Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотландия шіркеуінің пасторы (1680–1750)
Church of Scotland minister (1680–1750)
Джон Уиллисон (1680 – 3 мамыр 1750) – Шотландия шіркеуінің евангелистік пасторы және христиан әдебиетінің авторы.
John Willison (1680 – 3 May 1750) was an evangelical minister of the Church of Scotland and a writer of Christian literature.
Өмір
Оның әкесі Джон Уиллисонның туған жері Стирлингке жақын жердегі шағын мүлік иесі болған. 1703 жылы ол Брейчин приходының пасторы болып тағайындалды. 1718 жылы ол Дандидегі қызметке көшті. Оның Иеміздің күнін қасиеттеу туралы трактаты, Джеймс VI және епископтық дін қызметкерлерінің саясатына жауап ретінде жазылған. Ол Джеймс Смоллдың, епископальдық дін қызметкерінің жауабына себеп болды, ал Уиллисон өзінің «Парахиялық пастордан прелатиялық джентльменге хат» арқылы оған жауап берді. Осыдан кейін ол «Сакраментальдық нұсқаулық» атты рухани еңбек жазды. Смолл оның бұрынғы хатына жауап берді, соған Уиллисон «Шотландия шіркеуінің кешірім сұрауы» арқылы жауап берді. Содан кейін ол саяси тақырыптарға көшті, ағылшын парламентінің мүшесіне хат жазды. Эбенезер Эрскин және оның әріптестері меценаттыққа қарсылық білдіргені үшін шеттетілгеннен кейін, Уиллисон 1733 жылы Ангус және Меарнс синодында олардың шеттетілуіне қарсы уағыз айтты («Шіркеудің қауіптілігі» деп жарияланды). Ол оларды қайтаруға тырысты және 1734 жылғы Бас Ассамблеяда көпшілік қолдауға ие болды. Нәтижесінде Уиллисон патронажды жою үшін жұмыс істеу үшін делегация құрамында Лондонға жіберілді, бірақ олар тек кейбір маңызды жеңілдіктерге қол жеткізген жағдайда ғана сәтті болды. Эрскин және оның әріптестері қанағаттанбады және 1739 жылы жеке пресвитерияны құрды (Сесседер тарихы үшін Шотландияның Біріккен пресвитериандық шіркеуін қараңыз). 1737 жылы ол өзінің ең танымал және ең көп қайта басылған еңбектерінің бірін – «Азап шеккен адамның серігі» және «Қысқаша катехизис үлгісі» деп аталатын қысқаша катехизистің түсіндірмесін жазды. Уиллисон әр түрлі уақытта жариялаған басқа катехизистік еңбектер «Ананың катехизисі» (көбіне танымал және көп қолданылатын кішкентай балаларға арналған катехизис) және «Жас діншінің катехизисі» болды. 1742 жылы ол тағы бір көптеп басылған еңбегін жариялады, ол «Гилеад жамасы» деп аталды, онда жиырма төрт уағыз бар, олардың он екісі Иеміздің кешкі асымен байланысты. 1744 жылы Шотландия шіркеуінің жағдайы туралы әділ және бейтарап куәлігі жарық көрді. 1745 жылы Якобыт көтерілісі кезінде, сол жылы «Папизм – тағы бір Евангелия» атты еңбегін жариялағаннан кейін, ол шіркеу ғимаратында қызмет өткізіп жатқанда Таулы жерлер армиясының сарбаздарынан қорқытылды және бірнеше апта бойы жеке үйлерде уағыз айтуға мәжбүр болды. Оның соңғы жарияланымдары «Сакраментальдық ойлар мен кеңестер» (1747) болды.
His father was laird of a small property near Stirling, where John Willison was born. He was inducted to the parish of Brechin as minister in 1703. In 1718 he moved to a charge in Dundee. His treatise on the sanctification of the Lord's day was in response to the policies of James VI and the Episcopal clergy. It provoked a reply from James Small, an Episcopalian, which was answered by Willison in his Letter from a Parochial Bishop to a Prelatical Gentleman. After this, he wrote a devotional work: A Sacramental Directory. Small replied to his earlier Letter, upon which Willison published An Apology for the Church of Scotland. He then moved on to political topics with A Letter to an English Member of Parliament. After the ejection of Ebenezer Erskine and his fellow ministers for opposition to patronage, Willison attacked their exclusion in a sermon to the Synod of Angus and Mearns in 1733 (published as "The Church's Danger"). He tried to win them back and a majority was gained in the General Assembly of 1734 as a healing measure. As a result, Willison was sent to London as part of a deputation to labour for the repeal of patronage, but they were only successful insofar as they gained some important concessions. Erskine and his colleagues were not satisfied and formed a separate presbytery in 1739 (see United Presbyterian Church of Scotland for Seceders history). In 1737 he wrote one of his most famous and most reprinted works The Afflicted Man's Companion, and also an explanation of the Shorter Catechism called An Example of Plain Catechising. Other catechetical pieces published by Willison at different times were The Mother's Catechism (a famous and much used young children's catechism) and The Young Communicant's Catechism. In 1742 he published another much printed work, The Balm of Gilead which includes twenty four discourses, twelve of them relating to The Lord's Supper. In 1744 there followed his Fair and Impartial Testimony on the state of the Church of Scotland. During the Jacobite rebellion of 1745, having published in the same year Popery Another Gospel, he was threatened by soldiers of the Highland army while conducting service in the church building and for a few weeks had to preach in private houses. His last publication was Sacramental Meditations and Advices (1747).