Жалпы серіктестік: құқықтық негіздері мен ерекшеліктері

Кіріспе

Жалпы құқық бойынша серіктестіктің негізгі түрі – Жалпы серіктестік, көптеген елдерде адамдардың бірлестігі немесе корпорацияланбаған компания болып табылады және мынадай негізгі ерекшеліктері бар:

Келісім арқылы құрылуы, құрылғанының дәлелденуі және үшінші тараптардың құқықтарын қорғау қағидасы (estoppel) талап етіледі. Екі немесе одан көп адаммен құрылады.

Иелері, егер заңда немесе келісімде басқаша көзделмесе, компанияның кез келген заңдық әрекеттері мен қарыздары үшін бірлесіп және жеке жауапкершілікте болады. Бұл серіктестікте серіктестер жауапкершілік пен пайданы тең бөліседі.

Сипаттамалары

Серіктестіктердің белгілі бір бастапқы сипаттамалары бар, олар (а) жеке серіктестер арасындағы қарым-қатынасқа және (б) серіктестік пен сыртқы әлем арасындағы қарым-қатынасқа қатысты. Алғашқысы серіктестер арасындағы нақты келісіммен өзгертілуі мүмкін. Екіншісі көбінесе өзгертілмейді, бірақ мұқият жасалған шарт үшінші тараптарға қатысты белгілі бір жауапкершілікті жоюы мүмкін. Шартта тек кінәлі серіктестерге ғана талап қоюға болады және зиян келгендерге тек кінәлілер ғана өтемақы төлейді. Басқаша келісім болмаса, кәсіпорынның активтері барлық серіктестердің атынан меншікке ие болады, және олардың әрқайсысы кәсіпорынның қарыздары, салықтары немесе заңбұзушылықтары үшін жеке, бірлесіп және әрқайсысы жеке жауапкершілікке ие. Мысалы, егер серіктестік кредиторға төлемді орындамаса, серіктестердің жеке мүлігі кредиторға төлеу үшін тоқыратылып, сатылуы мүмкін. Әдепкі бойынша, пайда серіктестер арасында капитал салымының үлесіне пропорционалды түрде бөліседі. Дегенмен, серіктестік шартында пайда мен шығындарды бөлу тәртібі әдетте нақты көрсетіледі. Ал жауапкершілік, егер нақты шарттарда басқаша көрсетілмесе, тең бөлінетін болмайды. Әрбір бас серіктес серіктестіктің өкілі саналады. Сондықтан, егер бұл серіктес серіктестік қызметін жүзеге асырса, барлық бас серіктестер үшінші тұлғалармен жасалған мәмілелер үшін серіктес ретінде қарастырылуы мүмкін. Әдепкі бойынша серіктестік кез келген серіктестің қайтысы, қабілетсіздігі немесе тіпті шығуымен тоқтатылады. Алайда, көптеген серіктестік шарттарында мұндай жағдайларда (1) кеткен серіктестің үлесі серіктестікте қалады немесе белгілі бір мұрагерге беріледі және (2) серіктестік таратылады деп көзделген. Белгілі мерзімге таратуды жою маңызды, сондықтан хабарлама арқылы тарату және Серіктестік туралы заңның 27-бабы қолданылмайды. Әдепкі бойынша, әрбір бас серіктес кәсіпорынды басқаруға және бақылауға тең құқыққа ие. Серіктестік қызметінің қалыпты барысындағы келіспеушіліктер серіктестердің көпшілігімен шешіледі, ал ерекше мәселелерге қатысты келіспеушіліктер мен серіктестік шартына өзгерістер енгізу үшін барлық серіктестердің келісімі қажет. Алайда, кез келген мөлшердегі серіктестікте серіктестік шартында белгілі бір сайланған адамдар компания кеңесі сияқты серіктестікті басқаруы көзделген. Егер серіктестік шартында өзгеше көзделмесе, ешкім барлық серіктестердің келісімісіз серіктестікке мүше бола алмайды, бірақ серіктес пайда мен шығындардан өз үлесін және үлестіруді алу құқығын ("айналымды үлес") беруге құқылы. Серіктестің сот шешімі бойынша кредиторы серіктестің "айналымды үлесін" сот шешімін орындау үшін тоқырату туралы бұйрық ала алады.

Partnerships have certain default characteristics relating to both (a) the relationship between the individual partners and (b) the relationship between the partnership and the outside world. The former can generally be overridden by express agreement between the partners. Whilst the latter is in general hardly varied, a careful draft would oust certain kinds of third party liability. A clause can contain that only the negligent partners can be sued and it is the wrongdoers that pay damages to victims only. Subject to contrary agreement, the assets of the business are owned on behalf of all partners, and they are each personally liable, jointly and severally, for business debts, taxes or tortious liability. For example, if a partnership defaults on a payment to a creditor, the partners' personal assets are subject to attachment and liquidation to pay the creditor. By default, profits are shared in accordance with the proportion of capital contribution amongst the partners. However, a partnership agreement will almost invariably expressly provide for the manner in which profits and losses are to be shared in accordance with that proportion. Liability, on the other hand, will not be shared equally unless express provisions indicate such possibility. Each general partner is deemed the agent of the partnership. Therefore, if that partner is apparently carrying on partnership business, all general partners can be held out as partners for his dealings with third persons. By default a partnership will terminate upon the death, disability, or even withdrawal of any one partner. However, most partnership agreements provide that in these types of events, (1) the share of the departed partner usually remains in the partnership or is given to an identified successor, and (2) the partnership will be dissolved. It is important to exclude duration on fixed term so that dissolution by notice and s.27 of the Partnership Act never apply. By default, each general partner has an equal right to participate in the management and control of the business. Disagreements in the ordinary course of partnership business are decided by a majority of the partners, and disagreements of extraordinary matters and amendments to the partnership agreement require the consent of all partners. However, in a partnership of any size the partnership agreement will provide for certain electees to manage the partnership along the lines of a company board. Unless otherwise provided in the partnership agreement, no one can become a member of the partnership without the consent of all partners, though a partner may assign his share of the profits and losses and right to receive distributions ("transferable interest"). A partner's judgment creditor may obtain an order charging the partner's "transferable interest" to satisfy a judgment.

Жекелеген заңды тұлға

Франция, Люксембург, Норвегия, Чехия және Швеция да серіктестіктерге белгілі бір дәрежеде заңды тұлға мәртебесін береді, ал Бельгия, Германия, Италия, Швейцария және Польша сияқты елдер серіктестіктерге жеке заңды тұлға мәртебесін бермейді, бірақ серіктестіктерге сотқа талап қою және сотталу, мүлік иелену және серіктестік активтеріне қатысты барлық шаралар қолданылғанша кредитордың серіктестерге қарсы сот процесін кейінге шегеру құқығын береді. Бангладеште серіктестікті реттейтін заң – 1932 жылғы Серіктестік туралы заң. Серіктестік – барлық немесе олардың біреуі барлық үшін әрекет ете отырып жүргізілетін бизнестің пайдасын бөлісуге келіскен адамдар арасындағы қатынас. Заң серіктестікті құру үшін серіктестер арасында жазбаша серіктестік шарты болуын талап етпейді. Серіктестікті міндетті түрде тіркеу қажет емес, алайда тіркелмеген серіктестік кез келген сотта өз құқықтарын қорғау бойынша бірқатар шектеулерге тап болады. Англия мен Уэльсте серіктестіктің жеке заңды тұлғасы жоқ. Англия мен Уэльстің Заң комиссиясы барлық жалпы серіктестіктерге жеке тұлға мәртебесін беру үшін заңға өзгеріс енгізуді ұсынғанмен, Ұлыбритания үкіметі жалпы серіктестіктерге қатысты ұсыныстарды іске асырмауға шешім қабылдады. 2000 жылғы «Шектеулі жауапкершілік серіктестіктері туралы» заң шектеулі жауапкершілік серіктестіктеріне жеке тұлға мәртебесін береді, оларды атау ұқсастығына қарамастан, жалпы және серіктестік серіктестіктерінен толыққанды бөледі. Шотландияда серіктестіктердің белгілі бір дәрежеде заңды тұлға мәртебесі бар. Жапон заңы Азаматтық кодекстегі серіктестіктерді (組合), заңды тұлғаға ие емес, және Коммерциялық кодекстегі серіктестік корпорацияларын (持分会社) қарастырады, олар толық корпоративтік тұлғаға ие, бірақ серіктестіктерге ұқсас қызмет етеді. 2002 жылдың желтоқсан айында Нидерланды заңды тұлғасы жоқ жалпы серіктестікті серіктестерге заңды тұлға мәртебесін таңдауға мүмкіндік беретін мемлекеттік серіктестікпен алмастыруды ұсынды. АҚШ-та 1997 жылғы «Түзетілген бірыңғай серіктестік туралы» заңның (RUPA) 201-бабында «Серіктестік – серіктестерінен өзгеше құрылым» деп көрсетілген. Бұл 1917 жылғы Бірыңғай серіктестік туралы заңнан RUPA-ның маңызды айырмашылығы, ол серіктестіктерге жеке заңды тұлға мәртебесін танымайды; алайда, бұл теорияға құрмет көрсету дәрежесі юрисдикцияға және уақыт өте келе әртүрлі болды. Жеке тұлға мәртебесін берудің екі негізгі салдары бар: біріншіден, серіктестік тіркелген компания сияқты басқа серіктестіктің серіктесі бола алады, екіншіден, серіктестік ультра вирес доктринасына бағынбайды, бірақ кез келген басқа жеке тұлға сияқты шексіз құқықтық қабілетке ие болады.

While France, Luxembourg, Norway, the Czech Republic and Sweden also grant some degree of legal personality to business partnerships, other countries such as Belgium, Germany, Italy, Switzerland and Poland do not allow partnerships to acquire a separate legal personality, but permit partnerships the rights to sue and be sued, to hold property, and to postpone a creditor's lawsuit against the partners until he or she has exhausted all remedies against the partnership assets. In Bangladesh, the relevant law for regulating partnership is the Partnership Act 1932. A partnership is defined as the relation between persons who have agreed to share the profits of a business carried on by all or any of them acting for all. The law does not require written partnership agreement between the partners to form a partnership. A partnership does not also required to be registered, however an unregistered partnership has a number of limitation regarding enforcing its rights in any court. In England and Wales, a partnership does not have separate legal personality. Although the English & Welsh Law Commission proposed to amend the law to create separate personality for all general partnerships, the British government decided not to implement the proposals relating to general partnerships. The Limited Liability Partnerships Act 2000 confers separate personality on limited liability partnerships—separating them almost entirely from general partnerships and limited partnerships, despite the naming similarities. In Scotland partnerships do have some degree of legal personality. Japanese law provides for Civil Code partnerships (組合), which have no legal personality, and Commercial Code partnership corporations (持分会社), which have full corporate personhood but otherwise function similarly to partnerships. In December 2002 the Netherlands proposed to replace their general partnership, which does not have legal personality, with a public partnership which allows the partners to opt for legal personality. In the United States, section 201 of the Revised Uniform Partnership Act (RUPA) of 1997 provides that "A partnership is an entity distinct from its partners." This is one of the more significant departures of RUPA from the 1917 Uniform Partnership Act, which does not recognize separate legal personality for partnerships; however, the degree to which this theory was actually respected varied by jurisdiction and over time. The two main consequences of allowing separate personality are that one partnership will be able to become a partner in another partnership in the same way that a registered company can, and a partnership will not be bound by the doctrine of ultra vires but will have unlimited legal capacity like any other natural person.