Кіріспе

Азаматтық ғылым жобасы

2005 жылғы 13 сәуірде National Geographic Society және IBM ұйымдары бастаған Genographic Project – генетикалық антропологиялық зерттеу (сату 2019 жылғы 31 мамырда тоқтатылды), мақсаты ДНК үлгілерін жинау және талдау арқылы адамзаттың тарихи қоныс аудару жолдарын картаға түсіру болды. Жобаның соңғы кезеңі – Geno 2.0 Next Generation. Сайт тоқтатылған кезде, жобаға 140-тан астам елден 1 006 542 қатысушы қосылған болатын.

Басталуы

2005 жылы жоба директоры Спенсер Уэллс құрған және басқарған Genographic жобасы National Geographic Society, IBM және Waitt Foundation арасындағы жеке қаржыландырылатын, коммерциялық емес ынтымақтастық болды. Әлемнің 11 аймақтық орталығындағы зерттеушілер жергілікті халықтардан ДНК үлгілерін жинаудан бастады. 2015 жылдың күзінен бастап жобаны Мигель Вилар басқарды. 2012 жылдың күзінде Genographic жобасы генетикалық антропологияға арналған жаңа генотипілеу массивінің аяқталғанын хабарлады, ол GenoChip деп аталды. GenoChip антропологиялық тестілеу үшін арнайы жасалған және аутосомалық ДНҚ, Х хромосомасы ДНҚ, Y хромосомасы ДНҚ және митохондриялық ДНҚ (мТДНҚ) ДНҚ-сынан алынған SNP-ларды қамтиды. Жаңа чиптің дизайны National Geographic компаниясының Уэллсі, Джонс Хопкинс университетінің Эран Эльхайк, Family Tree DNA және Illumina компаниясының бірлескен еңбегі болды. 2015 жылдың күзінде Вилар, Genographic жобасының жетекші ғалымы және Family Tree DNA бірлесіп жаңа чип жасады. 2019 жылдың көктемінде Geno жобасы аяқталғаны, бірақ нәтижелер 2020 жылға дейін онлайн режимінде қолжетімді болатыны жарияланды. 2020 жылдың шілдесінде сайт тоқтатылды.

Волонтерлік қызметке қатысу

2005 жылдан 2019 жылға дейін Genographic жобасы еріктілерді (далалық жұмыстарға қатысу және ДНК үлгілерін беру арқылы) және азаматтық ғылым жобаларын жұмылдырды. Осы кезеңде National Geographic Society жалпы жұртшылыққа, жобаға «азамат ғалымдары» ретінде қатысуға ниет білдіргендерге коммерциялық емес, өзін-өзі тексеру жиынтықтарын сатты. Ғылыми зерттеулерге халықтың қатысуын ынталандыруға бағытталған осындай бастамаларды Халықаралық генетикалық генеалогия қоғамы (ISOGG) сияқты ұйымдар қолдады, ол ғылыми зерттеулерден туындайтын пайданы арттыруға ұмтылады. Бұл жеке ДНК (генетикалық) тестілеуді қолдау, ұйымдастыру және таратуды қамтиды. ISOGG генетикалық зерттеулерге азаматтардың қатысуын қолдайды және мұндай еріктілердің кәсіби ғылыми қауымдастыққа құнды ақпарат пен зерттеулер ұсынғанына сенімді. 2013 жылы Оңтүстік Калифорния генеалогиялық қоғамында сөйлеген сөзінде Спенсер Уэллс азамат ғалымдарын ынталандыру туралы айтты. Ол былай деді:
2005 жылдан бері Genographic жобасы адам тарихы туралы білімімізді кеңейту үшін соңғы генетикалық технологияларды пайдаланып келеді, ал ДНК тестілеуін қолдану арқылы қоғамды зерттеуге тарту және оған қатысуға мүмкіндік беру жаңа буын «азамат ғалымдарын» қалыптастыруға көмектесті. Geno 2.0 азаматтық ғылым саласын кеңейтеді, көпшіліктің күшін пайдаланып, адам популяциясы тарихының жаңа егжей-тегжейлерін анықтауға себін тигізеді.

Сын

2005 жылдың сәуірінде жоба жарияланғаннан кейін көп ұзамай Биоколониализм жөніндегі түпкі халықтар кеңесі (IPCB) оның қырқы сырлы мәселелермен байланысты екенін атап өтті (мысалы, кейбір тайпалар арасында генетикалық адамдардың қоныс аударуы туралы зерттеулердің нәтижелері Солтүстік Американың түпкі халықтары емес екенін көрсетуі мүмкін деген алаңдаушылық). IPCB түпкі халықтардың қатысуына қарсы ұсыныс жасады. IPCB-нің негізін қалаушы Дебра Гарри түпкі халықтардың Генографиялық жобаға қатысуына тыйым салынған себебін түсіндірді. Гарридің сөзіне қарағанда, ол Солтүстік Пайют тайпасының мүшесі және Невада университетіндегі түпкі халықтарды зерттеу кафедрасының доценті, Генографиялық жоба адам генетикасын тексеру тәжірибесіне әкеп соқты, ол ғылыми зерттеуден гөрі жасырын мақсатты жасыратын сияқты көрінді. Әсіресе, Генографиялық жобаның артында саяси мүдде болуы мүмкін деген үлкен алаңдаушылық IPCB-ді жобаның «әлдеқандай қайырымдылықтан мұраты жоқ себептері» туралы бүкіл әлемдегі түпкі халықтар қауымдастығын алдын ала ескертуге итермеледі. Сонымен қатар, IPCB Генографиялық жоба түпкі халықтарға тікелей пайда әкелмейтінін, керісінше, елеулі тәуекелдер тудыратынын мәлімдеді. Гарри 2005 жылдың желтоқсанында берген сұхбатында айтқан осындай тәуекелдер түпкі халықтардың жобаға қатысуына қарсылық көрсету үшін пайдаланылды. IPCB-нің негізін қалаушы Дебра Гарридің тағы бір пікірінше, Генографиялық жоба ата-тектік байланыстарды жоққа шығару мүмкіндігі арқылы туыстық қатынастарды абыройсыз етуге және түпкі халықтардың бай ресурстарға толы аумақтарға қол жеткізуі мен билігін шектеуге арналған құрал ретінде қызмет етеді. TallBear атап көрсеткен тағы бір жағымсыз салдары – жеке адамның мәдени сәйкестігі Генографиялық жоба сияқты биоколониалистік жобалар арқылы нақты анықталуы мүмкін деген қауіп. Зерттеуден алынған білім түпкі халықтардың ұзақ жылдар бойы сақтап келген сенімдеріне қайшы келіп, олардың мәдениеттеріне қауіп төндіруі мүмкін деген опастық болды. Сондай-ақ, жер және басқа да ресурстарға қатысты түпкі халықтардың талаптарына нұқсан келтірілуі мүмкін деген алаңдаушылықтар да болды. 2006 жылға қарай АҚШ-тағы кейбір федералды мойындалған тайпалар зерттеуге қатысудан бас тартты, оның ішінде Массачусетс штатының үндістер ісі жөніндегі комиссиясының төрағасы және Машпи Вампаноаг тайпасының мүшесі Морис Фокс. Оның пікірімен барлық түпкі халықтар келіспейді; 2012 жылға қарай Америка, Африка, Азия, Еуропа және Океаниядан 70 000-нан астам түпкі халықтар жобаға қосылды.