Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Голландиялық суретші (1877–1968)
Dutch painter (1877–1968)
Гус 1914 жылдың жазында Доллиді Ротердамдағы отбасыларына көрісуге алып барды, сол жерде оларды Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы тоқтатты. Олар 1918 жылға дейін Парижге орала алмады. Прейтингер мен Ван Донген 1921 жылы ажырасты. 1917 жылы Ван Донген үйленген әлеуметтік беделді әйел, сән директоры Леа Альвинмен, сондай-ақ Жасми Джейкобпен қарым-қатынасқа түсті. Олардың қарым-қатынасы 1927 жылға дейін созылды.
Guus took Dolly to see their families in Rotterdam in the summer of 1914, where they were caught by the outbreak of World War I. They were not able to return to Paris until 1918. Preitinger and Van Dongen divorced in 1921. In 1917, Van Dongen had become involved with a married socialite, the fashion director Léa Alvin, also known as Jasmy Jacob. Their relationship lasted until 1927.
Мансап
Ван Донген Парижге көрмелерге шыға бастады және Анри Матисс, Андре Деран, Альберт Марке, Морис де Вламинк, Чарльз Камоан және Жан Пуймен бірге 1905 жылы даулы "Күзгі салон" көрмесіне қатысты. Осы суретшілер тобының жарқын түстері оларды өнер сыншысы Луи Воксель "Фаувтар" ("Жабайы аңдар") деп атауына себеп болды. Ван Донген қысқа мерзімге "Die Brücke" неміс экспрессионистер тобының мүшесі де болды. Осы жылдары ол Морис де Вламинк, Отон Фриз, Анри Руссо, Роберт Делоне, Альберт Марке, Эдуард Вуйяр сияқты суретшілердің авангард толқынының құрамына кірді. Олар неоимпрессионизмде тоқтап қалған сурет өнерін жаңаруға ұмтылды. 1906 жылы Претингер мен Ван Донген Монмартрдағы 13 rue Ravignan мекенжайындағы Bateau Lavoir-ға көшіп, Пабло Пикассо мен оның сүйіктісі Фернанде Оливьемен дос болды. 1912 жылы Витти академиясында оқытушылық етті. Суреттерін сатудан бөлек, Ван Донген "Revue Blanche" газетіне сатирикалық эскиздер сату арқылы да табыс тапты. Монпарнаста сәнді костюмді кештер ұйымдастырып, кіру ақысын алып, қосымша кіріс көздерін жасады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, әріптесі, сән директоры Лия Альвиннің (Жасми Джейкоб) ықпалымен Ван Донген фаувистік стиліндегі түстерін дамытты. Бұл оған француз буржуазиясы мен жоғарғы сынып арасында беделдік алып келді, оның портреттеріне үлкен сұраныс болды. Сәнді портретші ретінде Арлетти, Луи Барту, Саша Гитри, Бельгияның Леопольд III, Анна де Ноаль, Мадам Грес және Морис Шевалье сияқты тұлғалардың портреттерін салуға тапсырыс алды. Жоғары қоғамдағы әйелдердің сүйікті суретшісі болғандығын ойыншық күлкімен мойындап: "Бастысы – әйелдерді бойшаңдату және әсіресе оларды жіңішке ету. Содан кейін олардың әшекейлерін үлкейту ғана қалады. Олар одан бауранып кетеді", – деді. Бұл сөзі оның тағы бір сөзін еске түсіреді: "Сурет – ең әдемі жалған". 1959 жылдан бастап Кес ван Донген Монакода тұрды. 1968 жылы Монте-Карлодағы үйінде қайтыс болды. Ван Донгеннің көптеген туындылары Монаконың Жаңа Ұлттық мұражайында сақталады. Оның туындылары 1932 жылғы Жазғы Олимпиададағы өнер сайысының сурет салу бөлігінде де көрсетілді.
Van Dongen began to exhibit in Paris, and participated in the controversial 1905 Salon d'Automne exhibition along with Henri Matisse, André Derain, Albert Marquet, Maurice de Vlaminck, Charles Camoin, and Jean Puy. The bright colours of this group of artists led to them being called Fauves ('Wild Beasts') by art critic Louis Vauxcelles. Van Dongen was also briefly a member of the German Expressionist group Die Brücke. In these years, he was part of an avant garde wave of painters, including Maurice de Vlaminck, Othon Friesz, Henri Rousseau, Robert Delaunay, Albert Marquet, Édouard Vuillard, who aspired to a renewal of painting which they thought was stuck in neo impressionism. In 1906, Preitinger and Van Dongen moved to the Bateau Lavoir at 13 rue Ravignan in Montmartre, where they were friends with the circle surrounding Pablo Picasso and his girlfriend Fernande Olivier. He taught at the Académie Vitti in 1912. In addition to selling his paintings, Van Dongen also gained an income by selling satirical sketches to the newspaper Revue Blanche. He also organised very successful costume balls in Montparnasse, to which people paid admission, to gain extra income. After the First World War, under the influence of his companion, the fashion director Lea Alvin (Jasmy Jacob), among others, Van Dongen developed the lush colours of his Fauvist style. This earned him a solid reputation with the French bourgeoisie and upper class, where he was in demand for his portraits. As a fashionable portraitist, he was commissioned for subjects including Arletty, Louis Barthou, Sacha Guitry, Leopold III of Belgium, Anna de Noailles, Madame Grès and Maurice Chevalier. With a playful cynicism he remarked of his popularity as a portraitist with high society women, "The essential thing is to elongate the women and especially to make them slim. After that it just remains to enlarge their jewels. They are ravished." This remark is reminiscent of another of his sayings: "Painting is the most beautiful of lies". From 1959, Kees van Dongen lived in Monaco. He died in his home in Monte Carlo in 1968. An extensive collection of van Dongen's work is held by the New National Museum of Monaco. His work was also part of the painting event in the art competition at the 1932 Summer Olympics.