шекспир және өмірбаян" (Shakespeare and Biography) атты Шекспирдің өмірбаяны тарихы мен оның авторларына арналған зерттеуді, сондай-ақ "Қанды қырғын: Гамлет ғасырлар бойы" (Murder Most Foul: Hamlet Through the Ages) кітабын жариялады. 2012 жылдың тамызында он жылдық зерттеуден кейін Кембридж университеті баспасынан (Cambridge Press) Иэн Дональдсон мен Мартин Батлермен бірлесіп, жарты ғасырдан астам уақыттан бері жарық көрмеген Бен Джонсонның толық жинағын шығарды. Уильям Шекспирді зерттеушілер арасындағы беделінен өзге, Бевингтон 1979 жылы Quantrell сыйлығын жеңіп алған, өте жақсы ұстаз болды.
David Martin Bevington (May 13, 1931 – August 2, 2019) was an American literary scholar. He was the Phyllis Fay Horton Distinguished Service Professor Emeritus in the Humanities and in English Language & Literature, Comparative Literature, and the college at the University of Chicago, where he taught since 1967, as well as chair of Theatre and Performance Studies. "One of the most learned and devoted of Shakespeareans," so called by Harold Bloom, he specialized in British drama of the Renaissance, and edited and introduced the complete works of William Shakespeare in both the 29 volume, Bantam Classics paperback editions and the single volume Longman edition. After accomplishing this feat, Bevington was often cited as the only living scholar to have personally edited Shakespeare's complete corpus. He also edited the Norton Anthology of Renaissance Drama and an important anthology of Medieval English Drama, the latter of which was just re released by Hackett for the first time in nearly four decades. Bevington's editorial scholarship is so extensive that Richard Strier, an early modern colleague at the University of Chicago, was moved to comment: "Every time I turn around, he has edited a new Renaissance text. Bevington has endless energy for editorial projects." In addition to his work as an editor, he published studies of Shakespeare, Christopher Marlowe, and the Stuart Court Masque, among others, though it is for his work as an editor that he is primarily known. Despite formally retiring, Bevington continued to teach and publish. Most recently he authored Shakespeare and Biography, a study of the history of Shakespearean biography and of such biographers, as well as Murder Most Foul: Hamlet Through the Ages. In August, 2012, after a decade of research, he released the first complete edition of Ben Jonson published in over a half century with Ian Donaldson and Martin Butler from the Cambridge Press. In addition to his preeminence among scholars of William Shakespeare, he was a much beloved teacher, winning a Quantrell Award in 1979.
Ерте өмір және білім
Дэвид Бевингтон Мерл М. (1900–1964) және Хелен Бевингтонның (құрметіне Смит; 1906–2001) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Манхэттенде өсті, ал он бір жасынан бастап Солтүстік Каролина штатында өсті, себебі оның ата-анасы, екеуі де ғалымдар, Колумбия университетінің аспирантурасын бітіріп, Дьюк университетінің профессорлық құрамына қосылды. 1945 жылдан 1948 жылға дейін Филипс Эксетер академиясында оқығаннан кейін, ол 1952 жылы Гарвард университетін дипломмен бітірді, содан кейін сол жылы әскери-теңіз күштеріне қабылданып, 1955 жылы қызметтен босатылар алдында кіші лейтенант шеніне жетті. Ол Жерорта теңізінің көп бөлігін көрді, бірақ Израиль мен Түркияда болған жоқ. Гарвардқа оралғаннан кейін ол магистр және докторлық диссертациясын қорғады, тиісінше 1957 және 1959 жылдары алды. Күтпегендей, ол аспирантураға түскеннен кейін ғана Ренессанс кезеңін зерттеуге бел буды; ол бұрын Виктория дәуірін зерттеуді жоспарлаған, бірақ Шекспир семинары оны басқаша ойға көндірді.
Жеке өмір
Дэвид пен Маргарет Бронсон Бевингтон, тумасы Браун ("Пегги") 1953 жылдың 4 маусымында үйленді. Пегги көп жыл бойы негізгі алаңдарға іргелес орналасқан зертханалық мектепте бастауыш сынып оқушыларына сабақ берді. Олар Чикаго университетінің негізгі кампусынан бірнеше көше қашықтықта тұрды және студенттері үшін әр тоқсан сайын бір рет шағын кеш өткізетін. Олардың төрт баласы болды: Стивен Реймонд, Филип Лэндон, Кэтрин Хелен және Сара Амелия, сондай-ақ бес немересі болды, олардың екеуі (Лео және Питер) Чикаго университетінде оқыды. Лео «Деканның адамы» студенттік өнер тобының белсенді мүшесі болды, ал Бевингтон оның оқытушы-консультанты болды. «Деканның адамы» қойылымдарының барлығына қатысудан бөлек, Бевингтон әр тоқсан сайын үйінде спектакль актерлері мен қызметкерлерімен мәтінді талқылайтын шара өткізді. Бевингтон өзін демократ және «қанағаттанбаған епископал» деп есептеді. Бевингтоннің дене шынықтыруды қатаң қолдауына оның велосипедті көлік құралы ретінде пайдалануы, ал қар немесе жаңбыр салдарынан мұны істеу мүмкін болмаған жағдайда, кампусқа қажетті қашықтықты жаяу жүруі (көлікпен емес) куә болды. Ол сондай-ақ Хайд-парк үйінен Чикагоның орталығына сапарлағанда әрдайым қоғамдық көлікпен жүретін. Бевингтон сол жақ қолмен ойнайтын виолоншист болды және ол әртүрлі ансамбльдерде, соның ішінде университет оқытушылары мен студенттерінен құралған квартетте жиі өнер көрсетті. Ол камералық музыканы және операны ұнатты, сондай-ақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі қалпына келтірілген Steinway рояліне ие болды. Бевингтондар 2013 жылдың 4 маусымында алтымыш жылдық («Алмас мерейтой») тойларын Рева және Дэвид Логан өнер орталығы мен Театр және өнер зерттеулер бағдарламасы ұйымдастырған қабылдау рәсімінде атап өтті, Бевингтон бұл бағдарламаның бұрынғы деканы болған. Ол 2019 жылдың 2 тамызында 88 жасында дүние салды. Пегги 2020 жылдың 5 қыркүйегінде қайтыс болды.
Таңдалған библиография
Келесі мәліметтер толық болмаса да, Бевингтонның жарияланған еңбектерінің көп бөлігі үш тізімге бөлініп келтірілген: авторлық кітаптары, оның редакциялаған пьесалары/жинақтары және ғылыми мақалалар жинақтары (бірлескен редактормен немесе онсыз).
Драмалық романдардың редакторы
Бевингтонның редактор ретіндегі кең көлемді библиографиясы негізінен Шекспир каноны мен толық Жонсон туындыларын қамтиды. Оның жұмысының көп бөлігі Дэвид Скотт Кастанмен бірлесіп 29 томдық Bantam сериясында жасалды, ол алғаш рет 1988 жылы жарық көрген және 2005 жылы қайта басылды, сондай-ақ оның толық Шекспирі, ол үздіксіз қайта басылып тұрады. Дегенмен, Бевингтон басқа баспагерлер үшін де бірнеше пьесалармен жұмыс істеді, бірақ олардың көбі ағылшын Ренессансының шеңберінде болды. Бевингтон «Король Лирдің» барлық басылымдарында бірыңғай, біріктірілген мәтінді ұстады, бұл кейбір ғалымдар (соның ішінде жоғарыда аталған Ричард Стриер) сынға алған, ревизионистік таңдау. Ричард Стриер өз студенттеріне Кварто мен Фолио мәтіндерін жеке-жеке оқуын қатаң талап етеді.
Дэвид Бевингтонды еске алу немесе оған арналған кітаптар
Дэвид Бевингтонды еске алу, Эрик Расмуссен мен Милла Козарт Риджио құрастырған (BookArts of Washington, DC, 2020). Шекспир мен Монтень, Ларс Энгл, Патрик Грей және Уильям М. Хамлин редакциялаған (Эдинбург университетінің баспасы, 2022).