Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1882–1960)
French painter (1882–1960)
Огюст Гербин (1882 жылдың 29 сәуірі – 1960 жылдың 31 қаңтары) – француз заманауи өнерінің суретшісі. Ол түрлі-түсті геометриялық фигуралардан тұратын кубистік және абстрактты суреттерімен ең көп танымал. Ол «Abstraction Création» және «Salon des Réalités Nouvelles» топтарын бірлесіп құрды, олар бейнелеме абстрактілі өнерді насихаттады.
Auguste Herbin (29 April 1882 – 31 January 1960) was a French painter of modern art. He is best known for his Cubist and abstract paintings consisting of colorful geometric figures. He co founded the groups Abstraction Création and Salon des Réalités Nouvelles which promoted non figurative abstract art.
Ерте өмір
Гербин Норд департаментінің Киеви қаласында дүниеге келген. Оның әкесі шебер болған. Гербин 1899-1901 жылдары Лильдегі Көркем өнер мектебінде сурет салуды оқыды, содан кейін Парижге көшіп барды.
Herbin was born in Quiévy, Nord. His father was a craftsman. Herbin studied drawing at the École des Beaux Arts de Lille, from 1899 to 1901, when he settled in Paris.
Мансап
Импрессионизм мен постимпрессионизмнің бастапқы ықпалы, 1906 жылы Салон де Индепенданға жіберген суреттерінде көрініп, бірте-бірте фаувизмге ұласты, және ол 1907 жылы Салон д’Отомнде көрмеге қатысты. 1909 жылы Бато Лавуар студиясына көшкеннен кейін ол кубизмді зерттеуді бастады, онда Пабло Пикассо, Жорж Брак, Отто Френдлих және Хуан Гриспен танысты. Сонымен қатар, өнер коллекционері және сыншы Вильгельм Ухдемен достығы оны ынталандырды. Оның туындылары 1910 жылы Салон-де-Индепендан көрмесінде Жан Метцингер, Альберт Глейз және Фернан Легердің жұмыстарымен бірге қойылды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол бойының кішкентай болуына байланысты әскери қызметтен босатылып, Париж маңындағы ұшақ зауыдында жұмыс істеуге міндеттелді. 1917 жылы алғашқы абстрактілі суреттерін жасағаннан кейін Хербин Леонс Розенбергтің назарына ілікті, ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін оны өзінің Galerie de l'Effort Moderne галереясының айналасына біріктірген топқа қосты және 1918 жылдың наурыз айында және 1921 жылы бірнеше рет оның туындыларын көрсетті. Хербиннің боялған ағаштан жасалған қарапайым геометриялық пішіндердің радикальды рельефтері, мысалы, «Түсті ағаш рельефі» (1921; Париж, Musée National d'Art Moderne), немесе мольберттегі сурет салудың мәртебесін, сондай-ақ дәстүрлі фигура-фон қатынастарын сынады. Бұл рельефтер мен оларға байланысты жиһаз дизайнына қарсылық, тіпті кубизмге жағымды көзқарас білдірген сыншылардың арасында да, 1926 немесе 1927 жылға дейін Розенбергтің кеңесімен реалистік стильге оралып, «Жаңа объективтілік» стилінде суреттер жасады. Хербин кейіннен осы кезеңдегі пейзаждарынан, натюрморттарынан және жанрлық көріністерінен бас тартты, мысалы, «Боулинг ойнаушылар» (1923; Париж, Musée National d'Art Moderne), онда заттар схемаланған көлемдер ретінде бейнеленген. Сюрреализмнің ықпалымен ол De Stijl қолданған рационалды пішіндерді сынады. 1927 жылдан кейін Хербин кристалдар мен өсімдіктердің микрофотосуреттеріне қызығушылық танытып, бейнелі сурет салудан толығымен бас тартты. 2000-шы жылдарда Боккара галереясынан Дидье Мариен авторлық құқық иелерінің келісімімен Хербиннің қол қойылған кілемдерінің маңызды сериясын жасады. Бұл кілемдер Францияда, сондай-ақ Мәскеуде, Лондонда және Нью-Йоркте көрмеге қойылды және Хербиннің көркем туындыларын әлемге қайта танытуда маңызды рөл атқарды.
The initial influence of Impressionism and Post Impressionism visible in paintings that he sent to the Salon des Indépendants in 1906 gradually gave way to an involvement with Fauvism, and he exhibited at the Salon d'Automne in 1907. He started to experiment with Cubism after his move in 1909 to the Bateau Lavoir studios, where he met Pablo Picasso, Georges Braque, Otto Freundlich and Juan Gris; he was also encouraged by his friendship with the art collector and critic Wilhelm Uhde. His work was exhibited in the same room as that of Jean Metzinger, Albert Gleizes and Fernand Léger in the Salon des Indépendants of 1910. In 1914, at the outbreak of World War I, he was exempted from military service because of his short stature and was committed to work in an airplane factory near Paris. After producing his first abstract paintings in 1917, Herbin came to the attention of Léonce Rosenberg who, after World War I, made him part of the group centred on his Galerie de l'Effort Moderne and exhibited his work there on several occasions in March 1918 and 1921. Herbin's radical reliefs of simple geometric forms in painted wood, such as Colored Wood Relief (1921; Paris, Musée National d'Art Moderne), challenged not only the status of the easel painting but also traditional figure–ground relationships. The incomprehension that greeted these reliefs and related furniture designs, even from those critics most favorably disposed towards Cubism, was such that until 1926 or 1927 he followed Rosenberg's advice to return to a representational style and produced paintings in the New Objectivity style. Herbin himself later disowned his landscapes, still lifes and genre scenes of this period, such as Bowls Players (1923; Paris, Musée National d'Art Moderne), in which the objects were depicted as schematized volumes. Under the influence of surrealism, he became increasingly critical of the rational forms employed by De Stijl. After 1927, Herbin becomes interested by microphotographs of crystals and plants and completely abandons figurative painting. During the 2000s, an important series of original Herbin's signed rugs have been realised by Didier Marien from the Boccara Gallery with the agreement of the rights holders. Those rugs exhibited in France, but also in Moscow, London and New York played a key role in the worldwide rediscovery of Herbin's artistic creations.