Паркер Пилсбери: Құлдыққа қарсы күрескер және әйелдер құқығының жақтаушысы

Кіріспе

Паркер Пиллсбери (22 қыркүйек 1809 – 7 шілде 1898) – американдық пастор, құлдырауға қарсы күрескер және әйелдер құқығын қолдаушы.

Өмір

Пиллсбери Массачусетс штатының Гамильтон қаласында дүниеге келген. Ол Нью-Гэмпшир штатының Хенникер қаласына көшіп барды, онда кейіннен ферма шаруашылығымен айналысып, вагоншы болып жұмыс істеді. Жергілікті конгрегациялық шіркеуінің ынтасымен Пиллсбери 1835 жылы Гилмантон діни семинариясына түсіп, 1839 жылы бітірді. Ол Андоверде тағы бір жыл оқыды, содан кейін Нью-Гэмпшир штатының Лудон қаласында шіркеуге қызмет етуге дейін әлеуметтік реформатор Джон А. Коллинзтің ықпалына түсті. Шіркеулердің құлдықпен байланысы туралы бірнеше өткір сын айтқаннан кейін оның діни қызметіне нұқсан келді. 1840 жылы оның уағыз айтуға берілген конгрегациялық лицензиясы алынып тасталды. Алайда Пиллсбери экуменикалық еркін діни қауымдастықта белсенді болып, Нью-Йорк, Огайо және Мичиган штаттарындағы қоғамдарға уағыз айтты. Пиллсберидің құлдыққа деген қарсылығы оны құлдықты жою қозғалысы және басқа да прогрессивті әлеуметтік реформалар мәселелері бойынша жазуға және лекция оқуға итермеледі. Ол Нью-Гэмпшир, Массачусетс және Американдық құлдыққа қарсы қоғамдардың лекциялық агенті болды және осы лауазымдарды екі он жылдан астам уақыт бойы атқарды. Ол 1840 жылы, сондай-ақ 1845 және 1846 жылдары Конкорд (Н. Х.) газетін шығарды. 1854 жылы ол Американдық құлдыққа қарсы қоғамның елшісі ретінде Ұлыбританияға барды. Ол хирург Джон Эстлин және оның аболиционист қызы Мэри Эстлинмен бірге тұрды. Джон мен Мэри екеуі де Пиллсберидің британдық белсенді Луи Шамеровзовпен болған мәселелі хат алмасуына қатысты. Пиллсбери аболиционизм және әлеуметтік реформалар туралы кеңінен лекция оқыды, көбінесе аболиционист Стивен Саймондс Фостермен бірге. Ол қарсылық білдірмейтін тактиканы қолдану арқылы жаулық көретін жұртшылықпен сәтті айналыса білуімен танымал болды. Оның қарсылық білдірмеуді қолдауы Нью-Гэмпширдегі Қарсылық Білдірмеу Қоғамының атқару комитетіне кіруіне әкелді. Осының салдарынан Пиллсбери Одақтың (Америка Азамат Соғысы) күш-жігерін белсенді түрде қолдамады. Алайда ол Харперс-Ферриге жасалған шабуылдан кейін Джон Браунның әрекеттерін қорғады және Линкольннің Азат ету туралы жарлығын құптады. Ол Линкольнге қарсы шыққан Радикалды Демократиялық партияның жақтасы болды. Алайда партия оның қара нәсілділерге сайлау құқығын беру және босатылған құлдарға жерді қайта бөлу туралы кейбір радикалды ұсыныстарын қолдамады. 1865 жылы Пиллсбери Американдық құлдыққа қарсы қоғамның қызметін жалғастыру қажеттілігі мәселесінде ұзақ жылдар бойы серіктес болған Уильям Ллойд Гаррисонмен арасы ажырады. Ол 1866 жылы Ұлттық құлдыққа қарсы стандартты редакциялады. Пиллсбери 1865 жылы феминисттік Американдық Тең Құқықтар Қауымдастығының конституциясын жасауға көмектесті және Нью-Гэмпшир Әйелдер Сайлау Құқығы Қауымдастығының вице-президенті болды. Феминист Элизабет Кейди Стэнтонмен бірге Пиллсбери 1868 жылы құрылған әйелдер құқықтары туралы "Революция" бюлетенін шығарды. Пиллсбери өзінің аболиционизм туралы естеліктерін "Құлшылыққа қарсы елшілердің істері" деген атпен 1883 жылы аяқтады. Оның жүрегі туысы Альберт Э. Пиллсбери NAACP жарғыларын жасады.

Pillsbury was born in Hamilton, Massachusetts. He moved to Henniker, New Hampshire where he later farmed and worked as a wagoner. With the encouragement of his local Congregational church, Pillsbury entered Gilmanton Theological Seminary in 1835, graduating in 1839. He studied an additional year at Andover, and there came under the influence of social reformer John A. Collins, before accepting a church in Loudon, New Hampshire. His work in the ministry suffered after he made a number of sharp attacks on the churches' complicity with slavery. His Congregational license to preach was revoked in 1840. However Pillsbury became active in the ecumenical Free Religious Association and preached to its societies in New York, Ohio, and Michigan. Pillsbury's hostility to slavery led him into active writing and lecturing for the abolitionist movement and other progressive social reform issues. He became a lecturing agent for the New Hampshire, Massachusetts, and American antislavery societies, and held these posts for over two decades. He edited the Concord (N. H.) Herald of Freedom in 1840, and again in 1845 and 1846. In 1854, he served as an emissary from the American Anti Slavery Society to Great Britain. He stayed with the surgeon John Estlin and his abolitionist daughter Mary Estlin. Both John and Mary became involved in Pillsbury's problematic correspondence with the British activist Louis Chamerovzow. Pillsbury lectured widely on abolition and social reform, often in the company of fellow abolitionist Stephen Symonds Foster. He earned a reputation for successfully dealing with hostile crowds through non resistance tactics. His support for non resistance led to service on the executive committee of the New Hampshire Non Resistance Society. Consequently, Pillsbury was not an active supporter of the Union (American Civil War) effort. However, he defended the actions of John Brown after the raid on Harper's Ferry, and he applauded Lincoln's Emancipation Proclamation. He was a supporter of the abolitionist Radical Democracy Party, which challenged Lincoln during the 1864 presidential election. However, the party refused to endorse some of his more radical proposals regarding black suffrage and land redistribution for freed slaves. In 1865, Pillsbury broke with longtime associate William Lloyd Garrison over the need for continued activity by the American Anti Slavery Society. He edited the National Anti Slavery Standard in 1866. Pillsbury helped to draft the constitution of the feminist American Equal Rights Association in 1865, and served as vice president of the New Hampshire Woman Suffrage Association. With feminist Elizabeth Cady Stanton, Pillsbury served as co editor for the women's rights newsletter The Revolution, founded in 1868. Pillsbury completed his abolition memoirs, Acts of the Anti Slavery Apostles, in 1883. His nephew, Albert E. Pillsbury, drafted the bylaws of the NAACP.