МкКанлес бандасы: 1860-жылдардағы құқық бұзушылар тобы, қарақшылық, ұрлық, кісі өлтіруде айыпталған. «Жабайы Билл» Хикок олармен болған қақтығыста қаза тапты. Тарихшылар бандының бар-жоғын күмәнданады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Заңнан тыс топ
Outlaw gang
МакКанлс тобы (кейіннен МакКэндлесс деп өзгертілді) – 1860-шы жылдардың басында белсенді болған, пойыз тонау, банк тонау, мал ұрлау, жылқы ұрлау және кісі өлтіруге айыпталған заңсыз топ. 1861 жылдың 12 шілдесінде оның болжамды бірнеше мүшесі, соның ішінде оның көшбасшысы Дэвид Колберт МакКанлс, Небраска территориясындағы Пони Экспресс станциясында "Жабайы Билл" Хикокпен болған қақтығыста қаза тапты. Оқиға Хикоктың кейін аңызға айналған мерген ретіндегі беделін қалыптастыруға ықпал етті. Тарихшылар содан бері оққа ұшқандардың кінәсіз болғанын және олардың жалғыз "қылмысы" Хикокпен жолдарының қиылысқанын айтады. Топтың қылмыстары туралы айыптаулардың растығы және МакКанлс тобының бар болғандығы күмәнді болып қалуда.
The McCanles Gang (later changed to McCandless) was an alleged outlaw gang active in the early 1860s that was accused of train robbery, bank robbery, cattle rustling, horse theft, and murder. On July 12, 1861, some of its supposed members, including alleged leader David Colbert McCanles, were killed by "Wild Bill" Hickok during a confrontation at a Pony Express station in the Nebraska Territory. The incident was among the earliest to frame Hickok's later reputation as a legendary gunfighter. Historians have since argued that the victims of the shooting were innocent and that their only crime was to cross paths with Hickok. Questions remain surrounding the veracity of the allegations of the gang's crimes, and whether the McCanles Gang ever existed at all.
МакКэнлс оқиғасы
Макканлс "бандысының" аңызы жас Хикок (әлі "Жабайы Билл" деп аталмаған) пен Дэвид Колберт Макканлс есімді шаруаның арасындағы бір оқиғаға дейін барып тіреледі. Оқиға Оңтүстік Небраскадағы, қазіргі Фейрбери маңындағы, Rock Creek Station пошта және Pony Express станциясында болған. Макканлс, Солтүстік Каролина штатының Ватауга округінің бұрынғы шерифі, жергілікті бұзақы ретінде танымал болды және бұрын Хикокпен оның әйелі Сара (Кейт) Шаллды "ұрлағаны" үшін дауласқан болатын.
The legend of the McCanles "Gang" has been traced to a single incident between a young Hickok (not yet known as "Wild Bill") and a rancher named David Colbert McCanles at Rock Creek Station, a stagecoach and Pony Express station in southern Nebraska, near present day Fairbury. McCanles, a former sheriff of Watauga County, North Carolina, was known as a local bully and had earlier had an argument with Hickok over the latter "stealing" his mistress, Sarah (Kate) Shull.
Өмірбаян
Оқиғаға дейін МакКанлс Рок-Крик өзенінің шығыс жағындағы үйшік пен құдықты Рассел, Уодделл және Майорс жүк тасымалдау компаниясына, Оверленд Стейдж компаниясы мен Пони Экспресс пошта қызметі үшін релелік станция ретінде пайдалануға жалға берді. Компания Хорас Г. Уэллманды станция агенті етіп тағайындады. Кейін Уэллман жерді бөліп-бөліп сатып алуға келісім жасады. 1861 жылдың сәуір айында немесе мамыр айының басында 23 жасар Джеймс Батлер Хикок станцияға мал бағушы ретінде жұмысқа қабылданды. Ол тез арада МакКанлстің мазақтауына ұшырады, ол Хикоктың дене бітіміне қыздай деп әжуалады және оның ұзын мұрны мен ірі еріні үшін "Өзбек" (Duck Bill) деп лақап қойды. Жүк тасымалдау компаниясы төлемдерді уақтылы төлеуден қалып қойды, ал 1861 жылдың 12 шілдесінде МакКанлс 12 жасар ұлы Монро (немесе Уильям Монро), туысы Джеймс Вудс және тағы бір жұмысшы Джеймс Гордонмен бірге станцияға келді. Ол Хорас Уэллманнан ұзақ мерзімді қарызын өндіріп алу мақсатымен кездесуді талап етті. Бұл оқиғаның қалай болғаны туралы бірнеше нұсқа бар. Кейбір нұсқаларда МакКанлс есікте Уэллманның әйелі мен Хикокты кездестірді, олар МакКанлске Уэллман қазір жоқ немесе онымен кездесуге келмейтінін айтты. Басқа деректерде Уэллманның өзі де жанжалға қатысқандығы айтылады. Бір кезде МакКанлс шақырумен немесе күшпен станцияның үйшігіне кіріп, ішіндегілермен дауласады. Содан кейін Хикок, перде артына тығылып, оны атып өлтірді. МакКанлстің ұлы дереу үйге кірді. Вудс пен Гордон, МакКанлс сияқты, қарусыз болды және қашуға тырысты, бірақ Хикок үйден шығып, екеуін де тапаншасымен жаралады. Кейін станция қызметкерлері екеуін де өлтірді. Гордонды станция қызметкері Дж. В. "Док" Бринк оқпен атты; ал Вудсты Хорас Уэллман (немесе Уэллманның әйелі) бау-бақша құралымен өлтірді. Хикок жараланбағаны туралы хабарламалар тарады. Шабуыл кезінде МакКанлстің ұлы Монро құрғақ арна арқылы қашып құтыла алды. Бұл оқиға Хикоктың аңызға айналған қарулы адам ретіндегі беделін қалыптастыруға септігін тигізді, және көп жылдардан кейін "Харперс Маңайы" журналында кеңінен таралды, онда оқиға сенсациялық түрде бейнеленді. Осы мақалада Хикок жеке өзі "МакКанлс бандасы" деп аталатын тоғыз "қарақшы, жылқы ұрлаушы, кісі өлтіруші және қылмыс жасауға бейім адамдарды" тарихтағы ең ірі жеке атыста өлтіргендігі айтылды. Шайқас кезінде Хикок (тапанша, мылтық және Боуи пышағымен қаруланған) 11 оқтан жарақаттанды деген аңыз тарады.
Prior to the incident, McCanles leased a cabin and well on the east side of Rock Creek to the Russell, Waddell, and Majors freight company to be used as a relay station for the Overland Stage Company and the Pony Express mail service. The company hired Horace G. Wellman as station agent. Wellman later arranged to purchase the land in installments. In April or early May 1861, 23 year old James Butler Hickok was hired by the station as a stock tender. He quickly became a target of harassment by McCanles, who teased Hickok about his girlish build and nicknamed him "Duck Bill" for his long nose and protruding lips. The freight company soon fell behind on paying its installments, and on July 12, 1861, McCanles arrived at the station with his 12 year old son Monroe (or William Monroe), his cousin James Woods, and another employee, James Gordon, demanding to see Horace Wellman in order to collect a long overdue payment. There are several different versions of what happened next. In some versions, McCanles was initially met by Wellman's wife and Hickok at the door, who told him that Wellman was either unavailable or unwilling to meet with him. Other accounts suggest that Wellman himself was present for the confrontation. At some point, either by invitation or by force, McCanles entered the station cabin and argued with the occupants. He was then shot by Hickok, who was hiding behind a curtain. McCanles's son immediately rushed into the building. Woods and Gordon, like McCanles, were unarmed and attempted to flee, but Hickok stepped from the cabin and wounded both with his pistols. The two men were then killed by other members of the relay station. Gordon was killed by station employee J. W. "Doc" Brink with a shotgun blast; Woods was killed by Horace Wellman (or Wellman's wife), who hacked him to death with a gardening hoe. Hickok was not reported as wounded. During the attack, McCanles's son Monroe was able to escape via a dry creekbed. This violent encounter was an early contributor to Hickok's reputation as a legendary gunman, as reported years later in Harper's Monthly, where the story was wildly sensationalized. According to the story, Hickok single handedly killed the nine "desperadoes, horse thieves, murderers, and regular cutthroats" known as the McCanles Gang "in the greatest one man gunfight in history." During the battle, Hickok (armed with a pistol, a rifle, and a Bowie knife), purportedly suffered 11 bullet wounds.
Салдары
Дэвид МакКанлстің ағасы Джеймс дереу "Балта Билл", Веллман және "Док" Бринктерді қамауға ордер берді, олар кісі өлтіруге айыпталды. Іс сотқа жеткенде, мемлекет тарапынан жалғыз тірі куәгер болған Монро МакКанлс куәлік беруге шақырылған болатын, бірақ судья оны куәгер ретінде шақыруға рұқсат бермеді, сот тек станция қызметкерлерінің айтқандарын тыңдады. Судья айыпталушылардың өзін-өзі қорғауға тырысқандарын мәлімдеді және МакКанлс есімін McCandless деп өзгертті. Хикокқа сәйкес, қаза тапқандардың арасында Дэвид МакКанлстің ағалары Джеймс және Джек Лерой МакКанлс болған; алайда, деректерге сәйкес, Джек Лерой МакКанлс 1883 жылы әлі тірі және Флоренция қаласының "жақсы азаматы" болған. Уильям Монро МакКанлс (Дэвид МакКанлстің ұлы) жазған мақала 1930 жылдың 25 қыркүйегінде "Фейрбери Журналында" жарияланды. Монро әкесімен бірге станцияға ақша алуға барғанын және олар қарусыз болғанын мәлімдеді:
David McCanles's brother James immediately filed for an arrest warrant for "Duck Bill", Wellman, and "Dock" Brink, who were charged with the murders. When the case was brought to trial, Monroe McCanles, the only surviving witness on the State's side, who had been subpoenaed to testify, was not permitted by the judge to take the stand and the court heard only the account given by the station employees. The judge ruled that the defendants had acted in self defense. and changed the spelling of the name to McCandless. The dead, according to Hickok, included David McCanles's brothers James and Jack LeRoy McCanles; however, according to records, Jack LeRoy McCanles was still alive in 1883 and was a "good citizen" of Florence, Colorado. An account by William Monroe McCanles (the son of David McCanles) appeared in the Fairbury Journal on September 25, 1930. Monroe maintained that he had gone with his father to the station to collect money and that they had been unarmed:
"Буффало Билл" Кодидің 1908 жылдың 22 маусымында Пенсильвания штатының Ду Боис қаласындағы Вигвамда майор Израиль МакКрейтке жасаған сапары – Далалық Батыс тарихындағы ерекше оқиға болып қала береді. Осы кезде Монро МакКанлс МакКрейттің қонағы болды және Буффало Биллге әкесі Дейв МакКанлстың "Жабайы Билл" Хикокпен атысқан оқиғасын айтты. "МакКанлс оқиғасы" сол кезде Далалық Батыс тарихшылары арасында қызу пікірталстарға себеп болды. Монро МакКанлс он екі жасында әкесі Дейв МакКанлстың қасында тұрғанын және Хикок оны перде артынан атып өлтіргенін айтты. Буффало Билл оқиға туралы мүлдем басқаша нұсқаны алғаш рет естіді және бұл оқиғаны жоспарлап отырған автобиографиясына қосатынын мәлімдеді. МакКрейт өмірінің соңына дейін "МакКанлс оқиғасы" туралы мақалалар жазды.
"Buffalo Bill" Cody's visit to Major Israel McCreight at the Wigwam in Du Bois, Pennsylvania, on June 22, 1908, remains a notable event in Wild West history. On this occasion, Monroe McCanles was McCreight's houseguest and told Buffalo Bill about his father Dave McCanles having been shot by "Wild Bill" Hickok. The "McCanles Incident" was then the subject of controversy and debate by Wild West historians. Monroe McCanles disclosed that at the age of twelve he had stood beside his father Dave McCanles when Hickok shot him dead from behind a curtain. For the first time, Buffalo Bill heard an alternative account of the event and remarked that he would include the story in his projected autobiography. McCreight wrote articles about the "McCanles Incident" for the rest of his life.
Мұра
Дэвид Колберт МакКанлстің тағы бір ұлы, Джулиус МакКендлесс, Бірінші дүниежүзілік соғыста Әскери-теңіз кресімен марапатталған коммодор Байрон МакКендлестің әкесі болды. Дэвидтің шөбересі Контр-адмирал Брюс МакКендлесс, Екінші дүниежүзілік соғыста Конгресс медалімен марапатталды, ал оның шөбересі Капитан Брюс МакКендлесс II, USN, NASA ғарышкері, алғашқы болып байланыссыз ғарышқа шықты.
Another son of David Colbert McCanles, Julius McCandless, was the father of Commodore Byron McCandless, USN, recipient of the Navy Cross in World War I. David's great grandson was Rear Admiral Bruce McCandless, USN, recipient of the Congressional Medal of Honor in World War II, and his great great grandson was Captain Bruce McCandless II, USN, the NASA astronaut who made the first untethered spacewalk.